Księżniczka Danii i Islandii | |||
| księżniczka Danii | |||
| Okres | |||
|---|---|---|---|
| Dane biograficzne | |||
| Dynastia | Burbonowie orleańscy | ||
| Data i miejsce urodzenia | 13 stycznia1865 | ||
| Data i miejsce śmierci | |||
| Ojciec | |||
| Matka | |||
| Żona | |||
| Dzieci | Aage, | ||
| |||
Maria Orleańska (ur.13 stycznia1865 wLondynie, zm.4 grudnia1909 wKopenhadze) – francuska księżniczka zdynastiiBurbonów. Po ślubie z księciem Waldemarem otrzymała tytuł księżniczki Danii i Islandii.
CórkaRoberta Orleańskiego iFranciszki Orleańskiej. Miała czworo rodzeństwa: Roberta Orleańskiego (1866–1885), Henryka Orleańskiego (1867–1901), Małgorzatę Orleańską (1869–1940) iJana Orleańskiego, księcia de Guise (1874–1940).
Urodziła się i spędziła swoje wczesne dzieciństwo w Anglii. W 1871 wróciła z rodziną do Francji po upadkuDrugiego Cesarstwa[1].
Po otrzymaniu zgody od papieża Maria Orleańska poślubiła 20 października 1885 księcia Danii –Waldemara[1], najmłodszego syna króla Danii –Christiana IX. W wystawnej uroczystości wzięło udział ponad tysiąc gości, w tym członkowie rodzin królewskich przybyłych zAnglii,Danii,Grecji iRosji. Ceremonia ślubna odbyła się wNormandii nazamku Eu.
W 1886, kiedy książę Waldemar został zaproszony przez Zgromadzenie Narodowe w Bułgarii dostając nominację namonarchę tego kraju, za pośrednictwem swojej żony odrzucił ofertę[1].
Para zamieszkała nazamku Bernstorff w Kopenhadze, w którym to urodził się książę Waldemar. Małżeństwo doczekało się pięcioro dzieci: Aage (1887–1940), od 1914 hrabia Rosenborga, Axela (1888–1964), Eryka (1890–1950), Viggo (1893–1970) – hrabia Rosenborga iMałgorzaty (1895–1992). Spośród ich potomstwa synowie zostali wychowani w wierzeewangelicko-luterańskiej, córka wkatolickiej[1].
Maria Orleańska zmarła w Kopenhadze, w 1909, w wieku 44 lat z powodu złośliwej grypy[2][1].
Pomnik Marii Orleańskiej znajduje się wLangelinie, niedalekokościoła św. Albana w Kopenhadze[1].