Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Jerzy August Mniszech

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ten artykuł dotyczy kasztelana krakowskiego. Zobacz też:Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Jerzy August Wandalin Mniszech
Ilustracja
Herb
Mniszech
Rodzina

Mniszchowie herbu własnego

Data urodzenia

1715

Data i miejsce śmierci

15 października1778
Dukla

Ojciec

Józef Wandalin Mniszech

Matka

Konstancja Tarłówna

Żona

Bihilda Szembek
Maria Amalia z Brühlów

Dzieci

Józefina Amelia Wandalin Mniszech (z Marią Amalią)

Odznaczenia
Order Orła BiałegoOrder św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie)Order Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie)
Multimedia w Wikimedia Commons

Jerzy August Wandalin Mniszech herbuMniszech zWielkich Kończyc (171515 października1778 wDukli[1]) –marszałek nadworny koronny w 1742 i 1757–1778,kasztelankrakowski od 1773,starosta generalnyWielkopolski od 1757,łowczy wielki koronny od 1732,podkomorzy wielki litewski od 1736,starostasanocki,białocerkiewski,grudziądzki,lubaczowski,krzyczewski, starosta ujsko-pilski[2], przeciwnikCzartoryskich, 1758–63 przywódcastronnictwa dworskiego.

Życiorys

[edytuj |edytuj kod]

Ojcem jego byłJózef Wandalin Mniszech (1670–1747) –marszałek wielki koronny od 1713,marszałek nadworny litewski od 1706,kasztelan krakowski od 1742, generał artylerii litewskiej w latach 1701–1706,starosta sanocki,jaworowski,gołąbski,rohatyński.Matką natomiast byłaKonstancja Tarło h.Topór (zm. 1740 r.), córkaStanisława Tarły – kasztelana zawichojskiego i wojewody lubelskiego.

Jako poseł nasejm konwokacyjny 1733 roku zziemi sanockiej był członkiemkonfederacji generalnej zawiązanej27 kwietnia1733 roku na tym sejmie[3]. W czasie elekcji w1733 roku został sędziągeneralnego sądu kapturowego[4] ElektorStanisława Leszczyńskiego w 1733 roku[5]. Był konsyliarzemkonfederacji dzikowskiej 1734 roku[6].Posełziemi warszawskiej nasejm nadzwyczajny pacyfikacyjny 1736 roku[7][8].

TwórcaKamaryli Mniszcha. Był posłemziemi łomżyńskiej na sejm 1740 roku. Jako wdowiec w 1750 poślubił córkę pierwszego ministraAugusta IIIHenryka BrühlaMarię Amalię. Zyskał dzięki temu nieformalną pozycję przywódcy partii dworskiej, a także zmonopolizował w swym ręku pośrednictwo w rozdawnictwie urzędów i starostw. Intensywnie zabiegał o przychylność Rosji wobec swych działań[9].

Tablica nagrobna wkościele św. Jana z Dukli w Dukli

Był kawaleremOrderu Orła Białego od 1735, a także rosyjskich orderówśw. Andrzeja iśw. Aleksandra[10][11].

Budowniczy kościoła we swoich włościach wBesku w 1755 r.

Za panowania Augusta III Sasa był przywódcą frakcji brühlowskiej stronnictwa starorepublikańskiego[12]. Na dworze Augusta III zwalczał wpływyCzartoryskich. PrzeciwnikStanisława Augusta Poniatowskiego, 7 maja 1764 roku podpisał manifest, uznający odbywający się w obecnościwojsk rosyjskichsejm konwokacyjnyza nielegalny[13]. W 1767 był jednym z twórcówkonfederacji radomskiej i jej marszałkiem[14], w 1768 był jednym z inicjatorów zawiązaniakonfederacji barskiej. W jego dworze wDukli częstymi gośćmi byli przywódcy Konfederacji barskiej w 1768–1772, m.in.Kazimierz Pułaski. Jerzy August Wandalin Mniszech, wraz z żoną Marią Amalią z Brühlów przebudował funkcjonującą w Dukli wcześniej budowlę bastionową, w okazałypałac z dwiema oficynami oraz ogrodem. Po zajęciuBeska w 1772 r. przez władze austriackie, Mniszech zamienił posiadłości, z wyjątkiemSanoka i zamku, za dobra dziedziczneSzumina. W jego zamku w Dukli zaborcze wojska 20 września 1772. rozbroiły dragonów i wcieliły ich do swoich oddziałów oraz na terenie przy pałacu zrobiły koszary.

