Urodził się wCowes na wyspieWight jako syn Paula Dugana Ironsa (1913–1983), z zawodu księgowego, i Barbary Anne Brereton Brymer Sharpe Irons (de domo Sharpe; 1914–1999). Ma brata Christophera i siostrę Felicity Anne[2]. Ma przodkówirlandzkich z hrabstwaCork[3]. W latach 1962–1966 uczył się w szkole dla chłopców Sherborne School wDorset. Był perkusistą i grał na harmonijce w czteroosobowym szkolnym zespole o nazwie Four Philosophy of Wisdom[4].
Po ukończeniu Bristol Old Vic Theatre School, w 1969 roku debiutował na scenie. W 1971 na deskach Bristol Old Vic Theatre[5] wystąpił w komediiNoëla CowardaHay Fever jako Simon Bliss, farsieJoego OrtonaCo widział kamerdyner jako Nick oraz dramacieWilliama SzekspiraZimowa opowieść jako Florizel, syn królaCzech. Wkrótce trafił na londyńską scenę Round House Theatre i potem Wyndham’s Theatre w musicaluStephena SchwartzaGodspell (1971) w roliJana Chrzciciela. Pojawił się też w spektaklach:Pamiętnik szaleńca (1973)Gogola w Act Inn Lunchtime Theatre,Wiele hałasu o nic (1974) jako Don Pedro w Young Vic Theatre,Dozorca autorstwanoblistyHarolda Pintera (1974) jako Mick w Young Vic Theatre,Poskromienie złośnicy (1975) jako Petruchio, wielbiciel Katarzyny w New Shakespeare Company – RoundHouse Theatre orazWizyta inspektora (1975)J.B. Priestleya w Key Theatre wPeterborough. Z czasem grał także w spektaklach prestiżowegoRoyal Shakespeare Company:Wild Oats jako Harry Thunder w Aldwych Theatre (1976) i Piccadilly Theatre (1977),Zimowa opowieść (1986) jako Leontes orazRyszard II (1986). W roku 1984 zadebiutował w roli Henry’ego Boota naBroadwayu w Plymouth Theatre w sztuceToma StoppardaPrawdziwa rzecz w reżyseriiMike’a Nicholsa zGlenn Close,Christine Baranski,Cynthią Nixon iPeterem Gallagherem, w tym samym roku otrzymałTony Award i nominację do Drama Desk Award dla najlepszego aktora sezonu[6].
Po gościnnym udziale w brytyjskich serialach telewizyjnych, w tymITVRywale Sherlocka Holmesa (The Rivals of Sherlock Holmes, 1971),BBCNotorious Woman (1974) jakoFerenc Liszt czyBBC OneLudzie Churchilla (Churchill’s People, 1974) jako Samuel Ross, zwrócił na siebie uwagę roląMichaiła Fokina w biograficznym filmie muzycznymHerberta RossaNiżyński (Nijinsky, 1980) u bokuAlana Batesa. Podwójna rola Charlesa Henry’ego Smithsona i Mike’a w melodramacieCarla DavisaKochanica Francuza (The French Lieutenant’s Woman, 1981) na podstawie powieściJohna Fowlesa zMeryl Streep przyniosła mu nominację do nagrodyBAFTA. Za rolę Charlesa Rydera w serialu BBCPowrót do Brideshead (Brideshead Revisited, 1981)[7] według powieściEvelyn Waugh zAnthony Andrewsem był nominowany do British Academy Television Award,Złotego Globu iEmmy. Zagrał polskiego robotnika Nowaka w dramacieJerzego SkolimowskiegoFucha (Moonlighting, 1982).
W 1969 roku poślubił Julie Hallam, jednak ich małżeństwo zostało anulowane. 28 marca 1978 ożenił się z Sinéad Cusack[9]. Mają dwóch synów: Samuela Jamesa Brefniego (ur. 16 września 1978), z zawodu fotografa, i Maximiliana Paula Diarmuida (ur. 17 października 1985), z zawodu aktora. Obaj synowie grali z ojcem w filmach, Sam wDanny Mistrz Świata, Max wJulii.
Złoty Glob Najlepszy aktor drugoplanowy w serialu, miniserialu lub filmie telewizyjnym
Amerykańska Gildia Aktorów Filmowych Najlepszy aktor w filmie telewizyjnym lub miniserialu Emmy Najlepszy aktor drugoplanowy w miniserialu lub filmie telewizyjnym
_2_(cropped).jpg)