 „Contraamiral Eustațiu Sebastian” | |||
| Kraj budowy | |||
|---|---|---|---|
| Użytkownicy | |||
| Stocznia | Șantierul 2 Mai,Mangalia | ||
| Wejście do służby | 1989–1997 | ||
| Zbudowane okręty | 2 | ||
| Dane taktyczno-techniczne | |||
| Wyporność | 1480 t (standardowa) | ||
| Długość | 92,34 m | ||
| Szerokość | 11,41 m | ||
| Zanurzenie | 3,16 m | ||
| Napęd | 4 silniki wysokoprężne o łącznej mocy 13 140 KM, 4 śruby | ||
| Prędkość | 23,4w. | ||
| Zasięg | 1100Mm przy 11 w. | ||
| Załoga | 91 | ||
| Uzbrojenie | • 1 armata uniwersalna 76 mmAK-176 | ||
| Wyposażenie lotnicze | 1 śmigłowiecIAR-316B (możliwość bazowania) | ||
| |||
Korwety typu Contraamiral Eustațiu Sebastian (wkodzie NATOTetal-II, Modified/Improved Tetal) – seria dwóchkorwetmarynarki wojennej Rumunii, zbudowanych w Rumunii pod koniec XX wieku. Klasyfikowane pierwotnie jakofregaty.
Okręty mająwyporność około 1500 ton, napędzane są silnikami wysokoprężnymi pozwalającymi na rozwijanie prędkości 23,4węzła. Ich uzbrojenie stanowi armata uniwersalna kalibru 76 mmAK-176, działka przeciwlotnicze i przeciwrakietowe kalibru 30 mm, wyrzutnie torped irakietowych bomb głębinowych. Nie są uzbrojone w rakiety. Może na nich bazowaćśmigłowiec.
RządzącyRumuńską Republiką Ludową komunistyczny dyktatorNicolae Ceaușescu dążył do możliwie dużej samodzielności kraju w ramachbloku wschodniego i rozwijania jego przemysłu, co przejawiało się w uruchomieniu w latach 70. XX wieku programu budowy okrętów własnych projektów zamiast kupowania ich odZSRR. Okręty wyposażane były jednak nadal w radzieckie systemy uzbrojenia i elektroniki, z braku możliwości opracowania ich samemu ani uzyskania z innych państw[1]. Praktyką ZSRR było natomiast udostępnianie sojusznikom słabszych i mniej nowoczesnych systemów, niż używane przez własną marynarkę[1]. Pierwszymi większymi okrętami zbudowanymi w Rumunii były lekkie fregaty przeznaczone dozwalczania okrętów podwodnych typuAmiral Petre Bărbuneanu, określonego w kodzie NATO jakoTetal, wchodzące do służby od 1983 roku[1]. Ich uzbrojenie składało się tylko z artylerii, torped i rakietowych bomb głębinowych, natomiast ich możliwości w zakresie walki z okrętami podwodnymi ograniczał brakśmigłowca pokładowego[2]. Planowano budowę ośmiu okrętów, lecz ograniczono serię do czterech, oddanych do służby do 1987 roku, na korzyść opracowania ulepszonego typu[3]. Przy zachowaniu podobnego kadłuba i takiego samego układu napędowego, przeprojektowano całkowicie nadbudówki i zastosowano nowsze systemy uzbrojenia[4]. Najistotniejszą zmianą było wyposażenie w lądowisko dla śmigłowca IAR-316B (licencyjny francuskiAérospatiale Alouette III)[4]. Wkodzie NATO nowe okręty nazwanoModified Tetal (zmodyfikowanyTetal),Improved Tetal (ulepszonyTetal) lubTetal II[a]. Podobnie jak poprzednie, okręty budowano w stoczni marynarki wMangalii[5].
