Po podpisaniu kontraktu z WWE został przydzielony do rozwojowego branduNXT, w którym zdobyłNXT Championship. Zadebiutował w głównym rosterze w maju 2015, w którymdwukrotnie zdobyłWWE Intercontinental Championship. Rok później po raz pierwszy zdobył jedno ze światowych tytułów federacji,WWE Universal Championship, którego był rekordowo najdłuższym posiadaczem.
Steen zainteresował sięprofesjonalnym wrestlingiem po obejrzeniu meczu pomiędzyShawnem Michaelsem iDieselem naWrestleManii XI w wieku 11 lat[1]. Trzy lata później jego rodzice pozwolili mu trenować z Serge Jodoinem, wrestlerem zQuebec[1]. Rok później zaczął trenować zJacques’em Rougeau[1]. Trenował również zTerrym Taylorem, którego nazywał „głównym trenerem”[8]. Steen zawalczył po raz pierwszy w swoje szesnaste urodziny w L'Assomption w Quebec 7 maja 2000[1]. Steen trenował dalej z Rougeau i walczył w jego promocji przez cztery lata, dopóki nie zaczął występować w innych kanadyjskich promocjach, w tymInternational Wrestling Syndicate[1].
14 maja 2005, Steen wziął udział w turnieju „CZW Best of the Best” i doszedł do finału po pokonaniu Kenny’ego The Bastarda w pierwszej rundzie iChrisa Hero w rundzie drugiej. Przegrał w finałowym Fatal 4-Way matchu.
Steen stracił Iron Man Championship na rzecz żeńskiej wrestlerkiLuFisto wCage matchu na galiCZW Trapped. Stracił on mistrzostwo na jeden dzień przed pierwszą rocznicą posiadania tytułu. Po tym wydarzeniu opuścił federację na rzecz touru z federacjąDragon Gate i nie powrócił do CZW do lutego 2008, kiedy to wziął udział w jednej walce zVordellem Walkerem, która zakończyła się bez rozstrzygnięcia.
Podczas pobytu w CZW, Steen rozpoczął również pracę dlaPro Wrestling Guerilla (PWG). 13 maja 2005 naJason Takes PWG, Steen pomógł Excaliburowi pokonać Super Dragona i rozpoczął rywalizację z Super Dragonem; okazało się, że to właśnie Steen atakował Dragona przez ostatnie kilka miesięcy[9]. 6 sierpnia 2005, Steen zdobyłPWG Championship pokonującA.J. Stylesa naZombies Shouldn't Run[10]. Steen trzymał tytuł przez niespełna cztery miesiące, dopóki nie stracił mistrzostwa na rzeczJoeya Ryana naChanukah Chaos (The C’s Are Silent) po interwencji Super Dragona[11]. Rywalizacja Steena z Super Dragonem zakończyła się 16 grudnia 2005 naAstonishing X-Mas, kiedy to Steen został pokonany w Guerrilla Warfare matchu[12].
W 2006, Steen rozpoczął współpracować drużynowo z El Generico. Wspólnie zaczęli walczyć w celu zdobyciaPWG World Tag Team Championship. 29 lipca 2007 naGiant Size Annual #4, Steen i Generico pokonali panujących mistrzówPACa iRodericka Stronga stając się posiadaczami owych tytułów[13]. Przez kolejne trzy miesiące skutecznie bronili tytułów, dopóki nie stracili ich na rzeczDaveya Richardsa i Super Dragona 27 października wAnglii na gali, która była częścią „European Vacation II” touru[14]. Następnej nocy Steen wraz z PAC'em próbowali odzyskać tytuły od Dragona i Richardsa. Steen ogłosił, że jeżeli ich nie zdobędzie, to natychmiastowo opuści federację. Steen i PAC przegrali, wskutek czego Steen opuścił PWG[15].
