Movatterモバイル変換


[0]ホーム

URL:


Przejdź do zawartości
Wikipediawolna encyklopedia
Szukaj

Janne Ahonen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Janne Ahonen
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

11 maja 1977
Lahti

Klub

Lahden Hiihtoseura

Wzrost

184 cm

Debiut w PŚ

13 grudnia 1992 wRuhpolding (56. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

7 marca 1993 wLahti (11. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

19 grudnia 1993 wEngelbergu (1. miejsce)

Rekord życiowy

233,5 m naLetalnicy wPlanicy (20 marca 2005)[1][a]

Dorobek medalowy
Reprezentacja Finlandia
Igrzyska olimpijskie
srebroSalt Lake City 2002skoki narciarskie
(drużynowo)
srebroTuryn 2006skoki narciarskie
(drużynowo)
Mistrzostwa świata
złotoThunder Bay 1995drużynowo
złotoTrondheim 1997skocznia normalna
złotoTrondheim 1997drużynowo
złotoVal di Fiemme 2003drużynowo
złotoOberstdorf 2005duża skocznia
srebroLahti 2001skocznia normalna druż.
srebroLahti 2001duża skocznia druż.
srebroOberstdorf 2005duża skocznia druż.
brązLahti 2001duża skocznia
brązOberstdorf 2005skocznia normalna
Mistrzostwa świata w lotach
srebroTauplitz 1996ind.
srebroPlanica 2004ind.
srebroPlanica 2004druż.
srebroTauplitz 2006druż.
srebroOberstdorf 2008druż.
brązVikersund 2000ind.
brązOberstdorf 2008ind.
Mistrzostwa świata juniorów
złotoHarrachov 1993ind.
złotoHarrachov 1993druż.
złotoBreitenwang 1994ind.
złotoBreitenwang 1994druż.
Puchar Świata w skokach narciarskich
Kryształowa Kula
2003/2004
Kryształowa Kula
2004/2005
2. miejsce
1998/1999
2. miejsce
2005/2006
3. miejsce
1994/1995
3. miejsce
1995/1996
3. miejsce
1999/2000
3. miejsce
2007/2008
Puchar Świata w lotach narciarskich
srebro 2. miejsce
1995/1996
srebro 2. miejsce
1999/2000
Turniej Czterech Skoczni
złoto 1. miejsce
1998/1999
złoto 1. miejsce
2002/2003
złoto 1. miejsce
2004/2005
złoto 1. miejsce
2005/2006
złoto 1. miejsce
2007/2008
srebro 2. miejsce
1999/2000
srebro 2. miejsce
2000/2001
srebro 2. miejsce
2009/2010
brąz 3. miejsce
1994/1995
brąz 3. miejsce
1997/1998
Turniej Nordycki
złoto 1. miejsce
2000
Letnie Grand Prix
złoto 1. miejsce
2000
brąz 3. miejsce
1999
brąz 3. miejsce
2002
Inne nagrody
złotoMedal Holmenkollen
2011
Skok Roku
złoto 1. miejsce
2004[2]
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach

Janne Petteri Ahonen (ur.11 maja1977 wLahti) –fińskiskoczek narciarski, reprezentant klubuLahden Hiihtoseura. Dwukrotny drużynowy srebrnymedalista olimpijski. Dziesięciokrotny medalistamistrzostw świata, w tym dwukrotny indywidualny mistrz świata. Siedmiokrotny medalistamistrzostw świata w lotach, w tym dwukrotny indywidualny wicemistrz świata. Dwukrotny indywidualny i drużynowymistrz świata juniorów. ZdobywcaPucharu Świata w sezonach2003/2004 i2004/2005 oraz zwycięzca 36 konkursów tego cyklu. W karierze stawał 108 razy na podium w konkursach PŚ. Jedyny skoczek w historii, który wygrał pięć edycjiTurnieju Czterech Skoczni (1998/1999,2002/2003,2004/2005,2005/2006,2007/2008). TriumfatorLetniego Grand Prix 2000 oraz multimedalista mistrzostw Finlandii. W 2011 odznaczonyMedalem Holmenkollen[3].

20 marca 2005 wPlanicy oddał najdłuższy ówcześnie skok w historii (240 m), jednak nie zdołał go ustać[4]. 9 stycznia 2005 na skoczniMühlenkopfschanze wWillingen skoczył 152 m. Do 29 stycznia 2021 była to najdłuższa w historii odległość uzyskana naskoczni dużej, kiedy to na tym samym obiekcie o metr dalej skoczyłKlemens Murańka.

Skakał na nartach firmyAtomic, butachJalas i w wiązaniachWin Air[5].

Życie prywatne

[edytuj |edytuj kod]

Janne Ahonen jest synem Maarit i Keijo. Matka zajmowała się sprzętem wędkarskim, a ojciec jestkrawcem. Od siódmego roku życia Ahonen skacze w klubieLahden Hiihtoseura[6].

27 listopada 2001 urodził się jego synMico Petteri Ahonen. 24 lipca 2004 ożenił się z matką swojego syna Tiią Jakobsson, z którą był zaręczony przez siedem lat[7]. Ślub odbył się w XV-wiecznym kościele Panny Marii wLahti. Przyjęcie weselne, na które przybyło około 150 osób, odbyło się w kompleksie rekreacyjnymMessilä. 9 czerwca 2008 urodził się jego drugi syn Milo[8].

Janne Ahonen w trakcie wyścigów Dragster na torzeHockenheim, sierpień 2010

Skokami narciarskimi interesował się już w dzieciństwie. Jego idolami byliMatti Nykänen iJari Puikkonen. Ahonena uważa się za osobę o kamiennej twarzy, bardzo rzadko okazującą emocje, stąd pseudonimMaska[9]. Ponadto w pierwszych latach kariery skakał z maską na twarzy[10]. Słynie z zamiłowania do szybkiej jazdy, w 1995 roku został ukarany mandatem, za jazdę z prędkością przekraczającą prędkość dozwoloną o 115 km/h[11]. Dzień po tym incydencie wygrał zawody w Lahti[10]. Bierze udział w wyścigach samochodowychDrag Racing. We wrześniu 2004 został zwycięzcą klasyfikacji generalnej w mistrzostwach Finlandii i Skandynawii tych wyścigów. Największa prędkość, jaką osiągnął w tych zawodach to 307 km/h[11]. Jest uzdolniony plastycznie, zaprojektował markęTurnieju Nordyckiego[12], sam stworzył również projekt swojego domu. Interesuje sięmalarstwem. Oprócz tego zajmuje się malowaniem kasków i masek dla skoczków. Edukację zakończyłegzaminem maturalnym na etapie szkoły średniej. Oprócz ojczystego języka zna dwa języki obce, angielski i szwedzki[10].

Jego młodszy o cztery lata bratPasi Ahonen również jest skoczkiem narciarskim[6], lecz nie odniósł on znaczących sukcesów na arenie międzynarodowej. Nigdy nie zdobył punktów Pucharu Świata, a jego najlepszy występ w zawodach Pucharu Kontynentalnego to 5. miejsce[13].

Dziennikarz Pekka Holopainen napisał biografię Janne Ahonena zatytułowaną „Królewski Orzeł”, którą skoczek oficjalnie zaprezentował w sierpniu 2009 roku[14].

Przebieg kariery

[edytuj |edytuj kod]

Pierwszym medalem, jaki Ahonen przywiózł z zawodów międzynarodowych, było złoto Młodzieżowych Mistrzostw Skandynawii zdobyte na przełomie 1991 i 1992[15].

1992/1993

[edytuj |edytuj kod]

W Pucharze Świata zadebiutował 13 grudnia 1992 wRuhpolding, zajmując 56. miejsce (54,3 pkt). Następnie wystąpił we wszystkich konkursachTurnieju Czterech Skoczni, zajmując odpowiednio 47., 55., 23. i 45. miejsce. Ostatecznie zajął 39. miejsce w klasyfikacji generalnej[16]. Po Turnieju Czterech Skoczni odbyły się zawody PŚ wPredazzo, gdzie był 41.

19 lutego 1993 odbył się konkurs drużynowy, w którym reprezentacja Finlandii (w składzie z Ahonenem) zajęła szóste miejsce. 21 lutego 1993 po raz pierwszy wystartował w indywidualnym konkursie mistrzostw świata, na skoczni K-120 wFalun, zdobywając tam 131.1 pkt i zajmując 31. miejsce[17].

Podczas mistrzostw świata juniorów wHarrachovie zdobył dwa złote medale – indywidualnie i drużynowo. W konkursie indywidualnym wyprzedziłAndreasa Widhölzla orazAlexandra Herra. Drużynowo Finowie wyprzedzili Czechy i Austrię[18].

Do rywalizacji w Pucharze Świata powrócił 7 marca 1993 w konkursie wLahti, gdzie po raz pierwszy w karierze zdobył punkty do klasyfikacji generalnej za zajęcie jedenastego miejsca (w konkursie zdobył 170.6 pkt). Trzy tygodnie później wystąpił w drużynowym i indywidualnym konkursie wPlanicy, gdzie był na 8. oraz 30. miejscu. 5 punktów Pucharu Świata, które zdobył w Lahti dało mu 50. miejsce w klasyfikacji generalnej sezonu[19].

1993/1994

[edytuj |edytuj kod]

Puchar Świata – 10. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

11 grudnia 1993 w inaugurującym sezon konkursie w Planicy Ahonen zajął 47. miejsce. Trzy dni później wPredazzo ponownie nie zdobył punktów (był 35.). Udało mu się to 17 grudnia wCourchevel, gdzie zdobył 24 punkty za zajęcie jedenastego miejsca. 19 grudnia 1993 wEngelbergu Ahonen wygrał swój pierwszy w karierze konkurs zaliczany do klasyfikacji generalnejPucharu Świata[b]. Dzięki temu osiągnięciu stał się jednym z najmłodszych w historii zwycięzców zawodów PŚ. Miał wtedy 16 lat 7 miesięcy i 8 dni[20].

Turniej Czterech Skoczni – 16. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

9 stycznia 1994 odbyły się zawody PŚ wMurau, gdzie zajął 20. miejsce. Kolejne dwa konkursy odbyły się w czeskim Libercu, gdzie Ahonen dwukrotnie uplasował się na piątym miejscu.

Mistrzostwa świata juniorów – 1. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W Breitenwang obronił oba mistrzowskie tytuły zdobyte przed rokiem – z drużyną (wyprzedzając reprezentację Czech oraz Austrii) oraz indywidualnie (pokonującWidhölzla iKrompolca)[18].

Igrzyska olimpijskie – 25. i 37. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Podczas igrzysk w Lillehammer w 1994 uplasował się na 25. miejscu na skoczni dużej oraz 37. na normalnej. W konkursie drużynowym Ahonen był na piątej pozycji. Finlandia przegrała z Niemcami, Japończykami, Austriakami oraz z Norwegami[22].

Po igrzyskach brał udział w zawodach w Skandynawii. 5 marca 1994 w konkursie na normalnej skoczniSalpausselkä wLahti był dwudziesty, natomiast cztery dni później wÖrnsköldsvik był siódmy.

Mistrzostwa świata w lotach – 12. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 20 marca 1994 odbyły się mistrzostwa świata w lotach w Planicy. Był to jego pierwszy w karierze start na mamuciej skoczni[23]. Ahonen był dwunasty, jednak stracił aż 122,5 pkt do zwycięzcy zawodówJaroslava Sakali. Za występ ten Fin otrzymał 22 punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata (obecnie za imprezy rangi mistrzowskiej zawodnicy nie otrzymują punktów PŚ)[24].

Po mistrzostwach skoczkowie rywalizowali w konkursach wThunder Bay. 26 marca Ahonen był 32., natomiast dzień później zajął ósme miejsce. 388 punktów zdobytych przez cały sezon dało mu 10. miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[19].

1994/1995

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 12. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Latem 1994 wystąpił we wszystkich konkursach pierwszego w historiiLetniego Grand Prix. WHinterzarten wywalczył 10. lokatę, wPredazzo był siódmy, natomiast w Stams uplasował się na 31. miejscu. Zdobył 599,3 pkt, co dało mu 12. miejsce. Do zwycięzcyTakanobu Okabe stracił 147,2 pkt[25].

Puchar Świata – 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Inauguracja sezonu1994/95 odbyła się w Planicy. 10 grudnia 1994 w pierwszym konkursie Ahonen stanął na najniższym stopniu podium, natomiast dzień później był czwarty.

Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

8 stycznia 1995 konkurs naMühlenkopfschanze ukończył na czwartej pozycji. W konkursach wEngelbergu dwukrotnie stanął na podium – był drugi i trzeci. Tydzień później wSapporo znów był drugi i trzeci. 28 i 29 stycznia w Lahti był jedenasty na skoczni normalnej i osiemnasty na dużej. Na skoczniPuijo wKuopio zajął piątą lokatę. 4 i 5 lutego 1995 wFalun był 30. oraz 7. Konkurs w Lillehammer ukończył na 23. pozycji. Ahonen nie wziął udziału w zmaganiach na skoczni w Oslo. 18 i 19 lutego wystąpił wVikersund, gdzie zajął 14. i 4. miejsce. 25 lutego na skoczniim. Heiniego Klopfera wOberstdorfie ponownie uczestniczył w konkursie lotów, był ósmy. Był to ostatni konkurs PŚ w tym sezonie. W klasyfikacji końcowej zajął miejsce na najniższym stopniu podium przegrywając tylko zAndreasem Goldbergerem iRoberto Ceconem[19].

Mistrzostwa świata – 9. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W obu konkursach indywidualnych o tytuł mistrzowski wThunder Bay zajął dziewiąte miejsce. 12 marca 1995 na normalnej skoczni stracił do zwycięzcyTakanobu Okabe 46,5 pkt, a 18 marca na dużej złoty medalistaTommy Ingebrigtsen pokonał go o 64,4 pkt. Natomiast drużynowo zdobył złoty medal, wyprzedzając m.in. Niemców i Japończyków[17].

1995/1996

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 5. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W 1995 konkursy na igelicie odbyły się w Kuopio, Trondheim, Hinterzarten i Stams. Ahonen plasował się na pozycjach: 13., 21., 4. i 21. Zdobył 888,3 pkt[27].

Puchar Świata – 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Konkursy otwarcia sezonu odbyły się w Lillehammer i tam Ahonen zajął odpowiednio czwarte oraz pierwsze miejsce (była to jego trzecia wygrana w PŚ w karierze). Na normalnej skoczni wVillach ponownie był czwarty. Na dużej skoczni w Planicy zajął miejsce trzecie. Piąty był w Predazzo. WChamonix zajął miejsce tuż za pierwszą trzydziestką, a wOberhofie był 38.

Turniej Czterech Skoczni – 6. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Tydzień po zakończeniu TCS odbyły się konkursy w Engelbergu, w których Ahonen zajął 37. oraz 20. miejsce. Później uczestniczył w konkursach w Sapporo, gdzie był piętnasty i szesnasty. 27 i 28 stycznia 1996 zawody pucharowe gościły naWielkiej Krokwi, gdzie zajmował miejsca 17. i 19.

Mistrzostwa świata w lotach – 2. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Mistrzostwa świata w lotach w 1996 odbyły się na skoczniKulm wTauplitz. Ahonen prowadził po pierwszym dniu rywalizacji, jednak ostatecznie przegrał zAndreasem Goldbergerem. Wówczas mistrzostwa świata w lotach były podzielone na dwa konkursy indywidualne zaliczane do Pucharu Świata. Pierwszego dnia Ahonen był najlepszy, natomiast drugiego był trzeci. Za występy te Fin otrzymał 160 punktów do klasyfikacji PŚ[24].

Tydzień później odbyły się dwa konkursy wIron Mountain. Ahonen był tam czwarty i dziewiąty. Zawody w Kuopio ukończył na piątym miejscu, natomiast w Lahti na 7. i 14. W zawodach na skoczniČerťák zajął 10. miejsce. W Falun był osiemnasty, natomiast w Oslo był drugi (przegrał tylko zAdamem Małyszem). Podobnie jak przed rokiem ukończył sezon na trzecim miejscu z dorobkiem 1054 punktów[19].

1996/1997

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 5. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 18 sierpnia 1996 w Trondheim był dziesiąty. Szóste miejsce zajął trzy dni później wOberhofie. Piąty był w Hinterzarten, a piętnasty w Predazzo. 1 września w Stams zajął 9. pozycję. Pozwoliło mu to zająć piątą lokatę w klasyfikacji końcowej LGP[29].
Janne Ahonen podczas konkursu LGP w Klingenthal w 2007 roku

Puchar Świata – 8. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

W pierwszych konkursach nowego sezonu Ahonen nie zdobył punktów Pucharu Świata, zajął bowiem 48. oraz 34. miejsce w zawodach otwarcia w Lillehammer. W Ruce był 23. i 5., w Harrachovie 9. i 12.

Turniej Czterech Skoczni – 18. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Spośród czterech konkursów turnieju, Ahonen dwukrotnie nie awansował do pierwszej trzydziestki (w Oberstdorfie i Innsbrucku). W Garmisch-Partenkirchen był czternasty, a w Bischofshofen był piąty i stracił do podium 11,6 pkt. Cały turniej ukończył na 18. miejscu[30].

11 i 12 stycznia 1997 wystartował w konkursach naGross-Titlis-Schanze wEngelbergu, gdzie uplasował się na ósmym i drugim miejscu. W japońskich konkursach w Sapporo iHakubie zajmował piąte i dwukrotnie szóste lokaty. Konkursy w Willingen ukończył na 7. i 10. miejscu. NaKulm był piąty i czwarty.

Mistrzostwa świata – 1. i 8. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 22 lutego 1997 na skoczniGranåsen wTrondheim Ahonen zdobył swój pierwszy indywidualny tytuł mistrza świata seniorów. Pokonał o 5 punktów drugiegoHaradę oraz o 6,5 trzeciegoGoldbergera. 27 lutego odbył się konkurs drużynowy, w którym bezkonkurencyjna była reprezentacja Finlandii w składzie z Janne Ahonenem. W drugim konkursie indywidualnym na obiekcieGranåsen (na którym 2 dni wcześniej miała miejsce rywalizacja drużynowa) zajął ósme miejsce, przegrywając ze zwycięzcą konkursu o ponad 20 punktów[17].

Turniej Nordycki – 4. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Do końca sezonu nie udało mu się stanąć na podium Pucharu Świata. W Lahti był siódmy, w Kuopio szósty, w Falun piętnasty, a w Oslo szósty. Dało mu to czwarte miejsce w klasyfikacji Turnieju Nordyckiego, który wtedy rozegrano po raz pierwszy[31].

