Janne Petteri Ahonen (ur.11 maja1977 wLahti) –fińskiskoczek narciarski, reprezentant klubuLahden Hiihtoseura. Dwukrotny drużynowy srebrnymedalista olimpijski. Dziesięciokrotny medalistamistrzostw świata, w tym dwukrotny indywidualny mistrz świata. Siedmiokrotny medalistamistrzostw świata w lotach, w tym dwukrotny indywidualny wicemistrz świata. Dwukrotny indywidualny i drużynowymistrz świata juniorów. ZdobywcaPucharu Świata w sezonach2003/2004 i2004/2005 oraz zwycięzca 36 konkursów tego cyklu. W karierze stawał 108 razy na podium w konkursach PŚ. Jedyny skoczek w historii, który wygrał pięć edycjiTurnieju Czterech Skoczni (1998/1999,2002/2003,2004/2005,2005/2006,2007/2008). TriumfatorLetniego Grand Prix 2000 oraz multimedalista mistrzostw Finlandii. W 2011 odznaczonyMedalem Holmenkollen[3].
20 marca 2005 wPlanicy oddał najdłuższy ówcześnie skok w historii (240 m), jednak nie zdołał go ustać[4]. 9 stycznia 2005 na skoczniMühlenkopfschanze wWillingen skoczył 152 m. Do 29 stycznia 2021 była to najdłuższa w historii odległość uzyskana naskoczni dużej, kiedy to na tym samym obiekcie o metr dalej skoczyłKlemens Murańka.
Skakał na nartach firmyAtomic, butachJalas i w wiązaniachWin Air[5].
Janne Ahonen jest synem Maarit i Keijo. Matka zajmowała się sprzętem wędkarskim, a ojciec jestkrawcem. Od siódmego roku życia Ahonen skacze w klubieLahden Hiihtoseura[6].
27 listopada 2001 urodził się jego synMico Petteri Ahonen. 24 lipca 2004 ożenił się z matką swojego syna Tiią Jakobsson, z którą był zaręczony przez siedem lat[7]. Ślub odbył się w XV-wiecznym kościele Panny Marii wLahti. Przyjęcie weselne, na które przybyło około 150 osób, odbyło się w kompleksie rekreacyjnymMessilä. 9 czerwca 2008 urodził się jego drugi syn Milo[8].

Skokami narciarskimi interesował się już w dzieciństwie. Jego idolami byliMatti Nykänen iJari Puikkonen. Ahonena uważa się za osobę o kamiennej twarzy, bardzo rzadko okazującą emocje, stąd pseudonimMaska[9]. Ponadto w pierwszych latach kariery skakał z maską na twarzy[10]. Słynie z zamiłowania do szybkiej jazdy, w 1995 roku został ukarany mandatem, za jazdę z prędkością przekraczającą prędkość dozwoloną o 115 km/h[11]. Dzień po tym incydencie wygrał zawody w Lahti[10]. Bierze udział w wyścigach samochodowychDrag Racing. We wrześniu 2004 został zwycięzcą klasyfikacji generalnej w mistrzostwach Finlandii i Skandynawii tych wyścigów. Największa prędkość, jaką osiągnął w tych zawodach to 307 km/h[11]. Jest uzdolniony plastycznie, zaprojektował markęTurnieju Nordyckiego[12], sam stworzył również projekt swojego domu. Interesuje sięmalarstwem. Oprócz tego zajmuje się malowaniem kasków i masek dla skoczków. Edukację zakończyłegzaminem maturalnym na etapie szkoły średniej. Oprócz ojczystego języka zna dwa języki obce, angielski i szwedzki[10].
Jego młodszy o cztery lata bratPasi Ahonen również jest skoczkiem narciarskim[6], lecz nie odniósł on znaczących sukcesów na arenie międzynarodowej. Nigdy nie zdobył punktów Pucharu Świata, a jego najlepszy występ w zawodach Pucharu Kontynentalnego to 5. miejsce[13].
Dziennikarz Pekka Holopainen napisał biografię Janne Ahonena zatytułowaną „Królewski Orzeł”, którą skoczek oficjalnie zaprezentował w sierpniu 2009 roku[14].
Pierwszym medalem, jaki Ahonen przywiózł z zawodów międzynarodowych, było złoto Młodzieżowych Mistrzostw Skandynawii zdobyte na przełomie 1991 i 1992[15].
W Pucharze Świata zadebiutował 13 grudnia 1992 wRuhpolding, zajmując 56. miejsce (54,3 pkt). Następnie wystąpił we wszystkich konkursachTurnieju Czterech Skoczni, zajmując odpowiednio 47., 55., 23. i 45. miejsce. Ostatecznie zajął 39. miejsce w klasyfikacji generalnej[16]. Po Turnieju Czterech Skoczni odbyły się zawody PŚ wPredazzo, gdzie był 41.
19 lutego 1993 odbył się konkurs drużynowy, w którym reprezentacja Finlandii (w składzie z Ahonenem) zajęła szóste miejsce. 21 lutego 1993 po raz pierwszy wystartował w indywidualnym konkursie mistrzostw świata, na skoczni K-120 wFalun, zdobywając tam 131.1 pkt i zajmując 31. miejsce[17].
Podczas mistrzostw świata juniorów wHarrachovie zdobył dwa złote medale – indywidualnie i drużynowo. W konkursie indywidualnym wyprzedziłAndreasa Widhölzla orazAlexandra Herra. Drużynowo Finowie wyprzedzili Czechy i Austrię[18].
Do rywalizacji w Pucharze Świata powrócił 7 marca 1993 w konkursie wLahti, gdzie po raz pierwszy w karierze zdobył punkty do klasyfikacji generalnej za zajęcie jedenastego miejsca (w konkursie zdobył 170.6 pkt). Trzy tygodnie później wystąpił w drużynowym i indywidualnym konkursie wPlanicy, gdzie był na 8. oraz 30. miejscu. 5 punktów Pucharu Świata, które zdobył w Lahti dało mu 50. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu[19].
11 grudnia 1993 w inaugurującym sezon konkursie w Planicy Ahonen zajął 47. miejsce. Trzy dni później wPredazzo ponownie nie zdobył punktów (był 35.). Udało mu się to 17 grudnia wCourchevel, gdzie zdobył 24 punkty za zajęcie jedenastego miejsca. 19 grudnia 1993 wEngelbergu Ahonen wygrał swój pierwszy w karierze konkurs zaliczany do klasyfikacji generalnejPucharu Świata[b]. Dzięki temu osiągnięciu stał się jednym z najmłodszych w historii zwycięzców zawodów PŚ. Miał wtedy 16 lat 7 miesięcy i 8 dni[20].
9 stycznia 1994 odbyły się zawody PŚ wMurau, gdzie zajął 20. miejsce. Kolejne dwa konkursy odbyły się w czeskim Libercu, gdzie Ahonen dwukrotnie uplasował się na piątym miejscu.
Po igrzyskach brał udział w zawodach w Skandynawii. 5 marca 1994 w konkursie na normalnej skoczniSalpausselkä wLahti był dwudziesty, natomiast cztery dni później wÖrnsköldsvik był siódmy.
Po mistrzostwach skoczkowie rywalizowali w konkursach wThunder Bay. 26 marca Ahonen był 32., natomiast dzień później zajął ósme miejsce. 388 punktów zdobytych przez cały sezon dało mu 10. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[19].
Inauguracja sezonu1994/95 odbyła się w Planicy. 10 grudnia 1994 w pierwszym konkursie Ahonen stanął na najniższym stopniu podium, natomiast dzień później był czwarty.
8 stycznia 1995 konkurs naMühlenkopfschanze ukończył na czwartej pozycji. W konkursach wEngelbergu dwukrotnie stanął na podium – był drugi i trzeci. Tydzień później wSapporo znów był drugi i trzeci. 28 i 29 stycznia w Lahti był jedenasty na skoczni normalnej i osiemnasty na dużej. Na skoczniPuijo wKuopio zajął piątą lokatę. 4 i 5 lutego 1995 wFalun był 30. oraz 7. Konkurs w Lillehammer ukończył na 23. pozycji. Ahonen nie wziął udziału w zmaganiach na skoczni w Oslo. 18 i 19 lutego wystąpił wVikersund, gdzie zajął 14. i 4. miejsce. 25 lutego na skoczniim. Heiniego Klopfera wOberstdorfie ponownie uczestniczył w konkursie lotów, był ósmy. Był to ostatni konkurs PŚ w tym sezonie. W klasyfikacji końcowej zajął miejsce na najniższym stopniu podium przegrywając tylko zAndreasem Goldbergerem iRoberto Ceconem[19].
Konkursy otwarcia sezonu odbyły się w Lillehammer i tam Ahonen zajął odpowiednio czwarte oraz pierwsze miejsce (była to jego trzecia wygrana w PŚ w karierze). Na normalnej skoczni wVillach ponownie był czwarty. Na dużej skoczni w Planicy zajął miejsce trzecie. Piąty był w Predazzo. WChamonix zajął miejsce tuż za pierwszą trzydziestką, a wOberhofie był 38.
Tydzień po zakończeniu TCS odbyły się konkursy w Engelbergu, w których Ahonen zajął 37. oraz 20. miejsce. Później uczestniczył w konkursach w Sapporo, gdzie był piętnasty i szesnasty. 27 i 28 stycznia 1996 zawody pucharowe gościły naWielkiej Krokwi, gdzie zajmował miejsca 17. i 19.
Tydzień później odbyły się dwa konkursy wIron Mountain. Ahonen był tam czwarty i dziewiąty. Zawody w Kuopio ukończył na piątym miejscu, natomiast w Lahti na 7. i 14. W zawodach na skoczniČerťák zajął 10. miejsce. W Falun był osiemnasty, natomiast w Oslo był drugi (przegrał tylko zAdamem Małyszem). Podobnie jak przed rokiem ukończył sezon na trzecim miejscu z dorobkiem 1054 punktów[19].

W pierwszych konkursach nowego sezonu Ahonen nie zdobył punktów Pucharu Świata, zajął bowiem 48. oraz 34. miejsce w zawodach otwarcia w Lillehammer. W Ruce był 23. i 5., w Harrachovie 9. i 12.
11 i 12 stycznia 1997 wystartował w konkursach naGross-Titlis-Schanze wEngelbergu, gdzie uplasował się na ósmym i drugim miejscu. W japońskich konkursach w Sapporo iHakubie zajmował piąte i dwukrotnie szóste lokaty. Konkursy w Willingen ukończył na 7. i 10. miejscu. NaKulm był piąty i czwarty.
Loty na największej skoczni świata wPlanicy przyniosły mu ósme oraz dwudzieste drugie miejsce. W ciągu całego sezonu 1996/1997 zgromadził 734 pkt, co dało mu ósme miejsce w klasyfikacji końcowej[19].
W pierwszych konkursach sezonu, które odbyły się w Lillehammer, zajął 24. i 34. miejsce. W Predazzo i Villach zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. W pierwszym z konkursów w Engelbergu był trzeci, natomiast w drugim był siódmy.
Siódmą lokatę wywalczył w konkursie wRamsau. 17 i 18 stycznia 1998 konkursy Pucharu Świata odbyły się w Zakopanem. Fin wywalczył tam drugie oraz szóste miejsce.
5 lutego 1998 odbyły się indywidualne zawody Pucharu Świata na skoczni w Sapporo, Ahonen zajął tam trzecie miejsce.
Pierwsze zawody po igrzyskach odbyły się w norweskimVikersund na skoczni mamuciej. Ahonen uplasował się tam odpowiednio na 18. i 11. miejscu. Zawody w Kuopio zakończyły się dla niego dwunastym miejscem, natomiast 7 marca 1998 w Lahti odniósł swoje piąte zwycięstwo w zawodach o Puchar Świata.
W konkursach na mamuciej skoczni w Planicy Janne Ahonen nie wystąpił. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce dziewiąte, zdobywając 836 punktów (o 417 mniej niż zdobywca kryształowej kuliPrimož Peterka)[19].
Sezon rozpoczął od trzech drugich miejsc (w Lillehammer i pierwszym konkursie w Chamonix). Kolejny konkurs zakończył się jego triumfem. Konkursy w Predazzo i Oberhofie ukończył tuż poza pierwszą szóstką. Wygrał dwa konkursy w Harrachovie i został liderem klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.
Po TCS Ahonen powiększył przewagę w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata nad drugimMartinem Schmittem.W Engelbergu był pierwszy i czwarty, w Zakopanem był drugi i pierwszy. W Sapporo był ósmy i siódmy, w Willingen szósty i czternasty. W Harrachovie nadużej skoczni odniósł zwycięstwo (ostatnie w sezonie).