Jednakże, Steen powrócił do PWG i wraz z El Generico zdobyli tytuły po raz drugi, tym razem od The Dynasty (Joeya Ryana iScotta Losta) 21 marca 2008 w zaimprowizowanej walce[16]. Steen i Generico stali się pierwszą drużyną w historii PWG, która była częścią corocznego turnieju Dynamite Duumvirate Tag Team Title. W turnieju musieli bronić tytułów w każdej walce; w finale turnieju stracili tytuły na rzeczJacka Evansa i Rodericka Stronga[17]. Ostatecznie, Steen opuścił PWG, by skupić się na występach w Ring of Honor.
17 lutego 2007, Steen powrócił doRing of Honor i wraz z El Generico przegrali z Briscoe Brothers. 14 kwietnia, Mark Briscoe powrócił w środku walki pomiędzy Steenem, Generico, jego bratem Jayem iErickiem Stevensem. Mark został zaatakowany przez Steena i Generico, a jego brat został przypięty przez Steena.. 11 maja, Steen (jako heel) i Generico (jako face) pokonali Jasona Blade'a i Eddiego Edwardsa. Na galiRespect is Earned, Steen i El Generico wygrali Tag Team Scramble dark match. Tej samej nocy, Steen i El Generico wzięli udział w brawlu z Briscoe Brothers. Na galiDriven, Briscoe Brothers pokonali Steena i El Generico, utrzymując przy sobieROH World Tag Team Championship. Steen i Generico później ponieśli trzy porażki na rzecz Briscoes: na galiCaged Rage wSteel Cage matchu, galiManhattan Mayhem II w2 Out Of Three Falls matchu i galiMan Up wLadder matchu. Jedyną wygraną odnieśli w non-titleBoston Street Fight na galiDeath BEfore Dishonor V Night 1.
Steen (po lewej) i Generico (po prawej) razem w tag teamie w 2008
6 czerwca 2008, Steen i Generico wzięli udział w turnieju mającym wyłonić nowych ROH World Tag Team Championów. W finale przegrali zJimmym Jacobsem iTylerem Blackiem.
19 grudnia 2009 naFinal Battle 2009, pierwszym pay-per-view ROH na żywo, Steen przeszedł heel turn atakując jego tag team partnera El Generico, po przegranej walce z The Young Bucks[19]. Steen znalazł nowego partnera –Steve’a Corino[20][21]. Na gali The Big Bang!, Generico i Cabana pokonali Steena i Corino przez dyskwalifikację[22]. 19 czerwca naDeath Before Dishonor VIII, Steen pokonał El Generico w singles matchu[23]. 11 września naGlory By Honor IX, Generico i Cabana pokonali Steena i Corino w Double Chain matchu, kiedy Cabana zmusił Corino do odklepania. Po walce, Steen zaatakował El Generico i zdjął mu maskę[24]. 18 grudnia naFinal Battle 2010, Steen i Generico zakończyli rywalizację w Fight Without Honor matchu. Steen położył na szali swoją karierę w ROH, zaś Generico swoją maskę. El Generico wygrał walkę i zmusił Steena do opuszczenia ROH[25].
Rywalizacja Steena i Generico została ogłoszona najlepszą rywalizacją roku przez Wrestling Observer Newsletter. Steen napisał większość storyline'owej rywalizacji z El Generico, gdyż nie miał zbyt dobrych relacji z nowym bookeremJimem Cornettem[26].
Po podpisaniu kolejnego kontraktu z Ring of Honor[26], Steen powrócił do federacji 26 czerwca 2011 na galiBest in the World 2011. Połączył siły z Corino i powstrzymał House of Truth przed atakiem na Corinie, lecz ostatecznie odwrócił się od niego. Po tym wydarzeniu, Steen został zabrany na zaplecze; Jim Cornette obiecał mu, że już nigdy nie zawalczy w ROH[27]. Pomimo że Steen był bookowany jako heel w storyline, fani trzymali jego stronę i buczeli Cornette’a[28]. W ramach storyline'u Steen „zhackował” oficjalną tablicę informacyjną ROH i pisał posty chwalące Pro Wrestling Guerrilla[29]; ogłosił też pojawienie się na galiDeath Before Dishonor IX[30].
