![]() Mark Stone w barwachreprezentacji Kanady U-20 (2012) | |||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Obywatelstwo | |||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 193 cm | ||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | napastnik (lewy skrzydłowy) | ||||||||||||||||||||||||||||
Uchwyt | prawy | ||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Draft | NHL 2010, numer: 178 (6 runda) | ||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||
|
Mark Stone (ur.13 maja1992 wWinnipeg) –kanadyjskihokeista grający na pozycjinapastnika (lewego skrzydłowego),reprezentant kraju. Jeden z najlepszych dwukierunkowychnapastników w lidzeNHL.
Mark Stone karierę sportową rozpoczął w występującym w lidzeManitoba U-18 'AAA' Hockey LeagueWinnipeg Thrashers, z którym brał udział wTeles Cup 2008, po czym w 2008 roku został zawodnikiem występującego w lidzeWHLBrandon Wheat Kings. Wsezonie 2008/2009 w fazie zasadniczej rozegrał 56 meczów, w których zdobył 39 punktów (17 goli, 22 asysty) oraz spędził 27 minut na ławce kar, natomiast w fazieplay-off rozegrał 12 meczów, w których zdobył 4 punkty (1 gol, 3 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, ponadto zajął 12. miejsce w rankingu debiutantów ligiWHL[1]. Wsezonie 2009/2010 z powodu wstrząsu mózgu oraz kontuzji kciuka, w fazie zasadniczej rozegrał zaledwie 39 meczów, w których zdobył 28 punktów (11 goli, 17 asyst) oraz spędził 25 minut na ławce kar, natomiast w fazieplay-off rozegrał 15 meczów, w których zdobył 4 punkty (1 gol, 3 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce kar, co miało wpływ na miejsce wdrafcie NHL 2010, w którym został wybrany w szóstej rundzie z numerem 178 przez władzeOttawa Senators, został rozpoznany jako silnynapastnik ze słabą jazdą nałyżwach. W fazieplay-offKrólowie Pszenicy przegrali w finale Konferencji Wschodniej rywalizację 4:1 zCalgary Hitmen (zawodnikiem klubu był starszy brat Stone’a,Michael). Mimo tego wystąpili wMemorial Cup 2010, którego byli gospodarzem. W finale turnieju, rozegranym 23 maja 2010 roku naWestman Place wBrandon przegrali zWindsor Spitfires 1:9.
We wrześniu 2010 roku brał udział w swoim pierwszym obozie treningowymOttawa Senators, po czym wrócił do drużynyKrólów Pszenicy. Wsezonie 2010/2011, w fazie zasadniczej rozegrał 71 meczów, w których zdobył 106 punktów (37 goli, 69 asyst) oraz spędził 28 minut na ławce kar, co dało mu 1. miejsce w klubie oraz 3. miejsce w klasyfikacji ligiWHL względem liczby zdobytych punktów[2], a także miejsce w drużynie gwiazd Konferencji WschodniejWHL. W pierwszej rundzie fazyplay-offKrólowie Pszenicy przegrali rywalizację 4:2 zMedicine Hat Tigers, kończąc tym samym swoje zmagania wsezonie 2010/2011[3]. Wkrótce wziął udział w swoim drugim obozie treningowymOttawa Senators, a po podpisaniu 3-letniego kontraktu podstawowego wrócił do drużynyKrólów Pszenicy, w której został kapitanem, zastępując w tej funkcjiShayne'a Wiebe[4], który został zawodnikiem występującego w lidzeAHLSt. John’s IceCaps[5], natomiast nowym trenerem klubu zostałCory Clouston, który był poprzednio treneremOttawa Senators (trenował Stone’a podczas pierwszego obozu treningowego w 2010 roku). Chwalił Stone’a za inteligencję oraz poprawę siły rdzenia wsezonie 2010/2011. W trakciesezonu 2011/2012 został wybrany do składu drużynyWHL przeciwko drużynierosyjskich zawodników U-20 podczasSubway Super Series 2011, w którym drużynaWHL wygrała rywalizację 30:26 (0:2, 4:5 – 1:2 po serii rzutów karnych), 10:7, 6:3, 5:2, 5:7 – asysta, zawodnik meczu). W grudniu 2011 roku Stone został wybrany do grona 16 nominowanych do nagrodyH. L. (Krug) Crawford Memorial Award za doskonałość sportową w południowo-zachodniejManitobie.
Wsezonie 2011/2012, w którym w fazie zasadniczej rozegrał 66 meczów, w których zdobył 123 punkty (41 goli, 82 asysty) oraz spędził 22 minuty na ławce, natomiast w fazieplay-off rozegrał 8 meczów, w których zdobył 6 punktów (2 gole, 4 asysty) oraz spędził 6 minut na ławce kar, zdobyłBrad Hornung Trophy, nagrodę dla najbardziej wysportowanego zawodnika ligiWHL oraz wybrany doDrużyny Gwiazd Konferencji WschodniejWHL[6], a po zakończeniusezonu 2011/2012 odszedł z klubu.
