Ten artykuł dotyczy polskiego duchownego. Zobacz też:Konrad Krajewski – polski wojskowy.| Kardynał diakon | |||
.jpg) Konrad Krajewski (2020) | |||
| |||
| Kraj działania | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 25 listopada 1963 | ||
| Jałmużnik papieski | |||
| Okres sprawowania | od 2013 | ||
| Prefekt Dykasterii ds. Posługi Miłosierdzia | |||
| Okres sprawowania | od 2022[1] | ||
| Wyznanie | |||
| Kościół | |||
| Prezbiterat | 11 czerwca 1988 | ||
| Nominacja biskupia | 3 sierpnia 2013 | ||
| Sakra biskupia | 17 września 2013 | ||
| Kreacja kardynalska | 28 czerwca 2018 | ||
| Kościół tytularny | |||
 | |||
| Odznaczenia | |||
   | |||
| |||
| |||
| Data konsekracji | 17 września 2013 | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Miejscowość | Watykan | ||||
| Miejsce | |||||
| Konsekrator | |||||
| Współkonsekratorzy | |||||
| |||||
Konrad Krajewski (ur.25 listopada1963 wŁodzi) – polskiduchownyrzymskokatolicki,doktornauk teologicznych w zakresieliturgiki,arcybiskup,ceremoniarz papieski w latach 1999–2013,jałmużnik papieski od 2013,kardynał diakon od 2018,prefektDykasterii ds. Posługi Miłosierdzia od 2022.
Urodził się w Łodzi[2]. Dorastał na osiedluMarysin[3]. Ukończył miejscową szkołę podstawową nr 120, gdzie jego rodzice byli nauczycielami[4], oraz XXVIII Liceum Ogólnokształcące[5]. Był związany z ruchem oazowym oraz zaangażował się w działalność liturgiczną w rodzimejparafii Opatrzności Bożej[5]. W latach 1982–1988 studiował wWyższym Seminarium Duchownym w Łodzi[2].Święceńprezbiteratu udzielił mu 11 czerwca 1988biskup diecezjalny łódzkiWładysław Ziółek[6]. W tym samym roku naKatolickim Uniwersytecie Lubelskim uzyskałmagisterium zteologii. W latach 1990–1993 odbył studia w zakresieliturgiki wPapieskim Instytucie Liturgicznym św. Anzelma w Rzymie, które ukończył ze stopniemlicencjata. W 1995 naPapieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu uzyskałdoktorat z teologii ze specjalizacją w dziedzinie liturgiki[2] na podstawiedysertacjiŚwięcenia biskupie w reformie Soboru Watykańskiego II[7][8].
W latach 1988–1990 pracował jakowikariusz, najpierw wparafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Ruścu, a następnie wparafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Łodzi[9][10]. Po powrocie ze studiów do macierzystej diecezji w 1995 pełnił funkcjęceremoniarza arcybiskupa Władysława Ziółka. Ponadto był wykładowcą liturgiki i dyrektorem biblioteki Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. W 1997 zostałprefektem Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi. W tym samym roku podczaspodróży apostolskiej Jana Pawła II do Polski pełnił funkcję ceremoniarza. 1 października 1998 został pracownikiemUrzędu Papieskich Celebracji Liturgicznych. 12 maja 1999 został papieskim ceremoniarzem[2]. W 1999 otrzymał godnośćprałata honorowego Jego Świątobliwości, a w 2002kapelana Jego Świątobliwości[10]. W 2005 pełnił funkcję oficjalnego ceremoniarza podczasuroczystości pogrzebowych Jana Pawła II[11]. W tym samym roku pełnił posługę ceremoniarza podczaskonklawe, a gdy wybranoBenedykta XVI, jako pierwszy pojawił się z krzyżem na głównym balkonie Bazyliki św. Piotra, rozpoczynając ceremonię „Habemus papam”[11]. W 2008 zostałkanonikiem honorowym Kapituły Archikatedralnej Łódzkiej[12]. W 2010 koncelebrował mszę żałobną podczasuroczystości pogrzebowych Lecha i Marii Kaczyńskich w Krakowie. W 2013 ponownie pełnił posługę ceremoniarza podczaskonklawe, a po wyborzeFranciszka asystował kard.Jeanowi-Louisowi Tauranowi, który wygłaszał formułę „Habemus papam”[11].
3 sierpnia 2013 papieżFranciszek mianował goarcybiskupem tytularnymBeneventum ijałmużnikiem papieskim[9].Święcenia biskupie otrzymał 17 września 2013 wbazylice św. Piotra na Watykanie. Udzielił mu ich kardynałGiuseppe Bertello, prezydentGubernatoratu Państwa Watykańskiego, któremu asystowali arcybiskupPiero Marini, byłymistrz papieskich ceremonii liturgicznych, iWładysław Ziółek,arcybiskup seniorarchidiecezji łódzkiej. Wemszy z udzieleniem sakry, brał udział również papież Franciszek[13]. Jako dewizę biskupią wybrał słowo „Misericordia” (Miłosierdzie)[14]. 19 października 2013 warchikatedrze łódzkiej odprawił biskupiąmszę prymicyjną[15].
20 maja 2018 podczas modlitwyRegina Coeli papież Franciszek ogłosił, że mianował gokardynałem[16][17]. 28 czerwca 2018 nakonsystorzu w bazylice św. Piotra kreował go kardynałem diakonem, a jakokościół tytularny nadał mukościół Matki Bożej Niepokalanej na Eskwilinie[18][19]. 22 września 2018 odprawił kardynalską mszę prymicyjną w archikatedrze łódzkiej[20], 21 października w rodzinnejparafii Opatrzności Bożej w Łodzi[21], a 24 października uroczyście objął swój kościół tytularny w Rzymie[22][23].
6 października 2018 papież Franciszek mianował go członkiemDykasterii ds. Integralnego Rozwoju Człowieka[24]. 10 października 2020 papież Franciszek mianował goswoim legatem na uroczystości 100-lecia ustanowienia diecezji łódzkiej[25], które odbyły się 12 grudnia 2020 w Łodzi[26][27]. W marcu 2022 został wysłany przez papieża Franciszka naUkrainę i granicę polsko-ukraińską w odpowiedzi nainwazję Rosji na Ukrainę[28], zaś 25 marca 2022 w imieniu papieża dokonał wFatimie aktu zawierzenia Rosji i UkrainyNiepokalanemu Sercu Maryi[29][30]. 1 czerwca 2022 papież Franciszek mianował go członkiemKongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów[31][32]. W związku z reformąKurii Rzymskiej ogłoszoną wkonstytucji apostolskiejPraedicate Evangelium z dniem 5 czerwca 2022 został równieżprefektem nowo powstałejDykasterii ds. Posługi Miłosierdzia[33][34]. 21 kwietnia 2025, z chwilą śmierci papieża Franciszka, przestał wypełniać urząd prefekta, pozostając nadal jałmużnikiem papieskim[35]. 9 maja 2025 papież Leon XIV tymczasowo powierzył mu urząd prefekta tej samej dykasterii[36].
11 maja 2019 zerwałplomby zabezpieczająceliczniki prądu w rzymskiej kamienicy zajmowanej nielegalnie przez około 450 osób (w tym 100 dzieci), deklarując, że od tej chwili będzie opłacał rachunki zadłużonego na 300 tysięcy euro budynku[37]. Za to zachowanie przez włoską gazetę „la Repubblica” został nazwanyRobin Hoodem papieża[38][39], poinformowały o nim również inne międzynarodowe media[40][41][42][43]. Jego praca została ponownie dostrzeżona przez światowe media, gdy w kwietniu 2020 podczas trwaniapandemii COVID-19 udał się w imieniu papieża z pomocą żywnościową do transpłciowychprostytutek zTorvaianiki, pochodzących głównie z krajów Ameryki Łacińskiej, które z powodu braku środków do życia zgłosiły się do miejscowego proboszcza[44][45][46][47]. Krajewski wyraził zdziwienie tym zainteresowaniem, nazywając swoje zachowaniezwykłą, normalną pracą Kościoła oraz przypominając, żewszyscy jesteśmy dziećmi Bożymi[48][49].
W 2022 (podczaswojny na Ukrainie)koncelebrował, wraz znuncjuszem apostolskim na ten kraj,Visvaldasem Kulbokasem,wielkoczwartkową mszę wkościele św. Mikołaja w Kijowie. WWielki Piątek odprawiłdrogę krzyżową nad zbiorową mogiłą Ukraińców zamordowanych przez Rosjan wBorodziance. Odwiedził też wówczas miejscemasakry w Buczy[50].
W 2023 był współkonsekratorem podczas sakry mistrza papieskich ceremonii liturgicznychDiego Ravellego[51]. W 2025 jako kardynał elektor wziął udział wkonklawe, które zakończyło się wyborem papieżaLeona XIV[52]. Przed głosowaniem watykanista, John L. Allen Jr, określił go jako jednego zpapabile[53].
Jego rodzice zmarli, gdy był wRzymie[54], a starszy od niego o dwa lata brat Krzysztof[4] zginął tragicznie na morzu[55].
W grudniu 2020 został hospitalizowany wPoliklinice Gemelli z objawami zapalenia płuc, spowodowanego zakażeniem koronawirusemSARS-CoV-2[56][57]. Szpital opuścił po 11 dniach[58].
| Sekretariat Stanu |
|
|---|---|
| Dykasterie |
|
| Trybunały |
|
|
kursywą oznaczono kardynałów mianowanych przez antypapieża Feliksa V
w nawiasach podano rok kreacji kardynalskiej
Wszystkich kardynałów jest245; spośród nich do udziału wkonklawe uprawnionych jest121
(a) – utracił prawa elektorskie, pomimo nie ukończonych 80 lat
.jpg)
| Biografia | |
|---|---|
| Pontyfikat | |
| Upamiętnienie | |
| Dramaty i książki | |
| Dokumenty papieskie | |
| Współpracownicy |
| Biografia | |
|---|---|
| Pontyfikat | |
| Dokumenty papieskie | |
| Książki Franciszka | |
| Współpracownicy |
|
.svg)
