| Imię i nazwisko | Frederick John Inman | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 28 czerwca 1935 | ||
| Data i miejsce śmierci | 8 marca 2007 | ||
| Zawód | aktor, mim | ||
| Współmałżonek | Ron Lynch („partner obywatelski”) | ||
| |||
John Inman, właśc.Frederick John Inman (ur.28 czerwca1935 wPreston, zm.8 marca2007 wLondynie) –brytyjski aktor imim, najbardziej znany z postaci Pana Humphriesa, w którą wcielał się w popularnym serialu komediowymAre You Being Served? (1972–1985) i jego kontynuacjiGrace & Favour (1992–1993).
Zaczął występować na scenie jako trzynastolatek, początkowo amatorsko. W młodości przez dwa lata zarabiał na życie jako sprzedawca[1] (co okazało się później bardzo przydatnym doświadczeniem w pracy nad jego najsłynniejszą rolą). Następnie pracował jako aktor grupy teatralnej z siedzibą wCrewe[2], a później zaczął występować naWest Endzie. W 1969 – pracując nad jednym zmusicali ze swoim udziałem – spotkałDavid Crofta.
Trzy lata później Croft zaprosił go do obsady swojego nowego serialuAre You Being Served?, rozgrywającego się wśród pracowników ekskluzywnego domu towarowego w Londynie. Wcielał się tam w postać Pana Humphriesa, średniego wiekiem z trzech sprzedawców w dziale odzieży męskiej. Choć oficjalnie twórcy serialu i sam aktor temu zaprzeczali, Humphries niemal otwarcie manifestował swójhomoseksualizm, przedstawiony zresztą – jak wszystko w serialu – z dużym przymrużeniem oka. Początkowo władze BBC nie chciały zgodzić się na taką postać, jednak Croft zagroził, iż nie weźmie udziału w produkcji serialu, jeśli ten bohater zniknie ze scenariusza. Szybko Humphries stał się ulubieńcem publiczności. Jego śmieszny chód, specyficzny sposób bycia i pełne słabo skrywanych seksualnych podtekstów wypowiedzi uczyniły z niego jedną z dwóch najbardziej rozpoznawalnych postaci serialu (obok Pani Slocombe granej przezMollie Sugden), a Inman z miejsca zyskał dużą popularność. Wystąpił we wszystkich dziesięciu seriach, w zrealizowanym na bazie serialu filmie kinowym, a także w liczącym dwie serieGrace and Favour, stanowiącym kontynuację po latachAre You Being Served?. Jako jedyny członek oryginalnej obsady zgodził się także na udział waustralijskiej wersji serialu – zgodnie z jej fabułą, Pan Humphries przeniósł się z Londynu do podobnego domu towarowego wMelbourne.
Dwukrotnie Inman próbował wykorzystać zdobytą sławę w serialach, gdzie od początku to on miał być główną gwiazdą i atrakcją. W 1977 zrealizowanoOdd Man Out, z kolei w 1981 emitowanoTake a Letter, Mr Jones. Obie produkcje zostały zamknięte już po jednej serii, choć bywają (zwłaszcza ta druga) przypominane w postaci powtórek. Po zakończeniu realizacjiAre You Being Served? Inman stał się bardzo wziętym artystą teatralnym, występującym z powodzeniem w wielu spektaklach w Wielkiej Brytanii i Australii.Szczególnie ceniony był za swoje zdolnościpantomimiczne, zwłaszcza w utrzymanych w konwencji farsy rolach kobiet[potrzebny przypis]. W telewizji po raz ostatni wystąpił w 2004 roku.
Podobnie jak swój słynny bohater, Inman byłgejem[3] (być może dlatego w wywiadach zawsze podkreślał, iż jego postaci nie należy interpretować jako próby szczególnego ośmieszenia homoseksualistów). Od 1972 roku aż do śmierci aktora jego partnerem był Ron Lynch. Po wprowadzeniu w Wielkiej Brytanii tzw. partnerstw obywatelskich (quasi-małżeństw przeznaczonych przede wszystkim dla par tej samej płci), w grudniu 2005 obaj panowie po 33 latach związku wreszcie postanowili go sformalizować[4].
Już od 1993 systematycznie pogarszał się stan zdrowia aktora – w 1995 upadł na scenie w trakcie spektaklu[5]. W ciągu ostatnich 15 lat życia był kilkakrotnie hospitalizowany z powodu różnych dolegliwości. W 2004 drogą pokarmową zaraził sięwirusowym zapaleniem wątroby typu A. Choroba zmusiła go do przerwania aktywności zawodowej, a związane z nią powikłania były też przyczyną jego śmierci. Zmarł w londyńskim szpitalu 8 marca 2007 roku w wieku 71 lat[6]. Niemal cały swój majątek (szacowany na ok. 2,8 mln funtów) zapisał swemu partnerowi. Według gazety „Daily Mail”, był to najwyższy spadek pozostawiony „partnerowi obywatelskiemu” od czasu wprowadzenia tej instytucji do brytyjskiego prawa[7]
