 | |||||||||||||||||
| 32, 6 | |||||||||||||||||
| niski skrzydłowy | |||||||||||||||||
| Pseudonim | Dr. J, The Claw | ||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 22 lutego 1950 | ||||||||||||||||
| Wzrost | 201 cm | ||||||||||||||||
| Masa ciała | 95 kg | ||||||||||||||||
| Kariera | |||||||||||||||||
| Aktywność | 1971–1987 | ||||||||||||||||
| Szkoła średnia | Roosevelt (Roosevelt, Nowy Jork) | ||||||||||||||||
| College | Massachusetts (1968–1971) | ||||||||||||||||
| Draft | 1972, numer: 12 | ||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Julius Winfield Erving II (ur.22 lutego1950 wEast Meadow) –amerykańskikoszykarz, grający na pozycjiniskiego skrzydłowego,mistrz NBA z 1983, członekKoszykarskiej Galerii Sław, nosił przydomekDr. J[1].
Mierzący 201 cm wzrostu koszykarz studiował naUniversity of Massachusetts. Choć wybrano go wdrafcie NBA 1972, zawodową karierę zaczynał wABA, lidze na początkulat 70. konkurencyjnej dla NBA. Był jedną z największych gwiazd tych rozgrywek. Lata 1971-1973 spędził w Virginia Squires, przez kolejne trzy sezony był graczemNew York Nets. Zaliczano go do I składu All-ABA (1973-1976) oraz drugiego (1972). Był trzykrotnie liderem strzelców ABA (1973, 1974, 1976) oraz wystąpił pięciokrotnie w meczu gwiazd ABA (1972-1976). Dwukrotnie zdobywał tytuł mistrza ABA (1974, 1976), otrzymując przy tym za każdym razem tytuł MVP finałów, był także trzykrotnie MVP sezonu zasadniczego ligi ABA (1974-1976). W 1976 podczas meczu gwiazd ABA wygrał pierwszy w historii turniej wsadów, w którym to wykonał wsad z linii rzutów osobistych.
W tym samym roku doszło do połączenia lig, a Erving został graczemPhiladelphia 76ers. Do końca kariery – w 1987 – był związany z tą organizacją. Z nim w składzie 76ers z miejsca awansowali do czołówki ligi, a w 1983 został mistrzem NBA.
W sezonie 1979/1980 zajął drugie miejsce w głosowaniu na MVP fazy zasadniczej[2].
W 1981 zostałMVP sezonu zasadniczego. Jedenaście razy brał udział wNBA All-Star Game (dwa razy był MVP spotkania gwiazd). Zaliczano go doI składu All-NBA (5 × 1978, 1980-1983), All-NBA 2nd Team (1977, 1984). Znany był jako świetnydunker. Wystartował w konkursach wsadów NBA w 1984 oraz 1985. W 1984 zajął drugie miejsce zaLarry Nancem, w 1985 był natomiast czwarty.
W 1996 znalazł się wśród50 najlepszych graczy występujących kiedykolwiek w NBA.
Magazyn koszykarski Slam uznał go za jedną z największych gwiazdkoszykówki ulicznej w historii[3], podobnie jak i kilka innych wydawnictw oraz portali internetowych[4][5].
.jpeg)
Mistrz NBA (1983)[19]| Pierwsza runda | |
|---|---|
| Druga runda |
|
|
|
|
|