W Planicy odbyły się trzy konkursy. Już po pierwszym, w którym Ahonen uplasował się na piątym miejscu, został wyprzedzony w klasyfikacji generalnej przez Martina Schmitta. W kolejnych zawodach był ósmy i dziewiąty, co nie pozwoliło mu odzyskać prowadzenia w PŚ. W klasyfikacji generalnej zajął drugie miejsce z dorobkiem 1695 pkt[19].
W pierwszych zawodach w Kuopio zajął 37. i 66. miejsce. Tydzień później w Predazzo był 10., ale w kolejnym konkursie był znowu poza trzydziestką (33.). Później zwyciężył w Villach i zajął dwa drugie miejsca w Zakopanem.
Tradycyjnie od czterech lat stanął na podium w Engelbergu (był drugi i trzeci). W konkursach w Sapporo zajmował miejsca: szóste i drugie, natomiast w Hakubie czwarte. W Willingen znowu był wśród trzech najlepszych – był drugi i trzeci.
W konkursach w Iron Mountain (26 i 27 lutego 2000) uplasował się na 19. i 9. miejscu. We wszystkich kolejnych zawodach do zakończenia sezonu stawał na podium.
19 marca 2000 odbył się konkurs na największej skoczni świata. Ahonen zajął tam drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce trzecie, przegrał tylko z Martinem Schmittem i Andreasem Widhölzlem. Zdobył 1437 punktów[19].
W pierwszych trzech konkursach sezonu, które odbyły się w Kuopio, Ahonen zajął 17., 4., i 2. miejsce.
Loty w Harrachovie ukończył na piątym oraz na drugim miejscu. W zawodach próby przedolimpijskiej wPark City zajął piątą lokatę. W konkursach w Japonii zajmował miejsca pod koniec pierwszej dziesiątki. W Willingen nie wystartował.
Po mistrzostwach świata odbyły się loty na mamuciej skoczni w Oberstdorfie. Ahonen zajął tam 10. oraz 46. miejsce.
W generalnej klasyfikacji Pucharu Świata był piąty z dorobkiem 686 pkt[19].
W Kuopio, w pierwszym konkursie sezonu 2001/2002 zajął 33. lokatę. W drugim konkursie w Kuopio oraz w zawodach w Titisee-Neustadt nie wystartował. Wystąpił dopiero w Villach, gdzie był dziewiętnasty. Konkursy w Engelbergu ukończył na 18. oraz na 11. miejscu. Nie wystartował w konkursach we Predazzo.
W Willingen zajął ósme miejsce. Podczas pierwszych konkursów na nowo przebudowanejWielkiej Krokwi wZakopanem uplasował się na 34. oraz na 14. miejscu. W japońskich konkursach nie wystąpił.
Konkurs drużynowy, który odbył się w Planicy wygrali Finowie. Konkurs indywidualny zaplanowany na 24 marca 2002 został odwołany[47].Ahonen zajął piętnaste miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Zdobył 356 pkt[19].

Janne Ahonen rozpoczął sezon od dwóch miejsc na podium wRuce, zajął kolejno trzecie i drugie miejsce. W Trondheim był dziewiąty i czwarty. Jego występy wTitisee-Neustadt to czwarta i dziesiąta lokata. W Engelbergu 21 grudnia 2002 wygrał pierwsze zawody PŚ po ponad 2,5-rocznej przerwie. Dzień później był ósmy.
Konkurs w Libercu był pierwszym w sezonie dla Fina, w którym wystartował lider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zawody te skończyły się dla niego szóstym miejscem. 18 stycznia 2003 w Zakopanem po raz pierwszy w sezonie zajął miejsce poza pierwszą dziesiątką – był dwudziesty. Dzień później był szósty. W japońskich konkursach w Hakubie i Sapporo zajmował miejsca: 6., 8. i 11. Na skoczni mamuciej w Tauplitz zajmował lokaty: 17. i 5. W niemieckim Willingen udało mu się zająć dziewiąte miejsce (stracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Hannawalda). Dzień później na tej samej skoczni był dwudziesty.
22 marca 2003 podczas zawodów w Planicy Ahonen po raz pierwszy w sezonie nie zmieścił się w pierwszej trzydziestce zawodów o Puchar Świata. Był 35. W ostatnich zawodach sezonu był 17. 1016 punktów dało mu czwartą lokatę w klasyfikacji generalnej, do podium zabrakło mu zaledwie 12 punktów[19].
Pierwsze zawody sezonu, które odbyły się w Ruce Ahonen ukończył na 23. miejscu. Po pierwszej serii był drugi, jednak w drugiej serii skakał w bardzo niekorzystnych warunkach atmosferycznych i spadł na 23. miejsce. W drugim konkursie zajął miejsce szóste. W kolejnych trzech konkursach stawał na podium. W Trondheim był drugi, wNeustadt był trzeci, a w Engelbergu drugi.
10 i 11 stycznia 2004 wygrał dwa konkursy Libercu i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Konkursy, które odbyły się w Zakopanem, ukończył na 6. i na 12. miejscu. 23 stycznia zajął drugie miejsce w konkursie na olimpijskiej skoczni w Hakubie. Dzień później w Sapporo był ponownie drugi, w kolejnych zawodach był trzeci. 7 lutego odbył się konkurs na największej skoczni w Niemczechim. Heiniego Klopfera, w którym Ahonen był drugi, przegrał tylko zRoarem Ljøkelsøyem. W Willingen zwyciężył po raz trzeci w sezonie.
28 lutego odbył się konkurs na skoczni wPark City, na której 2 lata wcześniej odbyły się igrzyska olimpijskie. Ahonen podczas tych zawodów uplasował się na czternastej pozycji. Po tym konkursie miał w klasyfikacji generalnej 198 punktów przewagi nad drugim zawodnikiem.
Janne Ahonen po raz pierwszy w karierze zdobył kryształową kulę. Zdobył 1316 punktów, zaledwie o 10 więcej niżRoar Ljøkelsøy. Była to najmniejsza różnica pomiędzy pierwszym a drugim zawodnikiem w klasyfikacji Pucharu Świata od sezonu 1993/1994 (od kiedy to obowiązujetaka punktacja za konkurs PŚ[19]).
Janne Ahonen zdominował pierwszą część sezonu 2004/2005. Wygrał pierwsze cztery konkursy z rzędu (dwa wRuce i dwa wTrondheim). Pierwszym, któremu udało się pokonać Ahonena byłAdam Małysz, a miało to miejsce 11 grudnia 2004 wHarrachovie, Fin zajął wtedy drugie miejsce. Jednak w kolejnych sześciu konkursach Ahonen ponownie wygrywał.
Wygrana, którą odniósł w Innsbrucku była szóstą z rzędu. W ten sposób ustanowił rekord w liczbie zwycięstw w konkursach Pucharu Świata z rzędu, który później został wyrównany przezMatti Hautamäkiego,Thomasa Morgensterna,Gregora Schlierenzauera iRyōyū Kobayashiego[54][55][56][57].9 stycznia odbyły się zawody w Willingen, Ahonen ponownie był najlepszy. W drugiej serii konkursu pobił rekord skoczni. W zawodach na skoczni Kulm nie wystartował z powodu choroby[58]. W pełni sił powrócił na konkursy wTitisee-Neustadt. W pierwszym z nich zwyciężył, ustanawiając rekord dwunastu zwycięstw w sezonie[59], natomiast w drugim po raz pierwszy w całym sezonie nie stanął na podium – był siódmy. 29 i 30 stycznia zajął czwarte i drugie miejsce na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Po zawodach w Zakopanem ponownie zachorował na grypę, przez co nie wystartował w konkursach w Sapporo oraz w próbie przedolimpijskiej wPragelato.

19 marca 2005 w Planicy odbył się przedostatni konkurs sezonu. Ahonen był tam siedemnasty, mimo że po pierwszej serii był dopiero trzydziesty po zakończonym upadkiem skoku na odległość 215 m. 20 marca w pierwszej konkursowej serii ustanowił swój rekord życiowy i rekord swojego kraju w długości skoku (233,5 m.), natomiast w drugiej oddał najdłuższy skok w historii – 240 metrów, który jednak zakończył się upadkiem[61]. Oddał najdłuższe skoki obu serii, ale z powodu upadku zajął 6. miejsce.
Ahonen zdobył w ciągu 28 konkursów sezonu, spośród których startował w 23, 1715 punktów i po raz drugi z rzędu odebrał kryształową kulę za Puchar Świata[19].
26 listopada 2005 odbyły się dwa konkursy w Ruce, gdzie Ahonen zajmował drugie miejsca. Zdobył łącznie 160 pkt. i na następne zawody pojechał jako lider Pucharu Świataex aequo zRobertem Kranjcem[62]. Konkursy zaplanowane na 3 i 4 grudnia zostały przeniesione z Trondheim do Lillehammer. Zajął w nich piąte i szóste miejsce. Konkursy na dużej skoczni w Harrachovie ukończył dwukrotnie na podium, był trzeci oraz drugi. 18 grudnia konkurs w Engelbergu ukończył na czwartym miejscu.
Podobnie jak większość zawodników ze światowej czołówki z powodu zbliżających się igrzysk, Ahonen nie wziął udziału w konkursach zaliczanych do klasyfikacji PŚ w Sapporo. 28 i 29 stycznia 2006 w Zakopanem był trzeci i drugi. W Willingen był szósty.
18 marca 2006 w Planicy oddał skoki na odległości 209 i 212,5 m. Dały mu one jedenaste miejsce. W ostatnich zawodach sezonu 2005/2006 uplasował się na ostatnim miejscu w pierwszej dziesiątce, po skokach na odległość 204 i 217,5 m.Nie udało mu się odnieść trzeciego zwycięstwa w klasyfikacji generalnej z rzędu. Wywalczył drugie miejsce z dorobkiem 1024 pkt., przegrał z Jakubem Jandą o 127 pkt[19].
Pierwszy konkurs sezonu w Ruce Ahonen ukończył na 55. miejscu. Podobnie jak przed rokiem konkursy z Trondheim zostały przeniesione do Lillehammer i Fin zajął tam 6. i 7. miejsce. WEngelbergu zajął 21. i 14. pozycję.
13 stycznia 2007 konkurs na mamuciej skoczni w Vikersund zakończył tuż za podium – na miejscu czwartym. Tydzień później w jednoseryjnym konkursie w Zakopanem zajął 25. lokatę. 27 i 28 stycznia odbyły się konkursy na Schattenbergschanze w Oberstdorfie. Fin zajął w nich dwukrotnie ósme miejsce. Aby lepiej przygotować się do zbliżających się mistrzostw świata, nie wystartował w konkursach w Neustadt, Klingenthal oraz w Willingen.
W dniach 23–25 marca 2007 odbyły się trzy indywidualne konkursy PŚ w Planicy. Ahonen zajął w nich 7., 9. i 17. miejsce. Zdobył 539 punktów do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, co dało mu ósme miejsce. Ani raz nie stanął na podium, co ostatnio zdarzyło mu się 14 lat wcześniej w debiutanckim sezonie 1992/1993[19].
1 grudnia 2007 w Ruce zajął czternaste miejsce. Rywalizację w konkursach w Trondheim ukończył na czwartym oraz siódmym miejscu. Na normalnej skoczni w Villach po raz pierwszy od prawie dwóch lat stanął na podium Pucharu Świata, zajął drugie i trzecie miejsce. W zawodach naGross-Titlis-Schanze uplasował się na 16. i 15. miejscu.
W zawodach, które 12 stycznia 2008 odbyły się w Predazzo Fin był piąty. Dzień później zajął czwartą pozycję. 20 stycznia namamucie w Harrachovie odniósł swoją 35. wygraną w Pucharze Świata. W Zakopanem był trzynasty i szesnasty. 8 i 9 lutego na skoczniJeštěd wLibercu zajął odpowiednio 4. i 5. miejsce. W Willingen udało mu się wskoczyć na 9. miejsce.
14 marca 2008 w Planicy po raz sto piąty w karierze stanął na podium PŚ. Zajął drugie miejsce po skokach 212,5 i 221,5 m. Przegrał wyłącznie z Gregorem Schlierenzauerem. Dzień później był piąty. Przez cały sezon zdobył 1291 punktów PŚ i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej (po raz ósmy w karierze na podium). Przegrał o 503 pkt. z Thomasem Morgensternem i o 270 z Gregorem Schlierenzauerem[19].
26 marca 2008 ogłosił koniec swojej kariery narciarskiej. Oficjalnym powodem był brak motywacji oraz chęć odejścia ze sportu w chwale[72].
9 lipca 2008 wLahti odbył się pożegnalny konkurs z udziałem Janne Ahonena. Na liście zaproszonych znaleźli się:
Skoczkowie
Sędziowie
Ahonen wygrał, na drugim miejscu uplasował sięAdam Małysz, a trzeci byłGeorg Späth[73].Po skoku Ahonena skoczkowie utworzyli dla niego szpaler z nart, pod którym przejechał.