17 września, Steen zainterweniował w walce pomiędzy El Generico i Jimmym Jacobsem. Wyzwał Steve’a Corino, po czym wykonał powerbomb na Jacobsie w krawędź ringu. Steen skonfrontował się z Jimem Cornettem i prezydentem ROH Carym Silkinem. Chciał wykonać Package Piledrivera na Silkinie, lecz został wyniesiony z areny przez ochronę[31]. Steen zagroził, że jeżeli nie zostanie przywrócony do ROH w przeciągu trzech tygodni, to pozwie Cornette’a i Silkina[32]. Na gali Final Battle 2011, Steen pokonał Steve’a Corino, dzięki czemu przywrócono jego karierę w ROH. Po walce wykonał package piledriver na Jimmym Jacobsie i El Generico. Skonfrontował się też z Daveyem Richardsem[33]. 4 marca 2012 nagali z okazji dziesięciolecia ROH, Steen pokonał Jimmy’ego Jacobsa w No Holds Barred matchu i zakończył pay-per-view kolejną konfrontacją z Daveym Richardsem[34]. Steen kontynuował pasmo wygranych podczas weekenduShowdown in the Sun, na początek pokonując El Generico z pomocą Jimmy’ego Jacobsa w Last Man Standing matchu, a następnie Eddiego Edwardsa w singles matchu[35][36]. 12 maja naBorder Wars, Steen pokonał Daveya Richardsa, zdobywając ROH World Championship[37][38]. Po walce, Steve Corino wszedł do ringu i przytulił Steena i Jacobsa[37]; później owa trójka utworzyła stajnię nazwanąS.C.U.M. (Suffering, Chaos, Ugliness, and Mayhem)[39]. Steen po raz pierwszy skutecznie obronił tytuł 15 czerwca, pokonując Eddiego Edwardsa[40]. 24 czerwca naBest in the World 2012: Hostage Crisis, Steen pokonał Daveya Richardsa i obronił ROH World Championship[41]. Na następnym pay-per-view,Boiling Point, Steen obronił tytuł przeciwkoChikara Grand Championowi Eddiemu Kingstonowi[42]. 15 września naDeath Before Dishonor X: State of Emergency, Steen po raz kolejny obronił tytuł walcząc zRhino[43]. 6 października, walka o tytuł pomiędzy Steenem iJayem Lethalem zakończyła się bez rozstrzygnięcia, kiedy to Steen zastraszył rodziców Lethala stojących w pierwszych rzędach[44][45]. Siedem dni później na internetowym pay-per-view,Glory By Honor XI: The Unbreakable Hope, Steen obronił tytuł w walce przeciwko Michaelowi Elginowi. Po walce, Steen otworzył pudełko, w którym znajdowała się maska El Generico[46]. 16 grudnia naFinal Battle 2012: Doomsday, Steen pokonał powracającego El Generico w Ladder matchu i obronił ROH World Championship[47]. 2 marca 2013 nagali z okazji 11-lecia ROH, Steen pokonał Jaya Lethala w grudge matchu broniąc ROH World Championship[48]. 5 kwietnia naSupercard of Honor VII, Steen stracił ROH World Championship na rzecz Jaya Briscoe[49].
Na następnych tapingachRing of Honor Wrestling, S.C.U.M. odwróciło się od Steena. Corino obiecał, że nigdy więcej nie zobaczymy Steena w ROH[50]. Jednakże, Steen powrócił do ROH 4 maja, tym razem jako face. Zastąpił Jaya Lethala w tag team matchu, w którym wraz z Michaelem Elginem zawalczyli z członkami S.C.U.M. –Cliffem Comptonem i Jimmym Jacobsem. Walka zakończyła się przypięciem Steena przez Jacobsa[51]. NaBest in the World 2013, został pokonany przezMatta Hardy’ego w No Disqualification matchu[52]. Następnego dnia, Steen pokonał Jimmy’ego Jacobsa, tym samym rozwiązując grupę S.C.U.M.[53][54].
