 Jean Giono (1932) | |||
| Data i miejsce urodzenia | |||
|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci | 8 października1970 | ||
| Narodowość | |||
| Dziedzina sztuki | |||
| Odznaczenia | |||
 | |||
| |||
| |||
Jean Giono (ur.30 marca1895 wManosque, zm.8 października1970 tamże) – francuski pisarz.
W początkowym okresie swojej twórczości zbliżał się dopanteizmu. W swoich powieściach ukazywał związek życia ludzkiego z przyrodą i głosił konieczność powrotu do natury m.in. cyklPan, czyWielka trzoda. W 1939 był więziony przez dwa miesiące za działalność pacyfistyczną, a pod koniec wojny był sądzony za kolaborację zNiemcami (komunistyczny ruch oporu uznał pacyfizm za kolaborację – różne źródła podają datę 1944 lub 1945[1][2]).
Powojnie stworzył cykl powieści historycznych i obyczajowychChroniques wykazujących wpływyStendhala (m.in.Huzar na dachu, który doczekał się ekranizacji przezJean-Paul Rappeneau w 1995). Był też autorem zbiorów opowiadań.
W 1954 został członkiem Akademii Goncourtów (Académie Goncourt). Przewodniczył jury konkursu głównego na14. MFF w Cannes (1961). Zasiadał również w jury na19. MFF w Cannes (1966).
