Javier Adelmar Zanetti urodził się wBuenos Aires jako syn Rodolfo Ignacio Zanettiego i Violety Bonazzoli. Drugie imię otrzymał po lekarzu, który uratował mu życie, gdy będąc noworodkiem miał problemy z oddychaniem[5]. Dorastał w portowej dzielnicy Dock Sud. Pracował w sklepie spożywczym kuzyna, pomagał swojemu ojcu w wielu pracach (m.in. w murarstwie[6]), rozwijając jednocześnie swoją pasję i umiejętności gry w piłkę nożną na przedmieściach Buenos. Zanetti ma friulijskie pochodzenie po pradziadku, który pochodził zSacile weFriuli[7]. Dzięki temu łatwo otrzymał włoskie obywatelstwo.
W drużynie Banfield zadebiutował 12 września 1993 roku w meczu derbowym przeciwkoRiver Plate. Jego pierwszy zawodowy gol na najwyższym szczeblu rozgrywek w Argentynie padł 29 września 1993 roku, a więc zaledwie 17 dni po debiucie w meczu zNewell’s Old Boys (1-1). Jego bardzo dobre występy zostały zauważone przezDaniela Passarellę i w 1994 roku Zanetti otrzymał powołanie i zagrał pierwszy mecz wreprezentacji Argentyny. W tym samym roku zainteresowane Javierem były zespołyRiver Plate iBoca Juniors, jednak Zanetti został w Banfield, a rok później został sprowadzony doInteru Mediolan przezMassima Morattiego razem zeSebastianem Rambertem. Był to jeden z pierwszych zawodników sprowadzonych do zespołu zMediolanu przez Morattiego. Kwota transferu wyniosła 6,5 mln euro[9].
Javier Zanetti zadebiutował w zespole zMediolanu 27 sierpnia 1995 roku w meczu przeciwko zespołowiVicenzy Calcio. Odkąd gra w klubie zdobył w zespołemNerazzurrich 16 tytułów:Puchar UEFA1998, gdzie w finale zdobył piękną bramkę po strzale spoza pola karnego,Puchar Włoch2005,2006, 2010, 2011Superpuchar Włoch 2005, 2006, 2008 (zdobył decydującego gola w serii rzutów karnych w meczu o Superpuchar Włoch 2008 w meczu przeciwkoAS Roma) i 2010 oraz pięć tytułówmistrza Włoch za sezony2005/2006,2006/2007,2007/2008,2008/2009 oraz2009/2010 i najważniejszeKlubowe Mistrzostwo Świata2010. Argentyńczyk został pierwszym kapitanem włoskiego klubu, który powiódł swój klub do zwycięstwa w Pucharze Europy, Pucharze Włoch i w lidze. W ciągu swej przygody z Interem pracował z 20 szkoleniowcami. Do Zanettiego należy także klubowy rekord pod względem liczby gier w kolejnych meczach (149).
Pierwsze trafienie dlaNerazzurrichIl Trattore zaliczył w meczu zUS Cremonese rozegranym 3 grudnia 1995[10] r. Temu samemu zespołowi trafił także swego drugiego gola 6 kwietnia 1996 r. 12 września rozegrał pierwsze spotkanie w europejskich pucharach w ramach Pucharu UEFA zAC Lugano (1:1). Przed sezonem 1998/1999 został kapitanem Interu, gdyżGiuseppe Bergomi postanowił zakończyć swą karierę. W grudniu 1998 r. strzelił swego pierwszego gola wLidze Mistrzów w meczu zeSturmem Graz. W związku z przyjściem do InteruMaicona w 2006 r.Il Capitano bywał często przesuwany do linii pomocy w której świetnie się odnalazł.
27 września 2006 roku w meczu przeciwkoBayernowi Monachium Zanetti wystąpił po raz 500. w barwach drużynyNerazzurich. 5 listopada strzelił gola w ligowej potyczce zAscoli Calcio. 22 listopada 2006 rozegrał 100 spotkanie w europejskich pucharach (mecz zeSportingiem). W kwietniu 2007 r. otrzymałNational Giuseppe Prisco Award. 27 lutego 2008 zdobył wyrównującą bramkę w ligowym spotkaniu na szczycie zAS Roma. 24 września 2008 w meczu przeciwkoUS Lecce Zanetti mógł świętować swój 600. występ w zespole Interu Mediolan. Przez dwanaście lat, od 17 lutego 1999 r. (mecz Pucharu Włoch zParmą) do 3 grudnia 2011 (mecz ligowy zUdinese Calcio)[11], nie był karany czerwoną kartką. W sezonie 2007/2008 nie otrzymał nawet jednej żółtej kartki.
22 maja 2010 roku wraz z Interem wygrałLigę Mistrzów, pokonując w finaleBayern Monachium. Był to jego 700. mecz w klubie. Latem 2010 przedłużył umowę z klubem do czerwca 2013 r. Na mocy jej postanowień otrzymywał 2,5 mln euro rocznie[12]. 20 listopada 2010 r. dzięki trafieniu w spotkaniu zTottenhamem stał się najstarszym strzelcem bramki w Lidze Mistrzów. Miał wówczas 37 lat i 71 dni.
11 maja 2011 r. podczas pucharowego meczu z Romą zagrał w 1000 oficjalnym spotkaniu piłkarskim. 20 września 2011 r. pobił osiągnięcieGiuseppe Bergomiego i został rekordzistą Interu pod względem liczby rozegranych meczów ligowych.23 sierpnia 2012 roku Javier Zanetti wystąpił w meczuInter Mediolan vs.FC Vaslui. Rozegrał wówczas swój 800. mecz w barwachInteru Mediolan[13]. 10 marca 2013 r. zaliczył w spotkaniu zBologną (0:1) 600 występ ligowy dla Interu[14]. W meczu zFC Parma, rozegranym 21 kwietnia, wystąpił po raz 1100 w oficjalnym spotkaniu, co jest 4 wynikiem w historii[15]. 28 kwietnia w 17 minucie meczu zUS Palermo doznał zerwania ścięgna Achillesa[16]. 12 czerwca 2013 Inter za pośrednictwem swej oficjalnej strony internetowej poinformował o przedłużeniu z Zanettim umowy do 30 czerwca 2014[17]. W 2014 roku, Javier Zanetti postanowił zakończyć karierę piłkarską.
Zanetti (po lewej) w pojedynku z Cristiano Ronaldo.
W kadrze wystąpił po raz pierwszy w listopadzie 1994, za czasów gry w Banfield. Został wtedy powołany przezDaniela Passarellę na mecz zreprezentacją Chile i zagrał całe 90 minut. Swoją pierwszą bramkę dla reprezentacji Zanetti zdobył 22 czerwca 1995 roku w meczu przeciwkoSłowacji (6-0). Javier Zanetti jest piłkarzem posiadającym najwięcej występów w historii reprezentacjiArgentyny. Był członkiem srebrnej drużyny zIgrzysk Olimijskich w Atlancie. Występował naMundialu 1998 iMundialu 2002. BramkaIl Capitano na 2:2 w meczu Argentyny zAnglią na MŚ w 1998 r. spowodowała, że doszło do dogrywki, a planowany zamach na prokuratora Marka Kopacza nie powiódł się, gdyż podłożony pod jego samochodem ładunek wybuchowy eksplodował za wcześnie[18]. Swój setny występ w barwach reprezentacji Zanetti świętował w półfinałowej potyczcePucharu Konfederacji 2005 przeciwkoreprezentacji Meksyku. Javier został wybrany wówczas piłkarzem meczu. Z wielkim niezrozumieniem przyjęto decyzję, iż Zanetti nie pojedzie namistrzostwa świata 2006, pomimo że występował w meczach eliminacyjnych.José Pekerman w jego miejsce powołałLionela Scaloniego. W turniejach oPuchar Ameryki brał udział w latach:1995,1999,2004 i2007. Po zakończeniu reprezentacyjnej kariery przezRoberta Ayalę przejął po nim kapitańską opaskę.Rekordzistą reprezentacji Argentyny pod względem ilości występów został 17 listopada 2007 r. w meczu zBoliwią. Wskutek decyzji nowego trenera kadry Argentyny –Diego Maradony, stracił na rzeczJaviera Mascherano opaskę kapitańską. Pomimo zwycięstwa w Lidze Mistrzów Zanetti nie został powołany do kadry naMistrzostwa Świata w RPA. Maradona wolał postawić naAriela Garcé, co wywołało wielką falę oburzenia. W wyjściowej jedenastce jego miejsce zająłJonás Gutiérrez z grającego wChampionshipNewcastle United. Po Mundialu powrócił do zespołu. Ostatnim spotkaniem w reprezentacji Zanettiego był mecz zUrugwajem rozegrany 16 lipca 2011 r. naCopa América 2011.
Nominalną pozycją Javiera Zanettiego jestprawa obrona. "Il Capitano" potrafi jednak grać na lewej obronie, a także jako środkowy i prawypomocnik, co czyni go zawodnikiem niezwykle wszechstronnym. Zanetti jest piłkarzem wyjątkowo wytrzymałym i odpornym na kontuzje, co potwierdza liczba jego występów w kolejnych sezonach. Ponadto Argentyńczyk potrafi znakomicie przyspieszyć, prowadzić piłkę i jej nie stracić, co w trakcie swej długiej kariery niejednokrotnie wykorzystywał. Nie jest jednak piłkarskim wirtuozem. Odznacza się wielką charyzmą oraz czystą grą, gdyż kartki otrzymuje jedynie incydentalnie[19]. Bramki i asysty zdarzają się Zanettiemu okazjonalnie.
W 1992 roku wówczas dziewiętnastoletni Zanetti poznał czternastoletnią córkę nauczyciela uniwersyteckiego – Paulę De La Fuente, która siedem lat później została jego żoną. Żyją obecnie nadjeziorem Como wMoltrasio, a wcześniej mieszkali wCernobio i prowadzą własną restaurację o nazwie "El Gaucho" w Mediolanie. Razem z żoną, która jest fotografką, założył organizację charytatywną: Fundację PUPI (Por Un Piberío Integrado), a razem zEstebanem CambiassemLeoni di Potrero, która zajmuje się pomocą dzieciom zaczynającym przygodę z piłką.Il Capitano jest ambasadorem FIFA w Argentynie projektuSOS Children’s Villages. 11 czerwca 2005 roku urodziła się córka Javiera Zanettiego o imieniu Sol. 27 lipca 2008 urodził się syn Ignacio, a 9 maja 2012 Tomas. Piłkarz Interu ma również starszego brataSergio Zanettiego, również piłkarza. Javier Zanetti jest głęboko wierzącym katolikiem, pomagał nawetWesleyowi Sneijderowi w jego nawróceniu. Zawsze przed wejściem na boisko wykonuje znak krzyża. 25 kwietnia 2013 był gościem papieżaFranciszka, który gościł go na prywatnej, godzinnej audiencji. Zanetti w prezencie podarował Ojcu Świętemu swoją koszulkę z numerem 4, opaskę kapitańską z flagami Włoch, Argentyny i Watykanu oraz inicjałami Papieża, książkę poświęconą Inter Campus ze specjalną dedykacjąMassimo Morattiego, tabliczkę Fundacji PUPI oraz proporczyk z herbem Papieża Franciszka[22].
W 2003 uczestniczył w nagraniu piosenkiPazza Inter. W 2007 r. wziął udział w nagraniu hiszpańskojęzycznej wersji włoskiej piosenki "Parole parole", która postanowiła nagrać włoska piosenkarkaMina. W maju 2010 r. wziął udział razem zAngelo Palombo w indonezyjskiej wersji "Idola" wykonując utwór "Piu Bella Cosa"Ramazzottiego[23]. Jest admiratorem talentuLaury Pausini,Erosa Ramazzottiego iLos Piojos z Argentyny orazThe Beatles.
Pani Zanetti odpowiadając na pytanie o tajemnicę długowieczności męża powiedziała, że jest on patologicznym śpiochem, który może usnąć nawet na stojąco, a nie zbudzi go nawet skaczące po nim dziecko[19]. Jego obsesją są własne włosy, które mogą dotknąć jedynie jego dzieci. Lęk przed wyłysieniem skłonił go do spania w specjalnym czepku, który dostarcza do cebulek witaminy[24]. W 2009 r. wydał swą autobiografięCapitano e gentiluomo[25]. W 2011 została wydana przez Skirę757 Record di fedeltà – I giorni di Zanetti.W 2010 wystąpił w filmie dokumentalnym Piergorgia GayaNiente Paura[26].
.jpg)
.jpg)
%2c_Cristiano_Ronaldo_(R)_%25E2%2580%2593_Portugal_vs._Argentina%2c_9th_February_2011_(1).jpg)
.jpg)
