Lublin R.VIII | |||
| Dane podstawowe | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Producent | |||
| Typ | samolot rozpoznawczo-bombowy | ||
| Konstrukcja | dwupłat o konstrukcji mieszanej, podwozie – stałe (kołowe lub pływakowe) | ||
| Załoga | 2 (pilot, obserwator) | ||
| Historia | |||
| Data oblotu | marzec1928 | ||
| Lata produkcji | |||
| Wycofanie ze służby | |||
| Liczba egz. | 6 | ||
| Dane techniczne | |||
| Napęd | patrz tabela | ||
| Moc | patrz tabela | ||
| Wymiary | |||
| Rozpiętość | 17 m | ||
| Długość | patrz tabela | ||
| Wysokość | patrz tabela | ||
| Powierzchnia nośna | 76,40 m² | ||
| Masa | |||
| Własna | patrz tabela | ||
| Startowa | patrz tabela | ||
| Osiągi | |||
| Prędkość maks. | patrz tabela | ||
| Prędkość przelotowa | patrz tabela | ||
| Prędkość wznoszenia | patrz tabela | ||
| Pułap | patrz tabela | ||
| Zasięg | patrz tabela | ||
| Dane operacyjne | |||
| Uzbrojenie | |||
| 1karabin maszynowyVickers kal. 7,69 mm (stały, zsynchronizowany – pilota) 2 karabiny maszynoweLewis kal. 7,69 mm (ruchome, sprzężone – obserwatora) 300 kg bomb (w wyrzutnikach pod płatem dolnym) | |||
| Użytkownicy | |||
| Polska | |||
| Rzuty | |||
| |||
Lublin R.VIII –polski samolot liniowy (rozpoznawczo-bombowy) orazwodnosamolot zokresu międzywojennego, produkcji zakładówPlage i Laśkiewicz budujących samoloty pod oznaczeniemLublin.

Na początku lat dwudziestych XX wieku opracowano w Polsce koncepcję lotnictwa liniowego. Do jego zadań należało rozpoznanie sił przeciwnika, bombardowanie i współpraca z własnymi jednostkami na pierwszej linii frontu.
W 1927 roku inż.Jerzy Rudlicki zZakładów Mechanicznych Plage i Laśkiewicz w Lublinie opracował wspólnie z inż.Jerzym Dąbrowskim i inż.Antonim Uszackim projekt samolotu liniowego, który został oznaczony jakoLublin R.VIII. 14 grudnia 1927 roku podpisano umowę z lotnictwem wojskowym na budowę trzech prototypów tego samolotu.
Pierwszy prototyp oznaczony jako R.VIII/1 został zbudowany już 8 lutego 1928 roku, ale z powodu opóźnienia dostawy francuskiego silnika Farman 12WLoblotu dokonano dopiero w marcu 1928 roku[1]. Po próbach w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa (IBTL) w Warszawie uzyskał on pozytywną opinię z zaleceniem, aby zastosować mocniejszy silnik.
W związku z zaleceniami IBTL, zakupiono weFrancji mocniejszy silnik Lorraine-Dietrich 18Kd. Został w niego wyposażony drugi prototyp, oznaczony jako R.VIII/2. Został on oblatany w lipcu 1928 roku[1]. Wykazywał dobre własności pilotażowe i stał się wzorcem do budowy samolotu seryjnego.
13 marca 1929 roku podpisano umowę z lotnictwem wojskowym na budowę 4 seryjnych samolotówLublin R.VIII a. Pierwszy z tych samolotów wyposażony był w silnikLorraine-Dietrich (podobnie jak prototypR.VIII/2) a trzy następne w nowy silnikHispano-Suiza. Wszystkie samoloty zostały zbudowane w pierwszej połowie 1930 roku.

Samoloty te zostały poddane badaniom w Instytucie Badań Technicznych Lotnictwa, w trakcie których jeden z nich został rozbity. Pozostałe przekazano do jednostek lotniczych. Pomimo dobrego uzbrojenia i wytrzymałości konstrukcji, stwierdzono, że nie spełnia on oczekiwań. Pełne osiągi uzyskiwane były tylko przy minimalnym obciążeniu i ograniczonym zasięgu. Wady te spowodowały, że lotnictwo wojskowe zrezygnowało z dalszych zakupów tego samolotu.
Dyrekcja Zakładów Mechanicznych Plage i Laśkiewicz nie zrezygnowała jednak. Jeszcze w kwietniu 1930 roku zwróciła się do Kierownictwa Marynarki Wojennej z ofertą przebudowy samolotuLublin R.VIII a nawodnosamolot pływakowy. W 1931 Marynarka Wojenna po zapoznaniu się z ofertą zamówiła w zakładach 4 wodnosamoloty. Umowę podpisano 26 lutego 1932 roku.
W 1932 roku zbudowano pierwszy z nich, wyposażony w silnikLorraine-Dietrich. Nosił on oznaczenieR.VIII bis. Następne dwa, wyposażone w silnikHispano-Suizo, nosiły oznaczenieR.VIII ter. Czwarty został rozebrany na części zamienne. WodnosamolotyLublin R.VIII czasami są również nazywaneLublin R.VIII hydro.
Z powodu rozpoczęcia budowy samolotówLublin R.XIII, w 1932 roku zrezygnowano z dalszego rozwoju tej konstrukcji. Łącznie z prototypami wyprodukowano 6 samolotówLublin R.VIII wszystkich odmian[1].
W 2015 roku z dnaZatoki Puckiej wydobyto pozostałości wodnosamolotu Lublin R.VIIIter/hydro o numerze bocznym 803[2]. Część szkieletu, silnik i śmigło można obejrzeć wMuzeum MDLOT wPucku.

