| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | 3 września 1933 |
| Data i miejsce śmierci | 26 sierpnia 2013 |
| profesor nauk humanistycznych | |
| Alma Mater | Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu |
| Doktorat | 1963 |
| Habilitacja | 1971 |
| Profesura | 1988 |
| profesor UMK | |
| Odznaczenia | |
  | |
Jacek Staszewski (ur.3 września1933 wPłocku, zm.26 sierpnia2013 wToruniu) – polski historyk, znawca dziejów unii polsko-saskiej[1].
Syn Jerzego[2]. Do szkoły podstawowej uczęszczał wSochaczewie. Naukę kontynuował wGimnazjum i Liceum Ziemi Kujawskiej weWłocławku, gdzie w 1951 uzyskał świadectwo dojrzałości[3]. W latach 1951–1955 studiowałhistorię naUMK w Toruniu. Po studiach rozpoczął pracę na macierzystej uczelni w charakterze asystenta. Początkowo jego zainteresowania badawcze koncertowały się na ruchu robotniczym w początkuXX wieku – rewolucji w Niemczech 1918–1919. Po kilku latach zajął się dziejami unii polsko-saskiej. W 1963 uzyskałstopień doktora nauk humanistycznych na podstawie rozprawyStosunki Augusta II z kurią rzymską. Misja rzymska w latach 1704–1706. W 1971 uzyskałhabilitację. Wielokrotnie wyjeżdżał na stypendia i staże zagraniczne, prowadząc kwerendy źródłowe, zwłaszcza warchiwum drezdeńskim. W 1988 otrzymał tytułprofesora zwyczajnego nauk humanistycznych[1].
Od 1972 był członkiem redakcji „Kwartalnika Historycznego”, a od 1987 członkiem Komitetu Nauk HistorycznychPAN. Przez dwie kadencje w latach 1991–1997 był prezesemPolskiego Towarzystwa Historycznego. Był także członkiemWłocławskiego Towarzystwa Naukowego orazSocietas Jablonoviana wLipsku. Na UMK byłprodziekanem Wydziału Humanistycznego (1972–1975) oraz dyrektorem Instytutu Historii i Archiwistyki (1978–1980)[1].
Jego badania spowodowały przełom w postrzeganiu dynastiiWettynów w Polsce, zauważając wiele pozytywnych cech panowania zwłaszcza Augusta II, ale i Augusta III. Wykazał on, iż to właśnie wczasach saskich zaczęło się odrodzenie elit intelektualnych kraju, ożywienie kulturalne oraz dojrzewanie planów reform. Przyczynił się również do „odczarowania”[styl do poprawy] intrygantki i kochanki Augusta II (Anna Konstancja Cosel).
W ostatnich latach życia profesor emerytowany (Wydział Nauk Historycznych; Instytut Historii i Archiwistyki) UMK i Członek PrezydiumPolskiego Towarzystwa Historycznego. Był także Przewodniczącym, a następnie Honorowym Przewodniczącym Komitetu Głównego Olimpiady Historycznej.
Do jego uczniów należą:Stanisław Achremczyk,Jarosław Dumanowski,Bogusław Dybaś,Krzysztof Mikulski,Jarosław Porazinski,Stanisław Roszak, Wojciech Stanek[4].
