| Obiekt zlisty światowego dziedzictwa UNESCO | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Typ | kulturowy | ||
| Spełniane kryterium | I, II, VI | ||
| Numer ref. | |||
| Region[b] | Europa i Ameryka Północna | ||
| Historia wpisania na listę | |||
| Wpisanie na listę | 2016 | ||
Położenie na mapie Rodanu  | |||
Położenie na mapie Francji  | |||
Położenie na mapie regionu Owernia-Rodan-Alpy  | |||
 45°49′09,84″N 4°37′21,00″E/45,819400 4,622500 | |||
| |||
Klasztor Sainte Marie de La Tourette – klasztordominikanów wÉveux we Francji zbudowany w drugiej połowie lat 50. XX wieku wedługmodernistycznego projektuLe Corbusiera. W 2016 roku został wpisany naListę Światowego Dziedzictwa UNESCO jako ikoniczny przykładbrutalizmu w architekturze[1].
24 listopada 1943 roku dominikanie zakupili teren w okolicyLyonu. W 1953 roku poproszono Le Corbusiera o przygotowanie planów klasztoru dla 100 zakonników. Budowę ukończono w 1959 roku, a 19 października 1960 roku został on poświęcony przez kardynała Gerliera. W uroczystości wziął udział Le Corbusier. Pięć lat później, w drodze do Paryża, 31 sierpnia 1965 roku jego zwłoki przez jedną noc były wystawione w klasztorze. 8 września 1965 roku budynek klasztoru został wpisany do inwentarza zabytków. Seminarium zakonne zamknięto w 1969 roku[2]. W styczniu 1970 roku podjęto decyzję o utworzeniu w budynkuCentrumTomasza Morusa, które zostało przekształcone w Centrum spotkań kulturalnych de la Tourette stając się ośrodkiem kultury. Centrum działało w latach 2002–2009[3]. Do 1970 roku klasztor był zamknięty dla zwiedzających. Od 1970 są w nim realizowane różne projekty, prowadzone rekolekcje i spotkania[2].
W 2006 roku na zlecenia stowarzyszeniaAmis de la Tourette rozpoczęto remont budynku. Pracami kierował architekt Didier Répellin. W latach 2006–2008 wykonano remont zachodniego skrzydła i izolację dachów skrzydła południowego i wschodniego. Następnie odrestaurowano ich wnętrza, aby w 2010 przeprowadzić remontoratorium, korytarzy iatrium. Po renowacji w latach 2012–2013 kościoła, krypty i zakrystii prace zostały zakończone[4].
Cele w budynku mają duże okna i widok na otaczającą budynek przyrodę. Zostały umieszczone na dwóch najwyższych piętrach[5]. Cele braci są małe, mają 5,92 m długości, 1,83 m szerokości i 2,26 m wysokości[6]. Dostępne są także cele ojców, które są trochę większe[7]. Każda cela ma swoją loggię[8]. Refektarz jest całkowicie przeszklony i ma wysokość 4,5 m[9].
Budynek unosi się nad ziemią na słupach (fr.pilotis) i jest wyposażony w ogród na dachu płaskim[1]. Klasztor jest połączony z kościołem podniebnym mostem zżelazobetonu[10].
Wnioski o wpisanie dzieł Le Corbusiera na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO były składane we wcześniejszych latach[11], ale zostały odrzucone w 2009 i 2011 roku[12]. W 2015 roku ograniczono się do 17 obiektów[13]. Wpis miał miejsce podczas 40 sesji Komitetu Światowego dziedzictwa wStambule[14].
