Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Mirosław Baka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Mirosław Baka
Ilustracja
Mirosław Baka (2017)
Imię i nazwisko

Mirosław Michał Baka

Data i miejsce urodzenia

15 grudnia 1963
Ostrowiec Świętokrzyski

Zawód

aktor

Współmałżonek

Joanna Kreft-Baka
(od 1988)

Lata aktywności

od 1985

Zespół artystyczny
Teatr Wybrzeże
Odznaczenia
Srebrny Krzyż ZasługiSrebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Mirosław Michał Baka (ur.15 grudnia1963 wOstrowcu Świętokrzyskim) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, wykonawcapiosenki aktorskiej; laureatGrand Prix za rolę męską na 60.Kaliskich Spotkaniach Teatralnych – Festiwalu Sztuki Aktorskiej (2020) za rolę główną w dramacieŚmierć komiwojażera (1949) Arthura Millera wTeatrze Wybrzeże (2019)[1].

Życiorys

[edytuj |edytuj kod]

Młodość

[edytuj |edytuj kod]

Urodził się i wychowywał wOstrowcu Świętokrzyskim[2] w rodzinie robotniczej[3]. Jego matka pracowała w kiosku, a ojciec Adam[4] był tokarzem[3]. Jego ojciec i dziadek byli też pracownikamihuty Ostrowiec[3]. Jako dziecko najwięcej czasu, gdy rodzice pracowali, spędzał w domu z dziadkiem Józefem, szewcem, który podczas wojny stracił obie nogi, i jego żoną Zofią oraz pradziadkiem Rochem[3]. Kiedy miał 15 lat, jego rodzice się rozwiedli i stracił kontakt z ojcem[3]. UkończyłLO nr II im. Joachima Chreptowicza[5]. Pociągało go aktorstwo. Sześć razy zmieniał szkoły policealne i pracował jakoratownik w karetcepogotowia ratunkowego, zanim za drugim razem dostał się na wydział zamiejscowy krakowskiejPaństwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu.

Kariera

[edytuj |edytuj kod]

Po raz pierwszy na szklanym ekranie pojawił się w telewizyjnym filmie sportowym ówczesnego debiutantaMirosława BorkaDaleki dystans (1985) u bokuJerzego Schejbala. 17 września 1987 roku debiutował w przedstawieniu dyplomowymJuliana TuwimaBal w Operze na deskach jeleniogórskiegoTeatru im. C.K. Norwida, gdzie rok później zagrał jeszcze w spektaklach:Człowiek jak człowiekBrechta,BiesyDostojewskiego iSen nocy letniejSzekspira.

W serialuBallada o Januszku (1987) pojawił się jako kolega tytułowego bohatera. Wielkim sukcesem okazała się jego debiutancka rola kinowa młodego mordercy taksówkarza w dramacieKrzysztofa KieślowskiegoKrótki film o zabijaniu (1987), za którą otrzymał Nagrodę Szefa Kinematografii i Nagrodę Artystyczną Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki.

W 1989 roku po ukończeniuPWST, wyjechał wraz z żoną doGdańska, gdzie otrzymał angaż doTeatru Wybrzeże i wystąpił m.in. w przedstawieniach:Wolność dla Barabasza jakoBarabasz (1988),PluskwaMajakowskiego (1989),Antoniusz i KleopatraSzekspira (1992) iŚmierć komiwojażera (1992) w reż.Feliksa Falka.

Na dużym ekranie zagrał m.in. w dramatach –Chce mi się wyć (1989) iNad rzeką, której nie ma (1991)Andrzeja Barańskiego oraz filmach wojennych –Pierścionek z orłem w koronie (1992)Andrzeja Wajdy iDemony wojny według Goi (1998)Władysława Pasikowskiego. Rola gracza o niejasnej przeszłości, który odnosi na giełdzie spektakularne sukcesy w dramacie sensacyjnymAmok (1998) przyniosła mu nominację do nagrodyOrła.

W telewizyjnym dramacie wojennymAndrzeja WajdyWyrok na Franciszka Kłosa (2000) wystąpił w tytułowej roli jako policjant Franciszek Kłos, a filmie sensacyjnymPasikowskiegoReich (2001) zagrał postać „mordercy” pracującego na zlecenie niemieckiego mafiosa Kleina. W 2003 przyjął rolękomisarza policji Igora Szajbińskiego 'Szajby' w serialu kryminalnymPolsatuFala zbrodni. W filmieDariusza ZawiślakaBalladyna (2009) wcielił się w postać Kirkora, a partnerowała mu gwiazda kina amerykańskiegoFaye Dunaway.