Mniszech w 1776 wszedł w składRady Nieustającej. CzłonekDepartamentu Sprawiedliwości Rady Nieustającej w 1777 roku[15].

Był jednym z pierwszychmasonów wI Rzeczypospolitej. Założyłlożę w swojej rezydencji w Dukli.

Córką jego byłaJózefina Amelia (Potocka) Wandalin Mniszech z Wielkich Kończyc h. Kończyce (1752–1798), która wyszła zaStanisława Szczęsnego Potockiego zPotoka herbuPilawa.

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. inskrypcja na tablicy nagrobnej,kościół pw. św. Jana z Dukli w Dukli
  2. Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565–1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 121.
  3. Konfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 42.
  4. Porządek na Seymie Walnym elekcyi między Warszawą a Wolą dnia 25 Sierpnia roku Pańskiego 1733 postanowiony, s. 2.
  5. Elektorowie królów Władysława IV., Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III. / zestawili w porządek abecadłowyJerzy Dunin-Borkowski i Miecz. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 139.
  6. Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego w dalszym ciągu Wydawnictwa fundacyi Al. hr. Stadnickiego. Ogłaszane przez Towarzystwo Naukowe we Lwowie. T.23. Lauda sejmikowe wiszeńskie, lwowskie, przemyskie i sanockie 1731–1772, Lwów 1928, s. 123.
  7. Henryk Palkij, Sejmy 1736 i 1738 roku : u początków nowej sytuacji politycznej w Rzeczypospolitej, Rozprawy Wydziału Historyczno-Filozoficznego /Polska Akademia Umiejętności ; t. 93, Kraków 2000, s. 219.
  8. Maria Czaplińska w PSB zakłada błędnie, że był posłem ziemi sanockiej na sejm pacyfikacyjny 1736 roku, sejmik województwa ruskiego w Sądowej Wiszni, gdzie obierano posłów sanockich prawdopodobnie w ogóle się nie odbyłbiogram z XXI tomu Polskiego Słownika Biograficznego
  9. Tomasz Szwaciński. Władysław Konopczyński o szpiegu pruskim Lambercie. Pytania o orientację zagraniczną Jerzego Augusta Mniszcha w: Władysław Konopczyński jako badacz dziejów XVIII wieku, red. Z. Zielińska, W. Kriegseisen, Warszawa 2014, s. 93-106.
  10. Königl. Koln. Khurfürstl. und Sachsischer Hof und Staats Kalender. Drezno: 1735.
  11. Marta Męclewska (opr.):Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008.Zamek Królewski w Warszawie: 2008, s. 164
  12. Henryk Schmitt, Dziej panowania Stanisława Augusta, t. I, Lwów 1886, s. 107.
  13. Józef Zaleski, Panowanie Stanisława Augusta Poniatowskiego do czasu Sejmu Czteroletniego, 1887, s. 21, Dyaryusz seymu convocationis siedmio-niedzielnego warszawskiego : zdania, mowy, projekta y manifesta w sobie zawierający przez sessye zebrany r.p. 1764, s. 4-5.
  14. Aleksander Kraushar, Książę Repnin i Polska, t. I, Warszawa 1900, s. 389.
  15. Kolęda warszawska na rok 1777, Warszawa 1777, [b.n.s]
Marszałkowie nadworni koronni

Laski marszałkowskie

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Jerzy_August_Mniszech&oldid=77584045
Kategorie:
Ukryta kategoria:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp