Ketuba (hebr. כתובה „dokument”;l.mn.ketubot) – prawny kontrakt wjudaizmie zawierany przed ślubem przez narzeczonych. Na jego mocy mężczyzna zobowiązuje się dbać o przyszłą żonę, spełniaćpowinności małżeńskie, zapewniać jej utrzymanie, a w razierozwodu wypłacić jej określoną w kontrakcie rekompensatę. Dokument zapewniał także małżonce pierwsze miejsce na liście spadkowej w razie ewentualnej śmierci męża. Ketuba musiała być spisana w obecności 2 świadków niespokrewnionych z młodymi oraz ze sobą[1].
