Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Manuela Di Centa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Manuela Di Centa
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

31 stycznia 1963
Paluzza

Klub

SC Fior di Rocia

Wzrost

164 cm

Debiut w PŚ

22.011982,Furtwangen
(11. miejsce – 5 km)

Pierwsze punkty w PŚ

22.011982,Furtwangen
(11. miejsce – 5 km)

Pierwsze podium w PŚ

13.011989,Klingenthal
(2. miejsce – 10 km)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

18.021990,Pontresina (15 km)

Dorobek medalowy
Reprezentacja Włochy
Igrzyska olimpijskie
złotoLillehammer 1994biegi narciarskie
(bieg na 15 km st. dow.)
złotoLillehammer 1994biegi narciarskie
(bieg na 30 km st. klas.)
srebroLillehammer 1994biegi narciarskie
(bieg na 5 km st. klas.)
srebroLillehammer 1994biegi narciarskie
(bieg łączony na 15 km)
brązAlbertville 1992biegi narciarskie
(sztafeta 4 × 5 km)
brązLillehammer 1984biegi narciarskie
(sztafeta 4 × 5 km)
brązNagano 1998biegi narciarskie
(sztafeta 4 × 5 km)
Mistrzostwa świata
srebroVal di Fiemme 1991sztafeta 4 × 5 km
srebroFalun 1993bieg na 30 km st. dow.
srebroFalun 1993sztafeta 4 × 5 km
srebroThunder Bay 1995bieg na 30 km st. dow.
brązVal di Fiemme 1991bieg na 5 km st. klas.
brązVal di Fiemme 1991bieg na 30 km st. dow.
brązThunder Bay 1995bieg na 5 km st. klas.
Mistrzostwa świata juniorów
srebroMurau 1982bieg na 5 km
Puchar Świata
Kryształowa kula
1993/1994
Kryształowa kula
1995/1996
Inne nagrody
złotoMedal Holmenkollen
1996
Zakończenie kariery: 1998
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Manuela Di Centa (ur.31 stycznia1963 wPaluzzy) –włoska biegaczka narciarska i polityk, siedmiokrotna medalistka olimpijska, siedmiokrotna medalistka mistrzostw świata oraz dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata.

Kariera sportowa

[edytuj |edytuj kod]

WPucharze Świata w biegach narciarskich zadebiutowała wsezonie 1981/1982. Nie stawała na podium, jednak parę razy zdobyła punkty i zakończyła ten sezon na 22. miejscu. W 1984 poigrzyskach olimpijskich w Sarajewie po kłótni z prezesem Włoskiego Związku Narciarskiego opuściła kadrę narodową, do której powróciła dopiero wsezonie 1986/1987. Pierwszy raz stanęła na podium zawodów PŚ wsezonie 1988/1989, zajmując drugie miejsce w biegu na 10 km stylem klasycznym, rozgrywanym 13 stycznia 1989 w niemieckimKlingenthal. Pierwsze zwycięstwo odniosła prawie rok później, 18 lutego 1990 w szwajcarskiej miejscowościPontresina, gdzie triumfowała w biegu na 15 km techniką dowolną. Łącznie 35 razy stawała na podium zawodów Pucharu Świata, w tym 15 razy zwyciężała. Najlepsze wyniki osiągała w sezonach1993/1994 i1995/1996, kiedy to wygrała w klasyfikacji generalnej.

Igrzyska olimpijskie w Sarajewie w 1984 były jej olimpijskim debiutem. W swoim najlepszym indywidualnym starcie zajęła tam 24. miejsce w biegu na 5 km techniką klasyczną. Cztery lata później, naigrzyskach w Calgary, zajęła m.in. 6. miejsce w biegu na 20 km techniką dowolną. Swój pierwszy medal olimpijski zdobyła podczasigrzysk w Albertville w 1992, zajmując wraz zBice Vanzettą,Gabriellą Paruzzi iStefanią Belmondo trzecie miejsce w sztafecie 4 × 5 km. Największe sukcesy odniosła jednak naigrzyskach olimpijskich w Lillehammer, gdzie zdobywała medale w każdej z konkurencji biegowych. Złote medale wywalczyła w biegach na 15 km techniką dowolną oraz 30 km techniką klasyczną. Srebrne medale uzyskała w biegu na 5 km techniką klasyczną oraz w biegu pościgowym, w obu przypadkach lepsza okazała się jedynieRosjankaLubow Jegorowa. Ponadto Włoszki w tym samym składzie powtórzyły wynik z Albertville i wywalczyły brązowy medal w sztafecie. Manuela Di Centa startowała także naigrzyskach olimpijskich w Nagano. Indywidualnie zajmowała miejsca w trzeciej dziesiątce, jednak w sztafecie Włoszki w składzieKarin Moroder, Gabriella Paruzzi, Manuela Di Centa i Stefania Belmondo ponownie wywalczyły brązowy medal. Dla Manueli Di Centy był to trzeci brązowy medal olimpijski w sztafecie z rzędu, a także siódmy i ostatni w karierze.