8 marca 2009 ogłosił, iż zamierza powrócić do skakania. Zapowiedział, że jego głównym celem jest zdobycie złotego medaluzimowych igrzysk olimpijskich w Vancouver[74]. Do rywalizacji powrócił w listopadzie 2009. Występ na igrzyskach skończył się niepowodzeniem – zarówno Ahonen, jak i reprezentacja Finlandii nie zdobyła żadnego medalu w konkursach skoków.
Po ponad półtorarocznej przerwie Ahonen powrócił do skakania w Pucharze Świata 28 listopada 2009 w konkursie w Ruce. Zajął tam 34. miejsce. 5 grudnia 2009 wLillehammer zajął miejsce dziewiąte. Dzień później nie wystąpił z powodu choroby[75]. 18 grudnia w zawodach wEngelbergu zajął 16. miejsce. Dzień później na tej samej skoczni był trzynasty. W jednoseryjnym konkursie, który odbył się 20 grudnia, zamknął pierwszą dziesiątkę. Ahonen w drugiej serii został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon, jednak chwilę po jego skoku drugą serię odwołano, a za oficjalne wyniki przyjęto rezultaty serii pierwszej[76].
9 stycznia 2010 w zawodach namamuciej skoczniKulm Finowi udało się zająć 9. lokatę. Dzień później nie udało mu się wejść do pierwszej dziesiątki konkursu, był dwunasty. 16 i 17 stycznia nie wystartował w konkursach w japońskim Sapporo. 22 i 23 stycznia w Zakopanem dwukrotnie uplasował się na miejscach w czołowej dziesiątce, był odpowiednio siódmy i dziewiąty. 31 stycznia 2010 wziął udział w zawodach na mamuciej skoczni im. Heiniego Klopfera, w których po skokach na 190 i 190,5 m. zajął 11. pozycję. W klasyfikacji generalnej lotów narciarskich zajął 10. miejsce. Nie wystąpił w konkursach wKlingenthal orazWillingen.

27. miejsce zajął w rywalizacji o Puchar Świata na skoczni w Lahti 7 marca 2010. Oddał skoki na odległość 115 i 113 metrów, za które uzyskał 212,9 pkt. W kolejnych konkursach turnieju nie wziął udziału, w związku z czym zajął 51. miejsce w klasyfikacji generalnej.
Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, które odbyły się 19–20 marca 2010 Ahonen uplasował się na 27. pozycji. Pierwszego dnia oddawał skoki na odległość 182 i 189,5 m, natomiast drugiego dwukrotnie na 197 m. Zgromadził 701,1 pkt. i do zdobywcy złotego medaluSimona Ammanna stracił ponad 200 pkt. Nie wystartował on w konkursie drużynowym, w którym Finlandia zdobyła brązowy medal.
Janne Ahonen rozpoczął sezon od braku kwalifikacji do konkursu wRuce, gdyż został zdyskwalifikowany po tym jak oddał swój skok po czasie. Ta kontrowersyjna dyskwalifikacja przyczyniła się zmian w przepisach polegających na tym, że zielone światło nie będzie oznaczało dla skoczka konieczności oddania skoku, a światło może zostać wyłączone, jeśli trener zauważy, że warunki atmosferyczne uniemożliwią oddanie skoku, a nowa możliwość startu zostanie wyznaczona przez jury.
Do konkursu wKuopio zakwalifikował się skokiem na 111.0 m. W konkursie skoczył 112.5 m i zajął 35. miejsce. Nie wystąpił w konkursach wLillehammer. WEngelbergu punktował dwukrotnie – raz zajął 24., następnie 34., po czym 20. pozycję. Po TCS następnymi zawodami w jakich brał udział były te wZakopanem, gdzie zajął 35., 39. i 47. miejsce. Nie zakwalifikował się do zawodów wVikersund.
5 marca ogłosił po raz drugi zakończenie kariery. 13 marca 2011 oddał ostatni skok przed przerwą w uprawianiu dyscypliny. W rodzinnym Lahti zajął 34. miejsce w konkursie, skacząc 117 m i zdobywając 109 punktów.
Najlepsze miejsce jakie zajął w sezonie to 5. podczas noworocznego konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Ga-Pa. Ogółem wystartował w dwunastu konkursach, punktował w czterech, raz udało mu się znaleźć w pierwszej dziesiątce.
W pierwszym z konkursów59. Turnieju Czterech Skoczni, w Oberstdorfie znalazł się w parze zManuelem Fettnerem. Przegrał z nim rywalizację, skacząc 119,5 m, jednak zakwalifikował się do drugiej serii jakolucky loser. Tam skoczył 110,5 m i zajął 31. pozycję.W Garmisch-Partenkirchen został zestawiony w parę zAndreasem Wankiem. Rozegrana została tylko jedna seria, w trakcie której skoczył 134 m i zajął 5. miejsce.W Innsbrucku jego konkurentem był Anders Bardal, który skoczył 122 m i pokonał Ahonena, który oddał skok 118,5 m. Ahonen znalazł się na 31. miejscu.W Bischofshofen zakwalifikował się do drugiej serii jakolucky loser, gdyż pokonał go zestawiony z nim w parę Martin Schmitt. Ahonen zajął 20. miejsce przy skokach 121,5 m i 125,5 m.W klasyfikacji generalnej turnieju Ahonen zajął 24. miejsce.

Na skoczni K-120Holmenkollbakken oddał skoki 121.0 m i 115.0 m zajmując 30. miejsce.
5 marca 2011 podjął kolejną decyzję o zakończeniu swojej kariery. Jako powód podawał, że treningi i życie pełne wyrzeczeń przychodzi mu z coraz większym trudem.
W styczniu 2013 w wywiadzie dla telewizji MTV3 zapowiedział kolejny powrót do skoków, uzasadniając go chęcią zdobycia medalu olimpijskiego wSoczi[78]. Do rywalizacji powrócił już latem 2013 startując w kilku konkursachLetniego Grand Prix.

Przed sezonem letnim 2013 Ahonen ogłosił wznowienie kariery, co znalazło potwierdzenie w składzie reprezentacji Finlandii, gdzie znalazł się w kadrze A[79]. W pierwszych zawodach po wznowieniu kariery, które odbyły się w lipcu w ramach cyklu Finlandia Veikkaus Cup na obiekcie HS 100 wRovaniemi, uplasował się na piątej pozycji, oddając skoki na 87,5 m i 93 m[80]. Następny konkurs tego cyklu rozegrano na dużym obiekcie wRuce. Po pierwszej serii Ahonen prowadził, lądując na 136. metrze zeskoku. W drugiej oddał skok na 122,5 m i spadł na drugą pozycję, przegrywając zLaurim Asikainenem[81]. W ostatnim konkursie, na normalnej skoczni wVuokatti odniósł zwycięstwo, po skokach na 99 m i 90,5 m, wyprzedzając Lauriego Asikainena o 11,5 pkt. Tym samym zapewnił sobie pierwszą lokatę w ostatecznej klasyfikacji generalnej krajowego cyklu[82].
W kwalifikacjach do otwierającegoLetnie Grand Prix konkursu wHinterzarten zajął trzecie miejsce i oddał najdłuższy skok – 106,5 m (tyle samo osiągnąłSeverin Freund, jednak był on wśród prekwalifikowanych zawodników)[83]. Dwa dni później, 28 lipca, w konkursie głównym uplasował się na siódmej pozycji. Po pierwszej serii, w której skoczył na 100 m był piętnasty, jednak skacząc półtora metra dalej w drugiej zapewnił sobie awans[84]. Dla Ahonena były to pierwsze punkty zdobyte w Letniej Grand Prix od 16 sierpnia 2007.
W październiku 2018 po raz trzeci ogłosił zakończenie sportowej kariery[85].
| Turniej | 2017 | 2016 | 2015 | 2014 | 2013 | 2012 | 2011 | 2010 | 2009 | 2008 | 2007 | 2006 | 2005 | 2004 | 2003 | 2002 | 2001 | 2000 | 1999 | 1998 | 1997 | 1996 | 1995 | 1994 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Puchar Świata | 50 | – | 58 | 31 | – | – | 44 | 11 | – | 3 | 8 | 2 | 1 | 1 | 4 | 15 | 5 | 3 | 2 | 9 | 8 | 3 | 3 | 10 |
| Puchar Świata w lotach | 36 | – | 46 | – | – | – | 48 | 10 | – | 1 | 7 | 10 | 22 | 2 | 16 | X | 6 | 2 | 6 | 11 | 7 | 2 | 5 | 12 |
| Turniej Czterech Skoczni | – | – | – | 23 | – | – | 24 | 2 | – | 1 | 8 | 1 | 1 | 5 | 1 | 26 | 2 | 2 | 1 | 3 | 18 | 6 | 3 | 16 |
| Turniej Nordycki | X | X | X | X | X | X | X | 51 | – | 4 | 4 | 24 | 5 | 4 | 17 | 5 | 36 | 2 | 5 | 9 | 4 | X | X | X |
| Letnie Grand Prix | – | – | 74 | 19 | – | – | – | – | – | – | 26 | 31 | 25 | 31 | 18 | 3 | 16 | 1 | 3 | 4 | – | 5 | 5 | 12 |
| Turniej Czterech Narodów | X | X | X | X | X | X | X | 60 | – | – | 13 | – | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X | X |
| 1994 | – | 25. miejsce (K-120), 37. miejsce (K-90)[86] |
| 1998 | – | 4. miejsce (K-90), 37. miejsce (K-120)[87] |
| 2002 | – | 4. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)[88] |
| 2006 | – | 6. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-125)[89] |
| 2010 | – | 4. miejsce (K-95), 31. miejsce (K-125)[90] |
| 2014 | – | 29. miejsce (K-95), 22. miejsce (K-125) |
| 2018 | – | 40. miejsce (K-98), 27. miejsce (K-125) |
| 1994 | – | 5. miejsce[86] |
| 1998 | – | 5. miejsce[87] |
| 2002 | – | srebrny medal[88] |
| 2006 | – | srebrny medal[89] |
| 2014 | – | 8. miejsce[c] |
| 2018 | – | 8. miejsce[d] |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 25. | 20 lutego | 1994 | Lysgårdsbakken | K-120 | –[e] | ind. | 108,5 m | 99,5 m | 163,4 pkt | 111,1 pkt | Jens Weißflog | |
| 5. | 23 lutego | 1994 | Lysgårdsbakken | K-120 | druż.[f] | 119,5 m | 111,0 m | 889,5 pkt (214,9 pkt) | 80,6 pkt | Niemcy | ||
| 37. | 25 lutego | 1994 | Lysgårdsbakken | K-90 | ind. | 88,0 m | 73,0 m | 186,0 pkt | 96,0 pkt | Espen Bredesen | ||
| 4. | 11 lutego | 1998 | Olimpijska | K-90 | ind. | 86,5 m | 91,5 m | 231,5 pkt | 3,0 pkt | Jani Soininen | ||
| 37. | 15 lutego | 1998 | Olimpijska | K-120 | ind. | 106,0 m | -- | 91,3 pkt | 181,0 pkt | Kazuyoshi Funaki | ||
| 5. | 17 lutego | 1998 | Olimpijska | K-120 | druż.[g] | 101,0 m | 128,0 m | 833,9 pkt (213,2 pkt) | 99,1 pkt | Japonia | ||
| 4. | 10 lutego | 2002 | Utah Olympic Park | K-90 | ind. | 95,5 m | 98,0 m | 261,5 pkt | 7,5 pkt | Simon Ammann | ||
| 9. | 13 lutego | 2002 | Utah Olympic Park | K-120 | ind. | 124,0 m | 123,5 m | 241,5 pkt | 39,9 pkt | Simon Ammann | ||
| 2. | 18 lutego | 2002 | Utah Olympic Park | K-120 | druż.[h] | 129,0 m | 125,5 m | 974,0 pkt (260,6 pkt) | 0,1 pkt | Niemcy | ||
| 6. | 12 lutego | 2006 | Trampolino a Monte | K-95 | HS-106 | ind. | 103,5 m | 100,0 m | 261,5 pkt | 5,0 pkt | Lars Bystøl | |
| 9. | 18 lutego | 2006 | Trampolino a Monte | K-125 | HS-140 | ind. | 123,5 m | 128,5 m | 234,1 pkt | 42,8 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 2. | 20 lutego | 2006 | Trampolino a Monte | K-125 | HS-140 | druż.[i] | 129,0 m | 132,0 m | 976,6 pkt (251,8 pkt) | 7,4 pkt | Austria | |
| 4. | 13 lutego | 2010 | Whistler Olympic Park Ski Jump | K-95 | HS-106 | indywid. | 102,0 m | 104,0 m | 263,0 pkt | 13,5 pkt | Simon Ammann | |
| 31. | 20 lutego | 2010 | Whistler Olympic Park Ski Jump | K-125 | HS-140 | indywid. | 125,0 m | DNS[j] | 111,0 pkt | 173,6 pkt | Simon Ammann | |
| 29. | 9 lutego | 2014 | Russkije Gorki | K-95 | HS-106 | indywid. | 97,0 m | 92,5 m | 229,2 pkt | 48,8 pkt | Kamil Stoch | |
| 22. | 15 lutego | 2014 | Russkije Gorki | K-125 | HS-140 | indywid. | 126,0 m | 123,0 m | 241,3 pkt | 37,4 pkt | Kamil Stoch | |
| 8. | 17 lutego | 2014 | Russkije Gorki | K-125 | HS-140 | druż.[c] | 124,5 m | 132,0 m | 942,8 pkt (240,6 pkt) | 98,3 pkt | Niemcy | |
| 40. | 10 lutego | 2018 | Alpensia Jumping Park | K-98 | HS-109 | indywid. | 90,5 m | – | 85,1 pkt | 174,2 pkt | Andreas Wellinger | |
| 27. | 17 lutego | 2018 | Alpensia Jumping Park | K-125 | HS-142 | indywid. | 124,5 m | 115,5 m | 210,6 pkt | 75,1 pkt | Kamil Stoch | |
| 8. | 19 lutego | 2018 | Alpensia Jumping Park | K-125 | HS-142 | druż.[d] | 122,5 m | 120,5 m | 790,4 pkt (214,3 pkt) | 308,1 pkt | Norwegia |
| 1993 | – | 31. miejsce (K-115)[91] |
| 1995 | – | 9. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)[92] |
| 1997 | – | złoty medal (K-90), 8. miejsce (K-120)[93] |
| 1999 | – | 4. miejsce (K-120), 4. miejsce (K-90)[94] |
| 2001 | – | brązowy medal (K-116), 6. miejsce (K-90)[95] |
| 2003 | – | 35. miejsce (K-120)[96] |
| 2005 | – | brązowy medal (K-90),złoty medal (K-120)[97] |
| 2007 | – | 6. miejsce (K-120), 14. miejsce (K-90)[98] |
| 2011 | – | 20. miejsce (K-95), 30.miejsce (K-120)[99] |
| 2015 | – | 15. miejsce (K-90), 19. miejsce (K-120) |
| 2017 | – | 25. miejsce (K-90), 23. miejsce (K-116) |
| 1993 | – | 6. miejsce[91] |
| 1995 | – | złoty medal[92] |
| 1997 | – | złoty medal[93] |
| 1999 | – | 4. miejsce[94] |
| 2001 | – | srebrny medal (K-116),srebrny medal (K-90)[95] |
| 2003 | – | złoty medal[96] |
| 2005 | – | 4. miejsce (K-90),srebrny medal (K-120)[97] |
| 2007 | – | 4. miejsce[98] |
| 2011 | – | 8. miejsce (K-95)[100], 7. miejsce (K-120)[101] |
| 2015 | – | 10. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[k], 9. miejsce (K-120)[l] |
| 2017 | – | 11. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[m], 6. miejsce (K-116)[n] |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 31. | 21 lutego | 1993 | Lugnet | K-115 | –[e] | ind. | 103,0 m | 76,0 m | 131,1 pkt | 110,3 pkt | Espen Bredesen | |
| 6. | 23 lutego | 1993 | Lugnet | K-115 | druż.[o] | 93,0 m | 94,0 m | 696,7 pkt (145,8 pkt) | 124,8 pkt | Norwegia | ||
| 9. | 12 marca | 1995 | Normal Thunder | K-90 | ind. | 86,5 m | 87,0 m | 219,5 pkt | 46,5 pkt | Takanobu Okabe | ||
| 1. | 16 marca | 1995 | Big Thunder | K-120 | druż.[p] | 123,5 m | 121,5 m | 889,0 pkt (244,5 pkt) | – | |||
| 9. | 18 marca | 1995 | Big Thunder | K-120 | ind. | 108,5 m | 118,0 m | 208,2 pkt | 64,4 pkt | Tommy Ingebrigtsen | ||
| 1. | 22 lutego | 1997 | Granåsen | K-90 | ind. | 95,0 m | 98,5 m | 263,5 pkt | – | |||
| 1. | 27 lutego | 1997 | Granåsen | K-120 | druż.[p] | 114,5 m | 123,0 m | 955,3 pkt (231,0 pkt) | – | |||
| 8. | 1 marca | 1997 | Granåsen | K-120 | ind. | 111,5 m | 126,5 m | 231,9 pkt | 20,2 pkt | Masahiko Harada | ||
| 4. | 21 lutego | 1999 | Paul-Ausserleitner-Schanze | K-120 | ind. | 123,5 m | 126,0 m | 254,1 pkt | 9,3 pkt | Martin Schmitt | ||
| 4. | 23 lutego | 1999 | Paul-Ausserleitner-Schanze | K-120 | druż.[q] | 123,0 m | 110,5 m | 855,7 pkt (220,3 pkt) | 133,2 pkt | Niemcy | ||
| 4. | 26 lutego | 1999 | Mattensprunganlage | K-90 | ind. | 94,0 m | 93,0 m | 249,0 pkt | 6,0 pkt | Kazuyoshi Funaki | ||
| 3. | 19 lutego | 2001 | Salpausselkä | K-116 | ind. | 124,5 m | 125,5 m | 267,4 pkt | 8,9 pkt | Martin Schmitt | ||
| 2. | 21 lutego | 2001 | Salpausselkä | K-116 | druż.[r] | 112,5 m | 126,0 m | 900,2 pkt (245,2 pkt) | 39,6 pkt | Niemcy | ||
| 6. | 23 lutego | 2001 | Salpausselkä | K-90 | ind. | 86,0 m | 87,5 m | 216,5 pkt | 29,5 pkt | Adam Małysz | ||
| 2. | 25 lutego | 2001 | Salpausselkä | K-90 | druż.[s] | 90,0 m | 93,0 m | 951,5 pkt (240,5 pkt) | 2,0 pkt | Austria | ||
| 35. | 22 lutego | 2003 | Trampolino Dal Ben | K-120 | ind. | 120,0 m[t] | – | 93,5 pkt | 195,5 pkt | Adam Małysz | ||
| 1. | 23 lutego | 2003 | Trampolino Dal Ben | K-120 | druż.[u] | 118,5 m | 124,0 m | 1046,6 pkt (236,5 pkt) | – | |||
| 3. | 19 lutego | 2005 | Schattenbergschanze | K-90 | HS-100 | ind. | 97,0 m | 92,0 m | 249,0 pkt | 7,0 pkt | Rok Benkovič | |
| 4. | 20 lutego | 2005 | Schattenbergschanze | K-90 | HS-100 | druż.[v] | 95,0 m | 97,0 m | 928,0 pkt (254,5 pkt) | 42,5 pkt | Austria | |
| 1. | 25 lutego | 2005 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | ind. | 141,5 m | 142,5 m | 313,2 pkt | – | ||
| 2. | 26 lutego | 2005 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | druż.[w] | 129,5 m | 142,5 m | 1122,9 pkt (282,1 pkt) | 14,4 pkt | Austria | |
| 6. | 24 lutego | 2007 | Ōkurayama | K-120 | HS-134 | ind. | 123,0 m | 130,0 m | 249,9 pkt | 16,2 pkt | Simon Ammann | |
| 4. | 25 lutego | 2007 | Ōkurayama | K-120 | HS-134 | druż.[x] | 124,0 m | 119,0 m | 869,8 pkt (231,4 pkt) | 130,4 pkt | Austria | |
| 14. | 3 marca | 2007 | Miyanomori | K-90 | HS-98 | ind. | 93,5 m | 90,5 m | 236,0 pkt | 41,0 pkt | Adam Małysz | |
| 20. | 26 lutego | 2011 | Midtstubakken | K-95 | HS-106 | indywid. | 96,0 m | 94,0 m | 223,0 pkt | 46,2 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 8. | 27 lutego | 2011 | Midtstubakken | K-95 | HS-106 | druż.[100] | 100,0 m | 94,5 m | 900,5 pkt (221,1 pkt) | 125,0 pkt | Austria | |
| 30. | 3 marca | 2011 | Holmenkollbakken | K-120 | HS-134 | indywid. | 121,0 m | 115,0 m | 209,1 pkt | 78,4 pkt | Gregor Schlierenzauer | |
| 7. | 5 marca | 2011 | Holmenkollbakken | K-120 | HS-134 | druż.[101] | 117,5 m | – | 408,3 pkt (102,1 pkt) | 91,7 pkt | Austria | |
| 15. | 21 lutego | 2015 | Lugnet | K-90 | HS-100 | indywid. | 90,5 m | 89,0 m | 221,6 pkt | 31,1 pkt | Rune Velta | |
| 10. | 22 lutego | 2015 | Lugnet | K-90 | HS-100 | druż. mix.[k] | 89,0 m | – | 369,5 pkt (103,2 pkt) | 548,4 pkt | Niemcy | |
| 19. | 26 lutego | 2015 | Lugnet | K-120 | HS-134 | indywid. | 118,5 m | 122,5 m | 206,5 pkt | 62,2 pkt | Severin Freund | |
| 9. | 28 lutego | 2015 | Lugnet | K-120 | HS-134 | druż.[l] | 109,0 m | – | 328,5 pkt (77,8 pkt) | 544,1 pkt | Norwegia | |
| 25. | 25 lutego | 2017 | Salpausselkä | K-90 | HS-100 | indywid. | 90,5 m | 89,5 m | 226,3 pkt | 44,5 pkt | Stefan Kraft | |
| 11. | 26 lutego | 2017 | Salpausselkä | K-90 | HS-100 | druż. mix.[m] | 90,5 m | – | 397,4 pkt (116,5 pkt) | 638,1 pkt | Niemcy | |
| 23. | 2 marca | 2017 | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | indywid. | 115,0 m | 116,0 m | 225,6 pkt | 53,7 pkt | Stefan Kraft | |
| 6. | 4 marca | 2017 | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | druż.[n] | 116,0 m | 112,0 m | 926,5 pkt (228,8 pkt) | 177,7 pkt | Polska | |
| 1994 | – | 12. miejsce[102] |
| 1996 | – | srebrny medal[103] |
| 1998 | – | 8. miejsce[104] |
| 2000 | – | brązowy medal[105] |
| 2002 | – | 24. miejsce[106] |
| 2004 | – | srebrny medal[24] |
| 2006 | – | 8. miejsce[24] |
| 2008 | – | brązowy medal[24] |
| 2010 | – | 27. miejsce[24] |
| 2018 | – | 22. miejsce |
| 2004 | – | srebrny medal[24] |
| 2006 | – | srebrny medal[24] |
| 2008 | – | srebrny medal[24] |
| 2018 | – | 8. miejsce[24] |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Skok 4 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 12. | 20 marca | 1994 | Velikanka | K-185 | –[e] | ind. | 120,0 m | 159,0 m | –[y] | –[y] | 228,8 pkt | 122,5 pkt | Jaroslav Sakala | |
| 2. | 10–11 lutego | 1996 | Kulm | K-185 | ind. | 179,0 m | 191,0 m | 192,0 m | 194,0 m | 734,2 pkt | 3,9 pkt | Andreas Goldberger | ||
| 8. | 24 stycznia | 1998 | im. Heiniego Klopfera | K-185 | ind. | 187,0 m | 177,5 m | 191,0 m | 183,5 m | 702,8 pkt | 63,6 pkt | Kazuyoshi Funaki | ||
| 3. | 12–14 lutego | 2000 | Vikersundbakken | K-185 | ind. | 147,5 m | 180,5 m | 190,0 m | –[y] | 484,1 pkt | 52,7 pkt | Sven Hannawald | ||
| 24. | 9–10 marca | 2002 | Čerťák | K-185 | ind. | 160,0 m | 151,5 m | –[y] | –[y] | 270,3 pkt | 126,0 pkt | Sven Hannawald | ||
| 2. | 20–21 lutego | 2004 | Velikanka | K-185 | HS-215 | ind. | 190,0 m | 225,0 m | 216,5 m | 201,5 m | 814,1 pkt | 18,0 pkt | Roar Ljøkelsøy | |
| 2. | 22 lutego | 2004 | Velikanka | K-185 | HS-215 | druż.[z] | 211,5 m | 217,5 m | 1704,1 pkt (422,3 pkt) | 7,7 pkt | Norwegia | |||
| 8. | 13–14 stycznia | 2006 | Kulm | K-185 | HS-203 | ind. | 192,5 m | 197,0 m | 167,0 m | 195,0 m | 715,8 pkt | 72,2 pkt | Roar Ljøkelsøy | |
| 2. | 15 stycznia | 2006 | Kulm | K-185 | HS-203 | druż.[i] | 196,0 m | 193,5 m | 1477,2 pkt (377,4 pkt) | 20,7 pkt | Norwegia | |||
| 3. | 22–23 lutego | 2008 | im. Heiniego Klopfera | K-185 | HS-213 | ind. | 210,5 m | 206,5 m | 209,0 m | 208,5 m | 811,9 pkt | 23,5 pkt | Gregor Schlierenzauer | |
| 2. | 24 lutego | 2008 | im. Heiniego Klopfera | K-185 | HS-213 | druż.[aa] | 195,5 m | 194,0 m | 1477,0 pkt (372,4 pkt) | 76,3 pkt | Austria | |||
| 27. | 19–20 lutego | 2010 | Letalnica | K-185 | HS-215 | ind. | 182,0 m | 189,5 m | 197,0 m | 197,0 m | 701,1 pkt | 234,7 pkt | Simon Ammann | |
| 22. | 19–20 stycznia | 2018 | im. Heiniego Klopfera | K-200 | HS-235 | indywid. | 182,0 m | 194,5 m | 192,0 m | –[y] | 500,0 pkt | 151,9 pkt | Daniel-André Tande | |
| 8. | 21 stycznia | 2018 | im. Heiniego Klopfera | K-200 | HS-235 | druż.[ab] | 190,0 m | 189,0 m | 1262,2 pkt (358,5 pkt) | 400,0 pkt | Norwegia | |||
| 1993 | – | złoty medal |
| 1994 | – | złoty medal |
| 1993 | – | złoty medal[ac] |
| 1994 | – | złoty medal[ad] |
Janne Ahonen w całej swojej karierze osiem razy stał na podium w klasyfikacji generalnej, a dwukrotnie w tej klasyfikacji zwyciężał.
