Jesse Louis Jackson (ur.8 października1941 wGreenville, zm.17 lutego2026 wChicago) –amerykański działaczna rzecz praw obywatelskich, duchownybaptystyczny ipolityk.
Urodził się 8 października 1941 zGreenville, w stanieKarolina Południowa[1], a edukację akademicką odbył naUniwersytecie Illinois oraz wChicago[1]. Jego aktywność publiczna rozpoczęła się wKonferencji Przywódców Chrześcijańskich Południa, gdzie współpracował jako jeden z doradcówMartina Luthera Kinga[1].
Pozamachu na Kinga Jackson dążył do przekształcenia ruchu obywatelskiego w narzędzie walki także z barierami ekonomicznymi, które dotykały amerykańskiemniejszości etniczne i rasowe[1]. W swoich działaniach podkreślał zarówno nierówności wynikające z pozycji klasowej, jak i kwestie dyskryminacji rasowej, zabiegając o stworzenie szerokiej „koalicji tęczowej”, skupiającej różneruchy kontestacyjne i grupy marginalizowane, i mającej stanowić przeciwwagę wobec dominacjibiałych mężczyzn w strukturach władzy[1].
Wlatach 80. XX wieku Jackson stał się jedną z najbardziej wpływowych postaci wśródAfroamerykanów oraz jednym z pierwszych polityków tego pochodzenia, którzy realnie ubiegali się o nominacjęPartii Demokratycznej w wyborach prezydenckich[1]. Startował w prawyborach w1984 oraz1988, przy czym jego drugi start oceniano jako najbardziej obiecujący spośród dotychczasowych kandydatur afroamerykańskich – porównywalny pod względem znaczenia jedynie z późniejszą pozycjąColina Powella w 1996[1].
Za prezydenturyBilla Clintona odegrał istotną rolę w dyplomacji humanitarnej, m.in. uczestnicząc w negocjacjach prowadzących do uwolnienia trzech żołnierzy amerykańskich pojmanych wJugosławii w 1999[1]. Od końca lat 80. skupiał się na działalności promującej etyczne odnowienie życia publicznego, pozostając rozpoznawalnym afroamerykańskim liderem nurtulewicowego na scenie politycznej Stanów Zjednoczonych[1].
Zmarł 17 lutego 2026 w Chicago[2].