Stępkę pod budowę prototypowego okrętu „Contraamiral Eustațiu Sebastian”[6] (w skrócie „CAm. Sebastian”) położono w 1987 roku[7]. Okrętwodowano 12 kwietnia 1988 roku[b]. Wcielono go do służby według różnych źródeł 7 października lub 30 grudnia 1989 roku[c]. Drugim i ostatnim okrętem był „Contraamiral Horia Macellariu”[8]. Jego budowę wstrzymano w latach 1993–1994 w związku z kryzysem ekonomicznym, po czym wszedł on do służby 29 września 1997 roku[7]. Początkowo okręty klasyfikowane były jako fregaty, a w 2003 roku przeklasyfikowano je na korwety[9].
| Nazwa okrętu (nr burtowy) | Położenie stępki | Wodowanie | Wejście do służby |
|---|---|---|---|
| Contraamiral Eustațiu Sebastian (264) | 1987 | 12 kwietnia 1988[b] | 7 października 1989[c] |
| Contraamiral Horia Macellariu (265) | bd. | 15 maja 1994[10] | 29 września 1997[10] |
_(cropped).jpg)
_cropped.jpg)
.jpg)
Okręty mają kadłub gładkopokładowy, z niewielkim wzniosem pokładu w kierunku dziobu.Dziobnica jest prosta o umiarkowanym wychyleniu; dziób silnie się rozchyla ku górze, z zaokrąglonym zakończeniem pokładu w rzucie z góry[11]. Na pokładzie dziobowym umieszczona jest wieża armatyAK-176. Za nią, całeśródokręcie zajmujenadbudowa, której prawie pionowe ściany stanowią przedłużenie burt[11]. Na piętrze w jej przedniej części umieszczone są wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych, a dalej nadbudowa wznosi się na wysokość drugiej kondygnacji i stanowi podstawę nadbudówki dziobowej z oszklonympomostem dowodzenia[11]. Za nadbudówką blisko środka długości okrętów znajduje się pojedynczy maszt kratownicowy, a dalej, w rufowej części śródokręcia szeroki niski komin o prostokątnym przekroju, który kryje wyloty spalin z silników[4]. Zastosowanie komina oraz forma nadbudowy zdecydowanie odróżnia okręty od wcześniejszych korwet typuTetal, które miały klasyczne wąskie piętrowe nadbudówki i wyloty spalin w burtach[7]. Po bokach komina na pokładzie górnym umieszczone są obrotowewyrzutnie torpedowe, w wycięciach nadbudowy[10]. Cały pokład rufowy, prostokątny w obrysie z góry, sięgający na około ¼ długości okrętu, zajmuje lądowisko dla śmigłowca i urządzenia cumownicze w skrajnej rufowej części. Rufa jestpawężowa[11]. Okręty nie majągruszki dziobowej, a przy prędkości maksymalnej generują wysokie fale w części dziobowej, co uważane jest za objaw niedopracowanych linii kadłuba[7].
W literaturze spotyka się różne dane co dowyporności, w tym wyporność standardową 1480 ton i pełną od 1500 do 1800 ton[d].Długość całkowita wynosi 92,34 m,szerokość 11,41 m, azanurzenie 3,16 m[6][e].
Załoga okrętów według marynarki rumuńskiej liczy 91 osób[8]. W literaturze spotyka się także inne dane, jak 77, 85 lub 95 ludzi[f]
.jpg)
Uzbrojenie artyleryjskie składa się z pojedynczej automatycznejarmaty uniwersalnej kalibru 76,2 mmAK-176 w wieży na pokładzie dziobowym[2].Szybkostrzelność wynosi do 120 strz./min, a masapocisku 5,9 kg[10].Zestaw obrony bezpośredniej tworzą dwa kierowane radarowo sześciolufowe działka plot. kalibru 30 mmAK-630 systemuGatlinga[12]. Uzupełniają je dwa sześciolufowe działka plot. kalibru 30 mm uproszczonego modeluAK-306[12]. Działka AK-630 są umieszczone na nadbudówce po obu stronach masztu, a działka AK-306 po obu stronach z tyłu komina[10]. Działka obu modeli mają szybkostrzelność do 3000 strz./min i zasięg do 2 km[10]. Ogniem artylerii kierujeradar Wympieł[12].
Broń podwodną stanowią czterywyrzutnie torpedowe DTA-53-1124 kalibru 533 mm w dwóch dwururowych obrotowych aparatach[12][2]. Umieszczone są na pokładzie górnym na burtach w części rufowej w wycięciach nadbudowy[10]. Okręty zabierały cztery radzieckie torpedy53-65K, samonaprowadzające się wśladzie torowym, o zasięgu do 25 km i masie głowicy 300 kg[12][10]. Marynarka rumuńska podaje, że wyrzutnie służą do wystrzeliwania torped przeciw okrętom podwodnym[8]. Strzelaniem torpedowym kieruje radziecki system Buria[12].
Do zwalczania okrętów podwodnych służą dwie dwunastoprowadnicowe wyrzutnie rakietowych bomb głębinowychRBU-6000, o donośności do 6000 m, umieszczone na piętrze nadbudowy dziobowej przed sterówką[4]. Fregaty przenoszą zapas 64rakietowych bomb głębinowych RGB-60[12].
Możliwości zwalczania okrętów podwodnych zwiększa możliwość bazowania śmigłowca IAR-316B, z lądowiskiem na rufie (licencyjny francuskiAérospatiale Alouette III)[2]. Okręty nie posiadają jednakhangaru i są przystosowane jedynie do czasowego bazowania na nich śmigłowca[2].
Wyposażenie radioelektroniczne składało się z systemów produkcji radzieckiej, przestarzałych już w chwili wejścia do służby[2]. Stanowi je przede wszystkimradar dozoru ogólnego MR-302[2]. Jego maksymalny zasięg określany jest na 98 km w stosunku do celów powietrznych i 30 km w stosunku do okrętów[13]. Antena umieszczona była na szczycie masztu[10]. Okręty wyposażone były ponadto w radar artyleryjski Wympieł, umieszczony na dachu nadbudówki dziobowej[12][10]. Do celów nawigacyjnych służył radar Najada[12].
Do wykrywania okrętów podwodnych służyłastacja hydrolokacyjna średniej częstotliwości MG-322 z anteną w opływce podkilowej[2]. Wyposażenie stanowił ponadto system rozpoznania radiotechnicznego SM-2 (w kodzie NATOWatch Dog) oraz system identyfikacjiswój-obcy[2]. Dowalki radioelektronicznej służą dwie wyrzutnie celów pozornychPK-16, umieszczone po obu stronach komina[10].
Napęd stanowią czterysilniki wysokoprężne 61D[6]. Ich moc wynosi po 3285 KM (łącznie 13 140 KM)[8][g]. Silniki napędzają czteryśruby, w tym zewnętrzne o zmiennym skoku, a środkowe o stałym[2]. Siłownię zachowano z poprzedniego typu korwet, w którym silniki umieszczone w przedniej maszynowni napędzają zewnętrzne śruby, a w tylnej – wewnętrzne[6]. Takie rozwiązanie napędu, z silnikami napędzającymi osobne śruby, nie było optymalne, lecz zostało wymuszone zapewne z uwagi na dostępność silników przy braku odpowiednich przekładni[2][h].
Napęd zapewnia osiąganie prędkości maksymalnej 23,4 węzła[6][8]. Prędkość ekonomiczna wynosi 19 węzłów[2]. Zasięg pływania z prędkością 11 węzłów wynosi 1100mil morskich[6].
Pierwszy z okrętów wszedł do służby pod koniec 1989 roku, równolegle z odprężeniem pozimnej wojnie, obaleniem komunizmu i przemianami politycznymi w Rumunii, prowadzącymi do wprowadzenia demokracji i integracji kraju zZachodem, a drugi dołączył do niego w 1997 roku[7]. Obie fregaty brały udział od połowy lat 90. w międzynarodowych ćwiczeniach naMorzu Czarnym z państwami regionu oraz sojuszuNATO w ramach programuPartnerstwo dla Pokoju[7]. Wchodziły w skład 79 Dywizjonu Fregat, a od 3 sierpnia 1998 roku 50 Dywizjonu Fregat, przemianowanego 25 listopada 2003 roku na 50 Dywizjon Korwet (Divizionul 50 Corvete), co wiązało się ze zmianą klasyfikacji okrętów[9]. W latach 2001–2013 uczestniczyły też w rejsach międzynarodowego zespołu okrętów państw czarnomorskichBLACKSEAFOR(inne języki)[14].