| Sezon | Miejsce[107] |
|---|---|
| 1992/1993 | 50. |
| 1993/1994 | 10. |
| 1994/1995 | 3. |
| 1995/1996 | 3. |
| 1996/1997 | 8. |
| 1997/1998 | 9. |
| 1998/1999 | 2. |
| 1999/2000 | 3. |
| 2000/2001 | 5. |
| 2001/2002 | 15. |
| 2002/2003 | 4. |
| 2003/2004 | 1. |
| 2004/2005 | 1. |
| 2005/2006 | 2. |
| 2006/2007 | 8. |
| 2007/2008 | 3. |
| 2009/2010 | 11. |
| 2010/2011 | 44. |
| 2013/2014 | 31. |
| 2014/2015 | 58. |
| 2016/2017 | 50. |
Ahonen mając na koncie 36 zwycięstw jest szóstym zawodnikiem w historii pod względemliczby zwycięstw w konkursach PŚ[108]. Więcej wygranych mają tylkoGregor Schlierenzauer,Matti Nykänen,Stefan Kraft,Adam Małysz iKamil Stoch. Jako jedyny w historii pięciokrotnie wygrywał zawody PŚ w Engelbergu.
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Przypisy |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 19 grudnia | 1993 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | –[e] | 120,5 m | – | 113,4 pkt | – | |
| 2. | 1 stycznia | 1995 | Große Olympiaschanze | K-115 | 114,0 m | 112,0 m | 247,6 pkt | *TCS 1994/1995 | ||
| 3. | 3 grudnia | 1995 | Lysgårdsbakken | K-120 | 123,0 m | 131,0 m | 257,7 pkt | – | ||
| 4. | 10 stycznia | 1996 | Kulm | K-180 | 179,0 m | 191,0 m | 357,0 pkt | * Pierwszy dzieńmistrzostw świata w lotach | ||
| 5. | 7 marca | 1998 | Salpausselkä | K-116 | 125,0 m | 121,0 m | 259,7 pkt | *Turniej Nordycki 1998 | ||
| 6. | 6 grudnia | 1998 | Tremplin aux Bossons | K-95 | 98,0 m | 97,5 m | 248,0 pkt | – | ||
| 7. | 19 grudnia | 1998 | Čerťák | K-120 | 109,0 m | 132,0 m | 235,3 pkt | – | ||
| 8. | 20 grudnia | 1998 | Čerťák | K-120 | 126,0 m | 126,5 m | 252,5 pkt | – | ||
| 9. | 9 stycznia | 1999 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 126,5 m | 127,0 m | 255,3 pkt | – | ||
| 10. | 17 stycznia | 1999 | Wielka Krokiew | K-116 | 119,0 m | 128,5 m | 258,4 pkt | – | ||
| 11. | 7 lutego | 1999 | Čerťák | K-120 | 118,5 m | 123,0 m | 233,7 pkt | – | ||
| 12. | 12 grudnia | 1999 | Villacher Alpenarena | K-90 | 94,0 m | 94,0 m | 251,0 pkt | – | ||
| 13. | 4 marca | 2000 | Salpausselkä | K-90 | 91,0 m | 98,5 m | 254,5 pkt | *Turniej Nordycki 2000 | ||
| 14. | 21 grudnia | 2002 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 128,0 m | 132,0 m | 271,5 pkt | – | ||
| 15. | 4 stycznia | 2003 | Bergisel | K-120 | 122,0 m | 115,5 m | 227,5 pkt | *51. Turniej Czterech Skoczni | ||
| 16. | 10 stycznia | 2004 | Ještěd | K-120 | 127,0 m | – | 128,6 pkt | – | ||
| 17. | 11 stycznia | 2004 | Ještěd | K-120 | 139,0 m | – | 147,2 pkt | – | ||
| 18. | 14 lutego | 2004 | Mühlenkopfschanze | K-130 | 132,5 m | 133,5 m | 242,8 pkt | – | ||
| 19. | 27 listopada | 2004 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 144,5 m | 142,0 m | 318,7 pkt | – | |
| 20. | 28 listopada | 2004 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 143,0 m | 143,0 m | 308,3 pkt | – | |
| 21. | 4 grudnia | 2004 | Granåsen | K-120 | HS-131 | 132,0 m | 135,5 m | 281,5 pkt | – | |
| 22. | 5 grudnia | 2004 | Granåsen | K-120 | HS-131 | 123,0 m | 124,5 m | 246,5 pkt | – | |
| 23. | 12 grudnia | 2004 | Čerťák | K-125 | HS-142 | 140,0 m | 141,0 m | 288,8 pkt | – | |
| 24. | 18 grudnia | 2004 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-137 | 141,0 m | 137,5 m | 279,3 pkt | – | |
| 25. | 19 grudnia | 2004 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-137 | 134,0 m | 135,0 m | 260,7 pkt | – | |
| 26. | 29 grudnia | 2004 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | 127,0 m | 133,5 m | 268,4 pkt | *53. Turniej Czterech Skoczni | |
| 27. | 1 stycznia | 2005 | Große Olympiaschanze | K-115 | HS-125 | 124,0 m | 128,0 m | 260,1 pkt | *53. Turniej Czterech Skoczni | |
| 28. | 3 stycznia | 2005 | Bergisel | K-120 | HS-130 | 128,5 m | 120,0 m | 243,8 pkt | *53. Turniej Czterech Skoczni | |
| 29. | 9 stycznia | 2005 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-145 | 135,0 m | 152,0 m | 279,1 pkt | – | |
| 30. | 9 stycznia | 2005 | Hochfirstschanze | K-125 | HS-142 | 142,0 m | 138,0 m | 283,5 pkt | – | |
| 31. | 29 grudnia | 2005 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | 130,5 m | 130,0 m | 270,9 pkt | *54. Turniej Czterech Skoczni | |
| 32. | 6 stycznia | 2006 | im. P. Ausserleitnera | K-125 | HS-140 | 141,0 m | 141,5 m | 293,0 pkt | *54. Turniej Czterech Skoczni | |
| 33. | 5 stycznia | 2008 | im. P. Ausserleitnera | K-125 | HS-140 | 139,5 m | 138,0 m | 282,5 pkt | *56. Turniej Czterech Skoczni | |
| 34. | 6 stycznia | 2008 | im. P. Ausserleitnera | K-125 | HS-140 | 126,0 m | 136,0 m | 251,6 pkt | *56. Turniej Czterech Skoczni | |
| 35. | 20 stycznia | 2008 | Čerťák | K-185 | HS-205 | 199,5 m | – | 187,9 pkt | – | |
| 36. | 4 marca | 2008 | Puijo | K-120 | HS-127 | 122,5 m | 126,0 m | 248,3 pkt | *Turniej Nordycki 2008 |
| Sezon PŚ | 1. miejsce | 2. miejsce | 3. miejsce | Razem |
| 1992/1993 | – | – | – | – |
| 1993/1994 | 1 | – | – | 1 |
| 1994/1995 | 1 | 2 | 3 | 6 |
| 1995/1996 | 2 | 2 | 2 | 6 |
| 1996/1997 | – | 1 | – | 1 |
| 1997/1998 | 1 | 1 | 4 | 6 |
| 1998/1999 | 6 | 7 | – | 13 |
| 1999/2000 | 2 | 8 | 6 | 16 |
| 2000/2001 | – | 4 | – | 4 |
| 2001/2002 | – | – | 1 | 1 |
| 2002/2003 | 2 | 1 | 2 | 5 |
| 2003/2004 | 3 | 5 | 5 | 13 |
| 2004/2005 | 12 | 3 | – | 15 |
| 2005/2006 | 2 | 5 | 2 | 9 |
| 2006/2007 | – | – | – | – |
| 2007/2008 | 4 | 3 | 2 | 9 |
| 2009/2010 | – | 2 | 1 | 3 |
| 2010/2011 | – | – | – | – |
| 2013/2014 | – | – | – | – |
| 2014/2015 | – | – | – | – |
| 2015/2016 | – | – | – | – |
| 2016/2017 | – | – | – | – |
| suma | 36 | 44 | 28 | 108 |
Ahonen 108 razy stał na podium konkursów PŚ. Dwunastokrotnie zajmował miejsca na podium w Engelbergu.
