Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Maria de Guise

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wikipedia:Weryfikowalność
Ten artykuł od 2010-11 wymagazweryfikowania podanych informacji.
Należy podać wiarygodne źródła w formieprzypisów bibliograficznych.
Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte.
Sprawdź w źródłach:Encyklopedia PWN •Google Books • Google Scholar •BazHum •BazTech •RCIN • Internet Archive (texts /inlibrary)
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon{{Dopracować}} z tego artykułu.
Maria de Guise
Ilustracja
Wizerunek herbu
księżna Longueville
Okres

od4 sierpnia1534
do9 czerwca1537

Jako żona

Ludwika II

Poprzedniczka

Joanna Badeńska

Następczyni

Maria Burbońska

królowa Szkocji
Okres

od18 maja1538
do14 grudnia1542

Jako żona

Jakuba V

Koronacja

22 lutego1540

Poprzedniczka

Magdalena Walezjuszka

Następczyni

Maria I Stuart

regentka Szkocji
Okres

od1554
do1560

Poprzednik

Jakub Hamilton

Następca

Jakub Stewart

Dane biograficzne
Dynastia

Gwizjusze

Data urodzenia

22 listopada1515

Data śmierci

11 czerwca1560

Ojciec

Klaudiusz Gwizjusz

Matka

Antonina Burbońska

Mąż

Ludwik II

Mąż

Jakub V

Dzieci

Franciszek III de Longueville,
Ludwik Orleański,
Jakub Stewart,
Robert Stewart,
Maria I Stuart

Multimedia w Wikimedia Commons

Maria Gwizjuszka[1][2],Maria Lotaryńska[3][4],Maria de Guise[5][6] (ur.22 listopada1515, zm.11 czerwca1560) – księżniczka lotaryńska z dynastiiGwizjuszy, księżna Longueville (jako żona Ludwika II), następniekrólowa Szkocji (jako żonaJakuba V) i matkaMarii Stuart,regentka Szkocji w latach 1554–1560[7].

Była najstarszą córkąKlaudiusza, księciade Guise, głowy francuskiego rodu Gwizjuszy, oraz jego żonyAntoniny de Burbon-Vendôme, córkiFranciszka, hrabiego Vendôme. Urodziła się wBar-le-Duc, wLotaryngii.

Wczesne życie

[edytuj |edytuj kod]

4 sierpnia1534, w wieku 18 lat, poślubiła Ludwika II Orleańskiego, księciaLongueville. Ich ślub miał miejsce wLuwrze i było to szczęśliwe małżeństwo. Para miała dwóch synów:

  • Franciszka III Orleańskiego (15351551), księcia Longueville
  • Ludwika Orleańskiego (ur. 1537 i zm. młodo)

Na wiosnę1536 Maria była obecna w katedrze Notre Dame wParyżu na ślubie swojego przyszłego męża, króla Jakuba V, zMagdaleną de Valois, najstarszą córką króla Francji.9 czerwca1537, Ludwik Orleański zmarł wRouen, a Maria została wdową w wieku 21 lat.4 sierpnia urodziła swojego drugiego syna. W tym samym roku zmarła nagruźlicę Magdalena de Valois, a jej mąż zaczął szukać we Francji kolejnej żony dla siebie, żeby umocnić sojusz szkocko-francuski przeciwkoAnglii. Maria znalazła się w centrum uwagi, ponieważ Jakub zainteresował się właśnie nią, a jego wuj –Henryk VIII Tudor – król Anglii, starając się zapobiec temu małżeństwu sam poprosił o rękę Marii. Król FrancjiFranciszek I zaakceptował jednak Jakuba i przekazał ojcu Marii swoje stanowisko. Maria przyjęła te wieści z zaskoczeniem i zaniepokojeniem. Nie cieszyła jej perspektywa opuszczenia rodziny i ojczyzny, zwłaszcza, że właśnie w wieku zaledwie czterech miesięcy zmarł jej syn, Ludwik. Ojciec Marii starał się więc opóźnić decyzję, jak długo się dało, aż Jakub (być może czując niechęć Marii), napisał do niej list, w którym prosił ją o radę i wsparcie. Maria zgodziła się na małżeństwo i przyspieszyła swój wyjazd.

Królowa Szkocji

[edytuj |edytuj kod]
Maria z Jakubem V

18 maja1538, w katedrze Notre Dame w Paryżu, Maria de Guise poślubiłaper procura Jakuba V (Jakub przebywał wtedy w Szkocji, zastąpił go Robert, lord Maxwell). W czerwcu, korzystając z całej floty statków wysłanych przez małżonka, Maria opuściła Francję. Została zmuszona do zostawienia małego Franciszka w starej ojczyźnie. Opuściła statek wFife, dnia10 czerwca i została oficjalnie powitana przez Jakuba. Kilka dni później pobrali się ponownie w St. Andrews.22 lutego1540, wHolyrood Abbey, została koronowana na królową Szkocji. Jakub i Maria mieli dwóch synów i córkę:

  1. Jakuba Stewarta (1540–1541), księcia Rothesay
  2. Roberta Stewarta (ur. i zm. kwiecień1541), księcia Albany
  3. Marię I (15421587), królową Szkocji

Król Jakub zmarł 6 dni po urodzeniu się jego córki. Regentem został James Hamilton, drugi earlArran.

W1554 Maria de Guise zastąpiła Hamiltona i sama została regentką. Jej córka Maria została zaś wysłana do Francji, żeby wychowywać się przy swoim przyszłym mężu – synu królaHenryka II. Maria zawsze konsultowała się ze swoimi dwoma potężnymi braćmi, którzy pozostali we Francji: Karolem, kardynałem lotaryńskim, i Franciszkiem, księciem de Guise. Obaj oni zajmowali wysokie stanowiska i dbali o sojusz szkocko-francuski.

Kłopoty i śmierć

[edytuj |edytuj kod]

Regencja Marii była zagrożona przez rosnących w siłę szkockich protestantów, wspieranych w sekrecie przez królową Anglii,Elżbietę I. Protestanci nie wierzyli Marii, co sprawiało, że jej autorytet malał. Maria poprosiła swoją francuską rodzinę o pomoc, co w oczach protestantów oznaczało zdradę interesów Szkocji (w tym czasie Szkocję starała się zdominować zarówno Anglia, jak i Francja). W1559 Maria została usunięta ze stanowiska. 11 czerwca 1560 zmarła w zamku wEdynburgu. Jej ciało zostało zabrane do Francji i pochowane w kościele, w zakonie Saint-Pierre wReims, gdzie siostra Marii – Renata – była przełożoną.

W kulturze

[edytuj |edytuj kod]

W filmieElizabeth (1998) jej rolę zagrała francuska aktorkaFanny Ardant.

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. Igor Kąkolewski: Melancholia władzy. Problem tyranii w europejskiej kulturze politycznej XVI stulecia. Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2007, s. 365, 369, 370.
  2. Leszek Libera: Maria Stuart. Dramat Juliusza Słowackiego. Zielona Góra: Uniwersytet Zielonogórski, 2003, s. 35, 39, 40, 81, 233.
  3. Jean Delumeau: Reformy chrześcijaństwa w XVI i XVII w. Narodziny i rozwój Reformy protestanckiej. Warszawa: Instytut Wydawniczy Pax, 1965, s. 104.
  4. Ludwik Stomma: Wzloty i upadki królów Francji sposobem antropologicznym wyłożone. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie, 1991, s. 146.
  5. Kazimierz Chłędowski: Ostatni Walezjusze. Czasy odrodzenia we Francji. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1958, s. 128.
  6. Stefan Zabieglik: Zarys historii Szkocji do końca XVIII w.. Gdańsk: Politechnika Gdańska, 1993, s. 87, 100, 110, 288, 311.
  7. Stefan Zabieglik: Zarys historii Szkocji do końca XVIII w.. Gdańsk: Politechnika Gdańska, 1993, s. 288.
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Maria_de_Guise&oldid=78107513
Kategorie:
Ukryte kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp