 | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Dystrykt | Dystrykt Akki | ||
| Wysokość | 325 m n.p.m. | ||
| Populacja (1945) • liczba ludności |
| ||
| Data zniszczenia | |||
| Powód zniszczenia | |||
| Obecnie | |||
Położenie na mapie Mandatu Palestyny  | |||
 32°55′23″N 35°25′07″E/32,923056 35,418611 | |||
| |||
| Strona internetowa | |||
Kafar Inan (arab. كفر عنان) – nieistniejąca jużarabskawieś, która była położona w Dystrykcie Akki wMandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczasI wojny izraelsko-arabskiej, po atakuSił Obronnych Izraela w dniu 30 października1948 roku.
Kafar Inan leżała na granicyDolnej Galilei iGórnej Galilei, w odległości 33 km na wschód od miastaAkka. Według danych z 1945 roku do wsi należały ziemie o powierzchni 582,7ha. We wsi mieszkało wówczas 360 osób[1].
| własność gruntów | powierzchnia gruntów (hektary) |
|---|---|
| Arabowie | 542,4 |
| Żydzi | 0 |
| publiczne | 40,3 |
| Razem | 582,7 |
| Rodzaj użytkowanych gruntów | hektary |
|---|---|
| uprawy oliwek | 114,5 |
| uprawy nawadniane | 119,5 |
| uprawy zbóż | 194 |
| nieużytki | 267,1 |
| zabudowane | 2,1 |
W okresachpanowania rzymskiego ibizantyjskiego w miejscu tym istniałażydowska wieś nazywana Kefar Chanaja (lub Kefar Chananja). Było to ważny ośrodek produkującyceramikę wGalilei[2]. W 1596 roku Kafr Inan była dużą wsią, liczącą 259 mieszkańców, którzy utrzymywali się z upraw pszenicy, jęczmienia, oliwek, winorośli, oraz hodowli kóz i uli[3]. W okresiepanowania Brytyjczyków Kafar Inan była małą wsią. We wsi był jedenmeczet[1].
Podczaswojny domowej w Palestynie w 1948 roku w rejonie wioski Kafar Inan stacjonowały siłyArabskiej Armii Wyzwoleńczej. PodczasI wojny izraelsko-arabskiej w dniu 28 maja 1948 roku Izraelczycy wkroczyli do wsi, zmuszając większość jej mieszkańców do ucieczki w kierunku Libanu. W październiku 1948 roku Izraelczycy przeprowadzilioperację „Hiram”. W dniu 30 października Kafar Inan została ponownie zajęta przez izraelskich żołnierzy. Następnie wieś została wysiedlona, a większość domów wyburzono[1]. Po wojnie część mieszkańców powróciła do swojej wioski, w wyniku czego izraelska armia przeprowadziła w styczniu 1949 roku ponowną operację ich wysiedlenia. Działania te powtórzono jeszcze dwukrotnie w lutym 1949 roku.
Tereny wioski Kafar Inan zostały zajęte przez utworzony w 1977 roku moszawKefar Chananja. Palestyński historykWalid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Kafar Inan: „Teren jest pokryty stosami kamieni, które leżą rozrzucone pomiędzy kępami kaktusów i drzew figowych. Na sąsiednim zboczu są pozostałości budynku z kopułą, skąd jest widok na obszar całej wioski. Na sąsiednim wzgórzu na wschodzie jest małe sanktuarium Szejka Abu Hajar Azraq”[1].
