| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Formacja | |
| Podległość | |
Kompania graniczna KOP „Kałaharówka” –pododdział granicznyKorpusu Ochrony Pogranicza pełniący służbę ochronną nagranicy polsko-radzieckiej.
Do czasu zakończeniawojny polsko-bolszewickiej, czyli do jesieni 1920, wschodnią granicę państwa polskiego wyznaczała linia frontu. Dopiero zarządzeniem z 6 listopada 1920 utworzonoKordon Graniczny Ministerstwa Spraw Wojskowych[1]. W połowie stycznia 1921 zmodyfikowano formę ochrony granicy i rozpoczęto organizowanieKordonu Granicznego Naczelnego Dowództwa WP. Obsadzony on miał być przez żandarmerię polową i oddziały wojskowe[2]. Latem 1921 ochronę granicy wschodniej postanowiło powierzyćBatalionom Celnym[3]. W Kopyczyńcach rozmieszczono dowództwo i pododdziały sztabowe23 batalionu celnego, a jego 1 kompania stacjonowała w Kałaharówce. W drugiej połowie 1922 przeprowadzono kolejną reorganizację organów strzegących granicy wschodniej[4]. 1 września 1922 bataliony celne przemianowano na bataliony Straży Granicznej[5]. Już w następnym roku zlikwidowanoStraż Graniczną, a z dniem 1 lipca 1923 pełnienie służby granicznej na wschodnich rubieżach powierzonoPolicji Państwowej[6]. W sierpniu 1924 podjęto uchwałę o powołaniuKorpusu Ochrony Pogranicza – formacji zorganizowanej na wzór wojskowy, a będącej w etacie Ministerstwa Spraw Wewnętrznych[7].
Na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych nr 1600/tjn./O.de B/25, w drugim etapie organizacji Korpusu Ochrony Pogranicza, w terminie do 1 marca 1925sformowano12 batalion graniczny[8], a w jego składzie 1 kompanię graniczną KOP.W 1934 1 kompania graniczna KOP „Kałaharówka” nadal podlegała dowódcybatalionu KOP „Skałat”[9].W listopadzie 1936 kompania liczyła 2 oficerów, 7 podoficerów, 4 nadterminowych i 80 żołnierzy służby zasadniczej[a].W 1938 lub w 1939 planowano utworzyć w baonie „Kopyczyńce” kompanię graniczną „Postołówka” kosztem zlikwidowania 1 kompanii granicznej „Kałahanówka” baonu „Skałat”[10].
Osobny artykuł:kompanie graniczne Korpusu Ochrony Pogranicza.Podstawowąjednostką taktyczną Korpusu Ochrony Pogranicza przeznaczoną do pełnienia służby ochronnej byłbatalion graniczny. Odcinekbatalionu dzielił się na pododcinkikompanii, a te z kolei na pododcinkistrażnic, które były „zasadniczymi jednostkami pełniącymi służbę ochronną”, w sile półplutonu. Służba ochronna pełniona była systemem zmiennym, polegającym na stałym patrolowaniu strefy nadgranicznej i tyłowej, wystawianiu posterunków alarmowych, obserwacyjnych i kontrolnych stałych, patrolowaniu i organizowaniu zasadzek w miejscach rozpoznanych jako niebezpieczne, kontrolowaniu dokumentów i zatrzymywaniu osób podejrzanych, a także utrzymywaniu ścisłej łączności między oddziałami i władzami administracyjnymi[11]. Miejscowość, w którym stacjonowała kompania graniczna, posiadała statusgarnizonu Korpusu Ochrony Pogranicza[12].
1 kompania graniczna „Kałaharówka” w 1934 ochraniała odcinekgranicy państwowej szerokości 23 kilometrów 440 metrów[9]. Po stronie sowieckiej granicę ochraniałyzastawy „Martynkowce”, „Satanówka”, „Kręciłów” i „Kołokońsk” zkomendantury „Satanów”[13].
Kompanie sąsiednie:
Strażnice kompanii w latach 1928 – 1934[14][15][13][16][18]