W 1982 zadebiutowała na mistrzostwach świata, biorąc udział wmistrzostwach w Oslo. Jej najlepszym wynikiem indywidualnym było tam 8. miejsce w biegu na 5 km technika dowolną. Jej następną imprezą tego cyklu były dopieromistrzostwa świata w Lahti rozgrywane w 1989. W swoim najlepszym starcie na tych mistrzostwach, w biegu na 30 km techniką dowolną, zajęła 5. miejsce. Namistrzostwach świata w Val di Fiemme Manuela Di Centa przed rodzimą publicznością zdobyła jeden srebrny i dwa brązowe medale. Trzecie miejsca zajmowała kolejno w biegu na 5 km stylem klasycznym oraz na dystansie 30 km techniką dowolną. Srebrny zdobyła w sztafecie 4 × 5 km. Kolejne dwa srebrne medale wywalczyła podczasmistrzostw świata w Falun. Pierwszy z nich zdobyła w sztafecie razem z Bice Vanzettą, Gabriellą Paruzzi i Stefanią Belmondo, a drugi w biegu na 30 km techniką dowolną, gdzie szybsza była jedynie jej koleżanka ze sztafety – Stefania Belmondo. Dwa lata później, podczasmistrzostw świata w Thunder Bay, wywalczyła srebrny medal na dystansie 30 km stylem dowolnym, ulegając jedynie RosjanceJelenie Välbe. Na tych samych mistrzostwach zdobyła także brązowy medal w biegu na 5 km techniką dowolną, w którym lepsze okazały się Rosjanki: zwyciężczyniLarisa Łazutina oraz druga na mecieNina Gawriluk.Mistrzostwa świata w Trondheim były ostatnimi w jej karierze. Nie zdobyła na nich żadnego medalu, w swoim najlepszym starcie, na 15 km techniką dowolną zajęła 12. miejsce.

Zdobyła także brązowy medal na mistrzostwach świata juniorów w biegu na 5 km w 1982.

W klasyfikacji ISK na najlepsze sportsmenki świata roku 1994 zajęła 3. miejsce. W 1996 została nagrodzonamedalem Holmenkollen jako pierwszy włoski sportowiec. W 1998 zakończyła karierę sportową.

Działalność zawodowa i polityczna

[edytuj |edytuj kod]

Po zakończeniu sportowej kariery Manuela Di Centa komentowała biegi narciarskie dla stacjiRAI. Została także członkiniąWłoskiego Komitetu Olimpijskiego, a w 2006 jego wiceprezydentem. Uzyskała reelekcję na kadencję 2009–2012. W 1999 została członkiniąMiędzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Funkcję tę sprawowała do 2010. Jako członkini MKOl-u oraz Włoskiego Komitetu Olimpijskiego, a zarazem jako jedna z najbardziej utytułowanych włoskich sportowców, Manuela Di Centa wystąpiła naigrzyskach olimpijskich w Turynie jako jeden z ośmiu chorążych podczas ceremonii otwarcia oraz zamknięcia tych igrzysk. Wręczała także medale najlepszym zawodnikom biegu na 50 km techniką dowolną, w którym złoty medal wywalczył jej młodszy brat,Giorgio Di Centa.

Wwyborach w 2006 uzyskała mandat doIzby Deputowanych XV kadencji z listyForza Italia. W2008 skutecznie ubiegała się o reelekcję z ramieniaLudu Wolności, zostając posłanką XVI kadencji[1]. Mandat sprawowała do 2013.

Życie prywatne

[edytuj |edytuj kod]

Urodziła się w miejscowościPaluzza w domu swoich rodziców: Marii Luisy (z domu Unfer) i Gaetano Di Centy. Ma dwóch braci: starszego Andreę i młodszegoGiorgio, który także jest biegaczem narciarskim[2].

Jest pierwszą Włoszką, która brała udział aż w pięciu igrzyskach olimpijskich (w latach 1984–1998). Została także pierwszą Włoszką w historii, która zdobyła najwyższy szczyt świata –Mount Everest (8850 m n.p.m.). Dokonała tego w maju 2003, korzystając z dodatkowego tlenu[3].

