Jest jednym z najskuteczniejszych i najbardziej utytułowanych zawodników lat 80. i 90. W ciągu zawodowej kariery związany był tylko z dwoma klubami:Ajaxem Amsterdam iA.C. Milan, w których barwach łącznie zdobył sześć tytułów mistrza kraju oraz wiele wyróżnień indywidualnych, m.in. trzykrotnieZłotą Piłkę. Wraz z innymi Holendrami –Frankiem Rijkaardem iRuudem Gullitem – był na przełomie lat 80. i 90. wyróżniającym się graczem Milanu, który właśnie wtedy, prowadzony przez prezesaSilvio Berlusconiego i treneraArrigo Sacchiego, powrócił doeuropejskiej elity. Zreprezentacją Holandii, w której barwach rozegrał 58 meczów, zdobył mistrzostwo Europy oraz brązowy medal naEuro 1992. Niedługo po tym turnieju w wieku 31 lat zakończył piłkarską karierę z powodu kontuzji. Chociaż wielokrotnie zapowiadał, że nie interesuje go praca trenera, to dzięki namowieJohna van ’t Schipa w 2003 roku dołączył do sztabu szkoleniowego Ajaksu. Rok później został selekcjoneremreprezentacji Holandii.
W 1981 roku został dostrzeżony przez scoutówAjaxu Amsterdam. W pierwszym zespole Ajaxu zadebiutował – jako najmłodszy wówczas gracz w historii klubu – 3 kwietnia 1982 roku w meczu przeciwkoNEC Nijmegen (wygrana 5-0), zastępując w 46. minucieJohanna Cruijffa i strzelając gola na 3-0. Był to jego jedyny seniorski występ w tamtym sezonie.
W sezonie 1982-83 wystąpił w 20 meczach ligowych (większość w wyjściowej jedenastce), strzelając w nich 9 goli. Wraz z Ajaxem sięgnął ponownie po tytuł mistrza Holandii, a w finale Pucharu Holandii jego drużyna ograła NEC Nijmegen 3-1.
W kolejnym sezonie (1983-84) Ajax nie wygrał żadnego turnieju, ale van Basten z 28 bramkami w 26 meczach został najlepszym strzelcem ligi holenderskiej. Zagrał także po raz pierwszy w karierze w europejskich pucharach (Puchar Mistrzów), ale jego drużyna okazała się słabsza od Olympiakosu Pireus. W sumie zanotował 31 bramek w 31 oficjalnych meczach Ajaxu. W meczu ligowym przeciwkoWillem II (24 sierpnia 1983, wygrana 5-0) zdobył 4 gole, a w meczu zDS'79 (13 maja 1984, wygrana 7-2) – 5 bramek.
Sezon 1984-85 przyniósł van Bastenowi drugi tytuł króla strzelców (22 gole w 33 meczach), a drużynie mistrzostwo kraju. Swój rekord sezonu ustanowił w meczu pierwszej rundyPucharu UEFA przeciwko luksemburskiemuRed Boys Differdange (3 października 1984, wygrana 14-0), w którym uzyskał 5 trafień.
W 26 meczach sezonu ligowego 1985-86 trafił do siatki rywali 37 razy, ponownie wygrywając klasyfikację strzelców. W sumie zanotował 39 goli w 34 oficjalnych grach Ajaxu, którego jedynym sukcesem w roku było wywalczenie Pucharu Holandii (w finale 3-0 przeciwkoRBC). W meczu zeSpartą Rotterdam (8 grudnia 1985, wygrana 9-0) van Basten popisał się 6 golami.
Przed sezonem 1987-88 dołączył doMilanu, do którego ściągnięto także jego kolegę z reprezentacji,Ruuda Gullita. W drużynie zadebiutował 23 sierpnia 1987 roku w meczu Pucharu Włoch przeciwko Bari (wygrana 5-0), strzelając gola. W pierwszej kolejce Serie A (13 września, wyjazdowa wygrana z Pisą 3-1) także zdobył bramkę. W październiku, po rozegraniu 13 meczów (tylko 5 ligowych) i strzeleniu 6 goli, doznał kontuzji kostki, która wyeliminowała go z gry na sześć miesięcy. Na boisko powrócił 10 kwietnia 1988 w meczu z Empoli, zapewniając Milanowi zwycięstwo 1-0. W sumie rozegrał w sezonie 19 meczów i zdobył 8 goli (w tym 3 ligowe), a z drużyną wywalczył mistrzostwo Włoch.
W czerwcu wziął udział wEuro 1988, na którymreprezentacja Holandii zdobyła tytuł mistrza Starego Kontynentu. Van Basten był jej najskuteczniejszym napastnikiem: strzelił trzy gole w meczu zAnglią, jednego w 88. minucie półfinału zRFN oraz efektowną bramkę decydującą o zwycięstwie w finale zeZwiązkiem Radzieckim.
Po powrocie do Milanu, którego prezesSilvio Berlusconi zatrudnił kolejnego reprezentanta Holandii,Franka Rijkaarda, van Basten rozegrał swój najlepszy sezon, w czasie którego drużyna prowadzona przezArriga Sacchiego triumfowała wPucharze Mistrzów. Rok później Milan obronił trofeum, a van Basten został „capocannoniere” (królem strzelców)Serie A.
W 1992 roku, dwa lata po nieudanym dla HolandiiMundialu, reprezentacja dowodzona znów przezRinusa Michelsa doszła do półfinałuEuro 1992, w którym przegrała w rzutach karnych z późniejszymi triumfatoramiDuńczykami. Strzał van Bastena w serii jedenastek obronił wówczasPeter Schmeichel.
W sezonie 1992–1993 Milan prowadzony już przezFabio Capello nie przegrał kolejnych pięćdziesięciu ośmiu meczów i pewnie zmierzał po mistrzostwo Włoch. W ligowym spotkaniu zAnconą Calcio van Basten doznał urazu kostki i zmuszony był pauzować przez kilka miesięcy. Wrócił pod koniec sezonu, ale kontuzja okazała się zbyt poważna, aby mógł kontynuować profesjonalną karierę. Po raz ostatni wystąpił w Milanie w finale Pucharu Mistrzów, przegranym zOlympique Marsylia. Miał wówczas 29 lat.
Po nieudanej walce z kontuzją, 17 sierpnia 1995 roku ogłosił zakończenie piłkarskiej kariery.
mistrzostwo Holandii 1982, 1983 i 1985, Puchar Holandii 1983 i 1986 iPuchar Zdobywców Pucharów 1987 z Ajaksem
mistrzostwo Włoch 1988, 1992 i 1993,Puchar Mistrzów 1989 i 1990, finał Pucharu Mistrzów 1993, Superpuchar Europy 1990 i Puchar Interkontynentalny 1990 z AC Milan
król strzelcówSerie A w 1990 (19 goli) i 1992 roku (25 goli)
zdobywcaZłotej Piłki miesięcznikaFrance Football dla najlepszego piłkarza grającego w Europie w 1988, 1989 i 1992 roku
najlepszy piłkarz 1988 roku według magazynuWorld Soccer
Mimo iż tuż po zakończeniu sportowej kariery van Basten twierdził, że na pewno nie zostanie trenerem, to w 2003 roku dał się namówić swojemu dawnemu koledze z reprezentacjiJohnowi van ’t Schipowi na współpracę przy drugiej drużynieAjaksu Amsterdam. Równocześnie trenował zespół juniorów.
Jednak pod koniec 2007 roku trener oświadczył, że poEuro 2008 zrezygnuje ze stanowiska. W lutym 2008 roku dodał, że po mistrzostwach zostanie szkoleniowcemAjaksu Amsterdam. Na początku maja 2009 roku Van Basten podał się do dymisji z powodu słabych wyników drużyny[1].W 2012 roku został zatrudniony na stanowisku trenera holenderskiego klubu SC Heerenveen. W kwietniu 2014 został szkoleniowcemAZ Alkmaar[2][3].
.jpg)