Wykonujepiosenkę aktorską, interpretuje m.in. utworyWłodzimierza Wysockiego,Jacka Kaczmarskiego,Edwarda Stachury iJana Wołka. W 2006 roku wziął udział w spektakluTunel według Jacka Kaczmarskiego przygotowanym na I Festiwal im. Kaczmarskiego „Nadzieja” w Kołobrzegu, a który swoją prapremierę miał w sopockimTeatrze Atelier. Zapis tego spektaklu ukazał się w formie płytowej.

Fundator Fundacji „Żyć z pompą”, która działa od 2009 roku na rzecz dzieci leczonych przy pomocy pomp medycznych: do żywienia, do oddychania, do podaży leków przeciwbólowych i insuliny. W 2010 roku podpisał list otwarty do rządu RP i prezydenta przeciwko organizacji w Warszawie paradyEuropride; w liście podkreślano sprzeciw wobec legalizacjizwiązków osób tej samej płci oraz adopcji dzieci przez pary homoseksualne, a działania środowiskLGBT w tym kierunku określono jako zamach na wolność słowa, przekonań i sumienia[6]. Niedługo po podpisaniu listu przeciwko Europride zmienił zdanie na temat osób nieheteronormatywnych[7].

Życie prywatne

[edytuj |edytuj kod]

W 1988 roku poślubił aktorkęJoannę Kreft. Mają dwóch synów – operatora filmowego Łukasza (ur. 1988) i Jeremiego (ur. 1995).

Spektakle teatralne

[edytuj |edytuj kod]
Mirosław Baka przed spektaklem
  • 1987 –Bal w Operze
  • 1987 –Człowiek jak człowiek (reż. Hanna Herman-Cieślik, Mieczysława Walczak-Deleżyńska, Jerzy Kozłowski)
  • 1988 –Biesy jako Stiepan Trofimowicz Wierchowieński (reż. Krzysztof Rogoż)
  • 1988 –Sen nocy letniej jako Lizander (reż. Waldemar Zawodziński); także asystent reżysera
  • 1988 –Wolność dla Barabasza jako Barabasz (reż. Andrzej Markowicz)
  • 1989 –Cnotliwa panna z ulicy Taniej jako Szpicel I (reż. Marek Okopiński)
  • 1989 –Pluskwa (reż.Ryszard Major)
  • 1991, 1993 –Hłasko (reż.Maciej Dejczer)
  • 1992 –Antoniusz i Kleopatra jako Enobarbus (reż.Krzysztof Babicki)
  • 1992 –Śmierć komiwojażera jako Biff (reż.Feliks Falk)
  • 1992 –Biesy jako Iwan Szatow (reż. K. Babicki)
  • 1992 –I cóż dalej szary człowieku? jako Pinneberg (reż.Marcel Kochańczyk)
  • 1993 –Godzina kota jako chłopiec (reż. K. Babicki)
  • 1993 –Fantazy jako Jan (reż. Szczepan Szczykno)
  • 1994 –Tutam jako On; Głos M. (reż.Barbara Sass)
  • 1994 –Damy i huzary jako Edmund (reż.Mirosław Bork)
  • 1994 –Arkadia jako Valentine Coverly (reż. K. Babicki)
  • 1994 –Sie kochamy jako Harry Berlin (reż. B. Sass)
  • 1994 –Było sobie kiedyś miasto jako Joachim Mahlke (reż. K. Babicki)
  • 1995 –Kto mówi o czekaniu? jako Antony (reż. K. Babicki)
  • 1996 –Hamlet, książę Danii jakoHamlet (reż.Krzysztof Nazar)
  • 1997 –Kilka zdarzeń z życia braci... jako Dymitr Karamazow (reż.Krzysztof Zaleski)
  • 1998 –Sztuka jako Marc (reż.Jerzy Gruza); także asystent reżysera
  • 1999 –Medyk mimo chęci jako Zganarel (reż. K. Zaleski)
  • 1999 –Simpatico jako Vinnie (reż. Bogdan Ciosek)
  • 2000 –Ryszard III jako Ryszard III (reż. K. Nazar)
  • 2001 –Nasze miasto jako reżyser (reż. Bartłomiej Wyszomirski)
  • 2001 –Tragedia o Bogaczu i Łazarzu jako Kandyd (reż. K. Babicki)
  • 2002 –Hanemann jako Hanemann (reż.Izabella Cywińska)
  • 2002 –Beczka prochu (reż. Grażyna Kania)
  • 2002 –Mewa jako Trigorin (reż. Grzegorz Wiśniewski)
  • 2003 –Sen pluskwy (reż. Ondrej Spisak)
  • 2003 –Don Carlos jako Markiz Posa (reż. K. Babicki)
  • 2003 –Komunikacja świń (reż. Andre Hubner-Ochodlo)
  • 2004 –Bash (reż.Rudolf Zioło)
  • 2004 –Wujaszekwania.txt (reż. Monika Pęcikiewicz)
  • 2005 –Demokracja (reż. K. Babicki)
  • 2005 –Konie narowiste (reż.Jerzy Satanowski)
  • 2006 –Parawany jako porucznik (reż. K. Babicki)
  • 2006 –Tytus Andronikus jako Tytus Andronikus (reż. M. Pęcikiewicz)
  • 2006 –Tunel (reż.Roman Kołakowski)
  • 2007 –G®upa Laokoona jako ojciec (reż. Jarosław Tumidajski)
  • 2007 –All inclusive jako Rafał (reż.Ewelina Pietrowiak)
  • 2011 –1920 Wojna i Miłość jako Józef Piłsudski
  • 2011 –Nie dorosłem jako Stanisław Staszewski (reż. Jacek Bończyk)
  • 2014 –Maria Stuart jako Robert Dudley hrabia Leicester (reż. Adam Nalepa)
  • 2015 –Raj dla opornych jako Karol (reż.Krystyna Janda)
  • 2015 –Kto się boi Virginii Woolf? jako George (reż. Grzegorz Wiśniewski)
  • 2017 –Marszałek jakoWalery Sławek (reż.Krzysztof Lang)
  • 2019 –Śmierć komiwojażera jako Willy (reż. Radek Stępień)
  • 2021 –Faust jakoFaust (reż. Radosław Stępień)
  • 2023 –Punkt zero jako Marcin (reż.Adam Orzechowski)

