Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Mirosław Okoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mirosław Okoński
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Mirosław Marian Okoński

Data i miejsce urodzenia

8 grudnia 1958
Koszalin

Wzrost

171 cm

Pozycja

napastnik

Kariera seniorska[a]
LataKlubWyst.Gole
1969–1977Gwardia Koszalin
1977–1980Lech Poznań68(16)
1980–1982Legia Warszawa52(15)
1982–1986Lech Poznań129(53)
1986–1988Hamburger SV62(15)
1988–1991AEK Ateny77(22)
1991–1992APS Korinthos18(4)
1992Lech Poznań3(0)
1992–1993Olimpia Poznań9(0)
1993Concordia Hamburg
1993–1994Raspo Elmshorn
1994–1995Astra Krotoszyn
1995Lipno Stęszew
1997Gwardia Koszalin
2001–2002KP Poznan
Kariera reprezentacyjna
LataReprezentacjaWyst.Gole
1977–1987 Polska29(2)
Kariera trenerska
LataDrużyna
2002–2003Górnik Łęczyca
2006Górnik Łęczyca
2007Czarni Żagań
Warta Poznań (asystent)
Polonia Poznań (juniorki)
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Multimedia w Wikimedia Commons

Mirosław Marian Okoński (ur.8 grudnia1958 wKoszalinie) –polskipiłkarz itrenerpiłkarski[1].

Był zawodnikiem lewonożnym. Występował głównie jako lewoskrzydłowy i rozgrywający. Uważany za jeden z największych talentów swojego pokolenia w polskiej piłce[2]. Słynął z ponadprzeciętnego wyszkolenia technicznego. Pomimo sukcesów w drużynach klubowych, nie spełnił oczekiwań w zespole narodowym. Wreprezentacji Polski wystąpił 29 razy, strzelając 2 bramki.

Kariera klubowa

[edytuj |edytuj kod]

Treningi piłkarskie rozpoczynał wGwardii Koszalin, gdzie występował w latach 1969-1977. W1977 przeszedł doLecha Poznań; był zawodnikiem poznańskiego klubu do1980, ponownie 1982-1986 i w 1992. Łącznie wystąpił w 200 meczach ekstraklasy (jako piłkarz Lecha), strzelając 69 goli - po drodze zdobywając koronę króla strzelców w sezonie1982/1983 z 15 bramkami, osiągnął trzy tytuły mistrzowskie (1983, 1984, 1993) oraz miał udział w zdobyciu dwóchPucharów Polski (1982[3] – zdobywca zwycięskiego gola w finale,1984[4]). Jest najstarszym piłkarzem Lecha z tytułem mistrzowskim (prawie 35 lat w 1993). W plebiscycie „Gazety Wyborczej” został wybrany piłkarzem 80-lecia klubu.

W latach 1980–1982 z racji odbywania służby wojskowej reprezentowałwarszawską Legię (52 mecze ligowe, 15 bramek, dwa Puchary Polski –1980[5],1981). W Niemczech reprezentował barwyHamburger SV (1986-1988), w1987 w plebiscycie na piłkarza roku Bundesligi zajął 2. miejsce zaUwe Rahnem. Ponadto był zawodnikiemOlimpii Poznań (1992-1993),Astry Krotoszyn (1994-1995), Lipna Stęszew (1995), Klubu Piłkarskiego Poznań (2001-2002), Concordii Hamburg (1993) i FTSV Raspo Elmshorn (1993-1994). W latach 1988–1992 występował w lidze greckiej w barwachAEK-u Ateny i Korintos i zdobyłmistrzostwo Grecji w 1989 roku. W rundzie wiosennej sezonu 1996/97 powrócił do macierzystego klubu – Gwardii Koszalin i rozegrał kilka spotkań na szczeblu trzecioligowym.

Kariera reprezentacyjna

[edytuj |edytuj kod]

Grał w zespołach narodowych w różnych kategoriach wiekowych. W reprezentacji seniorów występował w latach 1977-1987, zaliczył 29 spotkań.

l.p.DataMiejscePrzeciwnikRezultatRozgrywkiGrałUwagi
1.12 listopada1977Wrocław Szwecja2-1towarzyskido 46'
2.12 października1980Buenos Aires Argentyna1-2towarzyskiod 72'
3.25 stycznia1981Tokio Japonia2-0towarzyskido 90'
4.27 stycznia1981Tokushima Japonia4-2towarzyskiod 46'
5.30 stycznia1981Nagoja Japonia4-1towarzyski90'
6.1 lutego1981Tokio Japonia3-0towarzyski90'Gol
7.24 maja1981Bydgoszcz Irlandia3-0towarzyskiod 68'
8.15 listopada1981Wrocław Malta6-0elim.MŚ 198290'
9.18 listopada1981Łódź Hiszpania2-3towarzyskiod 73'
10.31 sierpnia1982Paryż Francja4-0towarzyskiod 78'
11.23 marca1983Łódź Bułgaria3-1towarzyskiod 46'Gol
12.17 kwietnia1983Warszawa Finlandia1-1elim.Euro 198490'
13.28 października1983Wrocław Portugalia0-1elim.Euro 1984od 46'
14.11 stycznia1984Kalkuta Indie2-1towarzyski90'
15.15 stycznia1984Kalkuta Chiny1-0towarzyski90'
16.17 stycznia1984Kalkuta Argentyna1-1towarzyski90'
17.27 stycznia1984Kalkuta Chiny1-0towarzyskido 76'
18.27 marca1984Zurych Szwajcaria1-1towarzyski90'
19.17 kwietnia1984Warszawa Belgia0-1towarzyskido 74'
20.23 maja1984Dublin Irlandia0-0towarzyskiod 68'
21.29 sierpnia1984Drammen Norwegia1-1towarzyskido 46'
22.26 września1984Słupsk Turcja2-0towarzyskiod 46'
23.8 grudnia1984Pescara Włochy0-2towarzyskido 53'
24.5 lutego1985Querétaro Meksyk0-5towarzyskido 46'
25.6 lutego1985Querétaro Bułgaria2-2towarzyskiod 75'
26.10 lutego1985Bogota Kolumbia2-1towarzyskiod 69'
27.14 lutego1985Cali Kolumbia0-1towarzyskiod 85'
28.4 września1985Brno Czechosłowacja1-3towarzyski90'
29.12 kwietnia1987Gdańsk Cypr0-0elim.Euro 198890'

Kariera trenerska

[edytuj |edytuj kod]

Jako trener pracował zGórnikiem Łęczyca iCzarnymi Żagań. Przez pewien czas był także trenerem napastników wWarcie Poznań oraz trenerem juniorek wPolonii Poznań.

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. Miroslaw Okonski - Profil zawodnika [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-01-27] .
  2. Redakcja,Okoń - po prostu najlepszy! "Mirosław Okoński to żyjąca legenda". Od 80 lat opowiadamy Wielkopolskę odc. 51 [online], Głos Wielkopolski, 17 stycznia 2025 [dostęp 2026-01-27] .
  3. MaciejM. Lehmann MaciejM.,Pierwszy Puchar Polski i mistrzostwo Lecha Poznań. W tle historyczne wydarzenia w dziejach kraju. Od 80 lat opowiadamy Wielkopolskę [online], Głos Wielkopolski, 22 kwietnia 2025 [dostęp 2026-01-27] .
  4. Mirosław Okoński [online], Biblioteka Piłkarstwa Polskiego [dostęp 2026-01-27] .
  5. RadosławR. Nawrot RadosławR.,Okoń, Poznań: RedBox, 2012, s. 185 (pol.).

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]
  • Andrzej Gowarzewski, Jan Rędzioch,Lech Poznań, wydawnictwo GiA, Katowice 2003 (8. część cykluKolekcja Klubów)

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
Królowie strzelcówmistrzostw Polski w piłce nożnej mężczyzn
Finały
Liga
Finały
Liga
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mirosław_Okoński&oldid=78916741
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp