Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Jon Lord

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jon Lord
Imię i nazwisko

John Douglas Lord

Data i miejsce urodzenia

9 czerwca 1941
Leicester

Data i miejsce śmierci

16 lipca 2012
Londyn

Instrumenty

instrumenty klawiszowe

Gatunki

rock,rock progresywny,rock symfoniczny,hard rock,heavy metal,blues rock,muzyka poważna,jazz,jazz fusion

Zawód

muzyk,kompozytor

Aktywność

1956–2012

Wydawnictwo

Purple,EMI,Harvest

Zespoły
Deep Purple (1968–1976, 1984–2002)
Whitesnake (1978–1984)
Paice, Ashton & Lord (1977–1978, 2000)
The Artwoods (1964–1967)
The Flower Pot Men (1968)
WhoCares (2011–2012)
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Strona internetowa

Jon Lord,John Douglas Lord (ur.9 czerwca1941 wLeicester, zm.16 lipca2012 wLondynie)[1] – brytyjski muzyk rockowy[2], członek zespołuDeep Purple (1968–2002),Paice, Ashton & Lord (1976–1977) iWhitesnake (1978–1984)[3].

W latach 1964–1967 grał także w grupieThe Artwoods, która w kwietniu 1966[4] między innymi wRadomiu jako support grupy Billy Kramer & The Dakotas, jako jedna z niewielu zagranicznych gwiazd muzyki wystąpiła w Polsce. Z The Artwoods Lord nagrał płytęArt Gallery z 1966 roku. Lord po rozpadzie Deep Purple, wraz z perkusistąIanem Paicem założył zespółPAL (Paice,Ashton, Lord) który okazał się efemerydą. Lord był jednym z najwybitniejszych współczesnych klawiszowców, wirtuozorganów Hammonda. Pierwszy muzyk rockowy, który dokonał udanego mariażu muzyki poważnej i popularnej na płycieConcerto for Group and Orchestra z 1969 roku. Jon Lord występował gościnnie na płytach wielu znanych wykonawców, m.in.The Kinks,Ashton, Gardner & Dyke,Nazareth,George’a Harrisona,Davida Gilmoura,Cozy’ego Powella iAlvina Lee. Od 2012 roku wWarszawie organizowane są koncerty z cykluMemoriał Jona Lorda, mające na celu upamiętnienie muzyka.

Chorował naraka trzustki. Zmarł 16 lipca 2012 w Londynie w wyniku zatoru tętnicy płucnej[1].

W 2016 został wprowadzony doRock and Roll Hall of Fame[5].

Kariera

[edytuj |edytuj kod]

2002

[edytuj |edytuj kod]

W lutym 2002 Jon Lord ogłosił, że rozstaje się z zespołem Deep Purple. W tym samym miesiącu odbywała się pożegnalna trasa Lorda z zespołem poWielkiej Brytanii. Z powodu choroby część koncertów została odwołana, a następnie przeniesiona na wrzesień tego roku. Ponieważ w składzie grupy znajdował się już wtedyDon Airey, Lord występował tylko w drugiej części koncertu.

2003

[edytuj |edytuj kod]

Od stycznia do marca 2003 Jon Lord przebywał wAustralii, gdzie wystąpił z grupąGeorge podczas wykonańConcerto for Group and Orchestra, a także wziął udział w koncertach z bluesowym zespołemThe Hoochie Coochie Men prowadzoną przezBoba Daisleya. 15 lutego 2003 odbyło się premierowe wykonanie „Boom of the Tingling Strings” – kompozycji Lorda z 2002. W koncercie wzięła udział orkiestraQueensland pod batutąPaula Manna oraz solistaMichael Kieran Harvey. 31 maja tego roku wLuksemburgu odbyła się europejska premiera kompozycji w wykonaniuOrkiestry Filharmonii Luksemburskiej pod batutą Paula Manna i ponownie z udziałem Michaela Harveya. We wrześniu 2003 r. Lord wystąpił na dwóch koncertach podczas festiwalu w Hell wNorwegii. Oprócz występu z bluesową supergrupą Hell Blues Band (m.in.Chris Farlowe iBernie Marsden) Lord zagrał także koncert z własnym zespołem wkatedrze Nidaros wTrondheim.

2004

[edytuj |edytuj kod]

Następny rok (2004) Lord rozpoczął 20 marca koncertem w norweskim mieścieTrondheim z towarzyszeniemTrondheim Soloists. Muzycy wykonali wówczas skróconą wersję kolejnej kompozycji Lorda –Disguises. Premiera pełnej wersji tej kompozycji odbyła się 23 maja tego roku podczas festiwalu w Bergen w Norwegii. W czerwcu Lord nagrywał w studiu Hansa-Haus wKolonii pierwszą po opuszczeniuDeep Purple płytę solową –Beyond the Notes, która ukazała się we wrześniu. W studiu towarzyszyli mu m.in. znani z płytyPictured WithinMiller Anderson,Sam Brown,Mario Argandona iPete York. We wrześniu Lord ponownie wystąpił na Hell Blues Festival. W następnych miesiącach promował nową płytę na terenie Niemiec, występując w programach telewizyjnych. Lordowi towarzyszyła wówczasFrida z zespołuABBA, która zaśpiewała na płycieBeyond the Notes w utworze „The Sun Will Shine Again”.

2005

[edytuj |edytuj kod]

W lutym 2005 Jon Lord odbył krótką trasę koncertową po Niemczech i Holandii promującą albumBeyond the Notes. W marcu tego roku nagrał partie organów do kilku utworów z płytyGillan’s Inn (2006)Iana Gillana. W październiku 2005 r. Jon Lord wziął udział w pracach nad świątecznym albumem norweskiej wokalistkiMarii Arredondo, zatytułowanymMin Jul. Płyta ukazała się w listopadzie tego samego roku. Lord zaaranżował orkiestralne fragmenty płyty.

2006

[edytuj |edytuj kod]

W maju 2006 Jon Lord wręczył członkom grupyLed Zeppelin nagrodę Polar Music Award wSztokholmie. 7 lipca tego roku wziął udział w wykonaniuConcerto For Group & Orchestra podczas festiwalu w Henley. Cztery dni później wLondynie Lord zarejestrował swoje partie na płytęDanger. Whitemen Dancing (2007), nagrywanej z zespołemThe Hoochie Coochie Men. 14 września 2006 r. Jon Lord wziął udział w koncercie charytatywnymThe Sunflower Jamm. Obok niego na scenie pojawili się, m.in.Robert Plant,Ian Paice,Bernie Marsden iPaul Weller. Wieczór poprowadziłJeremy Irons. 7 grudnia 2006 r. w Odense, w Danii, odbyło się wykonanie kompozycji LordaBoom of the Tingling Strings. Wystąpiła Odense Symphony Orchestra pod dyrekcjąPaula Manna oraz z udziałem solistyNelsona Goernera. Tydzień później kompozycja ta, wraz zDisguises, została zarejestrowana przez tych samym muzyków w studiu dla potrzeb EMI Classics.

2007

[edytuj |edytuj kod]
Jon Lord podczas „Sunflower Jam”, Londyn 2007

Rok 2007 Lord rozpoczął od gościnnego udziału w dwóch koncertach w hołdzie zmarłym niedawno muzykom –Jimowi Capaldiemu (21 stycznia) orazArtowi Woodowi (25 marca). 21 maja w katedrzeHereford w Anglii miało miejsce wykonanie kompozycji LordaFrom Darkness to Light. Od premiery utworu w 2000 r. Lord naniósł wiele poprawek i dopisał nowe fragmenty. Kolejne wykonanieFrom Darkness to Light odbyło się 1 lipca w katedrze Nidaros wTrondheim, w Norwegii, m.in. z udziałem tenoraThora Inge Falcha. Właściwą część koncertu poprzedził występ Jona Lorda wraz z zaproszonymi artystami (m.in.Jørn Lande), podczas którego wykonane zostały utwory z solowych płyt Lorda. 20 września, podobnie jak w zeszłym roku, Lord wziął udział w koncercie charytatywnymThe Sunflower Jam, podczas którego wystąpili tym razem takżeRoger Glover iGary Moore. W tym samym miesiącu ukazała się płytaDanger. Whitemen DancingThe Hoochie Coochie Men z udziałem Lorda. 7 października Jon Lord wziął udział w II edycji Festiwalu im.Sir Malcolma Arnolda w teatrzeRoyal & Derngate wNorthampton, podczas którego wykonanoConcerto for Group and Orchestra. 20 października doszło do długo oczekiwanego wydarzenia, jakim była premieraDurham Concerto, dzieła skomponowanego przez Lorda z okazji 175-lecia Uniwersytetu wDurham. Wcześniej, w lipcu tego roku, koncert został nagrany w Liverpoolu z udziałemRoyal Liverpool Symphony Orchestra. Lord wziął udział zarówno w nagraniu, jak i koncercie.

2008

[edytuj |edytuj kod]

2008 rok Jon Lord rozpoczął wyprzedanym koncertem wHagen w Niemczech 15 lutego, podczas którego wykonane zostałoConerto for Group and Orchestra. Pod koniec następnego miesiąca koncert ten zaprezentowano także trzykrotnie z rzędu wAdelaide w Australli. Podczas bisu Jon Lord wykonał tu po raz pierwszy od czasu odejścia zDeep Purple jeden z najbardziej znanych utworów grupy – „Child in Time”.Concerto wykonano także 5 września 2008 roku w Luksemburgu i 6 lipca na rynku Starego Miasta wPłocku wraz z Płocką Orkiestrą Symfoniczną. W drugiej części koncertu w Płocku Lord wykonał z towarzyszeniem orkiestry utwory ze swoich solowych płyt. Na bis muzycy wykonali po raz drugi w tym roku utwór „Child in Time”.

