 Jimmy Snuka w 2011 roku. | |||
| Imię i nazwisko | James Wiley Smith | ||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |||
| Data i miejsce śmierci | 15 stycznia 2017 | ||
| Przyczyna śmierci | choroba neurologiczna | ||
| Współmałżonek | Sharon Snuka (1964-1999) | ||
| Dzieci | 4 | ||
| Karierawrestlera | |||
| Pseudonimy ringowe | Jimmy Snuka | ||
| Wzrost | 178 cm | ||
| Masa ciała | 107 kg | ||
| Zapowiadany z | Wyspy Fidżi | ||
| Trenerzy | Danny Hodge | ||
| Debiut | 1970 | ||
| Emerytura | 2015 | ||
| |||
| Strona internetowa | |||
Jimmy Reiher Snuka (ur.18 maja1943 wSuvie jakoJames Wiley Smith, zm.15 stycznia2017 wPompano Beach[1]) – fidżyjskiwrestler. Bardziej znany z ringowego imienia jakoJimmy „Superfly” Snuka ze względu na to, że uznawany jest za twórcę stylu akrobatycznego w wrestlingu (high-flying style), który spopularyzował wykonując skoki typusplash na swoich przeciwnikach[2]. Pierwszy posiadacz tytułuECW World Heavyweight Championship. W swej karierze wrestlera występował m.in. wNational Wrestling Alliance (NWA),World Wrestling Federation (WWF) orazEastern Championship Wrestling (ECW). Był pierwszym przeciwnikiemThe Undertakera naWrestleManii VII w 1991 roku, która rozpoczęła zwycięskistreak The Undertakera przez kolejne edycjeWrestleManii[3].
W latach 60. zaczął trenowaćkulturystykę naHawajach, gdzie zdobywał tytuły amatorskie takie jakMr. Hawaii,Mr. Waikiki iMr. North Shore[4]. W 1970 r. zadebiutował wwrestlingu pod pseudonimemJimmy Kealoha a w 1973 roku zmienił swójpseudonim ringowy naJimmy Snuka. Niedługo potem trafił do federacji NWA Pacific Northwest, gdzie sześciokrotnie sięgał po tytuł w wadze ciężkiejNWA Pacific Northwest Heavyweight Championship. Następnie przez kolejne lata zaliczał występy w innych regionach federacjiNational Wrestling Alliance (NWA) gdzie zdobywał tytuły krajowe (United States),tag teamowe (Tag Team) oraz w wadze ciężkiej (Heavyweight). W latach 80. okresowo występował również wAll Japan Pro Wrestling (AJPW)[5].
W 1982 r. trafił do World Wrestling Federation (WWF) gdzie jegomenedżerem byłCaptain Lou Albano. Zasłynął wtedy ze swojej akcji kończącej pod nazwąSuperfly splash – wykonującsplash na przeciwnikach z różnych podwyższeń – narożników ringu czy ze stalowej klatki. W federacji WWF prowadził feudy z takimi wrestlerami jakDon Muraco,Roddy Piper czyBob Backlund. PodczasWrestleManii I pojawił się jako menedżerHulka Hogana iMr. T. W lipcu 1985 r. opuścił federację WWF.
Od drugiej połowy 1985 r. rozpoczął występy w japońskiejNew Japan Pro-Wrestling (NJPW), jednak spędził w niej zaledwie rok[6]. Później w latach 1986-1989 występował wAmerican Wrestling Association (AWA), gdzie zdobył tytuł rejonu środkowo-zachodniego w wadze ciężkiej (AWA Midwest Heavyweight Championship).
Do WWF powrócił w maju 1989 roku. Prowadził wtedy rywalizacje z takimi zawodnikami jak:The Honky Tonk Man,"Million Dollar Man" Ted DiBiase czy"Mr. Perfectem" Curtem Hennigiem. Swoją pierwszą walkę na gali WrestleMania odbył naszóstej edycji tego wydarzenia – zawalczył wtedyRickiem Rude, jednak przegrał to stracie[7]. Później wziął udział w turnieju o zwakowane mistrzostwoWWF Intercontinental Championship, jednak przegrał swoje starcie już w I. rundzie zMr. Perfectem.
Na WrestleManii VII został pierwszym przeciwnikiem The Undertakera w jego serii bez porażki (streak) podczas gal WrestleMania. Snuka przegrał to starcie, rozpoczynając tym samym zwycięski „streak” The Undertakera przez kolejne edycje tej gali[8]. W 1992 r. wziął udział w Royal Rumble matchu o zwakowane mistrzostwoWWF Championship na galiRoyal Rumble, jednak został wyeliminowany przez The Undertakera. W lutym 1992 r. opuścił federację WWF. We wrześniu 1993 r. na krótko pojawił się w WWF, walcząc jednocześnie dla Eastern Championship Wrestling.
W marcu 1992 r. zadebiutował w Eastern Championship Wrestling. Niedługo potem został pierwszym posiadaczem mistrzostwaECW Heavyweight Championship, pokonując w walceSalvatore Bellomo, jednakże już dzień później przegrał ten tytuł na rzeczJohnny’ego Hotbody’ego. W połowie lipca 1992 r. ponownie zdobył ten tytuł, utrzymując go do końca września. W 1993 r. wziął udział w 8-osobowym turnieju o mistrzostwo telewizyjne (ECW World Television Championship) federacji ECW. Wygrał ten turniej pokonując kolejnoLarry’ego Wintersa,Tommy’ego Cairo iGlena Osbourne’a[9]. Tytuł telewizyjny stracił 1 października 1993 r. na galiNWA Bloodfest: Part 1 w steel cage matchu na rzeczTerry’ego Funka[10]. Po raz ostatni w ECW pojawił się w 1994 r. na galiHardcore Heaven, gdzie walczył w tag teamie zThe Tazzmaniakiem.
W styczniu 2000 r. pojawił w walcecameo na tygodniowej galiNitro, federacjiWorld Championship Wrestling, wygrywając zJeffem Jarrettem[11].
Od drugiej połowy lat 90., przez lata 2000. występował w federacjach niezależnych m.in. International Wrestling Superstars (IWS) czy X Wrestling Federation (XWF). W 2008 r. wystąpił cameo w Royal Rumble matchu podczas galiRoyal Rumble federacji WWE. Okresowo w federacjach niezależnych występował do połowy 2015 roku.
Jako dziecko, opróczFidżi mieszkał też naWyspach Marshalla. Jest współzałożycielem szkółek wrestlinguBody Slam University iCoastal Championship Wrestling na Florydzie. W 2012 r. napisał autobiograficzną książkę pt. „Superfly: The Jimmy Snuka Story”[12].
Był trzykrotnie żonaty. Z drugą żoną Sharon ma czworo dzieci: Saronę, Jamesa Jr., Lianę i Atę. James Jr. i Sarona występowali w federacji World Wrestling Entertainment jako zawodnicy. Sarona bardziej znana jest z występów jakoTamina Snuka, a James Jr. rozpoznawalny był jakoDeuce[13].
W sierpniu 2015 r. jego trzecia żona – Carole podała do wiadomości, że u Snuki zdiagnozowanoraka żołądka. Niedługo potem zawodnik przeszedł operację wycięcia węzłów chłonnych oraz tkanek rakowych[14].
We wrześniu 2015 r. Snuka został oskarżony i aresztowany za morderstwo trzeciego stopnia – postawiono mu zarzuty o nieumyślne spowodowanie śmierci swojej dziewczyny Nancy Argentino w maju 1983 roku[15]. Wrestler nie przyznał się do winy. W czerwcu 2016 r. uznano go za niezdolnego do złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie, ze względu na zdiagnozowanie u niegootępienia.
W lipcu 2016 r. reprezentowany przez swoją żonę Carole, przyłączył się dopozwu zbiorowego przeciwko federacji WWE, w którym stwierdzono, iż wrestlerzy ponieśli „długotrwałe obrażenia neurologiczne”, i że firma „rutynowo nie troszczyła się o nich” oraz „wprowadzała w błąd, ukrywając następstwa podanych obrażeń”[16]. W związku z pogorszeniem się jego stanu zdrowia, został zwolniony z aresztu na początku stycznia 2017 roku. Zmarł niespełna dwa tygodnie później w wieku 73 lat.
| 1993 | |
|---|---|
| 1994 | |
| 1995 | |
| 1996 |
| 2004 | |
|---|---|
| 2005 | |
| 2006 | |
| 2007 | |
| 2008 | |
| 2009 |
| 2010 | |
|---|---|
| 2011 | |
| 2012 | |
| 2013 | |
| 2014 | |
| 2015 | |
| 2016 | |
| 2017 | |
| 2018 | |
| 2019 |
|
| 2020 | |
|---|---|
| 2021 |