20 kwietnia 2012 roku władze klubu ligiNHL,Ottawa Senators ogłosiły o dołączeniu Stone’a do drużynySenatorów, w brwach której 21 kwietnia 2012 roku zadebiutował w lidze NHL, w 5 meczu rywalizacji pierwszej rundy fazyplay-off, u siebie zNew York Rangers (2:0 – asysta Stone’a iFilipa Kuby w 9. minucie przy goluJasona Spezzy na 1:0)[7][8]. Jednak z powodu zbyt silnej konkurencji w drużynieSenatorów w latach grał dwukrotnie na wypożyczeniu (2012–2013, 2013–2014) w filialnym klubieOttawa Senators: w występującym w lidzeAHLBinghamton Senators. 6 marca 2013 roku zadebiutował w sezonie zasadniczym ligi NHL, w przegranym 4:5 meczu domowym zToronto Maple Leafs[9], natomiast swojego pierwszego gola w lidze NHL zdobył 4 stycznia 2014 roku w wygranym 4:3 podogrywce meczu domowym zMontreal Canadiens (gol w 14. minucie na 3:1 po pokonaniubramkarza drużyny przeciwnejCareya Price'a[10][11]. Łącznie wsezonie 2013/2014, w fazie zasadniczej rozegrał 19 meczów, w których zdobył 8 punktów (4 gole, 4 asysty) oraz spędził 4 minuty na ławce kar.
Natomiast wsezonie 2014/2015 był już podstawowym zawodnikiem drużynySenatorów, w której wraz zMikiem Hoffmanem iCurtisem Lazarem stanowił o sile ofensywy. Świetna gra Stone’a spowodowała, że władze klubu 7 listopada 2014 roku ogłosiły o pozostaniu zawodnika w klubie co najmniej do końcasezonu 2014/2015[12]. W fazie zasadniczej rozegrał 80 meczów, w których zdobył 64 punkty (26 goli, 38 asyst, najlepszy wynik wśród debiutantówex aequo zJohnnym Gaudreau zCalgary Flames) oraz spędził 14 minut na ławce kar, a także wygrał klasyfikację tzw.na wynos (ang.takeaway) – 98, co 23 kwietnia 2015 roku dało mu nominację doCalder Memorial Trophy, nagrody dla najlepszego debiutanta w lidze NHL (nagrodę zdobyłAaron Ekblad zFlorida Panthers[13][14]). 15 kwietnia 2015 roku, podczas domowego meczu pierwszej rundy fazyplay-off zMontreal Canadiens (3:4) w starciu z zawodnikiem drużyny przeciwnejP.K. Subbanem, doznał złamania nadgarstka odslashingu (cięcie kijem), w wyniku czego P.K. Subban trafił na 5 minut na ławkę kar[15], jednak pomimo kontuzji Stone zagrał we wszystkich 6 meczach rywalizacji (2:4), w których zdobył 4 punkty (4 asysty) oraz spędził 2 minuty na ławce kar.
25 czerwca 2015 roku Stone przedłużył kontrakt zSenatorami o 3 lata o wartości 3 500 000dolarów, przy czymdyrektor generalny klubu,Bryan Murray, nazwał Stone’a „jednym z lepszych graczy drużyny, jeśli nie jednym z najlepszych”[16].
Wsezonie 2015/2016, w fazie zasadniczej rozegrał 75 meczów, w których zdobył 61 punktów (23 punkty, 38 asyst) oraz spędził 38 minut na ławce kar oraz był jednym z najlepszych zawodników, którzy 31 stycznia 2016 roku nie wystąpili wMeczu Gwiazd NHL[17]. 30 marca 2016 roku w wygranym 2:1 meczu domowym zWinnipeg Jets, zawodnik drużyny przeciwnej,Dustin Byfuglien wykonał druzgocący test ciała Stone’owi, który zmusił go do natychmiastowego opuszczenia lodowiska w celu przeprowadzenia testówwstrząsu mózgu[18]. Choć powrócił do gry w tym meczu, w pozostałych meczachsezonu 2015/2016 już nie zagrał[19].
