Jean-Yves Le Drian (ur.30 czerwca1947 wLorient) –francuski polityk, prezydent regionuBretania, od 2012 do 2017 minister obrony, od 2017 do 2022 minister spraw zagranicznych.
Zaangażował się w działalność polityczną w ramachPartii Socjalistycznej. W 1977 został zastępcąmeraLorient. W latach 1983–1998 był burmistrzem tego miasta, następnie do 2004 zasiadał w radzie miejskiej. Od 1978 do 1991 sprawował mandat posła doZgromadzenia Narodowego z departamentuMorbihan. Od maja 1991 do kwietnia 1992 pełnił funkcję sekretarza stanu ds. morskich.
W latach 1997–2007 przez dwie kadencje ponownie zasiadał w niższej izbie francuskiego parlamentu. Od 1998 do 2002 był jednocześnie radnym Bretanii. 28 marca 2004 został przewodniczącym rady regionalnej (prezydentem regionu), zajmując to stanowisko do 29 czerwca 2012. Wwyborach parlamentarnych w 2007 nie ubiegał się o poselską reelekcję. 16 maja 2012 objął urząd ministra obrony w rządzie, którego premierem zostałJean-Marc Ayrault[1]. Utrzymał to stanowisko także w drugim rządzie tego samego premiera (od 21 czerwca 2012). 2 kwietnia 2014 ponownie powierzono mu pełnienie tej funkcji wrządzieManuela Vallsa[2]. Pozostał na niej również w utworzonym w sierpniu 2014 drugim gabinecie dotychczasowego premiera.
W grudniu 2015 jako kandydat lewicy kolejny raz został wybrany na urząd przewodniczącego rady regionalnej Bretanii (z kadencją od 1 stycznia 2016)[3]. W grudniu 2016 ponownie powołano go na ministra obrony wrządzieBernarda Cazeneuve’a[4].
Przed wyborami prezydenckimi w 2017 wbrew stanowisku swojej partii poparłEmmanuela Macrona[5]. W maju 2017, po jego zwycięstwie, objął urząd ministra do spraw Europy oraz spraw zagranicznych w nowo powołanymgabinecieÉdouarda Philippe’a[6]. Pozostał na tej funkcji również w utworzonym w czerwcu 2017drugim rządzie tegoż premiera[7]. W tym samym miesiącu na urzędzie przewodniczącego rady regionalnej Bretanii zastąpił goLoïg Chesnais-Girard; Jean-Yves Le Drian pozostał członkiem rady regionalnej. W 2020 współtworzył nowe ugrupowanie pod nazwąTerritoires de progrès, skupiające wspierających prezydenta działaczy lewicy[8].
W lipcu 2020 utrzymał dotychczasową funkcję ministerialną w powstałym wówczasgabinecieJeana Castex[9]. Zakończył urzędowanie w maju 2022. W 2023 został mianowany osobistym wysłannikiem prezydenta Francji do sprawLibanu[10].