5 kwietnia w Liverpoolu zaprezentowano jedno z ostatnich dzieło Lorda,Durham Concerto, tym razem z udziałemRoyal Liverpool Symphony Orchestra, znaną z płytowego nagraniaBoom of the Tingling Strings iDisguises. W tym samym miesiącu Lord wystąpił na festiwalu „Zermatt Unplugged” wZermatt w Szwajcarii, gdzie zagrał utwory ze swoich najbardziej znanych płyt solowych w nowych aranżacjach i zaprezentował nową kompozycję „Air on G String”. Na przełomie lipca i sierpnia Jon Lord wystąpił trzykrotnie w ramach brytyjskiej trasy „Proms Spectacular”, podczas której wykonywane były najbardziej znane utwory muzyki poważnej. Lord zaprezentował „The Telemann Experiment”, „The Road from Lindisfarne” i „Bourée”.

25 września, po raz pierwszy od czterech lat, Jon Lord wystąpił gościnnie zDeep Purple podczas koncertu charytatywnego na dorocznej imprezieThe Sunflower Jam. Na tym samym koncercie Lord zagrał w składzie zespołu, który wykonał piosenki z repertuaruWhitesnake, z okresu, kiedy w składzie grupy występowaliIan Paice i Jon Lord. Obowiązki wokalisty objąłBruce Dickinson.

W listopadzie i grudniu 2008 roku Jon Lord wystąpił dwukrotnie zTrio Valore. Na obu koncertach wykonał z grupą kilka utworów, m.in. z repertuaruGraham Bond Organisation. Drugi z występów odbył się w ramach imprezy z okazji przyznania nagrody za całokształt Gingerowi Bakerowi, perkusiście grupyCream.

2009

[edytuj |edytuj kod]

Na 2009 rok zapowiedziano koncerty Jona Lorda wSzwajcarii,Niemczech, naWęgrzech iSłowacji obejmująceConcerto for Group and Orchestra.

2010

[edytuj |edytuj kod]

23 styczniaPoczdam, 25 marcaGyőr (Węgry), 25 kwietniaHorsham (Anglia), 9 majaImst (Austria), 23 majaTrondheim (Norwegia); 31 majaKijów, 16 czerwcaLiverpool, 23 czerwcaLuksemburg, 18 wrześniaBudapeszt, 25 wrześniaLahnstein Blues Festival (Niemcy), 30 październikaSofia, 10 listopadaWarszawa, 15 listopadaEssen.

Dyskografia

[edytuj |edytuj kod]
 Zobacz więcej w artykuleThe Artwoods, w sekcjiDyskografia.
 Zobacz więcej w artykulePaice, Ashton & Lord, w sekcjiDyskografia.
 Zobacz więcej w artykuleWhoCares, w sekcjiDyskografia.

Dyskografia z St. Valentine’s Day Massacre

[edytuj |edytuj kod]

Dyskografia z Santa Barbara Machine Head

[edytuj |edytuj kod]

Dyskografia solowa

[edytuj |edytuj kod]

[6]

Dyskografia z Whitesnake

[edytuj |edytuj kod]

Dyskografia z The Hoochie Coochie Men

[edytuj |edytuj kod]

Dyskografia z Deep Purple

[edytuj |edytuj kod]

Gościnne nagrania

[edytuj |edytuj kod]

Muzyka filmowa

[edytuj |edytuj kod]

Filmografia

[edytuj |edytuj kod]
  • In a Metal Mood (1996, film dokumentalny, reżyseria: Henning Lohner)[7]
  • Heavy Metal: Louder Than Life (2006, film dokumentalny, reżyseria: Dick Carruthers)[8]
  • Highway Star: A Journey in Rock (2007, film dokumentalny, reżyseria: Craig Hooper)[9]
  • Heavy Metal Britannia (2010, film dokumentalny, reżyseria: Chris Rodley)[10]

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. abBen Sisario: Jon Lord, Keyboardist With Deep Purple, Dies at 71. nytimes.com, 2012-07-16. [dostęp 2012-07-17]. (ang.).
  2. Jon Lord discography - RYM/Sonemic [online], Rate Your Music [dostęp 2023-04-23] (ang.).
  3. Deep Purple. metal-archives.com. [dostęp 2009-11-10]. (ang.).
  4. Pre Deep Purple • Jon Lord(ang.)
  5. DAVID COVERDALE, GLENN HUGHES Talk DEEP PURPLE's ROCK HALL Induction (Video). blabbermouth.net. [dostęp 2016-04-15]. (ang.).
  6. Former DEEP PURPLE Keyboardist JON LORD To Release New Album In March. [dostęp 2010-04-07]. (ang.).
  7. In a Metal Mood (1996). imdb.com. [dostęp 2016-08-09]. (ang.).
  8. Heavy Metal: Louder Than Life. imdb.com. [dostęp 2011-07-28]. (ang.).
  9. Highway Star: A Journey in Rock (2007). imdb.com. [dostęp 2016-08-09]. (ang.).
  10. Heavy Metal Britannia (2010). imdb.com. [dostęp 2013-12-11]. (ang.).
Deep Purple
Albumy studyjne
Albumy koncertowe
Albumy kompilacyjne
Single
Wideografia
Powiązane zespoły
Whitesnake
Albumy studyjne
Kompilacje
Albumy koncertowe
Wideografia
Powiązane
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jon_Lord&oldid=77679629
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp