Ten artykuł dotyczy zdobycia miasta w roku 1365. Zobacz też: innebitwy o Aleksandrię.| CzęśćKrucjat | |||
 Zdobycie Aleksandrii na XIV-wiecznym manuskrypcie zReims | |||
| Czas | |||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | Sułtanatmameluków | ||
| Wynik | Zwycięstwo krzyżowców
| ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| Straty | |||
| |||
Położenie na mapie Egiptu  | |||
| 31°11′59″N 29°52′16″E/31,199722 29,871111 | |||
Krucjata aleksandryjska – wyprawa wojenna z1365 roku pod wodząPiotra I, królaCypru (1358–1369), której celem było zdobycieAleksandrii. W przeciwieństwie do wielu poprzednich krucjat, uczestnikami kierowały w większym stopniu pobudki ekonomiczne niż religijne. Przygotowania do krucjaty zajęły Piotrowi I aż 3 lata. Okrętów do transportu wojska dostarczyliWenecjanie iGenueńczycy. NaRodos przyłączyli się do wojsk Piotra I Cypryjskiegojoannici. 9 października okręty stanęły na redzie wAleksandrii. Po wylądowaniu krzyżowców doszło do rzezi i rabunków, o których relacje wstrząsnęły nawet światem zachodnim. Usunęli się z miasta po 3 dniach, wobec zbliżającej się odsieczy wojskmameluckich.
Jo van Steenbergen, powołując się naPetera Edbury’ego, twierdzi, że początkowo krucjata miała na celu doprowadzenie do upadku Aleksandrii i przejęcie jej pozycji jako czołowego portu we wschodniej częściMorza Śródziemnego, przezFamagustę na Cyprze[2]. Van Steenbergen opierając się na średniowiecznych relacjach arabskich, np.Alego Al-Makriziego, wskazuje, że najeźdźcom powiodło się zdobycie miasta częściowo dzięki zastosowaniu ataku dywersyjnego, w wyniku którego udało się odwrócić uwagę obrońców od głównych sił wroga. W rezultacie najeźdźcy przeprowadzili skuteczny atak na miasto z obu kierunków, jednocześnie wprawiając obrońców w panikę[2].