3 sierpnia, Steen wziął udział w turnieju o zwakowany ROH World Championship. NaDeath Before Dishonor XI, Steen został wyeliminowany z turnieju z powodu przegranej z Michaelem Elginem[55]. Tuż po zakończeniu turnieju, Steen zaczął feud zMichaelem Bennettem[56]. Zawalczyli ze sobą 26 października naGlory By Honor XII. Bennett wygrał walkę po tym, jak jego dziewczynaMaria Kanellis odwróciła uwagę Steena[57]. 14 grudnia naFinal Battle 2013, Steen pokonał Bennetta w Stretcher matchu[58]. 8 lutego 2014, Steen zdobył miano pretendenckie po wygraniu Fatal 4-Way matchu[59]. Steen otrzymał walkę o tytuł naGlobal Wars, lecz został pokonany przez panującego mistrza, Adama Cole’a[60]. 17 maja, po przegranej zShinsuke Nakamurą na galiWar of the Worlds ogłosił, iż opuszcza ROH. Doprowadziło to do interwencji i bycia zaatakowanym przezSilasa Younga[61]. Pokonał Younga 22 czerwca naBest in the World 2014[62], a 19 lipca na tapingachRing of Honor Wrestling, pokonał Steve’a Corino. Była to jego ostatnia walka w ROH[63].
Steen powrócił do Pro Wrestling Guerrilla w 2010. 11 grudnia 2010, Steen zawalczył zAkirą Tozawą, zdobywając pierwsze zwycięstwo w PWG od dwóch lat[64]. 29 stycznia 2011, Steen został pokonany przez Chrisa Hero na corocznym evencie PWGWrestleReunion. Później tego samego wieczoru, Steen wbiegł do ringu i zaatakował zwycięzców 4-Way Tag Team matchu o miejsce w turnieju DDT4 – the RockNES Monsters (Johnny’ego Goodtime'a i Johnny’ego Yumę), po czym zadeklarował chęć zwycięstwa turniejuDDT4[65]. 2 lutego 2011 ogłoszono, że Steen połączy siły z Akirą Tozawą w nadchodzącym turnieju[66]. Steen i Tozawa zostali pokonani w finale turnieju przezThe Young Bucks (Matta i Nicka Jacksona)[67]. 23 lipca na gali z okazji ośmiolecia PWG, Steen pokonał PACa w singles matchu, a ponadto przedtem wraz zCIMĄ pokonali PWG World Tag Team Championów, The Young Bucks, w non-title matchu. Po tym jak Claudio Castagnoli pokonał Chrisa Hero w walce wieczoru broniąc PWG World Championship, Steen wyzwał go do walki o tytuł. W jego trzecim pojedynku tej nocy pokonał Castagnoliego, zdobywając PWG World Championship drugi raz w swej karierze[29]. Steen wziął udział w 2011 Battle of Los Angeles; został pokonany w finale przez starego rywala El Generico[68]. 10 września, Steen obronił PWG World Championship, pokonując Daveya Richardsa[69]. 22 października, Steen stracił PWG World Championship na rzecz El Generico w Ladder matchu, po interwencji The Young Bucks. Po walce, powracający Super Dragon wraz ze Steenem zaakceptowali wyzwanie The Young Bucks o walkę w Guerrilla Warfare matchu[70]. 10 grudnia, Steen i Dragon, znani jako „Appetite for Destruction”, pokonali The Young Bucks, zdobywając PWG World Tag Team Championship[71].
