Monacyt
 Kryształ monacytu; pochodzenie: Rostadheia, Iveland, Norwegia |
| Właściwości chemiczne i fizyczne |
| Skład chemiczny | fosforan ceru, lantanu, neodymu, toru, itru i prazeodymu ((Ce, La, Nd, Th, Y, Pr)PO4) |
|---|
| Twardość w skali Mohsa | 5–5,5[1] |
|---|
| Przełam | muszlowy, nierówny/nieregularny[1] |
|---|
| Łupliwość | doskonała, wyraźna[1] |
|---|
| Pokrój kryształu | ziarnisty, tabliczkowy-spłaszczony, słupkowy lub klinowaty |
|---|
| Układ krystalograficzny | jednoskośny[1] |
|---|
| Klasa krystalograficzna | pryzmatyczna[1] |
|---|
| Właściwości mechaniczne | kruchy[1] |
|---|
| Gęstość | 4,6–5,5 g/cm³ |
|---|
| Właściwości optyczne |
| Barwa | czerwona, czerwonobrunatna, brunatna, pomarańczowa, żółta, czasem zielonkawa[1] |
|---|
| Rysa | biała, szarobiała |
|---|
| Połysk | tłusty, diamentowy, półdiamentowy, szklisty, półszklisty, żywiczny, woskowy[1] |
|---|
| Współczynnik załamania | 1,770–1,860 (dwuosiowy)[1] |
|---|
| Inne | dwójłomność: 0,060[1]dyspersja (optyka): słaba[1]pleochroizm: słaby[1] |
|---|
| Dodatkowe dane |
| Klasyfikacja Strunza | 8.AD.50[1] |
|---|
|
Monacyt –minerał, mieszana sólkwasu fosforowego,ceru i kilkulantanowców. Należy do minerałów rzadkich.
Nazwa pochodzi odgr.monazeis = jedyny lubmonaxo = być samotnym; nawiązując do rzadkości występowania.
- Wzór chemiczny:(Ce,La,Nd,Th,Y,Pr)[PO4] – fosforan ceru, lantanu, neodymu, toru, itru i prazeodymu. Zawartośćtoru w monacycie sięga do 33% (cheralit), auranu do 6%.
- Zwykle zawiera:
- 21-32%Ce2O3
- 28-35%(La, Nd)2O3 oraz
- 6-11%ThO2
- drobne ilości –Ca, Mg, Mn, Fe, Zr, Be, Sn, Pb
Występuje w postaci drobnych ziarn (wrostków w innych minerałach),skupień ziarnistych oraz luźnych ziarn (w aluwiach). Często wykazuje znaczne zawartości innych pierwiastków. Niekiedy tworzy bardzo duże (do 40 kg) i doskonale wykształcone kryształy o pokroju tabliczkowym-spłaszczonym, słupkowym lub klinowatym. Może zawieraćuran oraz wszystkie pierwiastki ziem rzadkich; jego częstym składnikiem bywawapń.
Bywa silnie promieniotwórczy, tym bardziej im większa zawartość uranu lub toru. Jest kruchy, przezroczysty[1], jest izostrukturalny zkrokoitem.
Najczęściej występuje wskałach magmowych, przede wszystkimkwaśnych, główniepegmatytach. Duże, narosłe kryształy bywają spotykane wdruzach i szczelinach skalnych. W postaci drobnych wrostków powszechnie występuje wgranitoidach,sjenitach igranodiorytach. Rzadziej wskałach metamorficznych (stanowi ich główny składnik zawierającytor). Gromadzi się również w piaskach monacytowych z powodu odporności na wietrzenie. Współwystępuje zazwyczaj zkwarcem,muskowitem,albitem,kasyterytem,rutylem,cyrkonem,klinochlorem,mikroklinem ianatazem[1].
Miejsca występowania:
Stanowi ważne źródło uzyskiwaniaceru i innych pierwiastków ziem rzadkich oraztoru. Ma znaczenie naukowe i kolekcjonerskie. Duże, ważące nawet kilka kilogramów, kryształy spotykane są wpegmatytach granitowych. Pięknie wykształcone okazy znajdowane są naMadagaskarze, wUSA i wNorwegii.
- Podręczny Leksykon Przyrodniczy – Minerały i kamienie szlachetne
- Atlas mineralogii
- Leksykon Przyrodniczy – Minerały
- R. Hochleitner – Minerały i kryształy
- W. Heflik, L. Natkaniec-Nowak – Minerały Polski
- J. Żaba – Ilustrowany słownik skał i minerałów
- J. Bauer – Przewodnik Skały i Minerały