Według badań Maorysi są potomkami klanówPolinezyjczyków z wysp wschodniej częściOceanu Spokojnego (m.in.Tahiti), którzy jako pierwsi ludzie dotarli do brzegówWyspy Południowej pomiędzy rokiem 925 a 1280 naszej ery[1][2]. Jak głosi legenda, przybyli na 7 olbrzymich łodziach żaglowych, a każda z nich dała początek jednemuplemieniu. Dowódca najwcześniej przybyłej łodzi –Kupe uchodzi za odkrywcęAotearoa (czyli „kraju białej chmury”, jak Maorysi nazywają Nową Zelandię). Wykopaliska archeologiczne dowodzą jednak, że pierwsi Maorysi przybyli w kilku falach i osiedlili się naWyspie Południowej. Stosunkowo szybko opanowali obydwie wyspy, zdecydowanie jednak preferując cieplejszą i bardziej gościnną Wyspę Północną.
Maorysi zajmowali sięuprawą roślin,hodowlą irybołówstwem, praktykowali teżkanibalizm; zasłynęli z wojowniczości i uzdolnień artystycznych w zakresie rzeźby, budownictwa i bardzo rozpowszechnionegotatuażu; po podboju przezBrytyjczyków (pocz. XIX w.) i podpisaniutraktatu Waitangi zaczęli przyjmować kulturę europejską.
↑Lowe, D.J. 2008. Polynesian settlement of New Zealand and the impacts of volcanism on early Maori society: an update. In: Lowe, D.J. (editor) Guidebook for Pre-conference North Island Field Trip A1 ‘Ashes and Issues’ (28-30 November, 2008). Australian and New Zealand 4th Joint Soils Conference, Massey University, Palmerston North (1-5 Dec. 2008). New Zealand Society of Soil Science. Pp.142-147.ISBN 978-0-473-14476-0
↑T. Brooking, The History of New Zealand, Westport 2004, s. 53.