Loty na największej skoczni świata wPlanicy przyniosły mu ósme oraz dwudzieste drugie miejsce. W ciągu całego sezonu 1996/1997 zgromadził 734 pkt, co dało mu ósme miejsce w klasyfikacji końcowej[19].

1997/1998

[edytuj |edytuj kod]

Puchar Świata – 9. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

W pierwszych konkursach sezonu, które odbyły się w Lillehammer, zajął 24. i 34. miejsce. W Predazzo i Villach zajmował miejsca w drugiej dziesiątce. W pierwszym z konkursów w Engelbergu był trzeci, natomiast w drugim był siódmy.

Turniej Czterech Skoczni – 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W niemieckich konkursach Janne Ahonen zajmował 12. i 4. miejsce. W austriackich zawodach dwukrotnie stanął na najniższym stopniu podium. Lokaty zajęte w tych konkursach dały mu po raz drugi w karierze miejsce na podium Turnieju Czterech Skoczni – ponownie trzecie[32].

Siódmą lokatę wywalczył w konkursie wRamsau. 17 i 18 stycznia 1998 konkursy Pucharu Świata odbyły się w Zakopanem. Fin wywalczył tam drugie oraz szóste miejsce.

Mistrzostwa świata w lotach – 8. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Ahonen zajął ósme miejsce w walce o tytuł mistrzowski na skoczni mamuciej wOberstdorfie. Przegrał tam z siedmioma zawodnikami (zFunakim,Hannawaldem,Thomą,Stensrudem,Ottesenem,Peterką iBrendenem). Podobnie jak przed dwoma laty mistrzostwa świata w lotach były podzielone na dwa konkursy indywidualne zaliczane do Pucharu Świata. Pierwszego dnia Ahonen był ósmy, drugiego dziesiąty. Za występy te zdobył 58 punktów do klasyfikacji PŚ 1997/98[24].

5 lutego 1998 odbyły się indywidualne zawody Pucharu Świata na skoczni w Sapporo, Ahonen zajął tam trzecie miejsce.

Igrzyska olimpijskie – 4. i 37. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 8 lutego odbył się konkurs drużynowy w ramachigrzysk olimpijskich w Nagano na skoczni dużej wHakubie. Finlandia zajęła piąte miejsce w składzie:Nikkola,Laitinen, Ahonen iSoininen. Indywidualna rywalizacja o medale olimpijskie rozpoczęła się 11 lutego na skoczni K-90. Ahonen zajął czwarte miejsce, przegrywając brązowy medal o zaledwie punkt. Do złotego medalisty, swojego rodakaJani Soininena stracił tylko 3 punkty. Drugi konkurs był dla Ahonena nieudany – 37. miejsce po skoku na odległość 106 m[22].

Pierwsze zawody po igrzyskach odbyły się w norweskimVikersund na skoczni mamuciej. Ahonen uplasował się tam odpowiednio na 18. i 11. miejscu. Zawody w Kuopio zakończyły się dla niego dwunastym miejscem, natomiast 7 marca 1998 w Lahti odniósł swoje piąte zwycięstwo w zawodach o Puchar Świata.

Turniej Nordycki – 9. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Konkursy zaliczane do Turnieju Nordyckiego odbyły się w Lahti, Falun, Trondheim oraz Oslo. Fin zajmował w nich odpowiednio 11., 18., 22. oraz 13. miejsca[33]. W klasyfikacji generalnej turnieju zajął dziewiąte miejsce.

W konkursach na mamuciej skoczni w Planicy Janne Ahonen nie wystąpił. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce dziewiąte, zdobywając 836 punktów (o 417 mniej niż zdobywca kryształowej kuliPrimož Peterka)[19].

1998/1999

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 4. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Pierwszy konkurs LGP 1998 w Stams ukończył na miejscu czwartym. W kolejnych trzech konkursach zajmował drugie miejsca (w Predazzo, Courchevel, Hinterzarten). W konkursach, które odbyły się w Japonii nie wziął udziału. 290 punktów, które zdobył dały mu czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej LGP[34].

Puchar Świata – 2. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Sezon rozpoczął od trzech drugich miejsc (w Lillehammer i pierwszym konkursie w Chamonix). Kolejny konkurs zakończył się jego triumfem. Konkursy w Predazzo i Oberhofie ukończył tuż poza pierwszą szóstką. Wygrał dwa konkursy w Harrachovie i został liderem klasyfikacji generalnej Pucharu Świata.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 29 grudnia 1998 naSchattenbergschanze wywalczył piątą lokatę. W kolejnych trzech konkursach zajmował drugie miejsca. Mimo że nie wygrał żadnych zawodów, uzyskał najwyższą łączną notę ze wszystkich startujących i po raz pierwszy w karierze wygrał Turniej Czterech Skoczni[35].

Po TCS Ahonen powiększył przewagę w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata nad drugimMartinem Schmittem.W Engelbergu był pierwszy i czwarty, w Zakopanem był drugi i pierwszy. W Sapporo był ósmy i siódmy, w Willingen szósty i czternasty. W Harrachovie nadużej skoczni odniósł zwycięstwo (ostatnie w sezonie).

Mistrzostwa świata – 4. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Janne Ahonen podczas mistrzostw świata w 1999 zajął trzykrotnie czwarte miejsce. 20 lutego 1999 na skoczniim. Paula Ausserleitnera wBischofshofen razem z drużyną, następnego dnia na tej samej skoczni indywidualnie (był za Schmittem, Hannawaldem i Miyahirą) oraz 26 lutego na skoczni wRamsau o punkcie konstrukcyjnym K-90 w konkursie indywidualnym (był za japończykami Funakim, Miyahirą i Haradą)[17][36].

Turniej Nordycki – 5. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Na skoczni Puijo był 18. W Lahti był czwarty, a w Trondheim 31. W Falun był ósmy, w Oslo piąty. Do Turnieju zaliczały się trzy konkursy (Lahti, Falun, Oslo). Suma łączna not za te trzy konkursy dała mu piąte miejsce. Fin pojechał do Planicy z żółtą koszulką lidera PŚ, którą utrzymywał prawie od początku sezonu, jednak jego przewaga naSchmittem była niewielka[37].

W Planicy odbyły się trzy konkursy. Już po pierwszym, w którym Ahonen uplasował się na piątym miejscu, został wyprzedzony w klasyfikacji generalnej przez Martina Schmitta. W kolejnych zawodach był ósmy i dziewiąty, co nie pozwoliło mu odzyskać prowadzenia w PŚ. W klasyfikacji generalnej zajął drugie miejsce z dorobkiem 1695 pkt[19].

1999/2000

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 4. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 7 sierpnia 1999 na skoczni K-95 w Hinterzarten Ahonen stanął na drugim stopniu podium. W Courchevel był czwarty. Piąty był podczas zawodów w Stams. NaOkurayamie w Sapporo był drugi, natomiast w Hakubie – siódmy. W klasyfikacji łącznej zajął trzecie miejsce z dorobkiem 291 pkt. Przegrał ze Svenem Hannawaldem i Andreasem Goldbergerem[38].

Puchar Świata – 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

W pierwszych zawodach w Kuopio zajął 37. i 66. miejsce. Tydzień później w Predazzo był 10., ale w kolejnym konkursie był znowu poza trzydziestką (33.). Później zwyciężył w Villach i zajął dwa drugie miejsca w Zakopanem.

Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Fin zajmował miejsca odpowiednio: 6., 3., 3., 2., które dały mu drugie miejsce w klasyfikacji ogólnej. Przegrał tylko zAndreasem Widhölzlem[39].

Tradycyjnie od czterech lat stanął na podium w Engelbergu (był drugi i trzeci). W konkursach w Sapporo zajmował miejsca: szóste i drugie, natomiast w Hakubie czwarte. W Willingen znowu był wśród trzech najlepszych – był drugi i trzeci.

Mistrzostwa świata w lotach – 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W lutym 2000 odbyły się mistrzostwa świata w lotach na skoczniVikersundbakken wVikersund. Ahonen zdobył tam brązowy medal, przegrywając ze zwycięzcą Svenem Hannawaldem o 52,7 pkt[24].

W konkursach w Iron Mountain (26 i 27 lutego 2000) uplasował się na 19. i 9. miejscu. We wszystkich kolejnych zawodach do zakończenia sezonu stawał na podium.

Turniej Nordycki – 2. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W Lahti był pierwszy i drugi, w Trondheim i Oslo trzeci. Dobre występy pozwoliły mu po raz pierwszy w karierze stanąć na podium klasyfikacji końcowej Turnieju Skandynawskiego[40].

19 marca 2000 odbył się konkurs na największej skoczni świata. Ahonen zajął tam drugie miejsce. W klasyfikacji generalnej zajął miejsce trzecie, przegrał tylko z Martinem Schmittem i Andreasem Widhölzlem. Zdobył 1437 punktów[19].

2000/2001

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 1. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Podczas LGP 2000 Ahonen wygrał pięć z ośmiu konkursów, w dwóch był drugi, w jednym był piąty. Łącznie zdobył 705 punktów i zwyciężył w klasyfikacji generalnej[41].

Puchar Świata – 5. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

W pierwszych trzech konkursach sezonu, które odbyły się w Kuopio, Ahonen zajął 17., 4., i 2. miejsce.

Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Na skoczni w Oberstdorfie zajął dziewiąte miejsce, w Ga-Pa był czwarty. W Innsbrucku i Bischofshofen był drugi, przegrał tylko z Adamem Małyszem. W klasyfikacji końcowej turnieju stracił do Polaka 104,4 pkt. Jest to największa w historii różnica między pierwszym a drugim zawodnikiem Turnieju Czterech Skoczni[42].

Loty w Harrachovie ukończył na piątym oraz na drugim miejscu. W zawodach próby przedolimpijskiej wPark City zajął piątą lokatę. W konkursach w Japonii zajmował miejsca pod koniec pierwszej dziesiątki. W Willingen nie wystartował.

Mistrzostwa świata – 3. i 6. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Na skoczni K-116 Ahonen wywalczył brązowy medal, przegrał tylko z Martinem Schmittem i Adamem Małyszem. Na skoczni K-90 zajął szóste miejsce. W obu konkursach drużynowych Finlandia wywalczyła srebro[17].

Po mistrzostwach świata odbyły się loty na mamuciej skoczni w Oberstdorfie. Ahonen zajął tam 10. oraz 46. miejsce.

Turniej Nordycki – 36. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Następnie wystąpił tylko w jednym z trzech konkursów turnieju (w Falun). Zajął tam 19. miejsce. Do końca sezonu już nie wystartował[43].

W generalnej klasyfikacji Pucharu Świata był piąty z dorobkiem 686 pkt[19].

2001/2002

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 16. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 11 i 12 sierpnia 2001 naAdlerschanze w Hinterzarten zajął odpowiednio 24. i 6. miejsce. W Courchevel był trzeci, a w Stams 19. W Hakubie i Sapporo nie wystąpił. Zdobył 119 pkt. do klasyfikacji generalnej[41].

Puchar Świata – 15. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

W Kuopio, w pierwszym konkursie sezonu 2001/2002 zajął 33. lokatę. W drugim konkursie w Kuopio oraz w zawodach w Titisee-Neustadt nie wystartował. Wystąpił dopiero w Villach, gdzie był dziewiętnasty. Konkursy w Engelbergu ukończył na 18. oraz na 11. miejscu. Nie wystartował w konkursach we Predazzo.

Turniej Czterech Skoczni – 26. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W pierwszym konkursie50. Turnieju Czterech Skoczni wOberstdorfie Ahonen zajął 12. miejsce, w Garmisch-Partenkirchen był szesnasty. Do konkursu w Innsbrucku nie zdołał się zakwalifikować[44]. W Bischofshofen został sklasyfikowany na 16. miejscu[45].

W Willingen zajął ósme miejsce. Podczas pierwszych konkursów na nowo przebudowanejWielkiej Krokwi wZakopanem uplasował się na 34. oraz na 14. miejscu. W japońskich konkursach nie wystąpił.

Igrzyska olimpijskie – 4. i 9. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 10 lutego 2002 w pierwszym indywidualnym konkursieigrzysk olimpijskich w Salt Lake City na skoczni K-90 Janne Ahonen znalazł się tuż za podium. Do zwycięzcySimona Ammanna stracił 7,5 pkt, natomiast do medalu zabrakło mu 1,5 pkt. 13 lutego odbył się drugi indywidualny konkurs, tym razem na skoczni K-120. Ahonen był dziewiąty, a do zwycięzcy stracił prawie 40 pkt. 18 lutego odbył się konkurs drużynowy, w którym Finlandia zdobyła srebrny medal, przegrywając najmniejszą możliwą różnicą – 0,1 pkt z Niemcami[22].

Turniej Nordycki – 5. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 1 marca 2002 w Lahti Ahonen zajął miejsce czwarte. 13 marca w Falun stanął po raz pierwszy w sezonie na podium (wspólnie ze Svenem Hannawaldem). Zawody w Trondheim ukończył na 5. pozycji, natomiast w Oslo na czwartej. W klasyfikacji końcowej Turnieju był piąty[46].

Mistrzostwa świata w lotach – 24. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 9 marca 2002 odbyły się zawody o mistrzostwo świata w lotach. Ahonen zajął 24. miejsce, a do zwycięzcy Svena Hannawalda stracił 126,0 pkt[24].

Konkurs drużynowy, który odbył się w Planicy wygrali Finowie. Konkurs indywidualny zaplanowany na 24 marca 2002 został odwołany[47].Ahonen zajął piętnaste miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ. Zdobył 356 pkt[19].

2002/2003

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Rozpoczęcie współpracy z trenerem Tommim Nikunenem zaowocowało dobrymi startami Ahonena latem 2002. Trzy razy stanął na podium, we wszystkich konkursach zajmował miejsca wśród dziesięciu najlepszych. Zdobył 329 punktów i był trzeci, przegrał tylko zAndreasem Widhölzlem iClintem Jonesem[41].

Puchar Świata – 4. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
Janne Ahonen podczas PŚ w Zakopanem w 2003

Janne Ahonen rozpoczął sezon od dwóch miejsc na podium wRuce, zajął kolejno trzecie i drugie miejsce. W Trondheim był dziewiąty i czwarty. Jego występy wTitisee-Neustadt to czwarta i dziesiąta lokata. W Engelbergu 21 grudnia 2002 wygrał pierwsze zawody PŚ po ponad 2,5-rocznej przerwie. Dzień później był ósmy.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W pierwszym konkursie turnieju był trzeci. Konkurs w Garmisch-Partenkirchen ukończył na piątej pozycji, po upadku na 129 metrze[48]. NaBergisel odniósł drugie w sezonie (i piętnaste w karierze) zwycięstwo. W Bischofshofen był czwarty, ale nie przeszkodziło mu to w odniesieniu drugiego karierze zwycięstwa w Turnieju Czterech Skoczni. Pokonał drugiego Svena Hannawalda o 23,6 punktu[49].

Konkurs w Libercu był pierwszym w sezonie dla Fina, w którym wystartował lider klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zawody te skończyły się dla niego szóstym miejscem. 18 stycznia 2003 w Zakopanem po raz pierwszy w sezonie zajął miejsce poza pierwszą dziesiątką – był dwudziesty. Dzień później był szósty. W japońskich konkursach w Hakubie i Sapporo zajmował miejsca: 6., 8. i 11. Na skoczni mamuciej w Tauplitz zajmował lokaty: 17. i 5. W niemieckim Willingen udało mu się zająć dziewiąte miejsce (stracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Hannawalda). Dzień później na tej samej skoczni był dwudziesty.

Mistrzostwa świata – 35. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Podczas mistrzostw świata w Predazzo w konkursie na K-120 zajął 35. miejsce po upadku na odjeździe. W konkursie na skoczni K-95 nie wystartował. W konkursie drużynowym Finlandia z Ahonenen w składzie zdobyła złoty medal[17].

Turniej Nordycki – 17. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 9 marca 2003 w Oslo wywalczył 19. miejsce. W Lahti był siedemnasty i dziewiętnasty. Dało mu to 17. lokatę w klasyfikacji Turnieju Nordyckiego[50].

22 marca 2003 podczas zawodów w Planicy Ahonen po raz pierwszy w sezonie nie zmieścił się w pierwszej trzydziestce zawodów o Puchar Świata. Był 35. W ostatnich zawodach sezonu był 17. 1016 punktów dało mu czwartą lokatę w klasyfikacji generalnej, do podium zabrakło mu zaledwie 12 punktów[19].

2003/2004

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 18. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Fin uczestniczył we wszystkich konkursach cyklu. W Hinterzarten zajął 14. miejsce, w Courchevel był dwunasty, w Predazzo miał czternasty rezultat, a w Innsbrucku był 33. 58 punktów, które zdobył w LGP 2003, dały mu 18. miejsce w klasyfikacji końcowej[41].

Puchar Świata – 1. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Pierwsze zawody sezonu, które odbyły się w Ruce Ahonen ukończył na 23. miejscu. Po pierwszej serii był drugi, jednak w drugiej serii skakał w bardzo niekorzystnych warunkach atmosferycznych i spadł na 23. miejsce. W drugim konkursie zajął miejsce szóste. W kolejnych trzech konkursach stawał na podium. W Trondheim był drugi, wNeustadt był trzeci, a w Engelbergu drugi.

Turniej Czterech Skoczni – 5. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

10 i 11 stycznia 2004 wygrał dwa konkursy Libercu i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Konkursy, które odbyły się w Zakopanem, ukończył na 6. i na 12. miejscu. 23 stycznia zajął drugie miejsce w konkursie na olimpijskiej skoczni w Hakubie. Dzień później w Sapporo był ponownie drugi, w kolejnych zawodach był trzeci. 7 lutego odbył się konkurs na największej skoczni w Niemczechim. Heiniego Klopfera, w którym Ahonen był drugi, przegrał tylko zRoarem Ljøkelsøyem. W Willingen zwyciężył po raz trzeci w sezonie.

Mistrzostwa świata w lotach – 2. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 20 i 21 lutego 2004 Ahonen rywalizował o indywidualny tytuł mistrzowski naLetalnicy wPlanicy. Skoki na odległości 190, 225, 216,5 oraz 201,5 metra pozwoliły mu zdobyć srebro. Przegrał o 18 punktów ze zwycięzcą Roarem Ljøkelsøyem. 22 lutego w konkursie drużynowym reprezentacja Finlandii stanęła na drugim stopniu podium, przegrywając tylko z Norwegami[24].

28 lutego odbył się konkurs na skoczni wPark City, na której 2 lata wcześniej odbyły się igrzyska olimpijskie. Ahonen podczas tych zawodów uplasował się na czternastej pozycji. Po tym konkursie miał w klasyfikacji generalnej 198 punktów przewagi nad drugim zawodnikiem.

Turniej Nordycki – 4. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Turniej w 2004 rozgrywany był w Lahti, Kuopio, Lillehammer i Oslo. We wszystkich konkursach Fin zajął lokaty w czołowej dziesiątce. Był kolejno: trzeci, czwarty, siódmy i ósmy. Suma not za skoki w tych konkursach dała mu czwarte miejsce[52]. Pod koniec sezonu dobrą formę prezentował jego rywal w walce o kryształową kulęRoar Ljøkelsøy, przez co przewaga w klasyfikacji PŚ malała. Norweg w czterech konkursach był kolejno dwukrotnie drugi i dwukrotnie pierwszy, co jednak nie pomogło wyprzedzić Ahonena w klasyfikacji PŚ.

Janne Ahonen po raz pierwszy w karierze zdobył kryształową kulę. Zdobył 1316 punktów, zaledwie o 10 więcej niżRoar Ljøkelsøy. Była to najmniejsza różnica pomiędzy pierwszym a drugim zawodnikiem w klasyfikacji Pucharu Świata od sezonu 1993/1994 (od kiedy to obowiązujetaka punktacja za konkurs PŚ[19]).

2004/2005

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 31. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Uczestniczył tylko w jednym konkursie latem. Było to w Innsbrucku, gdzie zajął szóstą lokatę[41].

Puchar Świata – 1. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Janne Ahonen zdominował pierwszą część sezonu 2004/2005. Wygrał pierwsze cztery konkursy z rzędu (dwa wRuce i dwa wTrondheim). Pierwszym, któremu udało się pokonać Ahonena byłAdam Małysz, a miało to miejsce 11 grudnia 2004 wHarrachovie, Fin zajął wtedy drugie miejsce. Jednak w kolejnych sześciu konkursach Ahonen ponownie wygrywał.

Janne Ahonen podczas konkursu PŚ wZakopanem w2008 roku

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 29 grudnia 2004 wygrał pierwszy konkurs53. Turnieju Czterech Skoczni z przewagą prawie dziesięciu punktów nad drugim zawodnikiem. W noworocznym konkursie w Garmisch-Partenkirchen Ahonen znowu zwyciężył – skoki na odległość 124 i 128 metrów były łącznie o 10 metrów dłuższe od skoków drugiego skoczka tych zawodówThomasa Morgensterna, jednak z powodu niskich not za styl wygrał z przewagą tylko 6 punktów. W Innsbrucku ponownie wygrał, tym razem z przewagą 7 pkt. nad drugim w konkursie Adamem Małyszem. Finowi nie udało się powtórzyć wyczynuHannawalda sprzed trzech lat, który jako jedyny wygrał wszystkie cztery konkursy turnieju. Przeszkodził mu w tymMartin Höllwarth, który był najlepszy w Bischofshofen (Ahonen w tym konkursie przegrał tylko z Austriakiem). Nie przeszkodziło mu to w trzecim w karierze zwycięstwie w całym turnieju, z przewagą prawie 50 pkt. nad Höllwarthem[53].

Wygrana, którą odniósł w Innsbrucku była szóstą z rzędu. W ten sposób ustanowił rekord w liczbie zwycięstw w konkursach Pucharu Świata z rzędu, który później został wyrównany przezMatti Hautamäkiego,Thomasa Morgensterna,Gregora Schlierenzauera iRyōyū Kobayashiego[54][55][56][57].9 stycznia odbyły się zawody w Willingen, Ahonen ponownie był najlepszy. W drugiej serii konkursu pobił rekord skoczni. W zawodach na skoczni Kulm nie wystartował z powodu choroby[58]. W pełni sił powrócił na konkursy wTitisee-Neustadt. W pierwszym z nich zwyciężył, ustanawiając rekord dwunastu zwycięstw w sezonie[59], natomiast w drugim po raz pierwszy w całym sezonie nie stanął na podium – był siódmy. 29 i 30 stycznia zajął czwarte i drugie miejsce na Wielkiej Krokwi w Zakopanem. Po zawodach w Zakopanem ponownie zachorował na grypę, przez co nie wystartował w konkursach w Sapporo oraz w próbie przedolimpijskiej wPragelato.

Mistrzostwa świata – 1. i 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 19 lutego 2005 Ahonen zdobył brązowy medal na skoczni K-90, przegrał tylko zRokiem Benkovičem iJakubem Jandą. Dzień później w rywalizacji zespołowej nie zdobył medalu (był czwarty). 25 lutego na skoczni K-120 zdobył po raz drugi w karierze tytuł mistrza świata. Srebrnego medalistę Roara Ljøkelsøya wyprzedził o 6 pkt. Następnego dnia odbył się konkurs o drużynowy tytuł mistrzowski – Finlandia zajęła w nim drugie miejsce[17].
Janne Ahonen zdobywcaPucharu Świata w sezonie 2004/2005 –Zakopane 2005

Turniej Nordycki – 5. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W konkursach Skandynawskich Fin nie stanął ani raz na podium. W Lahti zajął czwarte miejsce, na skoczni w Kuopio był dwunasty, zawody w Lillehammer ukończył na czwartym miejscu, natomiast na skoczni w Oslo był osiemnasty. Turniej Nordycki ukończył na piątej pozycji z notą 1011,1 pkt., a do zwycięzcy turniejuMatti Hautamäkiego stracił 91,9 pkt[60].

19 marca 2005 w Planicy odbył się przedostatni konkurs sezonu. Ahonen był tam siedemnasty, mimo że po pierwszej serii był dopiero trzydziesty po zakończonym upadkiem skoku na odległość 215 m. 20 marca w pierwszej konkursowej serii ustanowił swój rekord życiowy i rekord swojego kraju w długości skoku (233,5 m.), natomiast w drugiej oddał najdłuższy skok w historii – 240 metrów, który jednak zakończył się upadkiem[61]. Oddał najdłuższe skoki obu serii, ale z powodu upadku zajął 6. miejsce.

Ahonen zdobył w ciągu 28 konkursów sezonu, spośród których startował w 23, 1715 punktów i po raz drugi z rzędu odebrał kryształową kulę za Puchar Świata[19].

2005/2006

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 25. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Fin wystąpił tylko w konkursie inaugurującym letnie starty w Hinterzarten. Zajął tam drugie miejsce, dzięki czemu zdobył 80 pkt. do generalnej klasyfikacji. Ostatecznie dało mu to 25. miejsce[41].

Puchar Świata – 2. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

26 listopada 2005 odbyły się dwa konkursy w Ruce, gdzie Ahonen zajmował drugie miejsca. Zdobył łącznie 160 pkt. i na następne zawody pojechał jako lider Pucharu Świataex aequo zRobertem Kranjcem[62]. Konkursy zaplanowane na 3 i 4 grudnia zostały przeniesione z Trondheim do Lillehammer. Zajął w nich piąte i szóste miejsce. Konkursy na dużej skoczni w Harrachovie ukończył dwukrotnie na podium, był trzeci oraz drugi. 18 grudnia konkurs w Engelbergu ukończył na czwartym miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Fin po konkursie w Oberstdorfie objął prowadzenie w Turnieju Czterech Skoczni. Pierwszego dnia 2006 na skoczni w Garmisch-Partenkirchen przegrał tylko z Jakubem Jandą. W Innsbrucku był szósty i spadł na drugie miejsce TCS. Jednak wygrana w Bischofshofen sprawiła, że odrobił stratę do Jandy i uzyskał tę samą notę (1081,5 pkt.) po czterech konkursach, co Czech. Po raz pierwszy w historiiTurniej Czterech Skoczni miał dwóch zwycięzców[63]. Ahonen wygrywając po raz czwarty Turniej Czterech Skoczni wyrównał osiągnięcieJensa Weißfloga[64].

Mistrzostwa świata w lotach – 8. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Nota 715,8 pkt. pozwoliła Finowi na uzyskanie ósmego miejsca w indywidualnych mistrzostwach świata w lotach na skoczni Kulm w Tauplitz. Do zwycięzcy stracił 72,8 pkt. W żadnej z prób nie osiągnął dwustu metrów. W konkursie drużynowym Ahonen zdobył srebrny medal razem z kolegami z drużyny (Tami Kiuru,Janne Happonen,Matti Hautamäki)[24].

Podobnie jak większość zawodników ze światowej czołówki z powodu zbliżających się igrzysk, Ahonen nie wziął udziału w konkursach zaliczanych do klasyfikacji PŚ w Sapporo. 28 i 29 stycznia 2006 w Zakopanem był trzeci i drugi. W Willingen był szósty.

Igrzyska olimpijskie – 6. i 9. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Dla Janne Ahonena były to czwarte w karierze igrzyska. Nie udało mu się zdobyć medalu na skoczni K-95. Skoczył 103,5 oraz 100 metrów, konkurs ukończył na szóstym miejscu, mimo że na półmetku był drugi. Na skoczni dużej został sklasyfikowany na dziewiątej pozycji, po skokach na odległość 123,5 i 128,5 m. W konkursie drużynowym zdobył srebrny medal. Finlandia przegrała z Austrią o 7,4 pkt[22].

Turniej Nordycki – 24. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • W pierwszym konkursie na skoczni w Lahti zajął 20. miejsce. W drugim konkursie turnieju, w Kuopio nie wystartował[65]. W norweskich konkursach (Lillehammer i Oslo) był 25. i 12. W klasyfikacji generalnej Turnieju Nordyckiego zajął 24. miejsce[66].

18 marca 2006 w Planicy oddał skoki na odległości 209 i 212,5 m. Dały mu one jedenaste miejsce. W ostatnich zawodach sezonu 2005/2006 uplasował się na ostatnim miejscu w pierwszej dziesiątce, po skokach na odległość 204 i 217,5 m.Nie udało mu się odnieść trzeciego zwycięstwa w klasyfikacji generalnej z rzędu. Wywalczył drugie miejsce z dorobkiem 1024 pkt., przegrał z Jakubem Jandą o 127 pkt[19].

2006/2007

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 31. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Ahonen brał udział tylko w dwóch ostatnich konkursach LGP w 2006. Miało to miejsce w Klingenthal, gdzie był jedenasty i w Oberhofie, gdzie był trzeci[41].

Puchar Świata – 8. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Pierwszy konkurs sezonu w Ruce Ahonen ukończył na 55. miejscu. Podobnie jak przed rokiem konkursy z Trondheim zostały przeniesione do Lillehammer i Fin zajął tam 6. i 7. miejsce. WEngelbergu zajął 21. i 14. pozycję.

Turniej Czterech Skoczni – 8. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 30 grudnia 2006 w konkursie inaugurującym55. Turniej Czterech Skoczni uplasował się na miejscu siódmym. Składające się z jednej serii zawody w Garmisch-Partenkirchen ukończył na 16. pozycji. Na Bergisel zajął piąte miejsce. W Bischofshofen był jedenasty. W klasyfikacji generalnej TCS zajął 8. miejsce[67].

13 stycznia 2007 konkurs na mamuciej skoczni w Vikersund zakończył tuż za podium – na miejscu czwartym. Tydzień później w jednoseryjnym konkursie w Zakopanem zajął 25. lokatę. 27 i 28 stycznia odbyły się konkursy na Schattenbergschanze w Oberstdorfie. Fin zajął w nich dwukrotnie ósme miejsce. Aby lepiej przygotować się do zbliżających się mistrzostw świata, nie wystartował w konkursach w Neustadt, Klingenthal oraz w Willingen.

Mistrzostwa świata – 6. i 14. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Turniej Nordycki – 4. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Konkursy w Kuopio i w Lahti ukończył na ósmych miejscach. W konkursach w Oslo był dwukrotnie dziesiąty. Ostatecznie turniej ukończył na czwartym miejscu. Przegrał z Adamem Małyszem, Andreasem Koflerem i Simonem Ammannem[68].

W dniach 23–25 marca 2007 odbyły się trzy indywidualne konkursy PŚ w Planicy. Ahonen zajął w nich 7., 9. i 17. miejsce. Zdobył 539 punktów do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, co dało mu ósme miejsce. Ani raz nie stanął na podium, co ostatnio zdarzyło mu się 14 lat wcześniej w debiutanckim sezonie 1992/1993[19].

2007/2008

[edytuj |edytuj kod]

Letnie Grand Prix – 26. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Fin wystąpił w czterech pierwszych konkursach Letniego Grand Prix. Zajął w nich miejsca: 10., 10., 8. i 36. W klasyfikacji generalnej LGP 2007 zajął 26. miejsce, natomiast w Turnieju Czterech Narodów zajął 13. lokatę[41].

Puchar Świata – 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

1 grudnia 2007 w Ruce zajął czternaste miejsce. Rywalizację w konkursach w Trondheim ukończył na czwartym oraz siódmym miejscu. Na normalnej skoczni w Villach po raz pierwszy od prawie dwóch lat stanął na podium Pucharu Świata, zajął drugie i trzecie miejsce. W zawodach naGross-Titlis-Schanze uplasował się na 16. i 15. miejscu.

Turniej Czterech Skoczni – 1. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 30 grudnia 2007 zajął trzecie miejsce. 1 stycznia 2008 na nowo wybudowanejGroße Olympiaschanze był drugi, przegrywając tylko zGregorem Schlierenzauerem. W konkursie tym po raz setny stanął na podium zawodów o Puchar Świata. Trzeci konkurs turnieju wyjątkowo nie odbył się w Innsbrucku[69], lecz został przeniesiony do Bischofshofen. Oba konkursy na skoczniim. Paula Ausserleitnera zakończyły się zwycięstwem Ahonena i piątym zwycięstwem w całym Turnieju Czterech Skoczni[70].

W zawodach, które 12 stycznia 2008 odbyły się w Predazzo Fin był piąty. Dzień później zajął czwartą pozycję. 20 stycznia namamucie w Harrachovie odniósł swoją 35. wygraną w Pucharze Świata. W Zakopanem był trzynasty i szesnasty. 8 i 9 lutego na skoczniJeštěd wLibercu zajął odpowiednio 4. i 5. miejsce. W Willingen udało mu się wskoczyć na 9. miejsce.

Mistrzostwa świata w lotach – 3. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • 22 i 23 lutego 2008 zostały rozegrane mistrzostwa świata na skoczni mamuciej w Oberstdorfie. Ahonen skakał równo: 210,5, 206,5, 209,0 i 208,5 metra. Za skoki te uzyskał notę łączną 811,9 pkt. Po raz czwarty w karierze zdobył indywidualnie medal na MŚwL. Przegrał tylko zGregorem Schlierenzauerem orazMartinem Kochem. Drużynowo zdobył srebrny srebrny[24].

Turniej Nordycki – 4. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
  • Pierwszy konkurs odbył się w Kuopio zamiast w Lahti i Ahonen zajął tam dziewiątą lokatę. 4 marca również w Kuopio odniósł czwarte zwycięstwo w sezonie, dzięki skokom 122,5 i 126 m. W zawodach na skoczniLysgårdsbakken wLillehammer był czwarty. NaHolmenkollbakken w Oslo był czternasty. Rywalizację w Turnieju Nordyckim podobnie jak przed rokiem ukończył tuż za podium[71].

14 marca 2008 w Planicy po raz sto piąty w karierze stanął na podium PŚ. Zajął drugie miejsce po skokach 212,5 i 221,5 m. Przegrał wyłącznie z Gregorem Schlierenzauerem. Dzień później był piąty. Przez cały sezon zdobył 1291 punktów PŚ i zajął trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej (po raz ósmy w karierze na podium). Przegrał o 503 pkt. z Thomasem Morgensternem i o 270 z Gregorem Schlierenzauerem[19].

26 marca 2008 ogłosił koniec swojej kariery narciarskiej. Oficjalnym powodem był brak motywacji oraz chęć odejścia ze sportu w chwale[72].

Konkurs pożegnalny

[edytuj |edytuj kod]

9 lipca 2008 wLahti odbył się pożegnalny konkurs z udziałem Janne Ahonena. Na liście zaproszonych znaleźli się:

Skoczkowie

Sędziowie

Ahonen wygrał, na drugim miejscu uplasował sięAdam Małysz, a trzeci byłGeorg Späth[73].Po skoku Ahonena skoczkowie utworzyli dla niego szpaler z nart, pod którym przejechał.

8 marca 2009 ogłosił, iż zamierza powrócić do skakania. Zapowiedział, że jego głównym celem jest zdobycie złotego medaluzimowych igrzysk olimpijskich w Vancouver[74]. Do rywalizacji powrócił w listopadzie 2009. Występ na igrzyskach skończył się niepowodzeniem – zarówno Ahonen, jak i reprezentacja Finlandii nie zdobyła żadnego medalu w konkursach skoków.

2009/2010

[edytuj |edytuj kod]

Puchar Świata – 11. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Po ponad półtorarocznej przerwie Ahonen powrócił do skakania w Pucharze Świata 28 listopada 2009 w konkursie w Ruce. Zajął tam 34. miejsce. 5 grudnia 2009 wLillehammer zajął miejsce dziewiąte. Dzień później nie wystąpił z powodu choroby[75]. 18 grudnia w zawodach wEngelbergu zajął 16. miejsce. Dzień później na tej samej skoczni był trzynasty. W jednoseryjnym konkursie, który odbył się 20 grudnia, zamknął pierwszą dziesiątkę. Ahonen w drugiej serii został zdyskwalifikowany za nieprawidłowy kombinezon, jednak chwilę po jego skoku drugą serię odwołano, a za oficjalne wyniki przyjęto rezultaty serii pierwszej[76].

Turniej Czterech Skoczni – 2. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

9 stycznia 2010 w zawodach namamuciej skoczniKulm Finowi udało się zająć 9. lokatę. Dzień później nie udało mu się wejść do pierwszej dziesiątki konkursu, był dwunasty. 16 i 17 stycznia nie wystartował w konkursach w japońskim Sapporo. 22 i 23 stycznia w Zakopanem dwukrotnie uplasował się na miejscach w czołowej dziesiątce, był odpowiednio siódmy i dziewiąty. 31 stycznia 2010 wziął udział w zawodach na mamuciej skoczni im. Heiniego Klopfera, w których po skokach na 190 i 190,5 m. zajął 11. pozycję. W klasyfikacji generalnej lotów narciarskich zajął 10. miejsce. Nie wystąpił w konkursach wKlingenthal orazWillingen.

