Ten artykuł dotyczy lekarza i polityka. Zobacz też:inne osoby o takim samym imieniu i nazwisku. Konstanty Radziwiłł (2015) | |||
| Data i miejsce urodzenia | 9 stycznia 1958 | ||
|---|---|---|---|
| Prezes Naczelnej Rady Lekarskiej | |||
| Okres | od 2001 | ||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| Minister zdrowia | |||
| Okres | od 16 listopada 2015 | ||
| Przynależność polityczna | |||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| Wojewoda mazowiecki | |||
| Okres | od 25 listopada 2019 | ||
| Przynależność polityczna | |||
| Poprzednik | |||
| Następca | |||
| Ambasador RP na Litwie | |||
| Okres | od 18 kwietnia 2023 | ||
| Poprzednik | |||
| Odznaczenia | |||
    | |||
| |||
| |||
Konstanty Radziwiłł (ur.9 stycznia1958 weWrocławiu[1]) –polskilekarz,polityk idyplomata,doktornauk medycznych, działacz samorządu lekarskiego. W latach 2001–2010 prezesNaczelnej Izby Lekarskiej, w latach 2015–2018minister zdrowia w rządachBeaty Szydło orazMateusza Morawieckiego, senatorIX kadencji, w latach 2019–2023wojewoda mazowiecki, w latach 2023–2024ambasador RP naLitwie.
W 1973 ukończył Szkołę Podstawową nr 205 w Warszawie, a w 1977VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie[2]. W latach 1977–1983 studiował na I Wydziale LekarskimAkademii Medycznej w Warszawie, gdzie uzyskał dyplom lekarza. Specjalizował się w medycynie ogólnej (1993) imedycynie rodzinnej (1994)[2]. Ukończył podyplomowe studium ekonomiki zdrowia naUW oraz podyplomowe studium bioetyki naUniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie[1]. W 2011 wWojskowym Instytucie Medycznym uzyskał stopień doktora nauk medycznych na podstawie napisanej pod kierunkiemJerzego Kruszewskiego(inne języki) pracy pt.Ocena wielkości efektu placebo w leczeniu chorób alergicznych i astmy na podstawie metaanalizy opublikowanych wysokiej jakości badań skuteczności leków[3].
W latach 1980–1981 był prezesemNiezależnego Zrzeszenia Studentów na Akademii Medycznej i członkiem Krajowej Komisji Koordynacyjnej NZS. Po wprowadzeniustanu wojennego uczestniczył w podziemnych działaniach NZS[4][5]. Był także działaczemRuchu Wolność i Pokój, w ramach którego od 1986 wchodził w skład Rady Funduszu Ruchu WiP[6].
Po studiach w latach 1983–1984 pracował jako lekarz stażysta naUrsynowie, następnie jako lekarz podstawowej opieki zdrowotnej w tej samej dzielnicy. Do 1989 zatrudniony również w stołecznym pogotowiu ratunkowym. W latach 1986–1991 był lekarzem zakładowym w przedsiębiorstwach przemysłowych. W 1996 został właścicielem niepublicznego zakładu opieki zdrowotnej pod nazwą Przychodnia Medycyny Rodzinnej[1][2]. Wykładał wSzkole Wyższej Przymierza Rodzin w Warszawie (2001–2003), a w 2005 został asystentem w Katedrze i Zakładzie Medycyny Rodzinnej Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego[2].
Od 1993 był działaczem samorządu lekarskiego[2]. Należał do Komitetu Łącznikowego Europejskiego Forum Organizacji Medycznych iŚwiatowej Organizacji Zdrowia. Zajmował różne funkcje w warszawskiej Okręgowej Izbie Lekarskiej i Naczelnej Radzie Lekarskiej. W NRL pełnił m.in. funkcje sekretarza (1997–2001 oraz 2014–2015), prezesa (2001–2010) i wiceprezesa (2010–2014)[2][7]. Z członkostwa w Naczelnej Radzie Lekarskiej zrezygnował w 2017[8]. W latach 2010–2012 był prezydentem Stałego Komitetu Lekarzy Europejskich[9]. Współzałożyciel i wiceprezes Związku Dużych Rodzin „Trzy Plus”[10]. W 2010 został ekspertemCentrum Systemów Informacyjnych Ochrony Zdrowia, a w 2013 przewodniczącym rady nadzorczej centrum medycznego[2]. Także w 2013 podjął współpracę zJarosławem Gowinem[11], został ekspertemPolski Razem[12].
Wwyborach w 2015 wystartował doSenatu z ramieniaPiS (jako kandydat Polski Razem[13]) wokręgu nr 41, uzyskując mandat senatora IX kadencji[14] (otrzymał blisko 100 tys. głosów). 16 listopada 2015 został powołany na ministra zdrowia w rządzieBeaty Szydło[15]. W maju 2016 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości[16]. W okresie pełnienia funkcji ministra zdrowia przeprowadził reformę wprowadzającą sieć szpitali i zmiany wPOZ. Pod koniec urzędowania prowadził bezskuteczne rozmowy z protestującymi rezydentami[17].
11 grudnia 2017 objął stanowisko ministra zdrowia w nowo utworzonym rządzieMateusza Morawieckiego[18]. 9 stycznia 2018 został odwołany[19]. Bez powodzenia kandydował wwyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019[20]. Wwyborach w tym samym roku nie uzyskał senackiej reelekcji[21].
25 listopada 2019 został przez premieraMateusza Morawieckiego powołany na stanowisko wojewody mazowieckiego[22]. 15 marca 2023 mianowanyambasadorem RP na Litwie[23][24]. 31 marca tego samego roku zakończył pełnienie funkcji wojewody[25]. 18 kwietnia 2023 objął stanowisko ambasadora w Wilnie[26][27]. Urzędowanie zakończył 31 lipca 2024[28].
Wywodzi się z arystokratycznego roduRadziwiłłów. Jest wnukiemKonstantego Mikołaja Radziwiłła, właścicielaZegrza, synem Alberta Hieronima Radziwiłła i Anny Marii z domuCzartoryskiej, bratemMacieja i Zofii Bocheńskiej oraz kuzynemDominika Radziwiłła[34].
Jest żonaty z Joanną Małgorzatą z domu Dąbrowską. Ma czterech synów i cztery córki[1]: Marię (ur. 1983), Macieja (ur. 1984), Annę (ur. 1986), Elżbietę (ur. 1987), Jana (ur. 1989), Michała (ur. 1991), Karola (ur. 1993) i Barbarę (ur. 2000)[34][35].
| W dniu zaprzysiężenia |
|
|---|
| W dniu zaprzysiężenia |
|
|---|---|
| Późniejsi członkowie rządu |
|
|
|