Wsezonie 2016/2017 rozegrał 71 meczów, w których zdobył 54 punkty (22 gole, 32 asysty) oraz spędził 25 minut na ławce kar, a także wygrał klasyfikację tzw.na wynos (ang.takeaway) – 98 (po raz trzeci w rzędu), wyprzedzając o 13Nicka Schmaltza zChicago Blackhawks[20], natomiast w fazieplay-off rozegrał 19 meczów, w których zdobył 8 punktów (5 goli, 3 asysty) oraz spędził 20 minut na ławce kar.sezon 2017/2018 mimo długiej przerwy w grze, spowodowanej kontuzją, Stone mógł zaliczyć do udanych (58 meczów, 62 punkty (20 goli, 42 asysty), 10 minut na ławce kar), jednak nie mógł dojść do porozumienia z władzami klubu, Stone złożył wniosek o arbitraż i ostatecznie kontrakt został przedłużony do końcasezonu 2018/2019, po czym mógł odejść z klubu jakowolny agent.
W 2019 roku, po długich spekulacjach i braku porozumienia zOttawa Senators, wraz zTobiasem Lindbergiem przeniósł się na zasadzie wymiany doVegas Golden Knights w zamian zaErika Brannstroma,Oscara Lindberga oraz zawodnika wybranego w drugiej rundziedraftu NHL 2020[21][22]. 8 marca 2019 roku, w celu pozostania w klubie, oficjalnie podpisał 8-letnie przedłużenie konktaktu o wartości 76 000 000dolarów (w tym 48 000 000dolarów premii za podpisanie umowy)[23]. Łącznie wsezonie 2018/2019, w fazie zasadniczej rozegrał 77 meczów, w których zdobył 73 punkty (33 gole, 40 asyst) oraz spędził 27 minut na ławce kar, a także wygrał klasyfikację tzw.na wynos (ang.takeaway) – 122, natomiast w fazieplay-off rozegrał 7 meczów, w których zdobył 12 punktów (6 goli, 6 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar[24]. Za doskonałą dwustronną grę w fazie zasadniczej, 17 kwietnia 2019 roku wraz zPatricem Bergeronem zBoston Bruins orazRyanem O’Reillym zSt. Louis Blues został nominowany doFrank J. Selke Trophy, nagrody na najlepszegonapastnika ligiNHL[25]. Nagrodę zdobyłRyan O’Reilly. 14 kwietnia 2019 roku w wygranym 6:3 meczu domowym zSan Jose Sharks pierwszej rundy fazyplay-off (3. mecz rywalizacji), po raz pierwszy w swojej karierze zdobyłhat tricka (pierwszyhat trick w fazieplay-off w historii klubu[26]). OstatecznieZłoci Rycerze przegrali rywalizację 4:3, kończąc tym samym swoje zmagania wsezonie 2018/2019.
13 stycznia 2021 roku został pierwszym w historii kapitanemVegas Golden Knights.
5 lutego 2022 roku wystąpił wMeczu Gwiazd NHL.
Mark Stone grał wreprezentacji Kanady Zachodniej U-17 podczasWorld U-17 Hockey Challenge 2009 wKanadzie, w którym rozegrał 6 meczów, w których zdobył 7 punktów (2 gole, 5 asyst), natomiastreprezentacja Kanady Zachodniej U-17 zakończyła rozgrywki na 4. miejsce.
Zreprezentacją Kanady U-20 wziął udział wmistrzostwach świata juniorów 2012 Elity wKanadzie. DrużynaKlonowego Liścia rozpoczęła od wygranej 8:1 zreprezentacją Finlandii U-20, 26 grudnia 2011 roku wRexall Place wEdmonton, w którym Stone zdobyłhat tricka (2., 23., 44.minuta) oraz został zawodnikiem meczu swojej drużyny. DrużynaKlonowego Liścia zajęła 3. miejsce po wygranej 4:0 w meczu o 3. miejsce zreprezentacją Finlandii U-20 5 stycznia 2012 roku wScotiabank Saddledome wCalgary, a Stone zaliczył asystę przy goluQuintona Howdena na 4:0, ustalającego wynik meczu. Łącznie na tym turnieju Stone rozegrał 6 meczów, w których zdobył 10 punktów (3 gole, 7 asyst) oraz spędził 2 minuty na ławce kar, dzięki czemu został uznany przez trenerów za jednego z trzech najlepszychkanadyjskich zawodników turnieju.
Natomiast zseniorską reprezentacją Kanady dwukrotnie uczestniczył wmistrzostwach świata. Namistrzostwach świata 2016 Elity wraz z drużynąKlonowego Liścia zdobyłmistrzostwo świata po wygranej w finale 2:0 zreprezentacją Finlandii 22 maja 2016 roku naCSKA Arena wMoskwie, a Stone na tym turnieju rozegrał 10 meczów, w których zdobył 10 punktów (4 gole, 6 asyst) oraz spędził 6 minut na ławce kar, a także 26 kwietnia 2019 roku został powołany namistrzostwach świata 2019 Elity naSłowacji[27], podczas których 10 maja 2019 roku został mianowany następcą kapitana drużynyKlonowego Liścia,Seana Couturiera[28]. Na tym turnieju drużynaKlonowego Liścia przegrała w finale 3:1 zreprezentacją Finlandii 26 maja 2016 roku naZimný štadión Ondreja Nepelu wBratysławie, w wyniku czego zdobyławicemistrzostwo świata[29], a Stone, który na turnieju rozegrał 10 meczów, w których zdobył 14 punktów (6 goli, 8 asyst) – 5. miejsceex aequo zAnthonym Manthą, został wybranyMVP oraz doDrużyny Gwiazd turnieju[30].