17 marca, Steen pokonał El Generico i Eddiego Edwardsa wThree-Way matchu, wygrywając PWG World Championship po raz trzeci w karierze[72]. 25 maja tytuły zostały odebrane Steenowi i Dragonowi po tym, jak Dragon połączył siły z heelową stajnią[73]. 21 lipca naThreemendous IIIoSteenbronił PWG World Championship w walce przeciwkoWilliemu Mackowi[74]. Został wyeliminowany w pierwszej rundzie 2012 Battle of Los Angleles przezRicocheta po tym, jak Steenowi przeszkodził Brian Cage[75]. Pas mistrzowski Steena został skradziony przez zwycięzcę 2012 Battle of Los Angeles,Adama Cole’a[76]. 27 października Steen obronił tytuł w Three-Way matchu[77], po czym wyzwał Cole’a[78]. Steen stracił PWG World Championship na rzecz Adam Cole’a w Guerrilla Warfare matchu[79][80].
Steen i El Generico ponownie połączyli siły i dołączyli do turnieju 2013 Dynamite Duumvirate Tag Team Title Tournament. W finale zostali pokonani przez The Young Bucks[81]. 31 sierpnia, Steen przeszedł heel turn i uformował stajnię „The Mount Rushmore of Wrestling”, której członkami byli też PWG World Champion Adam Cole i mistrzowie tag-team The Young Bucks[82][83]. 26 lipca 2014, Steen został pokonany przezTrevora Lee[84].
12 sierpnia 2014,WWE ogłosiło, że Steen podpisał z nimi kontrakt, oraz że dołączy do rozwojówkiNXT[85]. Otrzymał pseudonim ringowyKevin Owens, a WWE zaczęło wydawać filmiki o nim na tygodniówkach NXT, promując jego przyszły debiut[86].
Kevin Owens jako NXT Champion
Owens zadebiutował 11 grudnia naNXT TakeOver: R Evolution i pokonałCJ-a Parkera. Tej samej nocy, kiedySami Zayn (znany wcześniej jako El Generico) zdobyłNXT Championship, Owens wszedł do ringu aby pogratulować Zaynowi, lecz po chwili wykonał na nimPowerbomb, stając się heelem[87]. 18 grudnia 2014 na odcinkuNXT, Owens zawalczył zAdrianem Neville’em; walka zakończyła się podwójnym wyliczeniem, a po niej Owens wykonałPowerbomb Neville’em o krawędź ringu[88]. Po kolejnym ataku po walce przez Owensa na Zaynie, zirytowany Zayn wyzwał Owensa do walki[89][90]. Owens zażądał walki o pas; Zayn zgodził się. 11 lutego 2015, na galiNXT TakeOver: Rival, Owens wykonałPowerbomb na Zaynie pięć raz i szykował się do wykonania go po raz szósty, kiedy sędzia przerwał walkę, a Owens zdobył mistrzostwo[91]. 25 marca naNXT, Owens obronił NXT Championship w walce zFinnem Bálorem. NaNXT TakeOver: Unstoppable, rewanż Owensa z Zaynem o tytuł zakończył się bez rozstrzygnięcia – Owens kontynuował atak na kontuzjowanym Zaynie, dopóki nie zadebiutowałSamoa Joe i zmusił Owensa do wycofania z ringu[92]. Po tygodniach rosnącego napięcia pomiędzy zawodnikami, Owens zawalczył z Joem 17 czerwca na odcinkuNXT. Po walce, która zakończyła się bez rozstrzygnięcia, dwójka kontynuowała brawl dopóki nie zostali rozdzieleni[93].
4 lipca wTokio wJaponii na specjalnej gali emitowanej tylko naWWE Network nazwanej „The Beast in the East”, Owens stracił NXT Championship na rzecz Finna Bálora, kończąc jego 143-dniowe panowanie[94]. NaNXT TakeOver: Brooklyn, Owens zawalczył z Bálorem w rewanżowym Ladder matchu lecz nie zdołał pokonać rywala[95].
Owens zadebiutował w głównym rosterze 18 maja 2015 naRaw, odpowiadając na „Open Challegne”Johna Ceny oUnited States Championship. Jednakże, zamiast brania udziału w walce, Owens zaatakował Cenę i przygniótł stopą pas mistrzowski dając oznakę braku szacunku. Doprowadziło to do non-title matchu pomiędzy tą dwójką 31 maja naElimination Chamber[96], który Owens czysto wygrał przez przypięcie[97]. Ich rewanż odbył się w czerwcu naMoney in the Bank, który wygrał Cena. Po walce Owens wykonałPowerbomb Ceną o krawędź ringu[98]. Wyzwał Cenę do walki o United States Championship. NaBattleground, Cena wygrał walkę o mistrzostwo, kończąc ich rywalizację[99]. Owens rozpoczął rywalizację zCesaro[100]. Pokonał go w dwóch walkach – naSummerSlam 23 sierpnia[101] oraz naRaw osiem dni później[102].
Owens stracił Intercontinental Championship na rzecz Ambrose’a 13 grudnia naTLC[107]. NaRoyal Rumble, Ambrose pokonał Owensa w Last Man Standing matchu o Intercontinental Championship[108]. Później tej samej nocy, Owens wziął udział w Royal Rumble matchu o WWE World Heavyweight Championship; dołączył do walki z numerem 18. i wyeliminował debiutującegoA.J. Stylesa, lecz kilka minut później został wyrzucony z ringu przezSamiego Zayna[109]. Następnej nocy naRaw rozpoczął rywalizację z Dolphem Zigglerem, wygrywając z nim pojedynek. Tydzień później to Ziggler wyszedł zwycięsko[110], a 4 lutego, naSmackDown, przeszkodził Owensowi w walce z Kalisto[111]. 8 lutego Owens przegrał z Zigglerem przez przypięcie, Ziggler podczas przypinania wspomógł się linami[112]. 15 lutego naRaw Owens wygrał Fatal Five-Way Match o Intercontinental Championship przeciwko Deanowi Ambrose'owi, Dolphowi Zigglerowi,Stardustowi iTylerowi Breeze'owi, tym samym stając się mistrzem interkontynentalnym po raz drugi[113]. NaFastlane, Owens obronił Intercontinental Championship w walce z Zigglerem[114]. 7 marca, próbował zaatakować Neville’a po wygranym pojedynku, jednak powstrzymał go powracający do ringu Sami Zayn[115].
21 marca naRaw, Kevin Owens zdołał obronićIntercontinental Championship w walce zAJ-em Stylesem.Dolph Ziggler,The Miz iSami Zayn zaczęli kłócić się o miano pretendenckie do tytułu Owensa, sam mistrz zaś zaproponował im rozwiązanie konfliktu wTriple Threat matchu.Stephanie McMahon pozwoliła Owensowizabookować starcie, ten jednak podstępnie zarządził walkę o miano pretendenckie pomiędzyZackiem Ryderem,Stardustem iSin Carą. Ziggler, Miz i Zayn połączyli siły z Ryderem, Stardustem i Sin Carą i wspólnie podjęli próbę ataku na wspólnym wrogu – Owensie. Mistrz interkontynentalny zdołał uciec, jednak tej samej nocy Stephanie McMahon zarządziła 7-osobowyLadder match pomiędzy wszystkimi zawodnikami zamieszanymi w wydarzenie naWrestleManii 32[116]. Na gali, Owens stracił tytuł mistrzowski na rzecz Zacka Rydera[117].
