 | |
 generał major | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1968–1995 |
| Formacja | |
| Jednostki | 2 Zmilitaryzowana Jednostka Pożarnicza Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych, |
| Stanowiska | Naczelnik, |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
   | |
Leonid Pietrowicz Tielatnikow (ros. Леонид Петрович Телятников, ur.25 stycznia1951 we wsi Wwiedienka wobwodzie kustanajskim, zm.2 grudnia2004 wKijowie) – dowódca zakładowej straży pożarnejCzarnobylskiej Elektrowni Jądrowej kierujący akcją gaszenia pożaru pokatastrofie z 1986,Bohater Związku Radzieckiego (1986).
Leonid Tielatnikow urodził się 25 stycznia 1951 we wsi Wwiedienka wobwodzie kustanajskim (ob.Kazachstan). Po ukończeniu szkoły średniej pracował jako elektryk w zakładzie remontu samochodów wKustanaju. W 1968 roku rozpoczął służbę w organach MSW ZSRR. W 1971 roku ukończył z wyróżnieniem naukę w Swierdłowskiej Szkole Pożarniczo-Technicznej wSwierdłowsku. Po ukończeniu szkoły służył na stanowisku inspektora ochrony przeciwpożarowej, a w latach 1973-1974 - inspektora wydziału państwowej ochrony pożarniczej Miejskiego Zarządu Spraw Wewnętrznych wRudnym. W 1978 roku ukończył Wyższą Szkołę Pożarniczo-Techniczną wMoskwie. Po ukończeniu uczelni zajmował stanowiska naczelnika Państwowej Zmilitaryzowanej Ochrony Przeciwpożarowej Miejskiego Zarządu Spraw Wewnętrznych w Kustanaju i (w latach 1980-1982) zastępcy naczelnika kustanajskiej Zmilitaryzowanej Jednostki Pożarniczej nr 69[1].
Od 1982 roku służył jako starszy inżynier grupy ds. nadzoru szczególnie ważnych obiektów Rejonowego Zarządu Spraw Wewnętrznych w Kijowie. W latach 1983–1986 - naczelnik 2 Zmilitaryzowanej Jednostki Pożarniczej Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych wPrypeci zajmującej się ochroną przeciwpożarowąCzarnobylskiej Elektrowni Jądrowej[1].
W nocy z 25 na 26 kwietnia 1986 r. major Tielatnikow pełnił bezpośrednie dowództwo nad akcją gaśniczą głównej hali reaktora nr IV Czarnobylskiej Elektrowni. W wyniku podjętych przez niego działań udało się nie dopuścić do rozprzestrzenienia się ognia i ostatecznie ugasić pożar. W wyniku długotrwałego przebywania w strefie zagrożenia otrzymał bardzo wysoką dawkę promieniowania – 520rem (ok. 5,2Sv), co spowodowałochorobę popromienną[2].
Po długotrwałym leczeniu, od jesieni 1986 r. kontynuował służbę w MSW ZSRR, zajmując stanowisko naczelnika sektora doświadczalnego laboratorium pożarniczego. W latach 1989–1993 był zastępcą naczelnika wydziału w Zarządzie Bezpieczeństwa Przeciwpożarowego Kijowskiego Obwodowego Zarządu Spraw Wewnętrznych, w latach 1993-1995 zastępcą szefa Głównego Zarządu Ochrony Pożarowej MSWUkrainy, a w 1995 roku – zastępcą szefa Zarządu Państwowej Ochrony Przeciwpożarowej MSW Ukrainy. Służbę zakończył w 1995 roku w stopniu generała majora[2].
W 1998 roku kierował Stowarzyszeniem Ochotniczych Straży Pożarnych Kijowa. Był także założycielem kijowskiego ruchu młodzieżowego „Młody Strażak”. Generał Tielatnikow zmarł w wyniku choroby nowotworowej 2 grudnia 2004 roku. Pochowany został naCmentarzu Bajkowa w Kijowie[1].
.svg){kind=icon}
