 Catanzaro w 2016 | |
| Imię i nazwisko | Kacy Esther Catanzaro |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 14 stycznia 1990 |
| Kariera profesjonalnejwrestlerki | |
| Pseudonimy ringowe | Kacy Catanzaro |
| Wzrost | 152 cm |
| Masa ciała | 45 kg |
| Trenerzy | |
| Debiut | 19 kwietnia 2018 |
Kacy Esther Catanzaro (ur. 14 stycznia 1990) –amerykańska wrestlerka, gimnastyczka i osobowość telewizyjna związana z lekkoatletyką. Najbardziej znana jest z występów wWWE, gdzie występowała pod pseudonimemKatana Chance. Jest jednokrotnąmistrzynią NXT Women’s Tag Team wraz zKayden Carter. Przed WWE brała udział w telewizyjnym programie sportowymAmerican Ninja Warrior i została pierwszą kobietą, która ukończyła kurs City Qualifiers i pierwszą kobietą, która ukończyła kurs City Finals[1].
Od lutego 2013 roku pracowała dla Alpha Warrior, siłowni z torem przeszkód wSan Antonio wTeksasie[2].
Catanzaro spędziła dwa lata trenując dla American Ninja Warrior wraz ze swoim ówczesnym chłopakiem i współzawodnikiem Brentem Steffensenem[3]. Nie ukończyła kursu kwalifikacyjnego w Venice wKalifornii, ale została zaproszona dziką kartą na finały 2013[4], gdzie wcześnie spadła na Giant cycle/ring.
W 2014 roku Catanzaro została pierwszą kobietą, która ukończyła kurs kwalifikacyjny American Ninja Warrior (sezon 6), pokonując wypaczoną ścianę w swojej drugiej próbie z czasem 5:26,18 w kwalifikacjach w Dallas, zajmując 21 miejsce na 30; to również czyni ją pierwszą kobietą, która pokonała wypaczoną ścianę w zawodach. Później w 2014 roku Catanzaro brał udział w finale American Ninja Warrior w Dallas. Była pierwszą kobietą, która kiedykolwiek ukończyła miejski tor finałowy (i drugą kobietą, która spróbowała tego po Jessie Graff w sezonie 5), kwalifikując się do finałów krajowych w Las Vegas z czasem 8 minut i 59 sekund[5].
O przebiegu finałów miejskich w 2014 roku, komentator gospodarz Akbar Gbaja-Biamila zauważył: „Widziałem wielkość podczas mojej kariery w NFL... I byłem pod wrażeniem ludzi, ale naprawdę jestem pod wrażeniem Kacy”[6]. Bieg był szczególnie godny uwagi, ponieważ ze względu na jej niski wzrost wiele przeszkód wyglądało na trudne do pokonania, aw jednym przypadku musiała przeskakiwać między deskami, podczas gdy inni zawodnicy mogli je pokonywać. Jej osiągnięcie obejrzano ponad 100 milionów razy; kibice naTwitterze ukuli hashtag #MightyKacy[4].
4 stycznia 2017, Catanzaro przeszedła próbę zWWE w ichWWE Performance Center[7]. 28 sierpnia podczasMae Young Classic ogłoszono, że Catanzaro podpisała kontrakt z WWE[8]. 18 stycznia 2018 roku WWE oficjalnie ogłosiło, że Catanzaro zgłosiła się do WWE Performance Center[9]. Zadebiutowała w ringu podczas NXT live event 19 kwietnia w Sanford na Florydzie, przegrywając zReiną González[10].
Catanzaro nadal pojawiała się w 2018 roku, zarówno w house showach, jak iw telewizji NXT; walczyła jako face i czerpała inspirację ze sloganuAlexy Bliss z WWE „Five Feet of Fury”, nawiązując do niewielkich rozmiarów Catanzaro[11]. W drugim odcinku Mae Young Classic, który został wyemitowany 12 września, Catanzaro zadebiutowała w telewizji, wygrywając z Reiną González w walce pierwszej rundy[12]. W odcinku 5 przegrała w drugiej rundzie zRheą Ripley[13]. 27 stycznia 2019 roku Catanzaro zadebiutowała w głównym rosterze, wchodząc doRoyal Rumble matchu pod numerem 19 i przetrwając 10:45, zanim została wyeliminowana przez Ripley[14]. Zadebiutowała później w NXT, 13 marca[15].
We wrześniu 2019 roku ogłoszono, że Catanzaro zrezygnowała z WWE i wycofała się z wrestlingu z powodu trwającej kontuzji pleców, której doznała[16]. Wróciła 15 stycznia 2020 roku na odcinkuNXT, jako niespodziewana uczestniczka w kobiecymBattle Royalu[17]. Catanzaro ujawniła w wywiadzie, że wzięła trochę wolnego, ponieważ miała wątpliwości co do kontynuowania działalności w profesjonalnym wrestlingu[18].
Catanzaro iKayden Carter po raz pierwszy połączyły siły w telewizji na żywo podczas odcinkaNXT z 24 czerwca 2020, przegrywając zDakotą Kai iRaquel González[19]. Przedtem zwykle współpracowały ze sobą podczas nieemitowanych pokazówhouse show[20]. Swoje pierwsze wspólne zwycięstwo odniosły nadIndi Hartwell i Jessi Kameą podczas wydarzenia ThunderDome Beta, zorganizowanego w celu przeprowadzenia testów grafik głównych gwiazd WWE, które mieli szansę wykorzystać występujący zawodnicy NXT podczas swoich wejść[21], a swoje pierwsze zwycięstwo jako tag team w telewizji odniosły 16 września 2020 na odcinkuNXT, pokonując Indi Hartwell iXię Li[22]. Na początku 2021 wzięły udział w inauguracyjnym turniejuDusty Rhodes Tag Team Classic dla kobiet, zwyciężającMercedes Martinez iToni Storm w rundzie pierwszej[23]. Zostały jednak wyeliminowane z konkurencji w rundzie półfinałowej przez ostateczne zwyciężczynie, Dakotę Kai i Raquel González[24]. Rok później podjęły się zmagań w kolejnej edycji turnieju, awansując do półfinałów poprzez zwycięstwo nadIvy Nile iTatum Paxley[25]. Przegrały jednak zIo Shirai iKay Lee Ray w półfinałach[26]. 19 kwietnia pseudonim Catanzaro został zmieniony naKatana Chance. NaNXT In Your House podjęły nieudanej próby zdobyciaNXT Women’s Tag Team Championship z rąkGigi Dolin iJacy Jayne, reprezentantek grupyToxic Attraction[27].
2 sierpnia 2022 podczasNXT uczestniczyły w walce eliminacyjnej z udziałem czterech drużyn, mającej na celu wyłonić nowe posiadaczki NXT Women’s Tag Team Championship. Walkę wygrały, zdobywając swój pierwszy tytuł mistrzowski w WWE[28]. NaWorlds Collide obroniły wyróżnienie przeciwkoNikki A.S.H. iDoudrop[29]. Utrzymały tytuł w kolejnych dwóch starciach zNikkitą Lyons iZoey Stark[30][31]. Po 186 dniach panowania straciły mistrzostwo na rzeczFallon Henley iKiany James po przegranej naNXT Vengeance Day[32]. Ich panowanie jest najdłuższym w chronologii mistrzostwa oraz jest uznawane za najdłuższe panowanie w historii mistrzostw tag team kobiet WWE od czasów lat 80. XX wieku.
Niedługo po utracie mistrzostw, Chance i Carter zostały powołane do brandu Raw w ramachDraftu[33]. W swojej debiutanckiej walce naRaw, Chance i Carter zmierzyły się z posiadaczkamiWWE Women’s Tag Team ChampionshipRondą Rousey iShayną Baszler, przegrywając[34]. Dwa tygodnie później pokonałyChelsea Green iSonyę Deville, co było ich pierwszym zwycięstwem po przeniesieniu do głównego rosteru[35].