Noc po WrestleManii, Owens zmierzył się z AJ-em Stylesem, Chrisem Jericho i powracającymCesaro w Fatal 4-Way matchu o miano pretendenckie doWWE World Heavyweight Championship; walkę wygrał AJ Styles[118]. Owens wznowił rywalizację z Samim Zaynem. Rywale zmierzyli się ze sobą na galiPayback; Owens zdołał pokonać Zayna, po czym pozostał przy ringu, by komentować pojedynek The Miza z Cesaro. Zamieszanie poza ringiem wywołane kolejną bójką Owensa z Zaynem wykorzystał The Miz, przypinając Cesaro i broniąc Intercontinental Championship[119]. Owens, Zayn, Cesaro i The Miz zmierzyli się w Fatal 4-Way matchu o tytuł mistrzowski Miza na galiExtreme Rules; mistrz wyszedł z tej walki zwycięsko[120]. NaMoney in the Bank wziął udział wMoney in the Bank ladder matchu o walizkę Money in the Bank, lecz nie zdołał jej wygrać[121]. 27 czerwca naRaw, podczas segmentuThe Highlight ReelChrisa Jericho, Zayn wyzwał Owensa na ostatnią walkę, na galiBattleground. Owens przyjął wyzwanie[122]. W lipcu, w wynikuWWE Draftu, Owens stał się członkiem brandu Raw[123]. Wkrótce połączył siły zChrisem Jericho i wraz z nim pokonałEnza Amore iBig Cassa na galiSummerSlam[124].
22 sierpnia, Owens pokonałNeville’a w walce kwalifikacyjnej dofatal 4-way matchu o zawieszoneWWE Universal Championship[125]. Tydzień później, 29 sierpnia 2016, Owens pokonał Big Cassa,Romana Reignsa iSetha Rollinsa w walce o tytuł, stając się drugim w historii posiadaczem mistrzostwa[126]. Na galiClash of Champions obronił tytuł w walce z Rollinsem[127], zaś miesiąc później pokonał tego samego rywala na galiHell in a Cell wtytułowym pojedynku[128], gdzie przy dwóch okazjach interweniowałChris Jericho[129][130]. Owens i Jericho zostali ogłoszeni współkapitanami męskiego zespołuRaw w5-on-5 Survivor Series Tag Team Elimination matchu przeciwko drużynieSmackDown. Podczas pojedynku został wyeliminowany przez dyskwalifikację z powodu użycia „listy Jericho” jako broni przeciwkoAJ Stylesowi; ostatecznie jego drużyna przegrała walkę. Następnej nocy na tygodniówceRaw, Owens i Jericho oszukali widownię odnośnie ich kłótni na temat walki z gali pay-per-view, po czym obwinili za rezultat Reignsa i Rollinsa. Doprowadziło to doNo Disqualification matchu o Universal Championship pomiędzy mistrzem i Rollinsem, gdzie przy interwencji ze strony Jericho, Owens wyszedł zwycięsko z walki. Przez kolejne tygodnie, Owens i Jericho zaczęli coraz częściej kłócić się ze względu na interwencje podczas własnych walk powodujące najczęściej przegrane. Owens pokonał Reignsa przez dyskwalifikację ze względu na atak Jericho na Owensa, wskutek czego Owens obronił Universal Championship[131]. Z powodu dyskwalifikacji, Reigns otrzymał rewanż o tytuł na galęRoyal Rumble, gdzie Jericho został zawieszony w klatce nad ringiem[132]. Ostatecznie Owens obronił tytuł po interwencji ze stronyBrauna Strowmana[133]. Następnej nocy na tygodniówceRaw, Owens obronił tytuł przeciwko Strowmanowi, który za pomoc w obronie otrzymałszansę na walkę o tytuł[134].
6 lutego podczas odcinkaRawGoldberg wyzwał Owensa do obrony tytułu na galiFastlane, zaś propozycję zaakceptował za niego Jericho. Tydzień później, Jericho zorganizowałsegment „Festival of Friendship” (pol.Festiwal Przyjaźni), podczas którego Owens odwrócił się od Jericho i brutalnie go zaatakował, tym samym ostatecznie kończąc ich współpracę[135]. Na gali Fastlane z 5 marca, Owens w 22 sekund przegrał w walce wieczoru z Goldbergiem, tym samym tracąc tytuł po 188 dniach[136][137]. Następnej nocy naRaw, Owens zaakceptował wyzwanie Jericho do walki naWrestleManii 33, lecz z tytułem Jericho na szali[138]. 2 kwietnia na WrestleManii, Owens zdołał pokonać Jericho i po raz pierwszy zdobyćWWE United States Championship[139][140]. 11 kwietnia podczas odbywającego sięSuperstar Shake-up, Owens wraz z mistrzostwem został przeniesiony do rosteruSmackDown. Pomimo przenosin, Generalny MenadżerSmackDownDaniel Bryan ogłosił, że Jericho zawalczy w rewanżu na galiPayback, gdzie jeśli wygra Jericho, zostanie również przeniesiony do rosteru SmackDown. Tej samej nocy, kolejnym pretendentem stał sięAJ Styles, który pokonał Samiego Zayna iBarona Corbina w triple threat matchu. Owens rozpoczął również rywalizację ze Stylesem, gdzie komentował jego pojedynki, odnosił się do niego podczas otwartych wyzwań o swój tytuł, a także atakował po jego walkach[141]. Na gali Payback, Owens stracił tytuł na rzecz Jericho, który tym samym dołączył do rosteru SmackDown[142]. Dwa dni później podczas tygodniówkiSmackDown Live odbył się rewanż; pojedynek i tytuł ponownie wygrał Owens, lecz po walce brutalnie zaatakował Jericho. Potwierdzono również pojedynek Stylesa z Owensem o tytuł na majową galęBacklash.
W 2012, Ring of Honor (ROH) wydało dwa dwupłytowe wydania DVD nazwaneKevin Steen: Ascension to the Top, skupiające się na jego dwóch pierwszych latach z federacją, orazKevin Steen: Decent into Madness, tym razem skupiające się na jego przygodzie w latach 2009-2010. W 2013, ROH wydało DVDKevin Steen: Hell Rising, które zawiera jego najlepsze walki i shootowe wywiady, w których Steen wyszczególnił jego relacje z Jimem Cornettem i jego bookingiem w ROH[26]. DVD zostało wycofane ze sklepu online federacji tuż po wydaniu[28][143]. Było ono później dostępne raz jeszcze podczas sezonu świątecznego 2013[144]. Po opuszczeniu federacji, ROH wydało kolejne DVD zawierające trzy płyty nazwaneThanks Steen Thanks, w którym były zawarte walki pod koniec jego panowania jako mistrz oraz jego ostatnia walka w ROH.
Dorastający wMarieville wQuebec, Steen jestQuebekczykiem z francuskojęzycznej rodziny[145][146]. Steen próbował różnych sportów, m.in. hokej,piłkę nożną i koszykówkę. Nigdy jednak nie myślał o rozwoju kariery w którejś z tych dyscyplin (szczególnie odkąd w wieku 11 lat odniósł kontuzję, grając w piłkę nożną). Jednak po obejrzeniu wraz z ojcem nagraniaWrestleManii XI na VHS-ach postanowił zainteresować się karierą w profesjonalnym wrestlingu[147]. Steen nauczył się mówić po angielsku jako nastolatek oglądającMonday Night Raw i naśladując wygłaszaneproma i cytaty komentatorów, które usłyszał[146].
Steen i jego żona Karina[148][149] mają syna Owena (nazwanego na cześćOwena Harta)[150] i córkę Élodię Leila[151]. W maju 2008 pod koniec gali DDT4 Night One, ośmiomiesięczny syn Steena pojawił się w segmencie zExcaliburem, w którym Excalibur nazwał go brzydkim. Steen wykonał trzyPackage piledrivery na Excaliburze, po czym pozwolił synowi goprzypiąć[152].
↑Dave Meltzer. Jan 30 Wrestling Observer Newsletter: Gigantic year-end awards issue, best and worst in all categories plus UFC on FX 1, death of Savannah Jack, ratings, tons and tons of news. „Wrestling Observer Newsletter”, 2012-01-30. Campbell, CA. ISSN1083-9593.brak numeru strony