Sezon | Klub | Liga | Sezon zasadniczy | Faza play-off | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
M | G | A | Pkt | Min | M | G | A | Pkt | Min | |||||
2008/2009 | ![]() | WHL | 56 | 17 | 22 | 39 | 27 | 12 | 1 | 3 | 4 | 4 | ||
2009/2010 | ![]() | WHL | 39 | 11 | 17 | 28 | 25 | 15 | 1 | 3 | 4 | 4 | ||
2010/2011 | ![]() | WHL | 71 | 37 | 69 | 106 | 28 | 6 | 1 | 9 | 10 | 4 | ||
2011/2012 | ![]() | WHL | 66 | 41 | 82 | 123 | 22 | 8 | 2 | 4 | 6 | 6 | ||
2011/2012 | ![]() | NHL | – | – | – | – | – | 1 | 0 | 1 | 1 | 0 | ||
2012/2013 | ![]() | AHL | 54 | 15 | 23 | 38 | 14 | 3 | 1 | 2 | 3 | 0 | ||
2012/2013 | ![]() | NHL | 4 | 0 | 0 | 0 | 2 | 1 | 0 | 0 | 0 | 0 | ||
2013/2014 | ![]() | AHL | 37 | 15 | 26 | 41 | 6 | 4 | 1 | 3 | 4 | 0 | ||
2013/2014 | ![]() | NHL | 19 | 4 | 4 | 8 | 4 | – | – | – | – | — | ||
2014/2015 | ![]() | NHL | 80 | 26 | 38 | 64 | 14 | 6 | 0 | 4 | 4 | 2 | ||
2015/2016 | ![]() | NHL | 75 | 23 | 38 | 61 | 38 | – | – | – | – | — | ||
2016/2017 | ![]() | NHL | 71 | 22 | 32 | 54 | 25 | 19 | 5 | 3 | 8 | 20 | ||
2017/2018 | ![]() | NHL | 58 | 20 | 42 | 62 | 10 | – | – | – | – | — | ||
2018/2019 | ![]() | NHL | 59 | 28 | 34 | 62 | 22 | – | – | – | – | — | ||
2018/2019 | ![]() | NHL | 18 | 5 | 6 | 11 | 5 | 7 | 6 | 6 | 12 | 2 | ||
2019/2020 | ![]() | NHL | 65 | 21 | 42 | 63 | 27 | 20 | 7 | 10 | 17 | 6 | ||
2020/2021 | ![]() | NHL | 55 | 21 | 40 | 61 | 28 | 19 | 5 | 3 | 8 | 0 | ||
2021/2022 | ![]() | NHL | 28 | 8 | 20 | 28 | 8 | – | – | – | – | — | ||
WHL Ogółem | 232 | 106 | 190 | 296 | 102 | 41 | 5 | 19 | 24 | 18 | ||||
NHL Ogółem | 532 | 178 | 296 | 474 | 183 | 73 | 23 | 27 | 50 | 30 | ||||
AHL Ogółem | 91 | 30 | 49 | 79 | 20 | 7 | 2 | 5 | 7 | 0 |
Rok | Drużyna | Turniej | Miejsce | M | G | A | Pkt | Min | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
2009 | ![]() | WHC-17 | 4 | 6 | 2 | 5 | 7 | 0 | |
2012 | ![]() | MŚJ | ![]() | 6 | 7 | 3 | 10 | 2 | |
2016 | ![]() | MŚ | ![]() | 10 | 4 | 6 | 10 | 6 | |
2019 | ![]() | MŚ | ![]() | 10 | 8 | 6 | 14 | 0 | |
Ogółem jako junior | 12 | 9 | 8 | 17 | 2 | ||||
Ogółem jako senior | 20 | 12 | 12 | 24 | 6 |
Mark Stone jest synem Roba i Jackie. Ma starszego brataMichaela (ur. 1990), równieżhokeistę, z którym grał podczasMemorial Cup 2010 (Mark grał w barwachBrandon Wheat Kings,Michael w barwachCalgary Hitmen). Uczęszczał doWestwood Collegiate wWinnipeg[31]. Po raz pierwszy grali przeciwko sobie w lidzeNHL 31 stycznia 2015 roku. DrużynaSenatorów (w której wówczas grał Mark) wygrałArizona Coyotes (w której wówczas grałMichael) 7:2.