Igrzyska olimpijskie – 4. i 31. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
Janne Ahonen pod skocznią wWhistler, luty 2010
  • Janne Ahonen w konkursie olimpijskim na skoczni normalnej (HS-106) po raz trzeci w karierze uplasował się na czwartej pozycji po skokach na odległość 102 i 104m. Przegrał z Simonem Ammannem, Adamem Małyszem oraz Gregorem Schlierenzauerem. W konkursie na dużej skoczni, który został rozegrany 20 lutego 2010, Fin skoczył 125 metrów, co dało mu 16. miejsce po pierwszej serii. Zrezygnował z udziału w serii finałowej z powodu urazu, którego doznał podczas upadku w serii próbnej[77]. Z tego samego powodu nie wystartował w rywalizacji zespołowej. Bez Ahonena w składzie Finlandia zajęła czwarte miejsce.

Turniej Nordycki – 51. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

27. miejsce zajął w rywalizacji o Puchar Świata na skoczni w Lahti 7 marca 2010. Oddał skoki na odległość 115 i 113 metrów, za które uzyskał 212,9 pkt. W kolejnych konkursach turnieju nie wziął udziału, w związku z czym zajął 51. miejsce w klasyfikacji generalnej.

Mistrzostwa świata w lotach – 27. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Na mistrzostwach świata w lotach w Planicy, które odbyły się 19–20 marca 2010 Ahonen uplasował się na 27. pozycji. Pierwszego dnia oddawał skoki na odległość 182 i 189,5 m, natomiast drugiego dwukrotnie na 197 m. Zgromadził 701,1 pkt. i do zdobywcy złotego medaluSimona Ammanna stracił ponad 200 pkt. Nie wystartował on w konkursie drużynowym, w którym Finlandia zdobyła brązowy medal.

2010/2011

[edytuj |edytuj kod]

Puchar Świata – 44. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

Janne Ahonen rozpoczął sezon od braku kwalifikacji do konkursu wRuce, gdyż został zdyskwalifikowany po tym jak oddał swój skok po czasie. Ta kontrowersyjna dyskwalifikacja przyczyniła się zmian w przepisach polegających na tym, że zielone światło nie będzie oznaczało dla skoczka konieczności oddania skoku, a światło może zostać wyłączone, jeśli trener zauważy, że warunki atmosferyczne uniemożliwią oddanie skoku, a nowa możliwość startu zostanie wyznaczona przez jury.

Do konkursu wKuopio zakwalifikował się skokiem na 111.0 m. W konkursie skoczył 112.5 m i zajął 35. miejsce. Nie wystąpił w konkursach wLillehammer. WEngelbergu punktował dwukrotnie – raz zajął 24., następnie 34., po czym 20. pozycję. Po TCS następnymi zawodami w jakich brał udział były te wZakopanem, gdzie zajął 35., 39. i 47. miejsce. Nie zakwalifikował się do zawodów wVikersund.

5 marca ogłosił po raz drugi zakończenie kariery. 13 marca 2011 oddał ostatni skok przed przerwą w uprawianiu dyscypliny. W rodzinnym Lahti zajął 34. miejsce w konkursie, skacząc 117 m i zdobywając 109 punktów.

Najlepsze miejsce jakie zajął w sezonie to 5. podczas noworocznego konkursu Turnieju Czterech Skoczni w Ga-Pa. Ogółem wystartował w dwunastu konkursach, punktował w czterech, raz udało mu się znaleźć w pierwszej dziesiątce.

Turniej Czterech Skoczni – 24. miejsce

[edytuj |edytuj kod]

W pierwszym z konkursów59. Turnieju Czterech Skoczni, w Oberstdorfie znalazł się w parze zManuelem Fettnerem. Przegrał z nim rywalizację, skacząc 119,5 m, jednak zakwalifikował się do drugiej serii jakolucky loser. Tam skoczył 110,5 m i zajął 31. pozycję.W Garmisch-Partenkirchen został zestawiony w parę zAndreasem Wankiem. Rozegrana została tylko jedna seria, w trakcie której skoczył 134 m i zajął 5. miejsce.W Innsbrucku jego konkurentem był Anders Bardal, który skoczył 122 m i pokonał Ahonena, który oddał skok 118,5 m. Ahonen znalazł się na 31. miejscu.W Bischofshofen zakwalifikował się do drugiej serii jakolucky loser, gdyż pokonał go zestawiony z nim w parę Martin Schmitt. Ahonen zajął 20. miejsce przy skokach 121,5 m i 125,5 m.W klasyfikacji generalnej turnieju Ahonen zajął 24. miejsce.

Mistrzostwa świata – 20. i 30. miejsce

[edytuj |edytuj kod]
Janne Ahonen podczas pierwszego konkursu drużynowego na MŚ w Oslo, luty 2011
  • Namistrzostwach świata w Oslo Fin zdobył 20. miejsce na skoczni K-95Midtstubakken. W pierwszej serii skoczył 96.0 m i zajął 13. miejsce po pierwszej serii. W drugiej skoczył 94.0 m i zajął 20. miejsce.

Na skoczni K-120Holmenkollbakken oddał skoki 121.0 m i 115.0 m zajmując 30. miejsce.

5 marca 2011 podjął kolejną decyzję o zakończeniu swojej kariery. Jako powód podawał, że treningi i życie pełne wyrzeczeń przychodzi mu z coraz większym trudem.

W styczniu 2013 w wywiadzie dla telewizji MTV3 zapowiedział kolejny powrót do skoków, uzasadniając go chęcią zdobycia medalu olimpijskiego wSoczi[78]. Do rywalizacji powrócił już latem 2013 startując w kilku konkursachLetniego Grand Prix.

2013/2014

[edytuj |edytuj kod]
Janne Ahonen pod skocznią wWiśle, sierpień 2013

Przed sezonem letnim 2013 Ahonen ogłosił wznowienie kariery, co znalazło potwierdzenie w składzie reprezentacji Finlandii, gdzie znalazł się w kadrze A[79]. W pierwszych zawodach po wznowieniu kariery, które odbyły się w lipcu w ramach cyklu Finlandia Veikkaus Cup na obiekcie HS 100 wRovaniemi, uplasował się na piątej pozycji, oddając skoki na 87,5 m i 93 m[80]. Następny konkurs tego cyklu rozegrano na dużym obiekcie wRuce. Po pierwszej serii Ahonen prowadził, lądując na 136. metrze zeskoku. W drugiej oddał skok na 122,5 m i spadł na drugą pozycję, przegrywając zLaurim Asikainenem[81]. W ostatnim konkursie, na normalnej skoczni wVuokatti odniósł zwycięstwo, po skokach na 99 m i 90,5 m, wyprzedzając Lauriego Asikainena o 11,5 pkt. Tym samym zapewnił sobie pierwszą lokatę w ostatecznej klasyfikacji generalnej krajowego cyklu[82].

W kwalifikacjach do otwierającegoLetnie Grand Prix konkursu wHinterzarten zajął trzecie miejsce i oddał najdłuższy skok – 106,5 m (tyle samo osiągnąłSeverin Freund, jednak był on wśród prekwalifikowanych zawodników)[83]. Dwa dni później, 28 lipca, w konkursie głównym uplasował się na siódmej pozycji. Po pierwszej serii, w której skoczył na 100 m był piętnasty, jednak skacząc półtora metra dalej w drugiej zapewnił sobie awans[84]. Dla Ahonena były to pierwsze punkty zdobyte w Letniej Grand Prix od 16 sierpnia 2007.

W październiku 2018 po raz trzeci ogłosił zakończenie sportowej kariery[85].

Miejsca w klasyfikacji poszczególnych turniejów

[edytuj |edytuj kod]
Turniej201720162015201420132012201120102009200820072006200520042003200220012000199919981997199619951994
Puchar Świata505831441138211415532983310
Puchar Świata w lotach36464810171022216X6261172512
Turniej Czterech Skoczni23242181151262213186316
Turniej NordyckiXXXXXXX51442454175362594XXX
Letnie Grand Prix741926312531183161345512
Turniej Czterech NarodówXXXXXXX6013XXXXXXXXXXXX

Igrzyska olimpijskie

[edytuj |edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj |edytuj kod]
1994NorwegiaLillehammer25. miejsce (K-120), 37. miejsce (K-90)[86]
1998JaponiaNagano/Hakuba4. miejsce (K-90), 37. miejsce (K-120)[87]
2002Stany ZjednoczoneSalt Lake City/Park City4. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)[88]
2006WłochyTuryn/Pragelato6. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-125)[89]
2010KanadaVancouver/Whistler4. miejsce (K-95), 31. miejsce (K-125)[90]
2014RosjaSoczi/Krasnaja Polana29. miejsce (K-95), 22. miejsce (K-125)
2018Korea PołudniowaPjongczang40. miejsce (K-98), 27. miejsce (K-125)

Drużynowo

[edytuj |edytuj kod]
1994NorwegiaLillehammer5. miejsce[86]
1998JaponiaNagano/Hakuba5. miejsce[87]
2002Stany ZjednoczoneSalt Lake City/Park Citysrebrny medal[88]
2006WłochyTuryn/Pragelatosrebrny medal[89]
2014RosjaSoczi/Krasnaja Polana8. miejsce[c]
2018Korea PołudniowaPjongczang8. miejsce[d]

Starty J. Ahonena na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

[edytuj |edytuj kod]
MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
25.20 lutego1994NorwegiaLillehammerLysgårdsbakkenK-120[e]ind.108,5 m99,5 m163,4 pkt111,1 pktJens Weißflog
5.23 lutego1994NorwegiaLillehammerLysgårdsbakkenK-120druż.[f]119,5 m111,0 m889,5 pkt (214,9 pkt)80,6 pktNiemcy
37.25 lutego1994NorwegiaLillehammerLysgårdsbakkenK-90ind.88,0 m73,0 m186,0 pkt96,0 pktEspen Bredesen
4.11 lutego1998JaponiaHakubaOlimpijskaK-90ind.86,5 m91,5 m231,5 pkt3,0 pktJani Soininen
37.15 lutego1998JaponiaHakubaOlimpijskaK-120ind.106,0 m--91,3 pkt181,0 pktKazuyoshi Funaki
5.17 lutego1998JaponiaHakubaOlimpijskaK-120druż.[g]101,0 m128,0 m833,9 pkt (213,2 pkt)99,1 pktJaponia
4.10 lutego2002Stany ZjednoczonePark CityUtah Olympic ParkK-90ind.95,5 m98,0 m261,5 pkt7,5 pktSimon Ammann
9.13 lutego2002Stany ZjednoczonePark CityUtah Olympic ParkK-120ind.124,0 m123,5 m241,5 pkt39,9 pktSimon Ammann
2.18 lutego2002Stany ZjednoczonePark CityUtah Olympic ParkK-120druż.[h]129,0 m125,5 m974,0 pkt (260,6 pkt)0,1 pktNiemcy
6.12 lutego2006WłochyPragelatoTrampolino a MonteK-95HS-106ind.103,5 m100,0 m261,5 pkt5,0 pktLars Bystøl
9.18 lutego2006WłochyPragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140ind.123,5 m128,5 m234,1 pkt42,8 pktThomas Morgenstern
2.20 lutego2006WłochyPragelatoTrampolino a MonteK-125HS-140druż.[i]129,0 m132,0 m976,6 pkt (251,8 pkt)7,4 pktAustria
4.13 lutego2010KanadaWhistlerWhistler Olympic Park Ski JumpK-95HS-106indywid.102,0 m104,0 m263,0 pkt13,5 pktSimon Ammann
31.20 lutego2010KanadaWhistlerWhistler Olympic Park Ski JumpK-125HS-140indywid.125,0 mDNS[j]111,0 pkt173,6 pktSimon Ammann
29.9 lutego2014RosjaKrasnaja PolanaRusskije GorkiK-95HS-106indywid.97,0 m92,5 m229,2 pkt48,8 pktKamil Stoch
22.15 lutego2014RosjaKrasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140indywid.126,0 m123,0 m241,3 pkt37,4 pktKamil Stoch
8.17 lutego2014RosjaKrasnaja PolanaRusskije GorkiK-125HS-140druż.[c]124,5 m132,0 m942,8 pkt (240,6 pkt)98,3 pktNiemcy
40.10 lutego2018Korea PołudniowaPjongczangAlpensia Jumping ParkK-98HS-109indywid.90,5 m85,1 pkt174,2 pktAndreas Wellinger
27.17 lutego2018Korea PołudniowaPjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142indywid.124,5 m115,5 m210,6 pkt75,1 pktKamil Stoch
8.19 lutego2018Korea PołudniowaPjongczangAlpensia Jumping ParkK-125HS-142druż.[d]122,5 m120,5 m790,4 pkt (214,3 pkt)308,1 pktNorwegia

Mistrzostwa świata

[edytuj |edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj |edytuj kod]
1993SzwecjaFalun31. miejsce (K-115)[91]
1995KanadaThunder Bay9. miejsce (K-90), 9. miejsce (K-120)[92]
1997NorwegiaTrondheimzłoty medal (K-90), 8. miejsce (K-120)[93]
1999AustriaRamsau/Bischofshofen4. miejsce (K-120), 4. miejsce (K-90)[94]
2001FinlandiaLahtibrązowy medal (K-116), 6. miejsce (K-90)[95]
2003WłochyVal di Fiemme/Predazzo35. miejsce (K-120)[96]
2005NiemcyOberstdorfbrązowy medal (K-90),złoty medal (K-120)[97]
2007JaponiaSapporo6. miejsce (K-120), 14. miejsce (K-90)[98]
2011NorwegiaOslo20. miejsce (K-95), 30.miejsce (K-120)[99]
2015SzwecjaFalun15. miejsce (K-90), 19. miejsce (K-120)
2017FinlandiaLahti25. miejsce (K-90), 23. miejsce (K-116)

Drużynowo

[edytuj |edytuj kod]
1993SzwecjaFalun6. miejsce[91]
1995KanadaThunder Bayzłoty medal[92]
1997NorwegiaTrondheimzłoty medal[93]
1999AustriaRamsau/Bischofshofen4. miejsce[94]
2001FinlandiaLahtisrebrny medal (K-116),srebrny medal (K-90)[95]
2003WłochyVal di Fiemme/Predazzozłoty medal[96]
2005NiemcyOberstdorf4. miejsce (K-90),srebrny medal (K-120)[97]
2007JaponiaSapporo4. miejsce[98]
2011NorwegiaOslo8. miejsce (K-95)[100], 7. miejsce (K-120)[101]
2015SzwecjaFalun10. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[k], 9. miejsce (K-120)[l]
2017FinlandiaLahti11. miejsce (drużyna mieszana/K-90)[m], 6. miejsce (K-116)[n]

Starty J. Ahonena na mistrzostwach świata – szczegółowo

[edytuj |edytuj kod]
MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2NotaStrataZwycięzca
31.21 lutego1993SzwecjaFalunLugnetK-115[e]ind.103,0 m76,0 m131,1 pkt110,3 pktEspen Bredesen
6.23 lutego1993SzwecjaFalunLugnetK-115druż.[o]93,0 m94,0 m696,7 pkt (145,8 pkt)124,8 pktNorwegia
9.12 marca1995KanadaThunder BayNormal ThunderK-90ind.86,5 m87,0 m219,5 pkt46,5 pktTakanobu Okabe
1.złoto16 marca1995KanadaThunder BayBig ThunderK-120druż.[p]123,5 m121,5 m889,0 pkt (244,5 pkt)
9.18 marca1995KanadaThunder BayBig ThunderK-120ind.108,5 m118,0 m208,2 pkt64,4 pktTommy Ingebrigtsen
1.złoto22 lutego1997NorwegiaTrondheimGranåsenK-90ind.95,0 m98,5 m263,5 pkt
1.złoto27 lutego1997NorwegiaTrondheimGranåsenK-120druż.[p]114,5 m123,0 m955,3 pkt (231,0 pkt)
8.1 marca1997NorwegiaTrondheimGranåsenK-120ind.111,5 m126,5 m231,9 pkt20,2 pktMasahiko Harada
4.21 lutego1999AustriaBischofshofenPaul-Ausserleitner-SchanzeK-120ind.123,5 m126,0 m254,1 pkt9,3 pktMartin Schmitt
4.23 lutego1999AustriaBischofshofenPaul-Ausserleitner-SchanzeK-120druż.[q]123,0 m110,5 m855,7 pkt (220,3 pkt)133,2 pktNiemcy
4.26 lutego1999AustriaRamsauMattensprunganlageK-90ind.94,0 m93,0 m249,0 pkt6,0 pktKazuyoshi Funaki
3.brąz19 lutego2001FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116ind.124,5 m125,5 m267,4 pkt8,9 pktMartin Schmitt
2.srebro21 lutego2001FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116druż.[r]112,5 m126,0 m900,2 pkt (245,2 pkt)39,6 pktNiemcy
6.23 lutego2001FinlandiaLahtiSalpausselkäK-90ind.86,0 m87,5 m216,5 pkt29,5 pktAdam Małysz
2.srebro25 lutego2001FinlandiaLahtiSalpausselkäK-90druż.[s]90,0 m93,0 m951,5 pkt (240,5 pkt)2,0 pktAustria
35.22 lutego2003WłochyPredazzoTrampolino Dal BenK-120ind.120,0 m[t]93,5 pkt195,5 pktAdam Małysz
1.złoto23 lutego2003WłochyPredazzoTrampolino Dal BenK-120druż.[u]118,5 m124,0 m1046,6 pkt (236,5 pkt)
3.brąz19 lutego2005NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-90HS-100ind.97,0 m92,0 m249,0 pkt7,0 pktRok Benkovič
4.20 lutego2005NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-90HS-100druż.[v]95,0 m97,0 m928,0 pkt (254,5 pkt)42,5 pktAustria
1.złoto25 lutego2005NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137ind.141,5 m142,5 m313,2 pkt
2.srebro26 lutego2005NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137druż.[w]129,5 m142,5 m1122,9 pkt (282,1 pkt)14,4 pktAustria
6.24 lutego2007JaponiaSapporoŌkurayamaK-120HS-134ind.123,0 m130,0 m249,9 pkt16,2 pktSimon Ammann
4.25 lutego2007JaponiaSapporoŌkurayamaK-120HS-134druż.[x]124,0 m119,0 m869,8 pkt (231,4 pkt)130,4 pktAustria
14.3 marca2007JaponiaSapporoMiyanomoriK-90HS-98ind.93,5 m90,5 m236,0 pkt41,0 pktAdam Małysz
20.26 lutego2011NorwegiaOsloMidtstubakkenK-95HS-106indywid.96,0 m94,0 m223,0 pkt46,2 pktThomas Morgenstern
8.27 lutego2011NorwegiaOsloMidtstubakkenK-95HS-106druż.[100]100,0 m94,5 m900,5 pkt (221,1 pkt)125,0 pktAustria
30.3 marca2011NorwegiaOsloHolmenkollbakkenK-120HS-134indywid.121,0 m115,0 m209,1 pkt78,4 pktGregor Schlierenzauer
7.5 marca2011NorwegiaOsloHolmenkollbakkenK-120HS-134druż.[101]117,5 m408,3 pkt (102,1 pkt)91,7 pktAustria
15.21 lutego2015SzwecjaFalunLugnetK-90HS-100indywid.90,5 m89,0 m221,6 pkt31,1 pktRune Velta
10.22 lutego2015SzwecjaFalunLugnetK-90HS-100druż. mix.[k]89,0 m369,5 pkt (103,2 pkt)548,4 pktNiemcy
19.26 lutego2015SzwecjaFalunLugnetK-120HS-134indywid.118,5 m122,5 m206,5 pkt62,2 pktSeverin Freund
9.28 lutego2015SzwecjaFalunLugnetK-120HS-134druż.[l]109,0 m328,5 pkt (77,8 pkt)544,1 pktNorwegia
25.25 lutego2017FinlandiaLahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.90,5 m89,5 m226,3 pkt44,5 pktStefan Kraft
11.26 lutego2017FinlandiaLahtiSalpausselkäK-90HS-100druż. mix.[m]90,5 m397,4 pkt (116,5 pkt)638,1 pktNiemcy
23.2 marca2017FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116HS-130indywid.115,0 m116,0 m225,6 pkt53,7 pktStefan Kraft
6.4 marca2017FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116HS-130druż.[n]116,0 m112,0 m926,5 pkt (228,8 pkt)177,7 pktPolska

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich

[edytuj |edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj |edytuj kod]
1994SłoweniaPlanica12. miejsce[102]
1996AustriaTauplitzsrebrny medal[103]
1998NiemcyOberstdorf8. miejsce[104]
2000NorwegiaVikersundbrązowy medal[105]
2002CzechyHarrachov24. miejsce[106]
2004SłoweniaPlanicasrebrny medal[24]
2006AustriaTauplitz8. miejsce[24]
2008NiemcyOberstdorfbrązowy medal[24]
2010SłoweniaPlanica27. miejsce[24]
2018NiemcyOberstdorf22. miejsce

Drużynowo

[edytuj |edytuj kod]
2004SłoweniaPlanicasrebrny medal[24]
2006AustriaTauplitzsrebrny medal[24]
2008NiemcyOberstdorfsrebrny medal[24]
2018NiemcyOberstdorf8. miejsce[24]

Starty J. Ahonena na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

[edytuj |edytuj kod]
MiejsceDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSKonkursSkok 1Skok 2Skok 3Skok 4NotaStrataZwycięzca
12.20 marca1994SłoweniaPlanicaVelikankaK-185[e]ind.120,0 m159,0 m[y][y]228,8 pkt122,5 pktJaroslav Sakala
2.srebro10–11 lutego1996AustriaTauplitzKulmK-185ind.179,0 m191,0 m192,0 m194,0 m734,2 pkt3,9 pktAndreas Goldberger
8.24 stycznia1998NiemcyOberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185ind.187,0 m177,5 m191,0 m183,5 m702,8 pkt63,6 pktKazuyoshi Funaki
3.brąz12–14 lutego2000NorwegiaVikersundVikersundbakkenK-185ind.147,5 m180,5 m190,0 m[y]484,1 pkt52,7 pktSven Hannawald
24.9–10 marca2002CzechyHarrachovČerťákK-185ind.160,0 m151,5 m[y][y]270,3 pkt126,0 pktSven Hannawald
2.srebro20–21 lutego2004SłoweniaPlanicaVelikankaK-185HS-215ind.190,0 m225,0 m216,5 m201,5 m814,1 pkt18,0 pktRoar Ljøkelsøy
2.srebro22 lutego2004SłoweniaPlanicaVelikankaK-185HS-215druż.[z]211,5 m217,5 m1704,1 pkt (422,3 pkt)7,7 pktNorwegia
8.13–14 stycznia2006AustriaTauplitzKulmK-185HS-203ind.192,5 m197,0 m167,0 m195,0 m715,8 pkt72,2 pktRoar Ljøkelsøy
2.srebro15 stycznia2006AustriaTauplitzKulmK-185HS-203druż.[i]196,0 m193,5 m1477,2 pkt (377,4 pkt)20,7 pktNorwegia
3.brąz22–23 lutego2008NiemcyOberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185HS-213ind.210,5 m206,5 m209,0 m208,5 m811,9 pkt23,5 pktGregor Schlierenzauer
2.srebro24 lutego2008NiemcyOberstdorfim. Heiniego KlopferaK-185HS-213druż.[aa]195,5 m194,0 m1477,0 pkt (372,4 pkt)76,3 pktAustria
27.19–20 lutego2010SłoweniaPlanicaLetalnicaK-185HS-215ind.182,0 m189,5 m197,0 m197,0 m701,1 pkt234,7 pktSimon Ammann
22.19–20 stycznia2018NiemcyOberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.182,0 m194,5 m192,0 m[y]500,0 pkt151,9 pktDaniel-André Tande
8.21 stycznia2018NiemcyOberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235druż.[ab]190,0 m189,0 m1262,2 pkt (358,5 pkt)400,0 pktNorwegia

Mistrzostwa świata juniorów

[edytuj |edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj |edytuj kod]
1993CzechyHarrachovzłoty medal
1994AustriaBreitenwangzłoty medal

Drużynowo

[edytuj |edytuj kod]
1993CzechyHarrachovzłoty medal[ac]
1994AustriaBreitenwangzłoty medal[ad]

Puchar Świata

[edytuj |edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj |edytuj kod]

Janne Ahonen w całej swojej karierze osiem razy stał na podium w klasyfikacji generalnej, a dwukrotnie w tej klasyfikacji zwyciężał.

SezonMiejsce[107]
1992/199350.
1993/199410.
1994/19953.
1995/19963.
1996/19978.
1997/19989.
1998/19992.
1999/20003.
2000/20015.
2001/200215.
2002/20034.
2003/20041.
2004/20051.
2005/20062.
2006/20078.
2007/20083.
2009/201011.
2010/201144.
2013/201431.
2014/201558.
2016/201750.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

[edytuj |edytuj kod]

Ahonen mając na koncie 36 zwycięstw jest szóstym zawodnikiem w historii pod względemliczby zwycięstw w konkursach PŚ[108]. Więcej wygranych mają tylkoGregor Schlierenzauer,Matti Nykänen,Stefan Kraft,Adam Małysz iKamil Stoch. Jako jedyny w historii pięciokrotnie wygrywał zawody PŚ w Engelbergu.

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaPrzypisy
1.19 grudnia1993SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120[e]120,5 m113,4 pkt
2.1 stycznia1995NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115114,0 m112,0 m247,6 pkt*TCS 1994/1995
3.3 grudnia1995NorwegiaLillehammerLysgårdsbakkenK-120123,0 m131,0 m257,7 pkt
4.10 stycznia1996AustriaTauplitz/Bad MitterndorfKulmK-180179,0 m191,0 m357,0 pkt* Pierwszy dzieńmistrzostw świata w lotach
5.7 marca1998FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116125,0 m121,0 m259,7 pkt*Turniej Nordycki 1998
6.6 grudnia1998FrancjaChamonixTremplin aux BossonsK-9598,0 m97,5 m248,0 pkt
7.19 grudnia1998CzechyHarrachovČerťákK-120109,0 m132,0 m235,3 pkt
8.20 grudnia1998CzechyHarrachovČerťákK-120126,0 m126,5 m252,5 pkt
9.9 stycznia1999SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120126,5 m127,0 m255,3 pkt
10.17 stycznia1999PolskaZakopaneWielka KrokiewK-116119,0 m128,5 m258,4 pkt
11.7 lutego1999CzechyHarrachovČerťákK-120118,5 m123,0 m233,7 pkt
12.12 grudnia1999AustriaVillachVillacher AlpenarenaK-9094,0 m94,0 m251,0 pkt
13.4 marca2000FinlandiaLahtiSalpausselkäK-9091,0 m98,5 m254,5 pkt*Turniej Nordycki 2000
14.21 grudnia2002SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120128,0 m132,0 m271,5 pkt
15.4 stycznia2003AustriaInnsbruckBergiselK-120122,0 m115,5 m227,5 pkt*51. Turniej Czterech Skoczni
16.10 stycznia2004CzechyLiberecJeštědK-120127,0 m128,6 pkt
17.11 stycznia2004CzechyLiberecJeštědK-120139,0 m147,2 pkt
18.14 lutego2004NiemcyWillingenMühlenkopfschanzeK-130132,5 m133,5 m242,8 pkt
19.27 listopada2004FinlandiaRukaRukatunturiK-120HS-142144,5 m142,0 m318,7 pkt
20.28 listopada2004FinlandiaRukaRukatunturiK-120HS-142143,0 m143,0 m308,3 pkt
21.4 grudnia2004NorwegiaTrondheimGranåsenK-120HS-131132,0 m135,5 m281,5 pkt
22.5 grudnia2004NorwegiaTrondheimGranåsenK-120HS-131123,0 m124,5 m246,5 pkt
23.12 grudnia2004CzechyHarrachovČerťákK-125HS-142140,0 m141,0 m288,8 pkt
24.18 grudnia2004SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137141,0 m137,5 m279,3 pkt
25.19 grudnia2004SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137134,0 m135,0 m260,7 pkt
26.29 grudnia2004NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137127,0 m133,5 m268,4 pkt*53. Turniej Czterech Skoczni
27.1 stycznia2005NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115HS-125124,0 m128,0 m260,1 pkt*53. Turniej Czterech Skoczni
28.3 stycznia2005AustriaInnsbruckBergiselK-120HS-130128,5 m120,0 m243,8 pkt*53. Turniej Czterech Skoczni
29.9 stycznia2005NiemcyWillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145135,0 m152,0 m279,1 pkt
30.9 stycznia2005NiemcyTitisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142142,0 m138,0 m283,5 pkt
31.29 grudnia2005NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137130,5 m130,0 m270,9 pkt*54. Turniej Czterech Skoczni
32.6 stycznia2006AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-125HS-140141,0 m141,5 m293,0 pkt*54. Turniej Czterech Skoczni
33.5 stycznia2008AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-125HS-140139,5 m138,0 m282,5 pkt*56. Turniej Czterech Skoczni
34.6 stycznia2008AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-125HS-140126,0 m136,0 m251,6 pkt*56. Turniej Czterech Skoczni
35.20 stycznia2008CzechyHarrachovČerťákK-185HS-205199,5 m187,9 pkt
36.4 marca2008FinlandiaKuopioPuijoK-120HS-127122,5 m126,0 m248,3 pkt*Turniej Nordycki 2008

Miejsca na podium

[edytuj |edytuj kod]
Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
1992/1993
1993/199411
1994/19951236
1995/19962226
1996/199711
1997/19981146
1998/19996713
1999/200028616
2000/200144
2001/200211
2002/20032125
2003/200435513
2004/200512315
2005/20062529
2006/2007
2007/20084329
2009/2010213
2010/2011
2013/2014
2014/2015
2015/2016
2016/2017
suma364428108

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

[edytuj |edytuj kod]

Ahonen 108 razy stał na podium konkursów PŚ. Dwunastokrotnie zajmował miejsca na podium w Engelbergu.

NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaLok.StrataZwycięzca
1.19 grudnia1993SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120[e]120,5 m113,4 pkt1.
2.10 grudnia1994SłoweniaPlanicaSrednija VelikankaK-9292,0 m93,0 m233,0 pkt3.10,0 pktKazuyoshi Funaki
3.1 stycznia1995NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115114,0 m112,0 m247,6 pkt1.
4.14 stycznia1995SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120116,0 m117,5 m216,3 pkt2.2,9 pktRoberto Cecon
5.15 stycznia1995SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120123,5 m124,0 m252,0 pkt3.6,2 pktRoberto Cecon
6.21 stycznia1995JaponiaSapporoMiyanomoriK-9087,0 m96,0 m241,5 pkt2.4,0 pktAndreas Goldberger
7.22 stycznia1995JaponiaSapporoŌkurayamaK-115108,0 m106,5 m206,1 pkt3.8,6 pktNicolas Dessum
8.3 grudnia1995NorwegiaLillehammerLysgårdsbakkenK-120123,0 m131,0 m257,7 pkt1.
9.10 grudnia1995SłoweniaPlanicaBloudkova velikankaK-120130,5 m133,0 m271,8 pkt3.5,5 pktMika Laitinen
10.16 grudnia1995FrancjaChamonixTremplin aux BossonsK-9588,0 m101,5 m227,5 pkt2.2,0 pktAri-Pekka Nikkola
11.10 lutego1996AustriaTauplitz/Bad MitterndorfKulmK-180179,0 m191,0 m357,0 pkt1.
12.11 lutego1996AustriaTauplitz/Bad MitterndorfKulmK-180192,0 m194,0 m377,2 pkt3.8,7 pktAndreas Goldberger
13.17 marca1996NorwegiaOsloHolmenkollbakkenK-110118,0 m108,0 m242,8 pkt2.6,6 pktAdam Małysz
14.12 stycznia1997SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120124,0 m125,0 m241,2 pkt2.11,7 pktPrimož Peterka
15.20 grudnia1997SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120111,0 m111,5 m198,5 pkt3.18,7 pktAndreas Widhölzl
16.4 stycznia1998AustriaInnsbruckBergiselK-108104,5 m117,5 m230,2 pkt3.10,5 pktKazuyoshi Funaki
17.6 stycznia1998AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-120118,0 m121,0 m232,7 pkt3.14,9 pktSven Hannawald
18.17 stycznia1998PolskaZakopaneWielka KrokiewK-11698,0 m107,0 m181,9 pkt2.0,5 pktKristian Brenden
19.5 lutego1998JaponiaSapporoŌkurayamaK-120133,0 m119,0 m258,1 pkt3.25,7 pktAndreas Widhölzl
20.7 marca1998FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116125,0 m121,0 m259,7 pkt1.
21.28 listopada1998NorwegiaLillehammerLysgårdsbakkenK-120124,5 m130,0 m261,1 pkt2.7,7 pktMartin Schmitt
22.29 listopada1998NorwegiaLillehammerLysgårdsbakkenK-120117,5 m117,5 m223,5 pkt2.16,4 pktMartin Schmitt
23.5 grudnia1998FrancjaChamonixTremplin aux BossonsK-95100,5 m92,0 m240,5 pkt2.2,0 pktMartin Schmitt
24.6 grudnia1998FrancjaChamonixTremplin aux BossonsK-9598,0 m97,5 m248,0 pkt1.
25.19 grudnia1998CzechyHarrachovČerťákK-120109,0 m132,0 m235,3 pkt1.
26.20 grudnia1998CzechyHarrachovČerťákK-120126,0 m126,5 m252,5 pkt1.
27.1 stycznia1999NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115114,5 m118,0 m240,0 pkt2.7,8 pktMartin Schmitt
28.3 stycznia1999AustriaInnsbruckBergiselK-108108,5 m108,5 m226,1 pkt2.6,4 pktNoriaki Kasai
29.6 stycznia1999AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-120124,5 m126,0 m255,9 pkt2.7,4 pktAndreas Widhölzl
30.9 stycznia1999SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120126,5 m127,0 m255,3 pkt1.
31.16 stycznia1999PolskaZakopaneWielka KrokiewK-116108,5 m121,0 m227,5 pkt2.5,8 pktStefan Horngacher
32.17 stycznia1999PolskaZakopaneWielka KrokiewK-116119,0 m128,5 m258,4 pkt1.
33.7 lutego1999CzechyHarrachovČerťákK-120118,5 m123,0 m233,7 pkt1.
34.12 grudnia1999AustriaVillachVillacher AlpenarenaK-9094,0 m94,0 m251,0 pkt1.
35.18 grudnia1999PolskaZakopaneWielka KrokiewK-116121,5 m116,0 m243,9 pkt2.16,1 pktMartin Schmitt
36.19 grudnia1999PolskaZakopaneWielka KrokiewK-116124,5 m121,0 m261,3 pkt2.7,4 pktMartin Schmitt
37.1 stycznia2000NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115111,5 m117,0 m231,8 pkt3.9,9 pktAndreas Widhölzl
38.3 stycznia2000AustriaInnsbruckBergiselK-108111,0 m112,5 m239,8 pkt3.6,9 pktAndreas Widhölzl
39.6 stycznia2000AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-120130,5 m128,0 m270,3 pkt2.1,6 pktAndreas Widhölzl
40.8 stycznia2000SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120125,5 m119,5 m244,0 pkt2.14,1 pktMartin Schmitt
41.9 stycznia2000SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120111,5 m122,5 m222,2 pkt3.25,1 pktMartin Schmitt
42.22 stycznia2000JaponiaSapporoŌkurayamaK-120120,5 m116,0 m226,7 pkt2.12,1 pktMartin Schmitt
43.5 lutego2000NiemcyWillingenMühlenkopfschanzeK-120114,5 m127,0 m237,2 pkt2.22,4 pktAndreas Widhölzl
44.6 lutego2000NiemcyWillingenMühlenkopfschanzeK-120118,0 m124,5 m240,0 pkt3.8,7 pktAndreas Widhölzl
45.4 marca2000FinlandiaLahtiSalpausselkäK-9091,0 m98,5 m254,5 pkt1.
46.5 marca2000FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116120,5 m124,0 m257,5 pkt2.0,7 pktMartin Schmitt
47.10 marca2000NorwegiaTrondheimGranåsenK-120132,5 m127,0 m266,6 pkt3.13,2 pktSven Hannawald
48.12 marca2000NorwegiaOsloHolmenkollbakkenK-115127,0 m123,5 m266,4 pkt3.5,0 pktSven Hannawald
49.19 marca2000SłoweniaPlanicaVelikankaK-185198,0 m211,0 m402,3 pkt2.8,4 pktSven Hannawald
50.3 grudnia2000FinlandiaKuopioPuijoK-120119,0 m124,0 m237,9 pkt2.0,6 pktMartin Schmitt
51.4 stycznia2001AustriaInnsbruckBergiselK-108104,0 m103,0 m214,3 pkt2.44,9 pktAdam Małysz
52.6 stycznia2001AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-120118,5 m124,5 m242,9 pkt2.31,9 pktAdam Małysz
53.14 stycznia2001CzechyHarrachovČerťákK-185200,5 m193,0 m381,2 pkt2.16,6 pktAdam Małysz
54.13 marca2002SzwecjaFalunLugnetK-115121,5 m117,5 m248,7 pkt3.25,8 pktMatti Hautamäki
55.29 listopada2002FinlandiaRukaRukatunturiK-120133,5 m138,0 m291,2 pkt3.2,3 pktPrimož Peterka
56.30 listopada2002FinlandiaRukaRukatunturiK-120141,0 m134,5 m298,4 pkt2.5,4 pktAndreas Widhölzl
57.21 grudnia2002SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-120128,0 m132,0 m271,5 pkt1.
58.29 grudnia2002NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-115124,0 m118,5 m257,5 pkt3.5,6 pktSven Hannawald
59.4 stycznia2003AustriaInnsbruckBergiselK-120122,0 m115,5 m227,5 pkt1.
60.6 grudnia2003NorwegiaTrondheimGranåsenK-120129,0 m121,5 m249,9 pkt2.4,4 pktRoar Ljøkelsøy
61.14 grudnia2003NiemcyTitisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125133,0 m139,9 pkt3.5,9 pktTami Kiuru
62.20 grudnia2003SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125128,5 m134,5 m251,4 pkt2.7,2 pktRoar Ljøkelsøy
63.4 stycznia2004AustriaInnsbruckBergiselK-120132,5 m121,0 m253,8 pkt3.11,4 pktPeter Žonta
64.6 stycznia2004AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-120131,5 m132,0 m261,3 pkt3.4,5 pktSigurd Pettersen
65.10 stycznia2004CzechyLiberecJeštědK-120127,0 m128,6 pkt1.
66.11 stycznia2004CzechyLiberecJeštědK-120139,0 m147,2 pkt1.
67.23 stycznia2004JaponiaHakubaOlimpijskaK-120116,0 m133,5 m240,6 pkt2.11,2 pktMatti Hautamäki
68.24 stycznia2004JaponiaSapporoŌkurayamaK-120135,5 m129,0 m279,1 pkt2.2,3 pktRoar Ljøkelsøy
69.25 stycznia2004JaponiaSapporoŌkurayamaK-120124,5 m128,5 m256,9 pkt3.6,4 pktRoar Ljøkelsøy
70.7 lutego2004NiemcyOberstdorfim. H.KlopferaK-185213,5 m198,0 m402,8 pkt2.11,1 pktRoar Ljøkelsøy
71.14 lutego2004NiemcyWillingenMühlenkopfschanzeK-130132,5 m133,5 m242,8 pkt1.
72.7 marca2004FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116126,0 m123,0 m265,6 pkt3.3,5 pktBjørn Einar Romøren
73.27 listopada2004FinlandiaRukaRukatunturiK-120HS-142144,5 m142,0 m318,7 pkt1.
74.28 listopada2004FinlandiaRukaRukatunturiK-120HS-142143,0 m143,0 m308,3 pkt1.
75.4 grudnia2004NorwegiaTrondheimGranåsenK-120HS-131132,0 m135,5 m281,5 pkt1.
76.5 grudnia2004NorwegiaTrondheimGranåsenK-120HS-131123,0 m124,5 m246,5 pkt1.
77.11 grudnia2004CzechyHarrachovČerťákK-125HS-142141,0 m136,5 m279,0 pkt2.5,2 pktAdam Małysz
78.12 grudnia2004CzechyHarrachovČerťákK-125HS-142140,0 m141,0 m288,8 pkt1.
79.18 grudnia2004SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137141,0 m137,5 m279,3 pkt1.
80.19 grudnia2004SzwajcariaEngelbergGross-Titlis-SchanzeK-125HS-137134,0 m135,0 m260,7 pkt1.
81.29 grudnia2004NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137127,0 m133,5 m268,4 pkt1.
82.1 stycznia2005NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115HS-125124,0 m128,0 m260,1 pkt1.
83.3 stycznia2005AustriaInnsbruckBergiselK-120HS-130128,5 m120,0 m243,8 pkt1.
84.6 stycznia2005AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-125HS-140132,0 m140,5 m271,0 pkt2.6,0 pktMartin Höllwarth
85.9 stycznia2005NiemcyWillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145135,0 m152,0 m279,1 pkt1.
86.22 stycznia2005NiemcyTitisee-NeustadtHochfirstschanzeK-125HS-142142,0 m138,0 m283,5 pkt1.
87.30 stycznia2005PolskaZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134128,5 m132,0 m270,9 pkt2.7,3 pktAdam Małysz
88.26 listopada2005FinlandiaRukaRukatunturiK-120HS-142138,5 m149,8 pkt2.5,6 pktJakub Janda
89.26 listopada2005FinlandiaRukaRukatunturiK-120HS-142140,5 m136,0 m299,7 pkt2.5,9 pktRobert Kranjec
90.10 grudnia2005CzechyHarrachovČerťákK-125HS-142129,0 m140,0 m264,2 pkt3.25,3 pktAndreas Küttel
91.11 grudnia2005CzechyHarrachovČerťákK-125HS-142137,5 m139,0 m281,7 pkt2.5,4 pktJakub Janda
92.29 grudnia2005NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137130,5 m130,0 m270,9 pkt1.
93.1 stycznia2006NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-115HS-125122,5 m124,0 m262,2 pkt2.2,5 pktJakub Janda
94.6 stycznia2006AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-125HS-140141,0 m141,5 m293,0 pkt1.
95.28 stycznia2006PolskaZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134127,0 m130,5 m264,0 pkt3.10,3 pktMatti Hautamäki
96.29 stycznia2006PolskaZakopaneWielka KrokiewK-120HS-134132,0 m130,5 m274,5 pkt2.3,0 pktMatti Hautamäki
97.13 grudnia2007AustriaVillachVillacher AlpenarenaK-90HS-9893,0 m95,0 m243,5 pkt2.11,0 pktThomas Morgenstern
98.14 grudnia2007AustriaVillachVillacher AlpenarenaK-90HS-9891,0 m94,0 m238,5 pkt3.11,0 pktThomas Morgenstern
99.30 grudnia2007NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137139,0 m135,0 m279,0 pkt3.16,9 pktThomas Morgenstern
100.1 stycznia2008NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-125HS-140132,0 m141,0 m272,7 pkt2.1,7 pktGregor Schlierenzauer
101.5 stycznia2008AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-125HS-140139,5 m138,0 m282,5 pkt1.
102.6 stycznia2008AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-125HS-140126,0 m136,0 m251,6 pkt1.
103.20 stycznia2008CzechyHarrachovČerťákK-185HS-205199,5 m187,9 pkt1.
104.4 marca2008FinlandiaKuopioPuijoK-120HS-127122,5 m126,0 m248,3 pkt1.
105.14 marca2008SłoweniaPlanicaLetalnicaK-185HS-215212,5 m221,5 m427,8 pkt2.19,2 pktGregor Schlierenzauer
106.29 grudnia2009NiemcyOberstdorfSchattenbergschanzeK-120HS-137116,5 m137,0 m253,3 pkt2.11,9 pktAndreas Kofler
107.3 stycznia2010AustriaInnsbruckBergiselK-120HS-130128,0 m117,5 m237,4 pkt3.13,7 pktGregor Schlierenzauer
108.6 stycznia2010AustriaBischofshofenim. P. AusserleitneraK-125HS-140134,0 m133,5 m264,0 pkt2.0,7 pktThomas Morgenstern

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnychPucharu Świata

[edytuj |edytuj kod]
Źródło[109]
Sezon 1992/1993
Falun K115Falun K115Ruhpolding K107Sapporo K90Sapporo K115Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Predazzo K120Bad Mitterndorf K185Bad Mitterndorf K185Lahti K90Lahti K114Lillehammer K120Oslo K110Planica K120punkty
--56--4755234541---11--305
Legenda (do sezonu 1992/1993)
1234-1011-15poniżej 15

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się -  – zawodnik nie wystartował

Sezon 1993/1994
Planica K92Planica K120Predazzo K120Courchevel K120Engelberg K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Murau K120Liberec K120Liberec K120Sapporo K90Sapporo K115Lahti K90Örnsköldsvik K90MŚL – Planica K185Thunder Bay K90Thunder Bay K90punkty
47q3511182736102055--20712328388
Sezon 1994/1995
Planica K92Planica K92Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Willingen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K90Sapporo K115Lahti K90Lahti K114Kuopio K92Falun K90Falun K90Lillehammer K120Oslo K110Vikersund K170Vikersund K170Oberstdorf K182punkty
3441715423231118530723-1448869
Sezon 1995/1996
Lillehammer K90Lillehammer K120Villach K90Planica K120Predazzo K90Chamonix K95Chamonix K95Oberhof K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K107Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K90Sapporo K115Zakopane K116Zakopane K116MŚL – Bad Mitterndorf K185MŚL – Bad Mitterndorf K185Iron Mountain K120Iron Mountain K120Kuopio K92Lahti K90Lahti K114Harrachov K180Falun K90Oslo K110punkty
41434231386514737201516171913495714101821054
Sezon 1996/1997
Lillehammer K120Lillehammer K120Ruka K120Ruka K120Harrachov K120Harrachov K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K90Sapporo K120Hakuba K120Willingen K120Willingen K120Bad Mitterndorf K185Bad Mitterndorf K185Lahti K114Kuopio K92Falun K115Oslo K112Planica K185Planica K185punkty
48342359123314315825667105476156228734
Sezon 1997/1998
Lillehammer K120Lillehammer K120Predazzo K120Villach K90Harrachov K90Engelberg K120Engelberg K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Ramsau K90Zakopane K116Zakopane K116MŚL – Oberstdorf K185MŚL – Oberstdorf K185Sapporo K120Vikersund K175Vikersund K175Kuopio K120Lahti K116Lahti K116Falun K115Trondheim K120Oslo K112Planica K120Planica K120punkty
24341411q37124337268103181112111182213--836
Sezon 1998/1999
Lillehammer K120Lillehammer K120Chamonix K95Chamonix K95Predazzo K120Oberhof K120Harrachov K120Harrachov K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Zakopane K116Zakopane K116Sapporo K120Sapporo K120Willingen K120Willingen K120Harrachov K120Kuopio K120Lahti K90Trondheim K120Falun K115Oslo K115Planica K185Planica K185Planica K185punkty
222187115222142187614118431855891695
Sezon 1999/2000
Kuopio K120Kuopio K120Predazzo K120Predazzo K120Villach K90Zakopane K116Zakopane K116Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K110Bischofshofen K120Engelberg K120Engelberg K120Sapporo K120Sapporo K120Hakuba K120Willingen K120Willingen K120Bad Mitterndorf K185Iron Mountain K120Iron Mountain K120Lahti K116Lahti K116Trondheim K120Oslo K115Planica K185punkty
37661033122633223264236199123321437
Sezon 2000/2001
Kuopio K120Kuopio K120Kuopio K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K108Bischofshofen K120Harrachov K185Harrachov K185Park City K120Hakuba K120Sapporo K120Sapporo K120Willingen K120Willingen K120Oberstdorf K185Oberstdorf K185Falun K115Trondheim K120Oslo K115Planica K185punkty
174294225256910--104619---686
Sezon 2001/2002
Kuopio K120Kuopio K120Titisee-Neustadt K120Titisee-Neustadt K120Villach K90Engelberg K120Engelberg K120Predazzo K120Predazzo K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K120Bischofshofen K120Willingen K120Zakopane K120Zakopane K120Hakuba K120Sapporo K120Lahti K116Falun K115Trondheim K120Oslo K115punkty
33---191811--1216q1683414--4354356
Sezon 2002/2003
Ruka K120Ruka K120Trondheim K120Trondheim K120Titisee-Neustadt K120Titisee-Neustadt K120Engelberg K120Engelberg K120Oberstdorf K115Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K120Bischofshofen K120Liberec K120Zakopane K120Zakopane K120Hakuba K120Sapporo K120Sapporo K120Bad Mitterndorf K185Bad Mitterndorf K185Willingen K120Willingen K120Oslo K115Lahti K116Lahti K116Planica K185Planica K185punkty
32944101835146206681117592419171935171016
Sezon 2003/2004
Ruka K120Ruka K120Trondheim K120Titisee-Neustadt K120Engelberg K125Oberstdorf K120Garmisch-Partenkirchen K115Innsbruck K120Bischofshofen K125Liberec K120Liberec K120Zakopane K120Zakopane K120Hakuba K120Sapporo K120Sapporo K120Oberstdorf K185Willingen K130Park City K120Lahti K116Kuopio K120Lillehammer K120Oslo K115punkty
2362321343311612223211434781316
Sezon 2004/2005
Ruka HS142Ruka HS142Trondheim HS131Trondheim HS131Harrachov HS142Harrachov HS142Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS125Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Willingen HS145Bad Mitterndorf HS200Bad Mitterndorf HS200Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Zakopane HS134Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Pragelato HS140Lahti HS130Kuopio HS127Lillehammer HS134Oslo HS128Planica HS215Planica HS215punkty
1111211111121--1742---4124181761715
Sezon 2005/2006
Ruka HS142Ruka HS142Lillehammer HS134Lillehammer HS134Harrachov HS142Harrachov HS142Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS125Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Sapporo HS134Sapporo HS134Zakopane HS134Zakopane HS134Willingen HS145Lahti HS130Kuopio HS127Lillehammer HS134Oslo HS128Planica HS215Planica HS215punkty
22563241261--32620-251211101024
Sezon 2006/2007
Ruka HS142Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS125Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Vikersund HS207Zakopane HS134Oberstdorf HS137Oberstdorf HS137Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Klingenthal HS140Willingen HS145Lahti HS130Kuopio HS127Oslo HS128Oslo HS128Planica HS215Planica HS215Planica HS215punkty
5567211471651142588----8810107917539
Sezon 2007/2008
Ruka HS142Trondheim HS131Trondheim HS131Villach HS98Villach HS98Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Bischofshofen HS140Bischofshofen HS140Predazzo HS134Predazzo HS134Harrachov HS205Zakopane HS134Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Liberec HS134Liberec HS134Willingen HS145Kuopio HS127Kuopio HS127Lillehammer HS138Oslo HS128Planica HS215Planica HS215punkty
144723161532115411316--45991414251291
Sezon 2009/2010
Ruka HS142Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS137Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Bad Mitterndorf HS200Bad Mitterndorf HS200Sapporo HS134Sapporo HS134Zakopane HS134Zakopane HS134Oberstdorf HS213Klingenthal HS140Willingen HS145Lahti HS130Kuopio HS127Lillehammer HS138Oslo HS134punkty
349-1613102632912--7911--27---494
Sezon 2010/2011
Ruka HS142Kuopio HS127Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS137Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Harrachov HS205Harrachov HS205Sapporo HS134Sapporo HS134Zakopane HS134Zakopane HS134Zakopane HS134Willingen HS145Klingenthal HS140Oberstdorf HS213Vikersund HS225Vikersund HS225Lahti HS130Planica HS215Planica HS215punkty
q35--2434203153320----353947---q34--74
Sezon 2013/2014
Klingenthal HS140Ruka HS142Lillehammer HS100Lillehammer HS138Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Bad Mitterndorf HS200Bad Mitterndorf HS200Wisła HS134Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Willingen HS145Willingen HS145Falun HS134Lahti HS130Lahti HS130Kuopio HS127Trondheim HS140Oslo HS134Planica HS139Planica HS139punkty
1631139215232925142338------3020342836-----176
Sezon 2014/2015
Klingenthal HS140Ruka HS142Ruka HS142Lillehammer HS138Lillehammer HS138Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Bad Mitterndorf HS225Wisła HS134Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Willingen HS145Willingen HS145Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Vikersund HS225Vikersund HS225Lahti HS130Kuopio HS100Trondheim HS140Oslo HS134Oslo HS134Planica HS225Planica HS225punkty
-2932---------------3130----3420q244023-29
Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140Lillehammer HS100Lillehammer HS100Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Engelberg HS137Engelberg HS137Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Willingen HS145Zakopane HS134Sapporo HS134Sapporo HS134Trondheim HS140Vikersund HS225Vikersund HS225Vikersund HS225Lahti HS130Lahti HS100Kuopio HS127Ałmaty HS140Ałmaty HS140Wisła HS134Titisee-Neustadt HS142Planica HS225Planica HS225Planica HS225punkty
41------------------q43--------0
Sezon 2016/2017
Ruka HS142Ruka HS142Klingenthal HS140Lillehammer HS138Lillehammer HS138Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Wisła HS134Wisła HS134Zakopane HS134Willingen HS145Oberstdorf HS225Oberstdorf HS225Sapporo HS137Sapporo HS137Pjongczang HS140Pjongczang HS109Oslo HS134Trondheim HS140Vikersund HS225Planica HS225Planica HS225punkty
343445qq--------41212325----48----24
Sezon 2017/2018
Wisła HS134Ruka HS142Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134Titisee-Neustadt HS142Engelberg HS140Engelberg HS140Oberstdorf HS137Garmisch-Partenkirchen HS140Innsbruck HS130Bischofshofen HS140Bad Mitterndorf HS235Zakopane HS140Willingen HS145Willingen HS145Lahti HS130Oslo HS134Lillehammer HS140Trondheim HS140Vikersund HS240Planica HS240Planica HS240punkty
4534--45------39---37------0
Legenda
1234-1011-30poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach q  – zawodnik nie zakwalifikował się -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowychPucharu Świata

[edytuj |edytuj kod]
Sezon
1992/1993
Predazzo K120Planica K120
-8
Legenda (w sezonach
1991/1992–1992/1993)
123poniżej 3

 -  – zawodnik nie wystartował

Sezon
1993/1994
Lahti K114Thunder Bay K120
44
Sezon
1994/1995
Lahti K114
1
Sezon
1995/1996
Planica K120Trondheim K120Lahti K114Oslo K110
1144
Sezon
1996/1997
Lahti K114
1
Sezon
1998/1999
Willingen K120
5
Sezon
1999/2000
Hakuba K120Lahti K116Planica K185
112
Sezon
2000/2001
Kuopio K120Park City K120Willingen K120Planica K185
32--
Legenda (w sezonach
1993/1994–2000/2001)
1234-6poniżej 6

 -  – zawodnik nie wystartował

Sezon
2001/2002
Villach K90Willingen K120Sapporo K120Lahti K116Planica K185
-2-11
Sezon
2002/2003
Oslo K115Planica K185
-1
Sezon
2003/2004
Willingen K130Lahti K116
22
Sezon
2004/2005
Willingen HS145Pragelato HS140Lahti HS130
2-2
Sezon
2005/2006
Willingen HS145Lahti HS130
13
Sezon
2006/2007
Willingen HS145Lahti HS130
-3
Sezon
2007/2008
Ruka HS142Willingen HS145Planica HS215
322
Sezon
2009/2010
Ruka HS142Oberstdorf HS213Willingen HS145Lahti HS130
33-8
Sezon
2010/2011
Ruka HS142Willingen HS145Oberstdorf HS213Lahti HS130Planica HS215
4--6-
Sezon
2013/2014
Klingenthal HS140Lillehammer HS100 (mikst)Zakopane HS134Lahti HS130Planica HS139
811-5-
Sezon
2014/2015
Klingenthal HS140Zakopane HS134Willingen HS145Lahti HS130Planica HS225
--1097
Sezon
2015/2016
Klingenthal HS140Willingen HS145Zakopane HS134Oslo HS134Kuopio HS127Planica HS225
8-----
Sezon
2016/2017
Klingenthal HS140Zakopane HS134Willingen HS145Oslo HS134Vikersund HS225Planica HS225
-979--
Sezon
2017/2018
Wisła HS134Ruka HS142Titisee-Neustadt HS142Zakopane HS140Lahti HS130Oslo HS134Vikersund HS240Planica HS240
11107-9---
Legenda
1234-8poniżej 8

 -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni

[edytuj |edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj |edytuj kod]
SezonMiejsce[107]
1992/199339.
1993/199416.[110]
1994/19953.
1995/19966.
1996/199718.
1997/19983.
1998/19991.[ae]
1999/20002.
2000/20012.
2001/200226.
2002/20031.
2003/20045.
2004/20051.
2005/20061.[af]
2006/20078.
2007/20081.
2009/20102.
2010/201124.
2013/201423.

Turniej Nordycki

[edytuj |edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj |edytuj kod]
SezonMiejsceŹr.
19974.[111]
19989.[112]
19995.[113]
20001.[114]
200136.[115][ag]
20025.[107]
200317.
20044.
20055.
200624.
20074.
20084.
201051.

Raw Air

[edytuj |edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj |edytuj kod]
SezonMiejsce[107]
201774.

Puchar Świata w lotach

[edytuj |edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj |edytuj kod]
SezonMiejsce[107]
1993/199412.
1994/19955.
1995/19962.
1996/19977.
1997/199811.
1998/19996.
1999/20002.
2000/20016.
2009/201010.
2014/201546.
2016/201736.

Letnie Grand Prix

[edytuj |edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj |edytuj kod]
SezonMiejsce[116]
199412.
19955.
19965.
19984.
19993.
20001.
200116.
20023.
200318.
200431.
200525.
200631.
200726.
201319.
201574.

Zwycięstwa w konkursach

[edytuj |edytuj kod]
NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2Nota
1.9 sierpnia2000FinlandiaKuopioPuijoK-120123,5 m125,8 pkt
2.12 sierpnia2000AustriaVillachAlpenarenaK-9096,5 m131,5 pkt
3.14 sierpnia2000FrancjaCourchevelTremplin du PrazK-120125,5 m128,4 pkt[ah]
4.27 sierpnia2000JaponiaHakubaOlimpijskaK-120131,0 m138,8 pkt
5.3 września2000JaponiaSapporoŌkurayamaK-120132,0 m127,5 m272,6 pkt

Miejsca na podium

[edytuj |edytuj kod]
NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaMiejsceStrataZwycięzca
1.11 sierpnia1998WłochyPredazzoTrampolino Dal BenK-120[e]114,5 m113,0 m206,5 pkt2.23,8 pktMasahiko Harada
2.14 sierpnia1998FrancjaCourchevelTremplin du PrazK-120122,5 m127,0 m251,1 pkt2.1,3 pktNicolas Dessum
3.16 sierpnia1998NiemcyHinterzartenAdlerschanzeK-9091,5 m87,5 m229,5 pkt2.21,5 pktMasahiko Harada
4.8 sierpnia1999NiemcyHinterzartenAdlerschanzeK-95103,5 m103,0 m265,5 pkt2.7,5 pktSven Hannawald
5.11 września1999JaponiaHakubaOlimpijskaK-120120,5 m117,5 m234,4 pkt2.13,5 pktSven Hannawald
6.9 sierpnia2000FinlandiaKuopioPuijoK-120123,5 m125,8 pkt1.
7.12 sierpnia2000AustriaVillachAlpenarenaK-9096,5 m131,5 pkt1.
8.14 sierpnia2000FrancjaCourchevelTremplin du PrazK-120125,5 m128,4 pkt[ah]1.
9.26 sierpnia2000JaponiaHakubaOlimpijskaK-120128,0 m122,0 m252,5 pkt2.5,5 pktMatti Hautamäki
10.27 sierpnia2000JaponiaHakubaOlimpijskaK-120131,0 m138,8 pkt1.
11.2 września2000JaponiaSapporoŌkurayamaK-120133,5 m130,0 m273,8 pkt2.5,3 pktHideharu Miyahira
12.3 września2000JaponiaSapporoŌkurayamaK-120132,0 m127,5 m272,6 pkt1.
13.14 sierpnia2001FrancjaCourchevelTremplin du PrazK-120115,5 m120,5 m223,8 pkt3.8,8 pktAndreas Widhölzl
14.10 sierpnia2002NiemcyHinterzartenAdlerschanzeK-95104,5 m102,5 m274,0 pkt2.4,5 pktAndreas Widhölzl
15.6 września2002FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116120,0 m125,0 m261,9 pkt2.13,5 pktAndreas Widhölzl
16.7 września2002FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116120,0 m123,0 m253,8 pkt2.9,5 pktAndreas Widhölzl
17.7 sierpnia2005NiemcyHinterzartenAdlerschanzeK-95HS-108100,5 m104,0 m261,0 pkt2.3,0 pktWolfgang Loitzl
18.3 października2006NiemcyOberhofHans-Renner-SchanzeK-120HS-140130,5 m131,5 m273,6 pkt3.12,3 pktAdam Małysz
19.3 października2013NiemcyKlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140127,0 m130,5 m245,0 pkt3.16,9 pktAndreas Wellinger

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnychLGP

[edytuj |edytuj kod]
Źródło[109]
1994
HinterzartenPredazzoStamspunkty
10731599,3
1995
KuopioTrondheimHinterzartenStamspunkty
1321421871,8
1996
TrondheimOberhofHinterzartenPredazzoStamspunkty
1065159156
1998
StamsPredazzoCourchevelHinterzartenHakubaHakubapunkty
4222--290
1999
HinterzartenCourchevelStamsHakubaSapporopunkty
24527291
2000
HinterzartenKuopioVillachCourchevelHakubaHakubaSapporoSapporopunkty
51112121705
2001
HinterzartenHinterzartenCourchevelStamsSapporoHakubaHakubapunkty
246319---119
2002
HinterzartenHinterzartenCourchevelLahtiLahtiInnsbruckpunkty
296229338
2003
HinterzartenCourchevelPredazzoInnsbruckpunkty
1412143358
2004
HinterzartenCourchevelZakopanePredazzoInnsbruckHakubaHakubapunkty
----6--40
2005
HinterzartenEinsiedelnCourchevelZakopanePredazzoBischofshofenHakubaHakubapunkty
2-------80
2006
HinterzartenPredazzoEinsiedelnCourchevelZakopaneKranjHakubaHakubaKlingenthalOberhofpunkty
--------11384
2007
HinterzartenCourchevelPragelatoEinsiedelnZakopaneZakopaneHakubaHakubaOberhofKlingenthalpunkty
1010836------84
2010
HinterzartenCourchevelEinsiedelnWisłaWisłaHakubaHakubaLiberecKlingenthalpunkty
34--------0
2013
HinterzartenWisłaCourchevelEinsiedelnHakubaHakubaNiżny TagiłNiżny TagiłAłmatyAłmatyKlingenthalpunkty
727156------3156
2015
WisłaHinterzartenCourchevelEinsiedelnHakubaHakubaCzajkowskijCzajkowskijAłmatyAłmatyHinzenbachpunkty
20---------3311
Legenda
1234-1011-30poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowychLGP

[edytuj |edytuj kod]
1999Hinterzarten K95Hakuba K120
44
2000Hinterzarten K95
1
Legenda
(do sezonu 2000)
1234-6poniżej 6

 -  – brak startu

2003Hinterzarten K95
2
2005Hinterzarten HS108
2
2007Hinterzarten HS108
2
2010Hinterzarten HS108
5
2015Wisła HS134Hinterzarten HS108
75
Legenda
1234-8poniżej 8

 -  – brak startu

Turniej Czterech Narodów

[edytuj |edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj |edytuj kod]
SezonMiejsceŹr.
200713.[117]
201060.[118]

Puchar Kontynentalny

[edytuj |edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej

[edytuj |edytuj kod]
SezonMiejsce[119][109]
1993/1994125.
1994/199547.
1996/1997151.
1997/199870.
2014/201567.

Zwycięstwa w konkursach PK chronologicznie

[edytuj |edytuj kod]
NrDzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KSkok 1Skok 2Nota
1.29 marca1998FinlandiaRovaniemiOunasvaaraK-9090,0 m93,0 m239,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach PK

[edytuj |edytuj kod]
Lp.DzieńRokMiejscowośćSkoczniaPunkt KHSSkok 1Skok 2NotaMiejsceStrataZwycięzca
1.18 grudnia1994FinlandiaLahtiSalpausselkäK-90[e]92,5 m91,5 m244,5 pkt2.12,0 pktKazuyoshi Funaki
2.29 marca1998FinlandiaRovaniemiOunasvaaraK-9090,0 m93,0 m239,0 pkt1.
3.14 lutego2015FinlandiaLahtiSalpausselkäK-116HS-130126,0 m124,5 m263,6 pkt3.3,8 pktHalvor Egner Granerud

Miejsca w poszczególnych konkursachPucharu Kontynentalnego

[edytuj |edytuj kod]
Źródło[109]
Sezon 1993/1994
LillehammerLillehammerOberwiesenthalLauschaWörglSankt MoritzSankt AegydGallioSapporoSapporoWillingenWillingenIronwoodIronwoodRuhpoldingSaalfeldenPlanicaIron MountainIron MountainIshpemingSchönwaldTitisee-NeustadtCalgaryCalgaryZaōZakopaneZakopaneSzczyrbskie JezioroSzczyrbskie JezioroSprovaSprovaRukaRovaniemipunkty
625-------------------------------46
Sezon 1994/1995
LillehammerLillehammerJyväskyläLahtiLahtiSankt MoritzLake PlacidLake PlacidPlanicaPlanicaSapporoSapporoSapporoCourchevelCourchevelSzczyrbskie JezioroZakopaneZakopaneGallioGallioLiberecLiberecReit im WinklSaalfeldenRuhpoldingWestbyIron MountainIshpemingSapporoZaōZaōSchönwaldSchönwaldSprovaSprovaRukaGällivareRovaniemiRovaniemipunkty
--5142------------------------------4---180
Sezon 1996/1997
CourchevelZakopaneFrenštát pod RadhoštěmHakubaHakubaMujuMujuChaux-NeuveChaux-NeuveBrotterodeLauschaSankt MoritzLake PlacidLake PlacidRamsauVillachPlanicaSapporoSapporoSapporoOberhofOberhofSzczyrbskie JezioroZakopaneReit im WinklWestbyWestbySaalfeldenRuhpoldingIron MountainIron MountainIshpemingIshpemingSapporoBraunlageBraunlageZaōZaōVikersundVikersundCourchevelCourchevelHarrachovHarrachovRukaRovaniemipunkty
---------------------------------------------545
Sezon 1997/1998
VelenjeRælingenZakopaneZakopaneFrenštát pod RadhoštěmFrenštát pod RadhoštěmOberhofOberhofHakubaHakubaChamonixChamonixLahtiLahtiLahtiOberwiesenthalOberwiesenthalSankt MoritzSapporoSapporoSapporoGarmisch-PartenkirchenGarmisch-PartenkirchenLiberecLiberecVillachWestbyWestbyPlanicaPlanicaReit im WinklIron MountainIron MountainSaalfeldenRuhpoldingOsloWillingenWillingenIshpemingIshpemingSchönwaldSchönwaldSapporoZaōZaōCourchevelCourchevelRovaniemiRukaRukapunkty
--------144-------------------------------------1--168
Sezon 2014/2015
Rena HS111Rena HS139Rena HS139Engelberg HS137Engelberg HS137Wisła HS134Wisła HS134Sapporo HS100Sapporo HS134Sapporo HS134Planica HS139Planica HS139Zakopane HS134Zakopane HS134Brotterode HS117Lahti HS130Lahti HS130Iron Mountain HS133Iron Mountain HS133Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Titisee-Neustadt HS142Seefeld HS109Seefeld HS109Niżny Tagił HS134Niżny Tagił HS134punkty
---------------3----------60
Legenda
1234-1011-30poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja -  – zawodnik nie wystartował

Mistrzostwa Finlandii do lat szesnastu

[edytuj |edytuj kod]
  • 1991/1992 – 1. miejsce (ind.)[120]
  • 1992/1993 – 1. miejsce (ind.)[120]

Zimowe mistrzostwa Finlandii seniorów

[edytuj |edytuj kod]

Indywidualnie

[edytuj |edytuj kod]
  • 1994/1995 – 1. miejsce (K-120)[120]
  • 1995/1996 – 2. miejsce (K-120)[120]
  • 1996/1997 – 1. miejsce (K-90)[120]
  • 1997/1998 – 1. miejsce (K-120), 2. miejsce (K-90)[120]
  • 1998/1999 – 1. miejsce (K-116)[120]
  • 1999/2000 – 1. miejsce (K-120)[120]
  • 2000/2001 – 1. miejsce (K-90), 3. miejsce (K-120)[120]
  • 2001/2002 – 3. miejsce (K-116), 1. miejsce (K-90)[120]
  • 2002/2003 – 3. miejsce (K-120), 8. miejsce (K-90)[121][122]
  • 2003/2004 – 3. miejsce (K-120), 1. miejsce (K-90)[123][124]
  • 2005/2006 – 1. miejsce (K-90), 3. miejsce (K-120)[125][126]
  • 2006/2007 – 1. miejsce (K-120)[127]
  • 2007/2008 – 1. miejsce (K-120)[128]
  • 2009/2010 – 2. miejsce (K-90)[129]
  • 2021/2022 - 3. miejsce (K-116)[130][131]

Drużynowo

[edytuj |edytuj kod]
  • 2000/2001 – 2. miejsce (K-90), 2. miejsce (K-116)[120]
  • 2001/2002 – 1. miejsce (K-90)[120]
  • 2003/2004 – 2. miejsce (K-90)[132]

Letnie mistrzostwa Finlandii (od 2002)

[edytuj |edytuj kod]
  • 2002/2003 – 1. miejsce (ind.)[133]
  • 2003/2004 – 15. miejsce (ind.)[134]
  • 2005/2006 – 1. miejsce (ind.)[135]
  • 2006/2007 – 1. miejsce (druż.)[136]
  • 2007/2008 – 2. miejsce (ind.), 1. miejsce (druż.)[137][138]
  • 2009/2010 – 1. miejsce (ind.), 1. miejsce (druż.)[139][140]

Rekordy skoczni

[edytuj |edytuj kod]
DataMiejsceSkoczniaPunkt KHSRekordUwagiŹródło
1 stycznia 1995NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-107114 m[141]
19 lutego 1995NorwegiaVikersundVikersundbakkenK-175187 m[142]
8 lutego 1996AustriaBad MitterndorfKulmK-180200 m[143]
1996NiemcyOberwiesenthalFichtelbergschanzenK-9599 mrekord letni[144]
28 marca 1998FinlandiaRovaniemiOunasvaaraK-90100,5 m[145]
4 marca 2000FinlandiaLahtiSalpausselkäK-9098,5 m[146]
13 sierpnia 2000FrancjaCourchevelTremplin Le PrazK-120133,5 m[147]
11 stycznia 2004CzechyLiberecJeštědK-120139 mwyrównanie rekordu[148]
9 stycznia 2005NiemcyWillingenMühlenkopfschanzeK-130HS-145152 m[149]
11 marca 2005NorwegiaLillehammerLysgårdsbakkenK-120HS-138137 m[150]
29 września 2006NiemcyKlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140134 moficjalny, letni[151]
30 września 2006NiemcyKlingenthalVogtland ArenaK-125HS-140135,5 moficjalny, letni[151]
11 stycznia 2007NorwegiaVikersundVikersundbakkenK-185HS-207212,5 m[142]
1 sierpnia 2007FinlandiaVuokattiHyppyrimäkiK-90HS-100103,5 m[152]
1 stycznia 2008NiemcyGarmisch-PartenkirchenGroße OlympiaschanzeK-125HS-140139 m[141]

Uwagi

[edytuj |edytuj kod]
  1. Tego samego dnia Ahonen oddał skok na odległość 240 metrów (dalszy od ówczesnegonieoficjalnego rekordu świata), lecz zakończył go upadkiem.
  2. W konkursie tym odbyła się tylko jedna seria.
  3. abSkład zespołu:Anssi Koivuranta,Jarkko Määttä,Olli Muotka, Janne Ahonen
  4. abSkład zespołu: Janne Ahonen,Andreas Alamommo,Jarkko Määttä,Antti Aalto
  5. abcdefgTerminHS zaczął być używany od sezonu 2004/2005.
  6. Skład zespołu:Raimo Ylipulli, Janne Ahonen,Janne Väätäinen iJani Soininen.
  7. Skład zespołu:Ari-Pekka Nikkola,Mika Antero Laitinen, Janne Ahonen iJani Soininen.
  8. Skład zespołu:Matti Hautamäki,Veli-Matti Lindström, Janne Ahonen iRisto Jussilainen.
  9. abSkład zespołu:Tami Kiuru,Janne Happonen, Janne Ahonen iMatti Hautamäki.
  10. Kontuzja spowodowana upadkiem w serii próbnej.
  11. abSkład zespołu:Julia Kykkänen, Jarkko Määttä,Susanna Forsström, Janne Ahonen
  12. abSkład zespołu:Jarkko Määttä,Lauri Asikainen,Ville Larinto, Janne Ahonen
  13. abSkład zespołu:Susanna Forsström,Ville Larinto,Julia Kykkänen, Janne Ahonen
  14. abSkład zespołu:Jarkko Määttä,Ville Larinto,Antti Aalto, Janne Ahonen
  15. Skład zespołu: Janne Ahonen,Vesa Hakala,Toni Nieminen iRisto Jussilainen.
  16. abSkład zespołu:Ari-Pekka Nikkola,Jani Soininen, Janne Ahonen iMika Laitinen
  17. Skład zespołu:Ville Kantee,Jani Soininen, Janne Ahonen iMika Laitinen.
  18. Skład zespołu:Risto Jussilainen,Jani Soininen,Ville Kantee i Janne Ahonen.
  19. Skład zespołu:Risto Jussilainen,Matti Hautamäki,Ville Kantee i Janne Ahonen.
  20. Nie ustał tego skoku.
  21. Skład zespołu: Janne Ahonen,Tami Kiuru,Arttu Lappi iMatti Hautamäki.
  22. Skład zespołu:Matti Hautamäki,Jussi Hautamäki,Risto Jussilainen i Janne Ahonen.
  23. Skład zespołu:Matti Hautamäki,Tami Kiuru,Risto Jussilainen i Janne Ahonen.
  24. Skład zespołu:Arttu Lappi,Matti Hautamäki,Harri Olli i Janne Ahonen.
  25. abcdefSeria została odwołana.
  26. Skład zespołu:Tami Kiuru,Veli-Matti Lindström,Matti Hautamäki i Janne Ahonen.
  27. Skład zespołu:Janne Happonen,Harri Olli,Matti Hautamäki i Janne Ahonen.
  28. Skład zespołu:Antti Aalto,Jarkko Määttä,Eetu Nousiainen, Janne Ahonen
  29. Skład zespołu:Risto Jussilainen, Janne Ahonen,Olli Happonen iTuomo Kykkänen.
  30. Skład zespołu:Jani Mattila,Olli Happonen,Tero Koponen i Janne Ahonen.
  31. Nie wygrał żadnego z konkursów.
  32. ex aequo zJakubem Jandą
  33. Wystartował tylko w jednym konkursie.
  34. abex aequo zHideharu Miyahirą.

Przypisy

[edytuj |edytuj kod]
  1. 200m0405. skisprungschanzen.com. [dostęp 2018-04-16]. [zarchiwizowane ztego adresu (2017-10-15)].
  2. Skok Roku 2004: Janne Ahonen wygrywa – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich [online], skokinarciarskie.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  3. Janne Ahonen z norweskim wyróżnieniem. skokinarciarskie.pl, 2 marca 2011. [dostęp 2016-10-09].
  4. Paweł Stawowczyk: Skoki Narciarskie – Finał PŚ: Dramat i rekordy na skoczni! – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2009-12-26].
  5. AHONEN Janne, Biography – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  6. abJanne Ahonen (Finlandia). Skokinarciarskie.pl. [dostęp 2014-01-29]. (pol.).
  7. Andrzej Mysiak: Ahonen się żeni, Kiuru już po ślubie. skokinarciarskie.pl, 2004-06-24. [dostęp 2014-01-29]. (pol.).
  8. Aleksandra Kruc: Janne Ahonen: Tęskniłem za skokami, decyzję podjąłem w garażu. skokinarciarskie.pl, 2013-11-26. [dostęp 2014-01-29]. (pol.).
  9. Mariusz Wesołowski: Z cyklu skoczkowie wszech czasów: Janne Ahonen – samotność długodystansowca. skijumping.pl. [dostęp 2014-01-29]. (pol.).
  10. abcWojciech Szatkowski: Skoki Narciarskie: Janne Ahonen: Fiński mistrz z kamienną twarzą i rodziną w sercu.... skijumping.pl, 2005-03-28. [dostęp 2014-01-29]. (pol.).
  11. abMAT: Ahonen nie jest tylko nudnym Finem. przegladsportowy.pl, 2008-01-08. [dostęp 2014-01-29].
  12. Caroli: Janne Ahonen projektantem loga Turnieju Skandynawskiego. skijumping.pl, 2003-10-27. [dostęp 2014-01-29].
  13. Adam Kwieciński: AHONEN Pasi - Wyniki Zawodnika. [dostęp 2018-10-28].
  14. Klaudia Feruś: Janne Ahonen skakał po alkoholu.... Skijumping.pl, 2009-08-04. [dostęp 2014-01-29].
  15. Clio: Kariera Janne Ahonena. skokinarciarskie.pl, 2008-03-26. [dostęp 2014-01-29].
  16. Turniej Czterech Skoczni 1992/1993 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  17. abcdefghAHONEN Janne, World Ski Championships – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  18. abAHONEN Janne, FIS Junior World Ski Championships – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  19. abcdefghijklmnopWorld Cup: Standings – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  20. World Cup, Engelberg 1993, fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  21. Turniej Czterech Skoczni 1993/1994 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  22. abcdAHONEN Janne, Olympic Winter Games – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  23. AHONEN Janne, Flying Hill – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-19]. (ang.).
  24. abcdefghijklmnopAHONEN Janne, FIS Ski-Flying World Championships – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  25. 1994 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  26. Turniej Czterech Skoczni 1994/1995 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  27. 1995 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  28. Turniej Czterech Skoczni 1995/1996 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  29. 1996 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  30. Turniej Czterech Skoczni 1996/1997 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  31. Turniej Skandynawski 1997 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  32. Turniej Czterech Skoczni 1997/1998 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  33. Turniej Skandynawski 1998 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  34. 1998 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  35. Turniej Czterech Skoczni 1998/1999 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  36. Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1999 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2009-12-31].
  37. Turniej Skandynawski 1999 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  38. 1999 FIS Summer Grand Prix Ski-Jumping. skijump-db.net. [dostęp 2016-10-09].
  39. Turniej Czterech Skoczni 1999/2000 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  40. Turniej Skandynawski 2000 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  41. abcdefghGrand Prix: Standings – fis-ski.com. [dostęp 2009-11-11].
  42. Turniej Czterech Skoczni 2000/2001 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  43. Turniej Skandynawski 2001 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  44. Kwalifikacje w Innsbrucku – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  45. Turniej Czterech Skoczni 2001/2002 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  46. Turniej Skandynawski 2002 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  47. Koniec PŚ 2001/2002. Przerwano konkurs. – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  48. Wielkie emocje w Garmisch-Partenkirchen! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  49. Turniej Czterech Skoczni 2002/2003 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  50. Turniej Skandynawski 2003 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  51. Turniej Czterech Skoczni 2003/2004 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  52. Turniej Skandynawski 2004 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  53. Turniej Czterech Skoczni 2004/2005 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  54. Tadeusz Mieczyński: Matti Hautamaeki wygrywa w Planicy. [dostęp 2009-11-19].
  55. Tadeusz Mieczyński: PŚ w Engelbergu: Morgenstern ponownie najlepszy, Małysz 10.. [dostęp 2009-11-19].
  56. Paweł Guzik: PŚ w Klingenthal: Schlierenzauer wygrywa szósty raz z rzędu. [dostęp 2009-11-19].
  57. Skijumping.pl - PŚ w Predazzo: R. Kobayashi triumfuje po raz szósty z rzędu, Kubacki i Stoch na podium! [online], Skijumping.pl [dostęp 2020-02-03] (pol.).
  58. Tadeusz Mieczyński: Bez Ahonena w Bad Mitterndorf! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  59. Anna Szczepankiewicz i Karolina Osenka: Ahonen:"Rekord jest ważny dla mnie...” – wypowiedzi po konkursie w Neustadt – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  60. Turniej Skandynawski 2005 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  61. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen bez poważniejszych urazów – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  62. Barbara Niewiadomska i Anna Szczepankiewicz: Robert Kranjec najlepszy, Adam Małysz piąty – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  63. Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Bischofshofen: Niesamowity pojedynek Jandy z Ahonenem, dwóch zwycięzców Turnieju! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  64. Turniej Czterech Skoczni 2005/2006 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  65. Tadeusz Mieczyński: Ahonen nie składa broni – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  66. Turniej Skandynawski 2006 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  67. Turniej Czterech Skoczni 2006/2007 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  68. Turniej Skandynawski 2007 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  69. Tadeusz Mieczyński: TCS w Innsbrucku: Zawody w Innsbrucku przeniesione do Bischofshofen (nowy program) – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  70. Turniej Czterech Skoczni 2007/2008 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  71. Turniej Skandynawski 2008 – www.skokinarciarskie.pl –. [dostęp 2009-11-11].
  72. Tadeusz Mieczyński i Tuija Hankkila: Janne Ahonen kończy karierę! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  73. Tadeusz Mieczyński i Karolina Osenka: Janne Ahonen triumfuje po raz ostatni (wyniki). [dostęp 2009-11-11].
  74. Janne Ahonen wraca do skoków – sport.pl. [dostęp 2009-11-11].
  75. Tuija Hankkila: Janne Ahonen pod kroplówką!. [dostęp 2009-12-12].
  76. Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie – PŚ Engelberg: Ammann wygrywa i wyrównuje rekord skoczni Ahonena – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2009-12-20].
  77. Alicja Bochenek: Skoki Narciarskie: Janne Ahonen kontuzjowany. [dostęp 2010-02-21]. (pol.).
  78. Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: Ahonen planuje kolejny powrót?. skijumping.pl, 2013-01-11. [dostęp 2013-01-11].
  79. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen w kadrze A Finów!. Skijumping.pl, 2013-05-21. [dostęp 2013-07-16]. (pol.).
  80. Tadeusz Mieczyński: Kaarel Nurmsalu wygrywa w Rovaniemi, Ahonen piąty!. Skijumping.pl, 2013-07-15. [dostęp 2013-07-16]. (pol.).
  81. Barbara Rzeźniczak: Asikainen przed Ahonenem w Kuusamo. Skokinarciarskie.pl, 2013-07-16. [dostęp 2013-07-17]. (pol.).
  82. Adrian Dworakowski: Ahonen wygrywa po raz pierwszy po powrocie!. Skijumping.pl, 2013-07-17. [dostęp 2013-07-17]. (pol.).
  83. Paweł Stawowczyk: Dawid Kubacki wygrywa kwalifikacje!. Skokinarciarskie.pl, 2013-07-26. [dostęp 2013-07-26]. (pol.).
  84. Andrzej Mysiak: LGP: Freitag przed Wellingerem w Hinterzarten, Kot i Stoch w dziesiątce. Skokinarciarskie.pl, 2013-07-28. [dostęp 2013-07-28]. (pol.).
  85. Adam Bucholz: Janne Ahonen kończy karierę po raz trzeci. skijumping.pl, 2018-10-27. [dostęp 2018-10-28].
  86. abSkoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1994 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  87. abSkoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1998 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  88. abSkoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2002 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  89. abSkoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  90. Skoki narciarskie – Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2010 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-02-21].
  91. abSkoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1993 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  92. abSkoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1995 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  93. abSkoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1997 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  94. abSkoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 1999 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  95. abSkoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2001 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  96. abSkoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2003 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  97. abSkoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2005 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  98. abSkoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2007 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-02].
  99. Skoki narciarskie – Mistrzostwa Świata 2011 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2011-02-26].
  100. abAnssi Koivuranta,Olli Muotka, Janne Ahonen,Matti Hautamäki
  101. abMatti Hautamäki,Olli Muotka,Anssi Koivuranta, Janne Ahonen
  102. Skoki narciarskie – Planica, Mistrzostwa Świata w lotach 1994 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  103. Skoki narciarskie – Bad Mitterndorf, Mistrzostwa Świata w lotach 1996 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  104. Skoki narciarskie – Oberstdorf, Mistrzostwa Świata w lotach 1998 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  105. Skoki narciarskie – Vikersund, Mistrzostwa Świata w lotach 2000 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  106. Skoki narciarskie – Harrachov, Mistrzostwa Świata w lotach 2002 – www.skokinarciarskie.pl – wszystko o skokach narciarskich. [dostęp 2010-01-03].
  107. abcdeAHONEN Janne - Athlete Information; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-12-25]. (ang.).
  108. Rekordy i statystyki, Tab.1 – www.skokinarciarskie.pl. [dostęp 2009-11-11].
  109. abcdAdam Kwieciński: AHONEN Janne. [dostęp 2023-12-25].
  110. Turniej Czterech Skoczni 1993/1994. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-12-25]. [zarchiwizowane ztego adresu (2017-02-28)]. (ang.).
  111. 1997 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-25]. [zarchiwizowane ztego adresu (2008-08-20)]. (jap.).
  112. 1998 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-25]. [zarchiwizowane ztego adresu (2008-09-05)]. (jap.).
  113. 1999 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-25]. [zarchiwizowane ztego adresu (2008-08-20)]. (jap.).
  114. 2000 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-25]. [zarchiwizowane ztego adresu (2008-08-28)]. (ang.).
  115. 2001 Scandinavia Nordic Tournament. skijump-db.net. [dostęp 2023-12-25]. [zarchiwizowane ztego adresu (2008-08-30)]. (ang.).
  116. AHONEN Janne - Athlete Information; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-12-25]. (ang.).
  117. FIS Grand Prix Ski-Jumping - 2007 - Four Nations Grand Prix Standings. fis-ski.com, 2007-08-18. [dostęp 2023-12-25]. [zarchiwizowane ztego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  118. The Nations Grand Prix. fis-ski.com, 2010-08-15. [dostęp 2023-12-25]. [zarchiwizowane ztego adresu (2022-10-22)]. (ang.).
  119. AHONEN Janne - Athlete Information; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-12-25]. (ang.).
  120. abcdefghijklWojciech Szatkowski: Skoki Narciarskie: Janne Ahonen: Fiński mistrz z kamienną twarzą i rodziną w sercu.... 2005-03-28. [dostęp 2009-12-27].
  121. Tadeusz Mieczyński: Matti Hautamaeki mistrzem Finlandii na K-120 – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  122. Tadeusz Mieczyński: Matti podwójnym Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  123. Tadeusz Mieczyński: Wypowiedzi po Mistrzostwach Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  124. Tadeusz Mieczyński i Heidi Lehikoinen: Janne Ahonen mistrzem Finlandii na skoczni w Rovaniemi! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  125. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen Mistrzem Finlandii na średniej skoczni – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  126. Tadeusz Mieczyński: Matti Hautamaeki Mistrzem Finlandii na dużej skoczni – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  127. Maciej Mikołajczyk: Janne Ahonen Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  128. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  129. Klaudia Feruś: Skoki Narciarskie: Ville Larinto Mistrzem Finlandii w skokach narciarskich. [dostęp 2010-03-28].
  130. Łukasz Serba,Wielki powrót fińskiej legendy skoków. Został medalistą krajowych mistrzostw,https://sportsinwinter.pl/wielki-powrot-finskiej-legendy-skokow-zostal-medalista-krajowych-mistrzostw/ [dostęp:15.03.2023]
  131. Salpausselkä [w:]Skocznie narciarskie. Archiwum,http://www.skisprungschanzen.com/PL/Skocznie/FIN-Finlandia/ES-Finlandia+Po%C5%82udniowa/Lahti/0251-Salpausselk%C3%A4/ [dostęp: 15.03.2023]
  132. Tadeusz Mieczyński: Wypowiedzi po drużynowych mistrzostwach Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  133. Tadeusz Mieczyński: Janne Ahonen Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  134. Janne Happonen mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  135. Skijumping.pl – Wyniki Zawodów. [dostęp 2009-11-11].
  136. Anna Szczepankiewicz: Mistrzostwa Finlandii: Lahden Hiihtoseura najlepsza w konkursie drużynowym – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  137. Anna Szczepankiewicz: Harri Olli Mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  138. Anna Szczepankiewicz: Lahden Hiihtoseura najlepszym klubem w Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  139. Tuija Jankkila: Drużyna Lahden Hiihtoseura drużynowym mistrzem Finlandii – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  140. Maciej Mikołajczyk: Janne Ahonen nokautuje i zostaje Mistrzem Finlandii! – skijumping.pl. [dostęp 2009-11-11].
  141. abOlympiaschanze, Garmisch-Partenkirchen. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  142. abSkiflygingsbakke, Vikersund. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  143. Tauplitz, Bad Mitterndorf. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  144. Oberwiesenthal. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  145. Rovaniemi. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  146. Salpausselkä, Lahti. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  147. Le Praz, Courchevel. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  148. Ještěd, Liberec. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  149. Mühlenkopf, Willingen. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  150. Lysgård, Lillehammer. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  151. abVogtland-Arena, Klingenthal. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).
  152. Vuokatti. skisprungschanzen.com. [dostęp 2013-09-04]. (niem.).

Bibliografia

[edytuj |edytuj kod]
Medaliści olimpijscy w skokach narciarskich (duża skocznia drużynowo)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal


Mistrzowie świataw skokach narciarskich
  • Mężczyźni
Skocznia normalna
Skocznia duża
Skocznia duża
drużynowo
Skocznia normalna
drużynowo
  • Kobiety
Skocznia normalna
Skocznia duża
Skocznia normalna
drużynowo
  • Zawody mieszane
Skocznia normalna
drużynowo
Skocznia duża
drużynowo
Medaliści mistrzostw świata w skokach narciarskich (normalna skocznia indywidualnie)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Medaliści mistrzostw świata w skokach narciarskich (duża skocznia indywidualnie)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Medaliści mistrzostw świata w lotach narciarskich (mamucia skocznia indywidualnie)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Medaliści mistrzostw świata w skokach narciarskich (duża skocznia drużynowo)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Medaliści mistrzostw świata w skokach narciarskich (normalna skocznia drużynowo)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Medaliści mistrzostw świata w lotach narciarskich (drużynowo)
Złoty medal
Srebrny medal
Brązowy medal

Zdobywcy Pucharu Świataw skokach narciarskich
ZdobywcyPucharu Świata w lotach narciarskich
ZwycięzcyTurnieju Czterech Skoczni
1953–1960
1961–1970
1971–1980
1981–1990
1991–2000
2001–2010
2011–2020
2021–2030
ZwycięzcyLetniego Grand Prix w skokach narciarskich
  • mężczyźni
  • kobiety
Mistrzowie świata junioróww skokach narciarskich
  • Indywidualnie
  • Drużynowo
  • Zawody mieszane
WyróżnieniMedalem Holmenkollen
Identyfikatory zewnętrzne:
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Janne_Ahonen&oldid=78249239
Kategorie:

[8]ページ先頭

©2009-2026 Movatter.jp