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Lok. | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 19 grudnia | 1993 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | –[e] | 120,5 m | – | 113,4 pkt | 1. | – | ||
| 2. | 10 grudnia | 1994 | Srednija Velikanka | K-92 | 92,0 m | 93,0 m | 233,0 pkt | 3. | 10,0 pkt | Kazuyoshi Funaki | ||
| 3. | 1 stycznia | 1995 | Große Olympiaschanze | K-115 | 114,0 m | 112,0 m | 247,6 pkt | 1. | – | |||
| 4. | 14 stycznia | 1995 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 116,0 m | 117,5 m | 216,3 pkt | 2. | 2,9 pkt | Roberto Cecon | ||
| 5. | 15 stycznia | 1995 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 123,5 m | 124,0 m | 252,0 pkt | 3. | 6,2 pkt | Roberto Cecon | ||
| 6. | 21 stycznia | 1995 | Miyanomori | K-90 | 87,0 m | 96,0 m | 241,5 pkt | 2. | 4,0 pkt | Andreas Goldberger | ||
| 7. | 22 stycznia | 1995 | Ōkurayama | K-115 | 108,0 m | 106,5 m | 206,1 pkt | 3. | 8,6 pkt | Nicolas Dessum | ||
| 8. | 3 grudnia | 1995 | Lysgårdsbakken | K-120 | 123,0 m | 131,0 m | 257,7 pkt | 1. | – | |||
| 9. | 10 grudnia | 1995 | Bloudkova velikanka | K-120 | 130,5 m | 133,0 m | 271,8 pkt | 3. | 5,5 pkt | Mika Laitinen | ||
| 10. | 16 grudnia | 1995 | Tremplin aux Bossons | K-95 | 88,0 m | 101,5 m | 227,5 pkt | 2. | 2,0 pkt | Ari-Pekka Nikkola | ||
| 11. | 10 lutego | 1996 | Kulm | K-180 | 179,0 m | 191,0 m | 357,0 pkt | 1. | – | |||
| 12. | 11 lutego | 1996 | Kulm | K-180 | 192,0 m | 194,0 m | 377,2 pkt | 3. | 8,7 pkt | Andreas Goldberger | ||
| 13. | 17 marca | 1996 | Holmenkollbakken | K-110 | 118,0 m | 108,0 m | 242,8 pkt | 2. | 6,6 pkt | Adam Małysz | ||
| 14. | 12 stycznia | 1997 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 124,0 m | 125,0 m | 241,2 pkt | 2. | 11,7 pkt | Primož Peterka | ||
| 15. | 20 grudnia | 1997 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 111,0 m | 111,5 m | 198,5 pkt | 3. | 18,7 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 16. | 4 stycznia | 1998 | Bergisel | K-108 | 104,5 m | 117,5 m | 230,2 pkt | 3. | 10,5 pkt | Kazuyoshi Funaki | ||
| 17. | 6 stycznia | 1998 | im. P. Ausserleitnera | K-120 | 118,0 m | 121,0 m | 232,7 pkt | 3. | 14,9 pkt | Sven Hannawald | ||
| 18. | 17 stycznia | 1998 | Wielka Krokiew | K-116 | 98,0 m | 107,0 m | 181,9 pkt | 2. | 0,5 pkt | Kristian Brenden | ||
| 19. | 5 lutego | 1998 | Ōkurayama | K-120 | 133,0 m | 119,0 m | 258,1 pkt | 3. | 25,7 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 20. | 7 marca | 1998 | Salpausselkä | K-116 | 125,0 m | 121,0 m | 259,7 pkt | 1. | – | |||
| 21. | 28 listopada | 1998 | Lysgårdsbakken | K-120 | 124,5 m | 130,0 m | 261,1 pkt | 2. | 7,7 pkt | Martin Schmitt | ||
| 22. | 29 listopada | 1998 | Lysgårdsbakken | K-120 | 117,5 m | 117,5 m | 223,5 pkt | 2. | 16,4 pkt | Martin Schmitt | ||
| 23. | 5 grudnia | 1998 | Tremplin aux Bossons | K-95 | 100,5 m | 92,0 m | 240,5 pkt | 2. | 2,0 pkt | Martin Schmitt | ||
| 24. | 6 grudnia | 1998 | Tremplin aux Bossons | K-95 | 98,0 m | 97,5 m | 248,0 pkt | 1. | – | |||
| 25. | 19 grudnia | 1998 | Čerťák | K-120 | 109,0 m | 132,0 m | 235,3 pkt | 1. | – | |||
| 26. | 20 grudnia | 1998 | Čerťák | K-120 | 126,0 m | 126,5 m | 252,5 pkt | 1. | – | |||
| 27. | 1 stycznia | 1999 | Große Olympiaschanze | K-115 | 114,5 m | 118,0 m | 240,0 pkt | 2. | 7,8 pkt | Martin Schmitt | ||
| 28. | 3 stycznia | 1999 | Bergisel | K-108 | 108,5 m | 108,5 m | 226,1 pkt | 2. | 6,4 pkt | Noriaki Kasai | ||
| 29. | 6 stycznia | 1999 | im. P. Ausserleitnera | K-120 | 124,5 m | 126,0 m | 255,9 pkt | 2. | 7,4 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 30. | 9 stycznia | 1999 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 126,5 m | 127,0 m | 255,3 pkt | 1. | – | |||
| 31. | 16 stycznia | 1999 | Wielka Krokiew | K-116 | 108,5 m | 121,0 m | 227,5 pkt | 2. | 5,8 pkt | Stefan Horngacher | ||
| 32. | 17 stycznia | 1999 | Wielka Krokiew | K-116 | 119,0 m | 128,5 m | 258,4 pkt | 1. | – | |||
| 33. | 7 lutego | 1999 | Čerťák | K-120 | 118,5 m | 123,0 m | 233,7 pkt | 1. | – | |||
| 34. | 12 grudnia | 1999 | Villacher Alpenarena | K-90 | 94,0 m | 94,0 m | 251,0 pkt | 1. | – | |||
| 35. | 18 grudnia | 1999 | Wielka Krokiew | K-116 | 121,5 m | 116,0 m | 243,9 pkt | 2. | 16,1 pkt | Martin Schmitt | ||
| 36. | 19 grudnia | 1999 | Wielka Krokiew | K-116 | 124,5 m | 121,0 m | 261,3 pkt | 2. | 7,4 pkt | Martin Schmitt | ||
| 37. | 1 stycznia | 2000 | Große Olympiaschanze | K-115 | 111,5 m | 117,0 m | 231,8 pkt | 3. | 9,9 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 38. | 3 stycznia | 2000 | Bergisel | K-108 | 111,0 m | 112,5 m | 239,8 pkt | 3. | 6,9 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 39. | 6 stycznia | 2000 | im. P. Ausserleitnera | K-120 | 130,5 m | 128,0 m | 270,3 pkt | 2. | 1,6 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 40. | 8 stycznia | 2000 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 125,5 m | 119,5 m | 244,0 pkt | 2. | 14,1 pkt | Martin Schmitt | ||
| 41. | 9 stycznia | 2000 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 111,5 m | 122,5 m | 222,2 pkt | 3. | 25,1 pkt | Martin Schmitt | ||
| 42. | 22 stycznia | 2000 | Ōkurayama | K-120 | 120,5 m | 116,0 m | 226,7 pkt | 2. | 12,1 pkt | Martin Schmitt | ||
| 43. | 5 lutego | 2000 | Mühlenkopfschanze | K-120 | 114,5 m | 127,0 m | 237,2 pkt | 2. | 22,4 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 44. | 6 lutego | 2000 | Mühlenkopfschanze | K-120 | 118,0 m | 124,5 m | 240,0 pkt | 3. | 8,7 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 45. | 4 marca | 2000 | Salpausselkä | K-90 | 91,0 m | 98,5 m | 254,5 pkt | 1. | – | |||
| 46. | 5 marca | 2000 | Salpausselkä | K-116 | 120,5 m | 124,0 m | 257,5 pkt | 2. | 0,7 pkt | Martin Schmitt | ||
| 47. | 10 marca | 2000 | Granåsen | K-120 | 132,5 m | 127,0 m | 266,6 pkt | 3. | 13,2 pkt | Sven Hannawald | ||
| 48. | 12 marca | 2000 | Holmenkollbakken | K-115 | 127,0 m | 123,5 m | 266,4 pkt | 3. | 5,0 pkt | Sven Hannawald | ||
| 49. | 19 marca | 2000 | Velikanka | K-185 | 198,0 m | 211,0 m | 402,3 pkt | 2. | 8,4 pkt | Sven Hannawald | ||
| 50. | 3 grudnia | 2000 | Puijo | K-120 | 119,0 m | 124,0 m | 237,9 pkt | 2. | 0,6 pkt | Martin Schmitt | ||
| 51. | 4 stycznia | 2001 | Bergisel | K-108 | 104,0 m | 103,0 m | 214,3 pkt | 2. | 44,9 pkt | Adam Małysz | ||
| 52. | 6 stycznia | 2001 | im. P. Ausserleitnera | K-120 | 118,5 m | 124,5 m | 242,9 pkt | 2. | 31,9 pkt | Adam Małysz | ||
| 53. | 14 stycznia | 2001 | Čerťák | K-185 | 200,5 m | 193,0 m | 381,2 pkt | 2. | 16,6 pkt | Adam Małysz | ||
| 54. | 13 marca | 2002 | Lugnet | K-115 | 121,5 m | 117,5 m | 248,7 pkt | 3. | 25,8 pkt | Matti Hautamäki | ||
| 55. | 29 listopada | 2002 | Rukatunturi | K-120 | 133,5 m | 138,0 m | 291,2 pkt | 3. | 2,3 pkt | Primož Peterka | ||
| 56. | 30 listopada | 2002 | Rukatunturi | K-120 | 141,0 m | 134,5 m | 298,4 pkt | 2. | 5,4 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 57. | 21 grudnia | 2002 | Gross-Titlis-Schanze | K-120 | 128,0 m | 132,0 m | 271,5 pkt | 1. | – | |||
| 58. | 29 grudnia | 2002 | Schattenbergschanze | K-115 | 124,0 m | 118,5 m | 257,5 pkt | 3. | 5,6 pkt | Sven Hannawald | ||
| 59. | 4 stycznia | 2003 | Bergisel | K-120 | 122,0 m | 115,5 m | 227,5 pkt | 1. | – | |||
| 60. | 6 grudnia | 2003 | Granåsen | K-120 | 129,0 m | 121,5 m | 249,9 pkt | 2. | 4,4 pkt | Roar Ljøkelsøy | ||
| 61. | 14 grudnia | 2003 | Hochfirstschanze | K-125 | 133,0 m | – | 139,9 pkt | 3. | 5,9 pkt | Tami Kiuru | ||
| 62. | 20 grudnia | 2003 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | 128,5 m | 134,5 m | 251,4 pkt | 2. | 7,2 pkt | Roar Ljøkelsøy | ||
| 63. | 4 stycznia | 2004 | Bergisel | K-120 | 132,5 m | 121,0 m | 253,8 pkt | 3. | 11,4 pkt | Peter Žonta | ||
| 64. | 6 stycznia | 2004 | im. P. Ausserleitnera | K-120 | 131,5 m | 132,0 m | 261,3 pkt | 3. | 4,5 pkt | Sigurd Pettersen | ||
| 65. | 10 stycznia | 2004 | Ještěd | K-120 | 127,0 m | – | 128,6 pkt | 1. | – | |||
| 66. | 11 stycznia | 2004 | Ještěd | K-120 | 139,0 m | – | 147,2 pkt | 1. | – | |||
| 67. | 23 stycznia | 2004 | Olimpijska | K-120 | 116,0 m | 133,5 m | 240,6 pkt | 2. | 11,2 pkt | Matti Hautamäki | ||
| 68. | 24 stycznia | 2004 | Ōkurayama | K-120 | 135,5 m | 129,0 m | 279,1 pkt | 2. | 2,3 pkt | Roar Ljøkelsøy | ||
| 69. | 25 stycznia | 2004 | Ōkurayama | K-120 | 124,5 m | 128,5 m | 256,9 pkt | 3. | 6,4 pkt | Roar Ljøkelsøy | ||
| 70. | 7 lutego | 2004 | im. H.Klopfera | K-185 | 213,5 m | 198,0 m | 402,8 pkt | 2. | 11,1 pkt | Roar Ljøkelsøy | ||
| 71. | 14 lutego | 2004 | Mühlenkopfschanze | K-130 | 132,5 m | 133,5 m | 242,8 pkt | 1. | – | |||
| 72. | 7 marca | 2004 | Salpausselkä | K-116 | 126,0 m | 123,0 m | 265,6 pkt | 3. | 3,5 pkt | Bjørn Einar Romøren | ||
| 73. | 27 listopada | 2004 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 144,5 m | 142,0 m | 318,7 pkt | 1. | – | ||
| 74. | 28 listopada | 2004 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 143,0 m | 143,0 m | 308,3 pkt | 1. | – | ||
| 75. | 4 grudnia | 2004 | Granåsen | K-120 | HS-131 | 132,0 m | 135,5 m | 281,5 pkt | 1. | – | ||
| 76. | 5 grudnia | 2004 | Granåsen | K-120 | HS-131 | 123,0 m | 124,5 m | 246,5 pkt | 1. | – | ||
| 77. | 11 grudnia | 2004 | Čerťák | K-125 | HS-142 | 141,0 m | 136,5 m | 279,0 pkt | 2. | 5,2 pkt | Adam Małysz | |
| 78. | 12 grudnia | 2004 | Čerťák | K-125 | HS-142 | 140,0 m | 141,0 m | 288,8 pkt | 1. | – | ||
| 79. | 18 grudnia | 2004 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-137 | 141,0 m | 137,5 m | 279,3 pkt | 1. | – | ||
| 80. | 19 grudnia | 2004 | Gross-Titlis-Schanze | K-125 | HS-137 | 134,0 m | 135,0 m | 260,7 pkt | 1. | – | ||
| 81. | 29 grudnia | 2004 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | 127,0 m | 133,5 m | 268,4 pkt | 1. | – | ||
| 82. | 1 stycznia | 2005 | Große Olympiaschanze | K-115 | HS-125 | 124,0 m | 128,0 m | 260,1 pkt | 1. | – | ||
| 83. | 3 stycznia | 2005 | Bergisel | K-120 | HS-130 | 128,5 m | 120,0 m | 243,8 pkt | 1. | – | ||
| 84. | 6 stycznia | 2005 | im. P. Ausserleitnera | K-125 | HS-140 | 132,0 m | 140,5 m | 271,0 pkt | 2. | 6,0 pkt | Martin Höllwarth | |
| 85. | 9 stycznia | 2005 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-145 | 135,0 m | 152,0 m | 279,1 pkt | 1. | – | ||
| 86. | 22 stycznia | 2005 | Hochfirstschanze | K-125 | HS-142 | 142,0 m | 138,0 m | 283,5 pkt | 1. | – | ||
| 87. | 30 stycznia | 2005 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | 128,5 m | 132,0 m | 270,9 pkt | 2. | 7,3 pkt | Adam Małysz | |
| 88. | 26 listopada | 2005 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 138,5 m | – | 149,8 pkt | 2. | 5,6 pkt | Jakub Janda | |
| 89. | 26 listopada | 2005 | Rukatunturi | K-120 | HS-142 | 140,5 m | 136,0 m | 299,7 pkt | 2. | 5,9 pkt | Robert Kranjec | |
| 90. | 10 grudnia | 2005 | Čerťák | K-125 | HS-142 | 129,0 m | 140,0 m | 264,2 pkt | 3. | 25,3 pkt | Andreas Küttel | |
| 91. | 11 grudnia | 2005 | Čerťák | K-125 | HS-142 | 137,5 m | 139,0 m | 281,7 pkt | 2. | 5,4 pkt | Jakub Janda | |
| 92. | 29 grudnia | 2005 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | 130,5 m | 130,0 m | 270,9 pkt | 1. | – | ||
| 93. | 1 stycznia | 2006 | Große Olympiaschanze | K-115 | HS-125 | 122,5 m | 124,0 m | 262,2 pkt | 2. | 2,5 pkt | Jakub Janda | |
| 94. | 6 stycznia | 2006 | im. P. Ausserleitnera | K-125 | HS-140 | 141,0 m | 141,5 m | 293,0 pkt | 1. | – | ||
| 95. | 28 stycznia | 2006 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | 127,0 m | 130,5 m | 264,0 pkt | 3. | 10,3 pkt | Matti Hautamäki | |
| 96. | 29 stycznia | 2006 | Wielka Krokiew | K-120 | HS-134 | 132,0 m | 130,5 m | 274,5 pkt | 2. | 3,0 pkt | Matti Hautamäki | |
| 97. | 13 grudnia | 2007 | Villacher Alpenarena | K-90 | HS-98 | 93,0 m | 95,0 m | 243,5 pkt | 2. | 11,0 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 98. | 14 grudnia | 2007 | Villacher Alpenarena | K-90 | HS-98 | 91,0 m | 94,0 m | 238,5 pkt | 3. | 11,0 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 99. | 30 grudnia | 2007 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | 139,0 m | 135,0 m | 279,0 pkt | 3. | 16,9 pkt | Thomas Morgenstern | |
| 100. | 1 stycznia | 2008 | Große Olympiaschanze | K-125 | HS-140 | 132,0 m | 141,0 m | 272,7 pkt | 2. | 1,7 pkt | Gregor Schlierenzauer | |
| 101. | 5 stycznia | 2008 | im. P. Ausserleitnera | K-125 | HS-140 | 139,5 m | 138,0 m | 282,5 pkt | 1. | – | ||
| 102. | 6 stycznia | 2008 | im. P. Ausserleitnera | K-125 | HS-140 | 126,0 m | 136,0 m | 251,6 pkt | 1. | – | ||
| 103. | 20 stycznia | 2008 | Čerťák | K-185 | HS-205 | 199,5 m | – | 187,9 pkt | 1. | – | ||
| 104. | 4 marca | 2008 | Puijo | K-120 | HS-127 | 122,5 m | 126,0 m | 248,3 pkt | 1. | – | ||
| 105. | 14 marca | 2008 | Letalnica | K-185 | HS-215 | 212,5 m | 221,5 m | 427,8 pkt | 2. | 19,2 pkt | Gregor Schlierenzauer | |
| 106. | 29 grudnia | 2009 | Schattenbergschanze | K-120 | HS-137 | 116,5 m | 137,0 m | 253,3 pkt | 2. | 11,9 pkt | Andreas Kofler | |
| 107. | 3 stycznia | 2010 | Bergisel | K-120 | HS-130 | 128,0 m | 117,5 m | 237,4 pkt | 3. | 13,7 pkt | Gregor Schlierenzauer | |
| 108. | 6 stycznia | 2010 | im. P. Ausserleitnera | K-125 | HS-140 | 134,0 m | 133,5 m | 264,0 pkt | 2. | 0,7 pkt | Thomas Morgenstern | |
| Źródło[109] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Sezon 1992/1993 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | 56 | - | - | 47 | 55 | 23 | 45 | 41 | - | - | - | 11 | - | - | 30 | 5 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Legenda (do sezonu 1992/1993) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1234-1011-15poniżej 15 q – zawodnik nie zakwalifikował się - – zawodnik nie wystartował | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 1993/1994 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 47 | q | 35 | 11 | 1 | 8 | 27 | 36 | 10 | 20 | 5 | 5 | - | - | 20 | 7 | 12 | 32 | 8 | 388 | ||||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 1994/1995 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 3 | 4 | 4 | 1 | 7 | 15 | 4 | 2 | 3 | 2 | 3 | 11 | 18 | 5 | 30 | 7 | 23 | - | 14 | 4 | 8 | 869 | ||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 1995/1996 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 4 | 1 | 4 | 3 | 4 | 2 | 31 | 38 | 6 | 5 | 14 | 7 | 37 | 20 | 15 | 16 | 17 | 19 | 1 | 3 | 4 | 9 | 5 | 7 | 14 | 10 | 18 | 2 | 1054 | |||||||||||||||||||||
| Sezon 1996/1997 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 48 | 34 | 23 | 5 | 9 | 12 | 33 | 14 | 31 | 5 | 8 | 2 | 5 | 6 | 6 | 7 | 10 | 5 | 4 | 7 | 6 | 15 | 6 | 22 | 8 | 734 | ||||||||||||||||||||||||
| Sezon 1997/1998 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 24 | 34 | 14 | 11 | q | 3 | 7 | 12 | 4 | 3 | 3 | 7 | 2 | 6 | 8 | 10 | 3 | 18 | 11 | 12 | 1 | 11 | 18 | 22 | 13 | - | - | 836 | ||||||||||||||||||||||
| Sezon 1998/1999 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2 | 2 | 2 | 1 | 8 | 7 | 1 | 1 | 5 | 2 | 2 | 2 | 1 | 4 | 2 | 1 | 8 | 7 | 6 | 14 | 1 | 18 | 4 | 31 | 8 | 5 | 5 | 8 | 9 | 1695 | ||||||||||||||||||||
| Sezon 1999/2000 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 37 | 66 | 10 | 33 | 1 | 2 | 2 | 6 | 3 | 3 | 2 | 2 | 3 | 2 | 6 | 4 | 2 | 3 | 6 | 19 | 9 | 1 | 2 | 3 | 3 | 2 | 1437 | |||||||||||||||||||||||
| Sezon 2000/2001 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 17 | 4 | 2 | 9 | 4 | 2 | 2 | 5 | 2 | 5 | 6 | 9 | 10 | - | - | 10 | 46 | 19 | - | - | - | 686 | ||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2001/2002 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 33 | - | - | - | 19 | 18 | 11 | - | - | 12 | 16 | q | 16 | 8 | 34 | 14 | - | - | 4 | 3 | 5 | 4 | 356 | |||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2002/2003 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 3 | 2 | 9 | 4 | 4 | 10 | 1 | 8 | 3 | 5 | 1 | 4 | 6 | 20 | 6 | 6 | 8 | 11 | 17 | 5 | 9 | 24 | 19 | 17 | 19 | 35 | 17 | 1016 | ||||||||||||||||||||||
| Sezon 2003/2004 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 23 | 6 | 2 | 3 | 2 | 13 | 4 | 3 | 3 | 1 | 1 | 6 | 12 | 2 | 2 | 3 | 2 | 1 | 14 | 3 | 4 | 7 | 8 | 1316 | ||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2004/2005 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | - | - | 1 | 7 | 4 | 2 | - | - | - | 4 | 12 | 4 | 18 | 17 | 6 | 1715 | |||||||||||||||||||||
| Sezon 2005/2006 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 2 | 2 | 5 | 6 | 3 | 2 | 4 | 1 | 2 | 6 | 1 | - | - | 3 | 2 | 6 | 20 | - | 25 | 12 | 11 | 10 | 1024 | |||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2006/2007 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 55 | 6 | 7 | 21 | 14 | 7 | 16 | 5 | 11 | 4 | 25 | 8 | 8 | - | - | - | - | 8 | 8 | 10 | 10 | 7 | 9 | 17 | 539 | |||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2007/2008 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 14 | 4 | 7 | 2 | 3 | 16 | 15 | 3 | 2 | 1 | 1 | 5 | 4 | 1 | 13 | 16 | - | - | 4 | 5 | 9 | 9 | 1 | 4 | 14 | 2 | 5 | 1291 | ||||||||||||||||||||||
| Sezon 2009/2010 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 34 | 9 | - | 16 | 13 | 10 | 2 | 6 | 3 | 2 | 9 | 12 | - | - | 7 | 9 | 11 | - | - | 27 | - | - | - | 494 | ||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2010/2011 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| q | 35 | - | - | 24 | 34 | 20 | 31 | 5 | 33 | 20 | - | - | - | - | 35 | 39 | 47 | - | - | - | q | 34 | - | - | 74 | ||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2013/2014 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 16 | 31 | 13 | 9 | 21 | 5 | 23 | 29 | 25 | 14 | 23 | 38 | - | - | - | - | - | - | 30 | 20 | 34 | 28 | 36 | - | - | - | - | - | 176 | |||||||||||||||||||||
| Sezon 2014/2015 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | 29 | 32 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 31 | 30 | - | - | - | - | 34 | 20 | q | 24 | 40 | 23 | - | 29 | ||||||||||||||||||
| Sezon 2015/2016 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 41 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | q | 43 | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | ||||||||||||||||||||
| Sezon 2016/2017 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 34 | 34 | 45 | q | q | - | - | - | - | - | - | - | - | 41 | 21 | 23 | 25 | - | - | - | - | 48 | - | - | - | - | 24 | |||||||||||||||||||||||
| Sezon 2017/2018 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 45 | 34 | - | - | 45 | - | - | - | - | - | - | 39 | - | - | - | 37 | - | - | - | - | - | - | 0 | |||||||||||||||||||||||||||
| Legenda | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1234-1011-30poniżej 30 dq – dyskwalifikacja q – dyskwalifikacja w kwalifikacjach q – zawodnik nie zakwalifikował się - – zawodnik nie wystartował | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 1992/1993 | |||||||||
| - | 8 | ||||||||
| Legenda (w sezonach 1991/1992–1992/1993) | |||||||||
| 123poniżej 3 - – zawodnik nie wystartował | |||||||||
| Sezon 1993/1994 | |||||||||
| 4 | 4 | ||||||||
| Sezon 1994/1995 | |||||||||
| 1 | |||||||||
| Sezon 1995/1996 | |||||||||
| 1 | 1 | 4 | 4 | ||||||
| Sezon 1996/1997 | |||||||||
| 1 | |||||||||
| Sezon 1998/1999 | |||||||||
| 5 | |||||||||
| Sezon 1999/2000 | |||||||||
| 1 | 1 | 2 | |||||||
| Sezon 2000/2001 | |||||||||
| 3 | 2 | - | - | ||||||
| Legenda (w sezonach 1993/1994–2000/2001) | |||||||||
| 1234-6poniżej 6 - – zawodnik nie wystartował | |||||||||
| Sezon 2001/2002 | |||||||||
| - | 2 | - | 1 | 1 | |||||
| Sezon 2002/2003 | |||||||||
| - | 1 | ||||||||
| Sezon 2003/2004 | |||||||||
| 2 | 2 | ||||||||
| Sezon 2004/2005 | |||||||||
| 2 | - | 2 | |||||||
| Sezon 2005/2006 | |||||||||
| 1 | 3 | ||||||||
| Sezon 2006/2007 | |||||||||
| - | 3 | ||||||||
| Sezon 2007/2008 | |||||||||
| 3 | 2 | 2 | |||||||
| Sezon 2009/2010 | |||||||||
| 3 | 3 | - | 8 | ||||||
| Sezon 2010/2011 | |||||||||
| 4 | - | - | 6 | - | |||||
| Sezon 2013/2014 | |||||||||
| 8 | 11 | - | 5 | - | |||||
| Sezon 2014/2015 | |||||||||
| - | - | 10 | 9 | 7 | |||||
| Sezon 2015/2016 | |||||||||
| 8 | - | - | - | - | - | ||||
| Sezon 2016/2017 | |||||||||
| - | 9 | 7 | 9 | - | - | ||||
| Sezon 2017/2018 | |||||||||
| 11 | 10 | 7 | - | 9 | - | - | - | ||
| Legenda | |||||||||
| 1234-8poniżej 8 - – zawodnik nie wystartował | |||||||||
| Sezon | Miejsce[107] |
|---|---|
| 1992/1993 | 39. |
| 1993/1994 | 16.[110] |
| 1994/1995 | 3. |
| 1995/1996 | 6. |
| 1996/1997 | 18. |
| 1997/1998 | 3. |
| 1998/1999 | 1.[ae] |
| 1999/2000 | 2. |
| 2000/2001 | 2. |
| 2001/2002 | 26. |
| 2002/2003 | 1. |
| 2003/2004 | 5. |
| 2004/2005 | 1. |
| 2005/2006 | 1.[af] |
| 2006/2007 | 8. |
| 2007/2008 | 1. |
| 2009/2010 | 2. |
| 2010/2011 | 24. |
| 2013/2014 | 23. |
| Sezon | Miejsce | Źr. |
|---|---|---|
| 1997 | 4. | [111] |
| 1998 | 9. | [112] |
| 1999 | 5. | [113] |
| 2000 | 1. | [114] |
| 2001 | 36. | [115][ag] |
| 2002 | 5. | [107] |
| 2003 | 17. | |
| 2004 | 4. | |
| 2005 | 5. | |
| 2006 | 24. | |
| 2007 | 4. | |
| 2008 | 4. | |
| 2010 | 51. |
| Sezon | Miejsce[107] |
|---|---|
| 2017 | 74. |
| Sezon | Miejsce[107] |
|---|---|
| 1993/1994 | 12. |
| 1994/1995 | 5. |
| 1995/1996 | 2. |
| 1996/1997 | 7. |
| 1997/1998 | 11. |
| 1998/1999 | 6. |
| 1999/2000 | 2. |
| 2000/2001 | 6. |
| 2009/2010 | 10. |
| 2014/2015 | 46. |
| 2016/2017 | 36. |
| Sezon | Miejsce[116] |
|---|---|
| 1994 | 12. |
| 1995 | 5. |
| 1996 | 5. |
| 1998 | 4. |
| 1999 | 3. |
| 2000 | 1. |
| 2001 | 16. |
| 2002 | 3. |
| 2003 | 18. |
| 2004 | 31. |
| 2005 | 25. |
| 2006 | 31. |
| 2007 | 26. |
| 2013 | 19. |
| 2015 | 74. |
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 9 sierpnia | 2000 | Puijo | K-120 | 123,5 m | – | 125,8 pkt | |
| 2. | 12 sierpnia | 2000 | Alpenarena | K-90 | 96,5 m | – | 131,5 pkt | |
| 3. | 14 sierpnia | 2000 | Tremplin du Praz | K-120 | 125,5 m | – | 128,4 pkt[ah] | |
| 4. | 27 sierpnia | 2000 | Olimpijska | K-120 | 131,0 m | – | 138,8 pkt | |
| 5. | 3 września | 2000 | Ōkurayama | K-120 | 132,0 m | 127,5 m | 272,6 pkt |
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Miejsce | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 11 sierpnia | 1998 | Trampolino Dal Ben | K-120 | –[e] | 114,5 m | 113,0 m | 206,5 pkt | 2. | 23,8 pkt | Masahiko Harada | |
| 2. | 14 sierpnia | 1998 | Tremplin du Praz | K-120 | 122,5 m | 127,0 m | 251,1 pkt | 2. | 1,3 pkt | Nicolas Dessum | ||
| 3. | 16 sierpnia | 1998 | Adlerschanze | K-90 | 91,5 m | 87,5 m | 229,5 pkt | 2. | 21,5 pkt | Masahiko Harada | ||
| 4. | 8 sierpnia | 1999 | Adlerschanze | K-95 | 103,5 m | 103,0 m | 265,5 pkt | 2. | 7,5 pkt | Sven Hannawald | ||
| 5. | 11 września | 1999 | Olimpijska | K-120 | 120,5 m | 117,5 m | 234,4 pkt | 2. | 13,5 pkt | Sven Hannawald | ||
| 6. | 9 sierpnia | 2000 | Puijo | K-120 | 123,5 m | – | 125,8 pkt | 1. | – | |||
| 7. | 12 sierpnia | 2000 | Alpenarena | K-90 | 96,5 m | – | 131,5 pkt | 1. | – | |||
| 8. | 14 sierpnia | 2000 | Tremplin du Praz | K-120 | 125,5 m | – | 128,4 pkt[ah] | 1. | – | |||
| 9. | 26 sierpnia | 2000 | Olimpijska | K-120 | 128,0 m | 122,0 m | 252,5 pkt | 2. | 5,5 pkt | Matti Hautamäki | ||
| 10. | 27 sierpnia | 2000 | Olimpijska | K-120 | 131,0 m | – | 138,8 pkt | 1. | – | |||
| 11. | 2 września | 2000 | Ōkurayama | K-120 | 133,5 m | 130,0 m | 273,8 pkt | 2. | 5,3 pkt | Hideharu Miyahira | ||
| 12. | 3 września | 2000 | Ōkurayama | K-120 | 132,0 m | 127,5 m | 272,6 pkt | 1. | – | |||
| 13. | 14 sierpnia | 2001 | Tremplin du Praz | K-120 | 115,5 m | 120,5 m | 223,8 pkt | 3. | 8,8 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 14. | 10 sierpnia | 2002 | Adlerschanze | K-95 | 104,5 m | 102,5 m | 274,0 pkt | 2. | 4,5 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 15. | 6 września | 2002 | Salpausselkä | K-116 | 120,0 m | 125,0 m | 261,9 pkt | 2. | 13,5 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 16. | 7 września | 2002 | Salpausselkä | K-116 | 120,0 m | 123,0 m | 253,8 pkt | 2. | 9,5 pkt | Andreas Widhölzl | ||
| 17. | 7 sierpnia | 2005 | Adlerschanze | K-95 | HS-108 | 100,5 m | 104,0 m | 261,0 pkt | 2. | 3,0 pkt | Wolfgang Loitzl | |
| 18. | 3 października | 2006 | Hans-Renner-Schanze | K-120 | HS-140 | 130,5 m | 131,5 m | 273,6 pkt | 3. | 12,3 pkt | Adam Małysz | |
| 19. | 3 października | 2013 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 127,0 m | 130,5 m | 245,0 pkt | 3. | 16,9 pkt | Andreas Wellinger | |
| Źródło[109] | ||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1994 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 10 | 7 | 31 | 599,3 | |||||||||||||||||||||||
| 1995 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 13 | 21 | 4 | 21 | 871,8 | ||||||||||||||||||||||
| 1996 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 10 | 6 | 5 | 15 | 9 | 156 | |||||||||||||||||||||
| 1998 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 4 | 2 | 2 | 2 | - | - | 290 | ||||||||||||||||||||
| 1999 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 2 | 4 | 5 | 2 | 7 | 291 | |||||||||||||||||||||
| 2000 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 5 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 | 1 | 705 | ||||||||||||||||||
| 2001 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 24 | 6 | 3 | 19 | - | - | - | 119 | |||||||||||||||||||
| 2002 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 2 | 9 | 6 | 2 | 2 | 9 | 338 | ||||||||||||||||||||
| 2003 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 14 | 12 | 14 | 33 | 58 | ||||||||||||||||||||||
| 2004 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | 6 | - | - | 40 | |||||||||||||||||||
| 2005 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 2 | - | - | - | - | - | - | - | 80 | ||||||||||||||||||
| 2006 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | - | - | - | - | 11 | 3 | 84 | ||||||||||||||||
| 2007 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 10 | 10 | 8 | 36 | - | - | - | - | - | - | 84 | ||||||||||||||||
| 2010 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 34 | - | - | - | - | - | - | - | - | 0 | |||||||||||||||||
| 2013 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 7 | 27 | 15 | 6 | - | - | - | - | - | - | 3 | 156 | |||||||||||||||
| 2015 | ||||||||||||||||||||||||||
| punkty | ||||||||||||||||||||||||||
| 20 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 33 | 11 | |||||||||||||||
| Legenda | ||||||||||||||||||||||||||
| 1234-1011-30poniżej 30 dq – dyskwalifikacja | ||||||||||||||||||||||||||
| 1999 | |||||||||
| 4 | 4 | ||||||||
| 2000 | |||||||||
| 1 | |||||||||
| Legenda (do sezonu 2000) | |||||||||
| 1234-6poniżej 6 - – brak startu | |||||||||
| 2003 | |||||||||
| 2 | |||||||||
| 2005 | |||||||||
| 2 | |||||||||
| 2007 | |||||||||
| 2 | |||||||||
| 2010 | |||||||||
| 5 | |||||||||
| 2015 | |||||||||
| 7 | 5 | ||||||||
| Legenda | |||||||||
| 1234-8poniżej 8 - – brak startu | |||||||||
| Sezon | Miejsce | Źr. |
|---|---|---|
| 2007 | 13. | [117] |
| 2010 | 60. | [118] |
| Sezon | Miejsce[119][109] |
|---|---|
| 1993/1994 | 125. |
| 1994/1995 | 47. |
| 1996/1997 | 151. |
| 1997/1998 | 70. |
| 2014/2015 | 67. |
| Nr | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Skok 1 | Skok 2 | Nota |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 29 marca | 1998 | Ounasvaara | K-90 | 90,0 m | 93,0 m | 239,0 pkt |
| Lp. | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | HS | Skok 1 | Skok 2 | Nota | Miejsce | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1. | 18 grudnia | 1994 | Salpausselkä | K-90 | –[e] | 92,5 m | 91,5 m | 244,5 pkt | 2. | 12,0 pkt | Kazuyoshi Funaki | |
| 2. | 29 marca | 1998 | Ounasvaara | K-90 | 90,0 m | 93,0 m | 239,0 pkt | 1. | – | – | ||
| 3. | 14 lutego | 2015 | Salpausselkä | K-116 | HS-130 | 126,0 m | 124,5 m | 263,6 pkt | 3. | 3,8 pkt | Halvor Egner Granerud |
| Źródło[109] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Sezon 1993/1994 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 6 | 25 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 46 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 1994/1995 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | 51 | 4 | 2 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 4 | - | - | - | 180 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 1996/1997 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 5 | 45 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 1997/1998 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | - | - | - | - | 14 | 4 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - | 168 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Sezon 2014/2015 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| punkty | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 3 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 60 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Legenda | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| 1234-1011-30poniżej 30 dq – dyskwalifikacja - – zawodnik nie wystartował | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data | Miejsce | Skocznia | Punkt K | HS | Rekord | Uwagi | Źródło |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 stycznia 1995 | Große Olympiaschanze | K-107 | – | 114 m | [141] | ||
| 19 lutego 1995 | Vikersundbakken | K-175 | – | 187 m | [142] | ||
| 8 lutego 1996 | Kulm | K-180 | – | 200 m | [143] | ||
| 1996 | Fichtelbergschanzen | K-95 | – | 99 m | rekord letni | [144] | |
| 28 marca 1998 | Ounasvaara | K-90 | – | 100,5 m | [145] | ||
| 4 marca 2000 | Salpausselkä | K-90 | – | 98,5 m | [146] | ||
| 13 sierpnia 2000 | Tremplin Le Praz | K-120 | – | 133,5 m | [147] | ||
| 11 stycznia 2004 | Ještěd | K-120 | – | 139 m | wyrównanie rekordu | [148] | |
| 9 stycznia 2005 | Mühlenkopfschanze | K-130 | HS-145 | 152 m | [149] | ||
| 11 marca 2005 | Lysgårdsbakken | K-120 | HS-138 | 137 m | [150] | ||
| 29 września 2006 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 134 m | oficjalny, letni | [151] | |
| 30 września 2006 | Vogtland Arena | K-125 | HS-140 | 135,5 m | oficjalny, letni | [151] | |
| 11 stycznia 2007 | Vikersundbakken | K-185 | HS-207 | 212,5 m | [142] | ||
| 1 sierpnia 2007 | Hyppyrimäki | K-90 | HS-100 | 103,5 m | [152] | ||
| 1 stycznia 2008 | Große Olympiaschanze | K-125 | HS-140 | 139 m | [141] |
| Złoty medal | |
|---|---|
| Srebrny medal | |
| Brązowy medal |
| |
| Skocznia normalna |
|
|---|---|
| Skocznia duża |
|
| Skocznia duża drużynowo | |
| Skocznia normalna drużynowo | |
| |
| Skocznia normalna | |
| Skocznia duża | |
| Skocznia normalna drużynowo | |
| |
| Skocznia normalna drużynowo | |
| Skocznia duża drużynowo | |
| Złoty medal |
|
|---|---|
| Srebrny medal |
|
| Brązowy medal |
|
| Złoty medal |
|
|---|---|
| Srebrny medal |
|
| Brązowy medal |
|
| Złoty medal |
|
|---|---|
| Srebrny medal |
|
| Brązowy medal |
|
| Złoty medal | |
|---|---|
| Srebrny medal | |
| Brązowy medal |
| Złoty medal | |
|---|---|
| Srebrny medal | |
| Brązowy medal |
| Złoty medal | |
|---|---|
| Srebrny medal | |
| Brązowy medal |
|
|
| 1953–1960 | |
|---|---|
| 1961–1970 | |
| 1971–1980 | |
| 1981–1990 | |
| 1991–2000 | |
| 2001–2010 | |
| 2011–2020 | |
| 2021–2030 |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
| |
|