Główną religią Mongołów jestbuddyzm tybetański, niewielka część wyznajeislam. Zdecydowana większość ludów mongolskich posiada wspólną tożsamość związaną ze współdzielonymi zwyczajami oraz historią[1].
Ogólną liczebność populacji Mongołów oceniono pod koniec XX wieku na 8,8 mln osób. Stanowią większość obywateliMongolii (2,2 mln) oraz około jednej-szóstej mieszkańcówMongolii Wewnętrznej (6 mln)[1]. Na terenie Chin Ludowych mongolskie enklawy występują również wSinciangu,Tybecie oraz prowincjachQinghai,Gansu,Heilongjiang,Liaoning iJilin. Niektóre grupy zamieszkują rosyjskąSyberię[5].
Mongołów można podzielić na wiele podgrup.Chałchasi stanowią ponad 80% populacji Mongolii[6]. Ojraci zasiedlają tereny wysunięte najbardziej na zachód spośród wszystkich podgrup, można wśród nich wyróżnićKałmuków, Bajatów, Oletów, Dzachaczynów oraz Mingatów – zamieszkują tereny południowo-zachodniej Rosji, zachodnich Chin i Mongolii[7]. Mongolia Wewnętrzna jest domem dla Czacharów, Uratów, Chorczinów iOrdosów. WMandżurii wyróżnić można Bargutów orazDagurów, w prowincji Gansu zamieszkująMongołowie Tu (in. Mongorowie),Dongxiang iBonan a w rosyjskiejBuriacji –Buriaci[5].Afgańscy Mongołowie nazywani są Mogołami[1].
Jedna z grup uważanych za trzon ludów mongolskich, zwłaszcza na terenie północnej Azji. Dominują na terenie Mongolii oraz są największą grupą mongolską w Mongolii Wewnętrznej. Używany przez nich dialekt chałchaski (tzw. język chałcha-mongolski) jest często określany mianem „oryginalnego” języka mongolskiego i stanowi standard literacki oraz język urzędowy Mongolii[6][8][9].
Inaczej Mongołowie Zachodni, najbardziej na zachód wysunięta grupa Mongołów, jedna z nacji wchodzących w skład „trzonu” ludów mongolskich. Do tej grupy etnicznej zaliczają się także inne podgrupy:Kałmucy (a wśród nich Derbeci, Choszuci, Sartowie, Torguci i Buzawa), Bajaci, Oleci, Dzachaczyni oraz Mingaci[10][11]. Zamieszkują głównie zachodnią Mongolię orazKotlinę Dżungarską w Sinciangu a także prowincję Qinghai. Używają dialektów zachodnich języka mongolskiego, m.in.języka ojrackiego[1][7][12]. Należący do Ojratów Derbeci zamieszkują licznie zachodnią Mongolię. Jest to jedno z trzech głównych plemion Kałmuków, jedyni, którzy zdecydowali się powrócić do swojej pierwotnej ojczyzny –Dżungarii. Ich grupy wciąż zasiedlają zachodnią Mongolię (okolice pogranicza mongolsko-rosyjskiego, ok. 66 tys. osób), Sinciang oraz Qinghai[6][11].
Zaliczani do grupy Ojratów, mieszkają głównie na terenieKałmucji w dolnym bieguWołgi, na północno-zachodnim brzeguMorza Kaspijskiego, mniejsze grupy żyją wzdłużDonu, wKirgistanie na pograniczu kirgisko-chińskim oraz na emigracji wStanach Zjednoczonych. Wśród Kałmuków wyróżnia się Derbetów, Choszutów, Torgutów, także Sartów i Buzawa. Posługują sięjęzykiem kałmuckim[10][11].