SamolotyLublin R.VIII były budowane dla polskiego lotnictwa wojskowego oraz lotnictwa Marynarki Wojennej.W lotnictwie wojsk lądowych używano ich w zasadzie tylko do lotów ćwiczebnych. Dwa samoloty w wersji pływakowej, użytkowane były przezMorski Dywizjon Lotniczy w Pucku do roku 1938. WI Eskadrze Dalekiego Rozpoznania stosowano je do zadań rozpoznawczych i bombardowania. Następnie zostały przeniesione do eskadry szkolno-treningowej, gdzie przetrwały do 1939 roku. Samoloty zostały zniszczone 8 września 1939 roku, przez lotnictwo niemieckie, w rejonieChałup naPółwyspie Helskim.
SamolotyLublin R.VIII wykorzystywano także w sporcie lotniczym. Prototyp R.VIII/2 wziął udział w sierpniu 1928 roku w II Locie Małej Ententy i Polski, uzyskując dobrą opinię i zajmując najlepsze miejsce wśród polskich załóg[1]. W 1930 roku, w kolejnym Locie Małej Ententy i Polski, wzięły udział dwa samoloty R.VIIIa i R.VIII/2[1]. Samolot pilotowany przez H. Skrzypińskiego zajął w nim 7. miejsce, a drugi samolot pilotowany przez E. Wyrwickiego – 9.
SamolotLublin R.VIII był dwumiejscowym samolotem o konstrukcji mieszanej w układzie dwupłata.
Kadłub drewniany o konstrukcji kratownicowej. Kadłub przy silniku kryty blachąduralową, a dalej kryty sklejką. Z przodu kadłuba znajdował sięsilnik rzędowy, za nimzbiornik paliwa z urządzeniem do jego szybkiego opróżniania w razie wybuchu pożaru. Za zbiornikiem paliwa znajdowała się odkryta kabina pilota osłonięta z przoduwiatrochronem. Bezpośrednio za nią znajdowała się również odkryta kabina obserwatora wyposażona w obrotnicę dla dwóch sprzężonych karabinów maszynowych. Na końcu kadłuba umieszczono drewniane usterzenie klasyczne kryte płótnem.
Płaty miały konstrukcję drewnianą, dwudźwigarową i kryte były płótnem. Komora płatów połączona była dwiema parami równoległych słupków i usztywniona cięgnami i taśmami stalowymi. Lotki znajdowały się tylko na górnym płacie.
Podwozie w wersji lądowej było klasyczne stałe zpłozą ogonową. W wersji wodnosamolotu podwozie stanowiły dwa pływaki metalowe wielogrodziowe firmyShort przymocowane do płata dolnego wieloma zastrzałami z rur stalowych. Każdy z pływaków miał wyprofilowane dno i ster wodny.
Napęd samolotu stanowił silnik rzędowy,śmigło metalowe dwułopatowe.
| Wersja | R.VIII/1 | R.VIII/2 | R.VIII a | R.VIII bis | R.VIII ter |
| Silnik rzędowy | Farman 12WL o mocy 550KM (404 kW) | Lorraine-Dietrich 18Kd o mocy 650 KM (478 kW) | Hispano-Suiza 12Lb o mocy 650 KM (478 kW) | Lorraine-Dietrich 18Kd o mocy 650 KM (478 kW) | Hispano-Suiza 12Lb o mocy 650 KM (478 kW) |
| Rozpiętość [m] | 17,00 | 17,00 | 17,00 | 17,00 | 17,00 |
| Długość [m] | 10,92 | 11,12 | 11,12 | 12,06 | 12,06 |
| Wysokość [m] | 4,50 | 4,50 | 4,50 | 5,33 | 5,33 |
| Powierzchnia nośna [m²] | 76,40 | 76,40 | 76,40 | 76,40 | 76,40 |
| Masa własna [kg] | 2000 | 2200 | 2457 | 2919 | 2790 |
| Masa całkowita (w locie) [kg] | 3550 | 4200 | 3500 | 4300 | 4170 |
| Prędkość maksymalna [km/h] | 180 | 220 | 225 | 200 | 205 |
| Prędkość przelotowa [km/h] | ? | ? | 200 | 175 | 180 |
| Prędkość wznoszenia [m/s] | ? | ? | 5,25 | 3,50 | 3,80 |
| Pułap [m] | 6000 | 6800 | 5770 | 4000 | 4200 |
| Zasięg [km] | 900 | 1550 | 600 z dodatkowym zbiornikiem 1720 | 800 | 800 |