Osiągnięcia sportowe

[edytuj |edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie

[edytuj |edytuj kod]
MiejsceDzieńRokMiejscowośćKonkurencjaCzas bieguStrataZwyciężczyni
28.9 lutego1984JugosławiaSarajewo10 km stylem klasycznym31:44,2+2:57,4FinlandiaMarja-Liisa Hämäläinen
24.12 lutego1984JugosławiaSarajewo5 km stylem klasycznym17:04,0+1:20,9FinlandiaMarja-Liisa Hämäläinen
9.15 lutego1984JugosławiaSarajewoSztafeta 4 × 5 km[4]1:06:49,7+4:22,6 Norwegia
26.18 lutego1984JugosławiaSarajewo20 km stylem klasycznym1:01:45,0+5:25,5FinlandiaMarja-Liisa Hämäläinen
20.14 lutego1988KanadaCalgary10 km stylem klasycznym30:08,3+1:41,9ZSRRVida Vencienė
18.17 lutego1988KanadaCalgary5 km stylem klasycznym15:04,0+53,2FinlandiaMarjo Matikainen
6.25 lutego1988KanadaCalgary20 km stylem dowolnym55:33,6+2:01,6ZSRRTamara Tichonowa
12.13 lutego1992FrancjaAlbertville5 km stylem klasycznym14:13,8+41,6FinlandiaMarjut Lukkarinen
10.15 lutego1992FrancjaAlbertville5+10 km pościgowy40:07,7+2:02,0WNPLubow Jegorowa
3.17 lutego1992FrancjaAlbertvilleSztafeta 4 × 5 km[5]59:34,8+51,1 WNP
6.21 lutego1992FrancjaAlbertville30 km stylem dowolnym1:22:30,1+3:34,3WłochyStefania Belmondo
1.13 lutego1994NorwegiaLillehammer15 km stylem dowolnym39:44,5
2.15 lutego1994NorwegiaLillehammer5 km stylem klasycznym14:08,8+19,5RosjaLubow Jegorowa
2.17 lutego1994NorwegiaLillehammer5+10 km pościgowy41:38,9+7,8RosjaLubow Jegorowa
3.21 lutego1994NorwegiaLillehammerSztafeta 4 × 5 km[5]57:12,5+1:30,1 Rosja
1.24 lutego1994NorwegiaLillehammer30 km stylem klasycznym1:25:41,6
21.10 lutego1998JaponiaNagano5 km stylem klasycznym17:37,9+1:11,0RosjaŁarisa Łazutina
23.12 lutego1998JaponiaNagano5+10 km pościgowy46:06,9+2:17,2RosjaŁarisa Łazutina
3.16 lutego1998JaponiaNaganoSztafeta 4 × 5 km[6]55:13,5+1:39,8 Rosja

Mistrzostwa świata

[edytuj |edytuj kod]
MiejsceDzieńRokMiejscowośćKonkurencjaCzas bieguStrataZwyciężczyni
17.19 lutego1982NorwegiaOslo10 km stylem dowolnym29:25,9?NorwegiaBerit Aunli
8.21 lutego1982NorwegiaOslo5 km stylem dowolnym14:30,2+1:34,7NorwegiaBerit Aunli
8.17 lutego1989FinlandiaLahti10 km stylem klasycznym29:19,0+1:22,3FinlandiaMarja-Liisa Kirvesniemi
7.19 lutego1989FinlandiaLahti10 km stylem dowolnym27:04,5+1:24,1ZSRRJelena Välbe
6.23 lutego1989FinlandiaLahtiSztafeta 4 × 5 km[7]54:49,8+3:41,8 Finlandia
5.25 lutego1989FinlandiaLahti30 km stylem dowolnym1:29:59,7+46,6ZSRRJelena Välbe
4.10 lutego1991WłochyVal di Fiemme10 km stylem dowolnym28:25,9+32,3ZSRRJelena Välbe
3.12 lutego1991WłochyVal di Fiemme5 km stylem klasycznym14:04,2+18,9NorwegiaTrude Dybendahl
2.14 lutego1991WłochyVal di FiemmeSztafeta 4 × 5 km[5]55:36,6+45,9 ZSRR
3.16 lutego1991WłochyVal di Fiemme30 km stylem dowolnym28:25,9+48,5ZSRRLubow Jegorowa
5.19 lutego1993SzwecjaFalun15 km stylem klasycznym44:49,0+1:21,4RosjaJelena Välbe
10.21 lutego1993SzwecjaFalun5 km stylem klasycznym14:07,6+23,6RosjaŁarisa Łazutina
4.23 lutego1993SzwecjaFalun5+10 km pościgowy40:19,0+1,4WłochyStefania Belmondo
2.25 lutego1993SzwecjaFalunSztafeta 4 × 5 km[5]54:15,7+19,4 Rosja
2.27 lutego1993SzwecjaFalun30 km stylem dowolnym1:22:41,3+13,7WłochyStefania Belmondo
3.12 marca1995KanadaThunder Bay5 km stylem klasycznym15:23,7+34,1RosjaŁarisa Łazutina
4.14 marca1995KanadaThunder Bay5+10 km pościgowy43:19,6+1:03,9RosjaŁarisa Łazutina
4.16 marca1995KanadaThunder BaySztafeta 4 × 5 km[8]53:47,6+2:25,2 Rosja
2.18 marca1995KanadaThunder Bay30 km stylem dowolnym1:16:27,3+13,2RosjaJelena Välbe
12.21 lutego1997NorwegiaTrondheim15 km stylem dowolnym36:28,2+1:54,8RosjaJelena Välbe
34.23 lutego1997NorwegiaTrondheim5 km stylem klasycznym13:32,7+54,1RosjaJelena Välbe
4.27 lutego1997NorwegiaTrondheimSztafeta 4 × 5 km[9]56:40,2+1:01,2 Rosja

Mistrzostwa świata juniorów

[edytuj |edytuj kod]
MiejsceDzieńRokMiejscowośćKonkurencjaWynikStrataZwyciężczyni
11.luty1981RFNSchonach5 km stylem klasycznym17:27,88+33,74NorwegiaAnne Jahren
6.luty1981RFNSchonachSztafeta 3 × 5 km[10]52:12,54+3:31,03 Norwegia
2.? marca1982AustriaMurau5 km stylem klasycznym14:07,4+12,1NorwegiaHanne Krogstad
6.? marca1982AustriaMurauSztafeta 3 × 5 km46:25,3+1:00,5 Norwegia

Puchar Świata

[edytuj |edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj |edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach

[edytuj |edytuj kod]
NrDzieńRokMiejscowośćKonkurencjaCzas biegu
1.18 lutego1990SzwajcariaPontresina15 km stylem dowolnym?
2.7 marca1990SzwecjaSollefteå30 km stylem dowolnym?
3.21 grudnia1993WłochyDobbiaco15 km stylem klasycznym44:18,6
4.13 lutego1994NorwegiaLillehammer15 km stylem dowolnym39:44,5
5.24 lutego1994NorwegiaLillehammer30 km stylem klasycznym1:25:41,6
6.6 marca1994FinlandiaLahti30 km stylem dowolnym1:22:50,6
7.12 marca1994SzwecjaFalun10 km stylem dowolnym28:31,6
8.20 marca1994KanadaThunder Bay10 km stylem dowolnym38:18,3
9.9 stycznia1996SłowacjaŠtrbské Pleso30 km stylem dowolnym1:15:01,4
10.2 lutego1996AustriaSeefeld10 km stylem dowolnym1:25:29,0
11.11 lutego1996RosjaKawgołowo10 km stylem klasycznym29:02,1
12.24 lutego1996NorwegiaTrondheim5 km stylem klasycznym13:28,1
13.25 lutego1996NorwegiaTrondheim10 km stylem dowolnym41:19,6
14.2 marca1996FinlandiaLahti10 km stylem dowolnym27:38,1
15.9 marca1996SzwecjaFalun15 km stylem dowolnym38:17,7