Filmografia

[edytuj |edytuj kod]
Baka iFaye Dunaway w scenie z filmuBalladyna (2009).

Dubbing

[edytuj |edytuj kod]

Dyskografia

[edytuj |edytuj kod]
  • Tunel według Jacka Kaczmarskiego, Agencja Artystyczna MTJ, 2006.
  • Szara,Sztywny Pal Azji, 2017.

Nagrody i odznaczenia

[edytuj |edytuj kod]
  • 1989 – Nagroda Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki za rolę Jacka Łazara wKrótkim filmie o zabijaniu w reż. Krzysztofa Kieślowskiego
  • 1993 – Nagroda Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury „Splendor Gedanensis”
  • 1994 – Statuetka Pegaza za rolę Chłopca wGodzinie Kota Pera O. Enquista w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku
  • 1994 – Nagroda na XXIX Ogólnopolskim Przeglądzie Teatrów Małych Form wSzczecinie za rolę wGodzinie Kota w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku
  • 27 marca 1994 – Nagroda Teatralna Wojewody Gdańskiego
  • 11 października 1996 – SrebrnyKrzyż Zasługi[4] z okazji 50-lecia Teatru Wybrzeże
  • 1997 – Nagroda Prezydenta Gdańska na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku za rolę tytułową wHamlecie w Teatrze Wybrzeże
  • 1997 – Nagroda Wojewody Gdańskiego za rolę Hamleta
  • 25 marca 1998 – Nagroda im. Leona Schillera za rok 1997
  • 2001 – tytuł Radiowej Osobowości Roku przyznany przez Radio Gdańsk
  • 2003 – Pomorska Nagroda Artystyczna „Gryf Pomorski” w dziedzinie teatru „za role w Teatrze Wybrzeże, którymi udowodnił wszechstronny wielki talent”
  • 2005 – nagroda na V Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona” wZabrzu za rolę Willy’ego Brandta w przedstawieniuDemokracja Michaela Frayna w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku
  • 2007 – nagroda na II Ogólnopolskim Konkursie na teatralną inscenizację dawnych dzieł literatury europejskiej za rolę tytułową w przedstawieniuTytus Andronikus w reżyserii Moniki Pęcikiewicz w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku
  • 2008 – Honorowa Złota Ryba na Multimedia Happy End Festiwal Filmów Optymistycznych w Rzeszowie za kreowane pogodne i optymistyczne postacie
  • 2009 – nominacja do nagrody „Złotych Kaczek” za główną rolę męską w filmieBalladyna
  • 2009 – nagroda dla najlepszego aktora 5. Festiwalu Filmów Niezależnych „Bartoszki Film Festiwal” w Tarnobrzegu za rolę w filmieSmutna w reżyseriiPiotra Matwiejczyka
  • 25 marca 2014 – SrebrnyMedal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[8]
  • 2014 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 25-lecia pracy artystycznej w Teatrze Wybrzeże[9]
  • 2015 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska „Neptuny”[10]
  • 2015 – Statuetka „Orła Pomorskiego” - nagroda w plebiscycie czytelników „Magazynu Pomorskiego” za szczególne osiągnięcia w kulturze[11]
  • 2016 – Nagroda Teatralna Miasta Gdańska za 2015 rok za rolę George’a w spektakluKto się boi Virginii Woolf? Edwarda Albeego w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego na scenie Teatru Wybrzeże
  • 2016 – Nagroda im. Aleksandra Zelwerowicza za rolę Georg'a wKto się boi Virginii Woolf? w Teatrze Wybrzeże[12]
  • 2019 – Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury z okazji jubileuszu 30-lecia pracy artystycznej[9]
  • 2019 – Nominacja do nagrody Złotego Szczeniaka na Festiwalu Aktorstwa Filmowego im. Tadeusza Szymkowa za najlepszą drugoplanową rolę męską[13]
  • 2020 – Grand Prix i statuetka Wojciecha Kaliskich Spotkań Teatralnych - Festiwalu Sztuki Aktorskiej za rolę męską - rolę Willy’ego wŚmierci komiwojażera w Teatrze Wybrzeże[12]
  • 2022 – Wielka Pomorska Nagroda Artystyczna za wirtuozerię aktorską, tworzenie mistrzowskich, pełnokrwistych kreacji teatralnych i filmowych zbudowanych na emocjach, poprowadzonych szalenie precyzyjnie, świadomie, prawdziwie, swobodnie, które jednocześnie ogląda się ze ściśniętym gardłem[14]
  • 2024 – nagrodaMocArty RMF Classic 2023 w kategorii: Człowiek Roku[15]
  • 2025 – honorowy obywatel Ostrowca Świętokrzyskiego[16]

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. Werdykt jury 60. Kaliskich Spotkań Teatralnych – Festiwalu Sztuki Aktorskiej. teatr.kalisz.pl, 26 września 2020. [dostęp 2021-10-04].
  2. Personalidade: Mirosław Baka (Polônia). InterFilmes.com. [dostęp 2018-07-30]. (port.).
  3. abcdeAga Stalińska,Mirosław Baka: Straciłem kontakt z ojcem, gdy miałem 15 lat, „Dobry Tydzień”, 12 marca 2018
  4. abM.P. z 1997 r. Nr 12, poz. 90 „za wzorowe, wyjątkowo sumienne wykonywanie obowiązków wynikających z pracy zawodowej”.
  5. Absolwenci LO nr II im. Chreptowicza z 1982 roku. Absolwenci Chreptusa. [dostęp 2010-12-28]. [zarchiwizowane ztego adresu (2008-04-18)]. (pol.).
  6. Cała Polska chroni dzieci. Wiara.pl. [dostęp 2021-07-01]. (pol.).
  7. Był przeciwnikiem gejów! Jedna rozmowa zmieniła wszystko [online], swiatseriali.interia.pl [dostęp 2023-01-18] (pol.).
  8. Lista laureatów Medalu Zasłużony Kulturze Gloria Artis [online], Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2024-10-29] (pol.).
  9. abLaureaci Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury [online], Gdańsk - oficjalny portal miasta [dostęp 2024-10-29] (pol.).
  10. Nagroda Prezydenta Miasta Gdańska „Neptuny”. Oficjalny serwis Miasta Gdańska. [dostęp 2015-02-07]. [zarchiwizowane ztego adresu (2015-02-07)]. (pol.).
  11. Orły Pomorza 2015 – netka.gda.pl [online], 9 października 2015 [dostęp 2024-10-29] (pol.).
  12. abMirosław Baka (osoba), [w:]Encyklopedia teatru polskiego [dostęp 2024-10-29] .
  13. Legiony. [dostęp 2019-11-05].
  14. Mirosław Baka laureatem Wielkiej Pomorskiej Nagrody Artystycznej! | Teatr Wybrzeże [online], teatrwybrzeze.pl, 25 kwietnia 2022 [dostęp 2024-10-29] (pol.).
  15. MocArty 2023 [online], rmfclassic.pl [dostęp 2024-10-29] (pol.).
  16. SandraS. Krakowiak SandraS.,Mirosław Baka otrzymał honorowe obywatelstwo Ostrowca Świętokrzyskiego. Zobacz zdjęcia i zapis transmisji z sesji [online], Echo Dnia, 13 września 2025 [dostęp 2025-09-14] .

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj |edytuj kod]
Identyfikatory zewnętrzne:
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mirosław_Baka&oldid=78265039
Kategorie:
Ukryta kategoria:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp