| 12 | ||||||||||
| silny skrzydłowy/środkowy | ||||||||||
| Pseudonim | Mo | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 17 czerwca 1933 | |||||||||
| Data i miejsce śmierci | 6 kwietnia 1970 | |||||||||
| Wzrost | 201 cm | |||||||||
| Masa ciała | 105 kg | |||||||||
| Kariera | ||||||||||
| Aktywność | 1955–1958 | |||||||||
| Szkoła średnia | Westinghouse High (Pittsburgh, Pensylwania) | |||||||||
| College | Saint Francis (PA) (1951–1955) | |||||||||
| Draft | 1955, numer: 2 | |||||||||
| ||||||||||
Maurice Stokes (ur.17 czerwca1933 wPittsburghu, zm.6 kwietnia1970 wCincinnati) –amerykański koszykarz, skrzydłowy, uczestnikspotkań gwiazd, kilkukrotnie zaliczany dodrugiego składu najlepszych zawodników NBA[1],debiutant roku[2], członekBasketball Hall of Fame[3].
Podczas występów na uczelni Saint Francis, w LorettoPensylwania Stokes poprowadził kilkukrotnie zespół Red Flash do udziału w turnieju NIT. Jako junior (przedostatni rok) notował średnio 23,3 punktu i 22,2 zbiórki, prowadząc swoją drużynę do rezultatu 22-9[4]. Rok później poprowadził Flash do półfinałów turnieju NIT, przeciwko Dayton, w którym to ulegli oni 79-73, mimo zdobycia przez Stokesa aż 43 punktów oraz w rezultacie tytułuMVP całych rozgrywek[4].
Po ukończeniu uczelni w 1955 roku Stokes przystąpił dodraftu NBA. Został w nim wybrany z numerem 2 przez klubRochester Royals[5].
Jako debiutant notował średnio 16,8 punktu, 16,3 zbiórki oraz 4,9 asysty[6]. Podczas swojego pierwszego spotkania wNBA zanotował 32 punkty, 20 zbiórek oraz 7 asyst[4]. W jednym ze spotkań zaliczył też rekordowe 38 zbiórek[4]. Jego średnia zbiórek (16,3) okazała się najwyższa w całej lidze, jednak tytuły lidera w danej kategorii statystycznej przyznawano wtedy na podstawie łącznej liczby uzyskanych punktów, zbiórek, czy też asyst. W związku z tym liderem w tej klasyfikacji został oficjalnieBob Pettit, który uzyskał 1164 zbiórki (średnia 16,2), w stosunku do 1094 zbiórek Stokesa[7]. W trakcie rozgrywek został powołany do udziału wmeczu gwiazd[7], natomiast po ich zakończeniu wybrano go dodrugiego składu najlepszych zawodników ligi[1], orazdebiutantem roku[2].
W kolejnym sezonie Stokes został lideremNBA w zbiórkach, ze średnią 17,4[8]. Wyższą średnią legitymował się co prawdaBill Russell (19,6), lider był jednak wybierany na podstawie łącznej liczby zbiórek, który Russel zanotował 943, natomiast Stokes 1256[8]. Wystąpił po raz drugi z rzędu wNBA All-Star Game wraz z kolegami z zespołu –Jackiem Twymanem iRichie Reganem[9], po zakończeniu fazy zasadniczej wyróżniono go po raz kolejny wyborem doAll-NBA Second Team[1]. Rok później zaliczył swój trzeci występmeczu gwiazd[10], otrzymał też trzecią nominację dodrugiego składu najlepszych zawodników NBA[1].
12 marca 1958 roku, podczas ostatniego spotkania sezonu 1957/58 (przeciwLakers), miał miejsce tragiczny w skutkach wypadek. Stokes ścinając pod kosz przewrócił się i uderzył feralnie głową w parkiet, po czym stracił przytomność[4]. W szatni podano mu sole trzeźwiące, po czym powrócił na boisko. Trzy dni później wystąpił w pierwszym spotkaniu fazyplay-off przeciwkoDetroit Pistons, notując 12 punktów oraz 15 zbiórek. W trakcie lotu powrotnego doCincinnati poczuł się jednak bardzo źle. Kilka dni później zostałsparaliżowany i zapadł wśpiączkę, w konsekwencji wcześniejszego wypadku. Zdiagnozowano u niegoencefalopatię, potocznie uszkodzeniemózgu[4].
Z pomocą przyszedł mu kolega z zespołu, z którym wspólnie rozpoczynał swoją karierę wNBA –Jack Twyman. To właśnie on organizował pieniądze na opiekę medyczną Stokesa oraz założył mającą mu w tym pomóc fundację jego imienia – Maurice Stokes Foundation[4]. Organizował mecze pokazowe – Maurice Stokes Memorial Basketball Games, w celu zbiórki pieniędzy[11]. Spotkania te zastąpił z biegiem lat turniej golfowy – Maurice Stokes/Wilt Chamberlain Celebrity Pro-Am Golf Tournament[12]. Z czasem Twyman został prawnym opiekunem Stokesa. Zajął się bezpośrednio jego finansami oraz zapewnianiem mu należytej opieki. Twyman opiekował się Stokesem aż do jego śmierci, która miała miejsce 6 kwietnia 1970 roku, w konsekwencjiataku serca[4].
W 1971 roku wybudowano centrum sportowe na kampusie uczelni St. Francis, któremu nadano pierwotnie nazwę Maurice Stokes Physical Education Building, a następnie nieco uproszczono do nazwy – The Maurice Stokes Athletics Center.
9 czerwca 2013NBA ustanowiła nową nagrodę – Twyman–Stokes Teammate of the Year Award, honorując w ten sposób niezwykłą przyjaźń między tymi dwoma zawodnikami[13]. Otrzyma ją zawodnik, który okazał się najlepszym kolegą z drużyny dla pozostałych zawodników. Kandydatów do jej przyznania typują zawodnicy wszystkich drużynNBA. Dwunastu z najlepszymi wynikami kwalifikuje się do rundy finałowej głosowania.
|
|
