| biskup | ||
 | ||
| ||
| Data i miejsce urodzenia | pomiędzy 1215 a 1220 | |
|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | krótko po22 czerwca 1278 | |
| Miejsce pochówku | ?↗ | |
| Arcybiskup gnieźnieński | ||
| Okres sprawowania | 1278 | |
| Wyznanie | ||
| Kościół | ||
| Inkardynacja | ||
| Sakra biskupia | 1278 | |
Marcin z Opawy, Marcin Polak (łac. Martinus Oppaviensis,Martinus Polonus,niem. Martin von Troppau) herbuBoduła (ur. pomiędzy1215 a1220 wOpawie, zm. krótko po 22 czerwca 1278[1] wBolonii[2]) –arcybiskup gnieźnieński w 1278, kronikarz,dominikanin.
Pochodził zOpawy wdiecezji ołomunieckiej. Wstąpił do jednego z konwentów dominikańskich prowincji polskiej (prawdopodobnie wrocławskiej). W klasztorze wrocławskim prowadził działalność duszpasterską. Studiował zapewne wStudium Generalnym dominikańskim funkcjonującym w Paryżu, a od 1248 roku również wKolonii,Bolonii,Montpellier iOksfordzie. Nie uzyskał stopni uniwersyteckich[3]. W 1261 zostałpenitencjarzem ikapelanempapieżaAleksandra IV i jego następców. Na prośbęKlemensa IV napisał historię powszechną –Chronicon pontificum et imperatorum (kronika papieży i cesarzy) – w późnym średniowieczu najpopularniejszy zarys dziejów od czasówChrystusa do 1277 (mimo licznych fałszów historycznych). Był też autorem kompendium wiedzy kanoniczejMargarita Decreti, napisał takżeSermones de tempore et de sanctis i zbiór kazań. Był jednym ze współautorówLiber Pontificalis.
Nominowany przezMikołaja III na arcybiskupa gnieźnieńskiego w dniu 22 czerwca 1278 r. wViterbo[4]. Jego nominacja przerwała wakat, trwający od czasu śmierci arcybiskupaJanusza w 1271 r. Zmarł krótko po tej konsekracji, będąc w drodze doGniezna (nie zdążył nawet dotrzeć do Polski), wBolonii, gdzie został pochowany w bazylice św. Dominika[5].