Miejsca na podium

[edytuj |edytuj kod]
NrDzieńRokMiejscowośćKonkurencjaCzas bieguStrataMiejsceZwycięzca
1.13 stycznia1989NRDKlingenthal10 km stylem klasycznym??2Marianne Dahlmo
2.11 marca1989SzwecjaFalun15 km stylem dowolnym??3Jelena Välbe
3.18 lutego1990SzwajcariaPontresina15 km stylem dowolnym?1
4.7 marca1990SzwecjaSollefteå30 km stylem dowolnym?1
5.10 marca1990SzwecjaÖrnsköldsvik10 km stylem klasycznym??2Trude Dybendahl
6.12 lutego1991WłochyVal di Fiemme5 km stylem klasycznym14:04,2+19,93Trude Dybendahl
7.16 lutego1991WłochyVal di Fiemme30 km stylem dowolnym1:20:26,8+48,53Lubow Jegorowa
8.2 marca1991FinlandiaLahti15 km stylem dowolnym??2Jelena Välbe
9.16 marca1991NorwegiaOslo5 km stylem dowolnym??2Jelena Välbe
10.27 lutego1993SzwecjaFalun30 km stylem dowolnym1:22:41,3+13,72Stefania Belmondo
11.6 marca1993FinlandiaLahti5 km stylem dowolnym14:42,4+11,92Lubow Jegorowa
12.9 marca1993NorwegiaLillehammer5 km stylem klasycznym15:14,8+18,33Trude Dybendahl
13.9 marca1993NorwegiaLillehammer5 km stylem klasycznym42:06,1+0,72Lubow Jegorowa
14.19 marca1993SłowacjaŠtrbské Pleso10 km stylem klasycznym29:21,7+39,03Jelena Välbe
15.18 grudnia1993SzwajcariaDavos10 km stylem dowolnym26:11,5+46,13Jelena Välbe
16.21 grudnia1993WłochyDobbiaco15 km stylem klasycznym44:18,61
17.15 stycznia1994NorwegiaOslo15 km stylem dowolnym41:16,2+39,82Lubow Jegorowa
18.13 lutego1994NorwegiaLillehammer15 km stylem dowolnym39:44,51
19.15 lutego1994NorwegiaLillehammer5 km stylem klasycznym14:08,8+19,52Lubow Jegorowa
20.17 lutego1994NorwegiaLillehammer5+10 km pościgowy41:38,9+8,32Lubow Jegorowa
21.24 lutego1994NorwegiaLillehammer30 km stylem klasycznym1:25:41,61
22.6 marca1994FinlandiaLahti30 km stylem dowolnym1:22:50,61
23.12 marca1994SzwecjaFalun10 km stylem dowolnym28:31,61
24.20 marca1994KanadaThunder Bay10 km stylem dowolnym38:18,31
25.12 marca1995KanadaThunder Bay5 km stylem klasycznym15:23,7+34,13Larisa Łazutina
26.18 marca1995KanadaThunder Bay30 km stylem dowolnym1:16:27,3+13,22Jelena Välbe
27.9 grudnia1995SzwajcariaDavos5 km stylem dowolnym12:32,7+16,63Jelena Välbe
28.9 stycznia1996SłowacjaŠtrbské Pleso30 km stylem dowolnym1:15:01,41
29.13 stycznia1996CzechyNové Město10 km stylem klasycznym32:53,1+2,52Jelena Välbe
30.2 lutego1996AustriaSeefeld10 km stylem dowolnym1:25:29,01
31.11 lutego1996RosjaKawgołowo10 km stylem klasycznym29:02,11
32.24 lutego1996NorwegiaTrondheim5 km stylem klasycznym13:28,11
33.25 lutego1996NorwegiaTrondheim10 km stylem dowolnym41:19,61
34.2 marca1996FinlandiaLahti10 km stylem dowolnym27:38,11
35.9 marca1996SzwecjaFalun15 km stylem dowolnym38:17,71

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. Manuela Di Centa na stronie Izby Deputowanych XVI kadencji. [dostęp 2011-03-03]. (wł.).
  2. Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2011-03-03]. (wł.).
  3. Mistrzyni na Evereście. wp.pl, 23 maja 2003. [dostęp 2011-03-03].
  4. Skład drużyny:Klara Angerer,Paola Pozzoni, Manuela Di Centa,Guidina Dal Sasso
  5. abcdSkład drużyny:Bice Vanzetta, Manuela Di Centa,Gabriella Paruzzi,Stefania Belmondo
  6. Skład drużyny:Karin Moroder,Gabriella Paruzzi, Manuela Di Centa,Stefania Belmondo
  7. Skład drużyny:Gabriella Carrel,Stefania Belmondo,Elena Desideri, Manuela Di Centa
  8. Skład drużyny:Guidina Dal Sasso, Manuela Di Centa,Gabriella Paruzzi,Stefania Belmondo
  9. Skład drużyny:Gabriella Paruzzi,Stefania Belmondo,Sabina Valbusa, Manuela Di Centa
  10. Skład drużyny: Manuela Di Centa,Antonella Bidinot,Marisa Mase

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]
Mistrzynie olimpijskie w biegach narciarskich (15 km)

Mistrzynie olimpijskie w biegach narciarskich (20 km/30 km)

Zdobywczynie Pucharu Świata w biegach narciarskich

WyróżnieniMedalem Holmenkollen
Identyfikatory zewnętrzne:
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Manuela_Di_Centa&oldid=76383569
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp