Kuldyga (łot.Kuldīga; hist.niem.Goldingen) – miasto w zachodniejŁotwie, wKurlandii, nad rzekąWindawą, siedziba władz novadsuKuldyga, 12 123 mieszkańców. Kuldyga do dziś zachowała swój rzemieślniczy charakter. Znajdują się tam również nowoczesne zakłady przemysłowe, dominuje przemysł drzewny. W mieście mają swoją siedzibę również filie wyższych uczelni pedagogicznych zRygi iLipawy.
Kuldyga wzmiankowana była po raz pierwszy w 1245 roku, w dokumentach biskupa Wilhelma. W tych latach na terenie obecnej Kuldygi zbudowano zamekinflanckiej gałęzi zakonu krzyżackiego nazwany Jesusburg (później Goldingen). W 1378 Kuldyga uzyskała prawa miejskie, a w 1398 wstąpiła doZwiązku Hanzeatyckiego. W XVII wieku była, obokMitawy, głównym ośrodkiemKsięstwa Kurlandii i Semigalii. Do dziś nazywana jest stolicąKurlandii. We wrześniu 1659 roku tutejszy zamek został zajęty przez wojska Rzeczypospolitej. Twierdza mająca 1500 ludzi (1/3 sił szwedzkich w Kurlandii) zdobyta została przez około 800 żołnierzy, niedysponujących większą liczbą dział.
Podczas okupacji hitlerowskiej, w lipcu roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 600 osób. W sierpniu 1941 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowano na w lesie Kalnamuizhas. Sprawcami zbrodni byli Łotysze z Rygi z tzw. komando Arajsa oraz kompania miejscowej „samoobrony”. Zbrodnią kierowali Feliks Dibietis i Viktors Arajs[3].
ceglany most z 1874 r. na rzeceWindawie o długości 165 m.
katolicki kościół Świętej Trójcy z 1640 r.
„domek kata” oraz luterański kościół św. Katarzyny z bogato rzeźbioną amboną i ołtarzem zXVII wieku, autorstwa Seferemsa Starszego oraz organami z1715 roku.
luterański kościół Świętej Anny z 1904 r.
cerkiew prawosławna z 1871 r.
Główną atrakcją miasta są wodospady rumbaWindawy, najszersze naturalne wodospady naŁotwie o szerokości 110 m i wysokości ponad 2 m.
.jpg)
