| Kardynał prezbiter | |||
 | |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 1464 | ||
| Data i miejsce śmierci | 17 września 1520 | ||
| Biskup Agen | |||
| Okres sprawowania | 1487–1519 | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Kreacja kardynalska | 1 grudnia 1505 | ||
| Kościół tytularny | |||
| |||
| Data konsekracji | nieznana | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| |||||
Leonardo Grosso della Rovere (ur. w1464 wSavonie, zm.17 września1520 wRzymie) –włoskikardynał.
Urodził się w 1464 roku w Savonie, jako syn Antonia Grossa[1] i Marii della Rovere (jego bratem byłClemente Grosso della Rovere)[2]. Studiowałprawo kanoniczne icywilne i był kanonikiembazyliki watykańskiej[2]. 9 grudnia 1487 roku został wybranybiskupemAgen, otrzymując dyspensę z powodu nieosiągnięcia kanonicznego wieku 30 lat[2]. Funkcję tę sprawował do momentu rezygnacji w marcu 1519 roku[3]. 1 grudnia 1505 roku został kreowanykardynałem prezbiterem i otrzymałkościół tytularnySS. XII Apostoli[3]. W tym samym roku towarzyszyłJuliuszowi II w jego ekspedycjach przeciwkoBentivogliom wBolonii iBaglionim wPerugii[2]. Następnie pełnił funkcjelegata papieskiego wViterbo i Perugii, a w 1507 roku został ambasadoremkróla Francji przyStolicy Piotrowej[2]. Cztery lata później został mianowanypenitencjariuszem większym i pełnił ten urząd dożywotnio[2]. 4 października 1511 roku zostałarchiprezbiterembazyliki liberiańskiej[4]. W 1512 roku wziął udział wV soborze laterańskim i przez jeden rok pełnił funkcjękamerlinga Kolegium Kardynałów[2]. Po śmierci Juliusza II, wraz z kardynałemLorenzo Puccim (wykonawcą testamentu), zleciłMichałowi Aniołowi wykonanie nagrobka zmarłemu papieżowi[2].Ludwik XII wnioskował doLeona X, by nadał kardynałowi della Rovere biskupstwoSaint-Malo, jednak nigdy do tego nie doszło[2]. 4 marca 1517 roku został wybrany biskupemLukki, jednak już po pięciu dniach zrezygnował[3]. Zmarł 17 września 1520 roku w Rzymie[2].
