Jan urodził się wToskanii, żył na przełomie V i VI wieku.Stolicę Piotrową objął 13 sierpnia 523 r. po swoim poprzedniku,Hormizdasie. W chwili wyboru był człowiekiem schorowanym i w podeszłym wieku[1].Wprowadził do kalendarza aleksandryjskiego system obliczania datyWielkanocy, według obliczeńDionizego Małego, mnicha pochodzącego zeScytii Mniejszej[1].
W związku z dekretem cesarzaJustyna I, nakazującymarianom zwrot wszystkich kościołów katolikom, królOstrogotówTeodoryk Wielki, przymusił papieża, aby udał się doKonstantynopola w celu uzyskania złagodzenia zarządzenia oraz zgody na powrót do arianizmu przechrzczonych na katolicyzm arian[2]. Była to pierwsza w historii podróż papieża do Konstantynopola. Jan został przyjęty na dworze cesarskim z honorami[1]. Mieszkańcy miasta wyszli przed mury miasta z płonącymi pochodniami z cesarzem na czele, który złożył pokłon. 19 kwietnia 526 odprawił mszę po łacinie, podczas której włożył na głowę cesarza koronę – fakt ten nie miał jednak znaczenia powtórnej koronacji, a był raczej powtórzeniem gestu patriarchów praktykowanego podczas różnych uroczystości[3]. Jan uzyskał zgodę na zaprzestanie prześladowań arian, lecz nie wspomniał o drugim żądaniu Teodoryka dotyczącego rekonwersji arian[1]. Po powrocie do stolicy Ostrogotów,Rawenny, Jan I przedłożył utrzymanie edyktu cesarskiego. Ze względu na brak zgody na rekonwersję arian został przez króla uwięziony[4]. 18 maja 526 r. zmarł w więzieniu z powodu złego traktowania. Dla zatuszowania zbrodni Teodoryk zezwolił na uroczysty pogrzeb z udziałem licznego duchowieństwa i wiernych. Według relacji ówczesnego biskupa Rawenny,Maksyma, w czasie pogrzebu miał zostać uwolniony od szatana pewienopętany.Cztery lata później ciało papieża przeniesiono do Rzymu i pochowano w przedsionkubazylice św. Piotra na Watykanie z napisem: Biskup Pana, Ofiara Chrystusa[1].
↑Praca zbiorowa,Historia powszechna. Tom 7. Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, ss. 51,ISBN 978-84-9819-814-0
