Marian Iwańciów (ok. 1960) | |||
| Data i miejsce urodzenia | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |||
| Narodowość | |||
| Alma Mater | |||
| Dziedzina sztuki | |||
| Odznaczenia | |||
| |||
Marian Iwańciów (ur.4 lutego1906 wZłoczowie, zm.14 marca1971 wZamościu) – polski malarz, grafik, pedagog.
Syn Filipa Iwańciowa i Stanisławy Marii, z domu Sieprawskiej. Studia artystyczne odbywał na Wydziale Sztuk PięknychUniwersytetu Stefana Batorego wWilnie (1929–1934) oraz naUniwersytecie Mikołaja Kopernika wToruniu (1949–1950). Malarstwo studiował uFerdynanda Ruszczyca,Tymona Niesiołowskiego iLudomira Sleńdzińskiego, a grafikę uJerzego Hoppena.
Obok twórczości plastycznej zajmował się też pracą pedagogiczną. Uczył wWilnie i wTrokach. Poobronie września 1939 dostał się doniewoli radzieckiej i przez dwa miesiące był więźniemGułagu naSołowkach. Gdy więzienie zostało zlikwidowane (a pozostałe po nim budynki adaptowane na potrzeby floty radzieckiej) wrócił do Wilna gdzie ponownie podjął pracę nauczyciela. W roku1944 zamieszkał w Trokach.
W latach 1933, 1934/1935 prace Mariana Iwańciów prezentowano na wystawach sprawozdawczych organizowanych w Wilnie przez Uniwersytet Stefana Batorego. W roku 1939 brał udział w ogólnopolskiej wystawie grafiki o tematyce wojskowej wPoznaniu, a rok później w wystawie malarstwa grupy "Niezależnych" w Wilnie. Wystawy indywidualne m.in. weWrocławiu (1953),Lublinie (1960, 1963, 1964) i wZamościu (1963, 1964, 1966). Uczestniczył w Ogólnopolskiej Wystawie Marynistycznej w 1964. Podróżował m.in. doBułgarii,Francji,Jugosławii iRumunii, gdzie namalował serię obrazów oraz liczne studia pastelowe i akwarelowe. Prace te prezentowane były w ramach indywidualnej wystawy pt.Notatki z podróży w Lublinie (1964) i w Zamościu (1966).
W 1945 roku został przymusowo wysiedlony z Wilna i znalazł się naZiemiach Odzyskanych. Zamieszkał wGórze Śląskiej, gdzie podjął pracę jako nauczyciel w gimnazjum i w liceum ogólnokształcącym. W 1953 zamieszkał wZamościu, zostając nauczycielem, a następnie, dyrektorem Liceum Sztuk Plastycznych (1965–1969). Zorganizował Dziecięcą Olimpiadę Rysunkową (1958) i Ośrodek Krzewienia Kultury Plastycznej przy Zarządzie PowiatowymZNP w Zamościu (1961).
Był autorem artykułów, m.in. "Nowe formy wychowania przez sztukę" ("Rysunek" 1960 nr 3) i "20 lat PLSP" ("Kamena" 1964 nr 22). Powodzeniem cieszyły się w Zamościu urządzane przez artystę wystawy dydaktyczno-problemowe plastyki i wystawy upowszechniające osiągnięcia plastyków z różnych ośrodków artystycznychPolski. Bezpartyjny. Za działalność artystyczną odznaczonyZłotym Krzyżem Zasługi. Był współtwórcą "Grupy Zamojskiej" i czołowym przedstawicielemzamojskiego środowiska plastycznego.