![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | |||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | |||
Generalny Kontroler Finansów | |||
Okres | |||
Francuski sekretarz wojny | |||
Okres | |||
![]() | |||
Odznaczenia | |||
![]() ![]() | |||
|
Michel Chamillart lubChamillard (ur. 2 stycznia1652 wParyżu, zm. 14 kwietnia1721 tamże) – francuski mąż stanu i minister Ludwika XIV.Generalny kontroler finansów w okresie5 września1699 -20 lutego1708.
Urodził się wParyżu w świeżo nobilitowanej rodzinie. Jak większość polityków swych czasów rozpoczął karierę jako doradcaparyskiego parlamentu (1676),maître des requêtes (1686) iintendentemgeneralitetu wRouen (styczeń1689). Ponieważ był przystojny i elegancki, cieszył się sympatiąmarkizy de Maintenon, a przez nią także i króla. W roku1690 został intendentem finansów, a5 września1699 rokuLudwik XIV uczynił gogeneralnym kontrolerem finansów, do którego stanowiska dodał funkcję sekretarza stanu od spraw wojny7 stycznia1701 roku.
Sytuacja Chamillarta był ciężka. Wojenny deficyt osiągnął w1699 roku 53 milionyliwrów, a kredyt był niemal wyczerpany. Chamillartowi brakowało jednak energii i inteligencji by w pełni uzdrowić finanse państwa. Uciekał się jedynie do tradycyjnych metod; psucia monety (pięciokrotna obniżka zawartości kruszcu w ciągu zaledwie 6 lat), uzgodnienia mniejszego procentu spłacanego długu i podwyższenia podatków.
Próbował puścić w obieg papierowe pieniądze:billets de monnaie, rezultaty dla gospodarki okazały się jednak złe. Studiował projektyVaubana i propozycjeBoisguilleberta wprowadzenia nowego podatkutaille, lecz nie wdrożył ich.
W październiku1706 roku przekazał królowi wiadomość, że dług państwowy wzrósł do 288 mlnliwrów i żedeficyt na rok1707 wyniesie 160 milionów. W październiku1707 zauważył z konsternacją, że zysk na rok 1708 będzie musiał być w całości przeznaczony na spłatę wierzycieli państwa. Wobec tego Chamillart, który już w roku 1706 prosił o emeryturę, uzyskał zwolnienie z urzędu. Naród obwiniał go niesłusznie o ruinę finansową państwa, której prawdziwa przyczyna była kosztownawojna o sukcesję hiszpańską (1702–1714).
Jako sekretarz stanu był odpowiedzialny za zorganizowanie armii po porażkach z lat 1704, 1706 i1708. Udało mu się to tylko po części ponieważ skarb był pusty. Po przegranej w1706 (bitwa pod Turynem) przestrzegał króla, ze wróg będzie dyktował warunki pokoju. Chamillarta oskarżono, że w bitwie pod Turynem dowodził jego nieudolny zięćLouis d’Aubusson de la Feuillade. W końcu nawetmarkiza de Maintenon odwróciła się od Chamillart, tak, że dnia10 czerwca1709 roku zrezygnował z sekretariatu stanu
Dokumenty Chamillarta opublikowano dwukrotnie: