 | |
 Herb księstwa ziębickiego | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Rodzeństwo | |
| Dzieci | |
Jerzy Podiebradowicz (cz. Jiří z Minstrberka lubJiří z Poděbrad,niem. Georg I. von Münsterberg-Oels lubGeorg I. von Podiebrad, ur.2 października1470 nazamku Litice, zm.10 listopada1502 wOleśnicy) –hrabia kłodzki w latach 1498–1501,książę ziębicki ioleśnicki od 1498 roku z dynastiiPodiebradów.
Jerzy urodził się w 1470 roku na zamku Litice, jako drugi synHenryka Starszego z Podiebradów i jego żonyUrszuli Brandenburskiej, córkielektoraBrandenburgii,Albrechta III Achillesa. 7 stycznia 1488 roku wGłogowie podobnie jak jego starszy brat,Albrecht, poślubił jedną z córekJana II Szalonego, księcia żagańskiego, Jadwigę (1477–1524), z którą nie doczekał się potomstwa[1].
.jpg)
Po śmierci swojego ojca w 1498 roku razem z braćmi Albrechtem iKarolem, objął władzę w księstwach: ziębickim, oleśnickim oraz hrabstwie kłodzkim. Przy czym każdy z nich urzędował w innej części tego władztwa – Albrecht wKłodzku, Karol wZiębicach (do czasu wybudowania nowego zamku wZąbkowicach Śląskich), a Jerzy w Oleśnicy. W tym samym roku sprowadzili oni doLądka-Zdroju, Conrada von Bergka zWiednia, który dokonał naukowych badań miejscowej wody i uznał ją za leczniczą. W efekcie tego bracia założyli w tej miejscowości pierwszy zakład kąpielowyJerzy, nazwany tak na jego cześć[2]. W tym samym czasie razem z braćmi wspierał swojego teścia w łupieniu klasztoru wLubiążu. W 1499 r. Jerzy nadał Oleśnicy, a następnieBierutowowi przywilej warzenia i sprzedaży piwa po wsiach[3].
5 maja 1501 roku ze względu na kłopoty finansowe, po porozumieniu się z braćmi za 60 tysięcytalarów[4] sprzedał hrabstwo kłodzkie swojemu przyszłemu szwagrowi,Ulrykowi von Hardeckowi, zachowując jednocześnie dożywotnio tytuł hrabiego kłodzkiego dla siebie i wszystkich swoich potomków w męskiej linii[5]. W tym samym roku Jerzy razem z braćmi zapisali w dożywocieWołów wraz z ziemiami, teściowiKarolaJanowi II, który utracił w 1488 roku księstwo głogowskie[3].
Jerzy zmarł w 1502 roku w Oleśnicy, a jego następcami zostali jego bracia i dotychczasowi współrządcy, Albrecht i Karol[6].