 | |||
| Data i miejsce urodzenia | 9 października 1968 | ||
|---|---|---|---|
| Zawód, zajęcie | polityk, urzędnik samorządowy | ||
| Alma Mater | |||
| Stanowisko | wicepremier (od 2024), minister mieszkalnictwa i zagospodarowania przestrzennego (od 2024) | ||
| |||
Maria Cornelia Gezina (Mona) Keijzer (ur. 9 października 1968 wEdamie[1]) –holenderska polityk i urzędnik samorządowy, parlamentarzystka, od 2024 wicepremier oraz minister mieszkalnictwa i zagospodarowania przestrzennego.
W 1992 ukończyła administrację publiczną naUniwersytecie Amsterdamskim. Pracowała jako urzędniczka w gminieWaterland, a także jako prawniczka w inspekcji ochrony środowiska wGeldrii oraz w departamencie środowiska miastaAlmere[1]. W 1991 wstąpiła doApelu Chrześcijańsko-Demokratycznego (CDA). W latach 1994–2002 była radną w Waterland, w latach 1998–2005 wchodziła w skład zarządu gminy jako wethouder odpowiedzialny m.in. za kulturę, edukację, mieszkalnictwo i ochronę środowiska. Od 2006 do 2012 była członkinią zarządu miastaPurmerend, zajmując się opieką społeczną oraz zdrowotną, sprawami dzieci i sportu[1].
Przedwyborami w 2012 ubiegała się o pozycję lidera listy wyborczej CDA. Otrzymała 26% głosów w partyjnych prawyborach, zajmując drugie miejsce zaSybrandem van Haersma Buma[2]. Wystartowała wówczas z tego miejsca doTweede Kamer, uzyskując mandat poselski[1]. Utrzymywała go również w kolejnych wyborach w 2017[3] i 2021[4].
W październiku 2017 została sekretarzem stanu do spraw konsumentów, małej i średniej przedsiębiorczości, telekomunikacji i poczty wtrzecim rządzieMarka Rutte[5]. W 2020 ponownie ubiegała się o przywództwo w partii, przegrywając w wewnętrznym głosowaniu[6]. We wrześniu 2021, po krytyce polityki dotyczącej tzw. paszportu covidowego, została odwołana ze stanowiska rządowego[7]. W tym samym miesiącu zrezygnowała również z mandatu poselskiego[8].
W 2023 zrezygnowała z członkostwa w CDA[9]. Związała się następnie z ugrupowaniemBoerBurgerBeweging, które ogłosiło ją swoją kandydatką na premiera w wyborach w 2023[10], w wyniku których ponownie uzyskała mandat posłanki do Tweede Kamer[11].
W lipcu 2024 objęła urzędy wicepremiera oraz ministra mieszkalnictwa i zagospodarowania przestrzennego w nowo powołanym rządzieDicka Schoofa[12]. W czerwcu 2025 powierzono jej dodatkowe obowiązki z zakresu polityki azylowej i migracji; zaczęła wówczas używać tytułu ministra ds. polityki azylowej i migracji[13][14]. W 2025 po raz kolejny została wybrana do niższej izby parlamentu[15].
| W dniu powstania |
|
|---|---|
| Późniejsi członkowie |
|
.jpg)
