| Data urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Zawód, zajęcie |
Jan Jaroszyński (ur. 28 kwietnia 1876 na wsi w rejonieKrasnegostawu, zm. 5 października 1956 weWrocławiu) – polski inżynierelektrotechnik, turysta górski,wspinacz, artysta fotograf i popularyzatorfotografii, działacz organizacji turystycznych i fotograficznych.
.jpg)
Przez całe życie pracował w zawodzie inżyniera. Z upodobaniem uprawiał turystykę górską, narciarstwo i wspinaczkę.Tatry poznał w 1905 r. jako członekAkademickiego Klubu Turystycznego. Uczestniczył w organizowanych przez ten klub wycieczkach wAlpy (1907, 1909, 1910), gdzie dokonał szereguwejść alpinistycznych (wśród nich m.in. pierwsze polskie trawersowanieMont Blanc, w 1910 zWładysławem Kręckim,Antonim Ojrzyńskim iTadeuszem Ostrowskim. Od 1908 roku był członkiemSekcji TurystycznejTowarzystwa Tatrzańskiego, późniejKlubu Wysokogórskiego. W latach 1923–27 pełnił obowiązki członka zarządu Sekcji Turystycznej PTT. W 1910 r. był jednym z założycieli Sekcji Miłośników Gór przyPolskim Towarzystwie Krajoznawczym oraz członkiem jej zarządu od 1910 do 1920 r. (a wiceprzewodniczącym zarządu w latach 1910-11). PoI wojnie światowej działał w zarządzie Oddziału Warszawskiego PTT. W latach 1923–24 oraz 1935-46 był członkiem Zarządu Głównego PTT.
Fotografować zaczął jeszcze z końcem XIX w. i zajmował się tą dziedziną do późnej starości. Pomimo iż był w tym zakresie samoukiem, posiadł znaczną wiedzę w zakresie fotografii i ciągle wówczas rozwijających się technik fotograficznych. Stosował różnetechniki: bromową, ozobromową, pigmentową i gumy. Od1907 r., był członkiem Towarzystwa Miłośników Fotografii w Warszawie.Był przede wszystkim fotografem gór. Jego fotografie zamieszczały liczne czasopisma, nie tylko fotograficzne. Ilustrowały one również szereg wydawnictw książkowych, a także m.in. broszurę, w której opisał swoją wycieczkę na Mont Blanc (Wejście na Mont Blanc (4810 m), Warszawa 1912). Do pierwszej wojny światowej zaliczał się do najbardziej cenionych fotografów Tatr[1]. Pełnił różnorakie funkcje w zarządach towarzystw fotograficznych, często wygłaszał odczyty. ZTadeuszem Barzykowskim napisał doskonałyPodręcznik fotografii (III wyd. w 1928 r.). Jego prace zaginęły podczaspowstania warszawskiego.