Nie mylić z:język lusi.

Język lisu – język używany w północno-zachodnimJunnanie (około 600 tys. użytkowników), północno-wschodniejMjanmie (niecałe 300 tys.), północnejTajlandii i w północno-wschodnichIndiach. Pełni funkcjęlingua franca pośród kilku grup etnicznych w północno-zachodnim Junnanie i na północnym krańcu Mjanmy, wypierając m.in. językinùng ilaemae. Część osób z luduLipo w północno-środkowym Junnanie mówi blisko spokrewnionymjęzyk lipo, klasyfikowanym przez Chińczyków jako wariant lisu (stąd inna nazwa języka lipo to lisu wschodni)^[1].

Ma dwa zlatynizowane systemy pisma:

• alfabet Frasera – z ortografią opracowaną przez misjonarzaJamesa Outrama Frasera w 1914 r.
• z ortografią opartą na chińskim systemiepinyin – z 1958 r.

• Języki Indii
• Języki Mjanmy
• Języki Tajlandii
• Języki tybeto-birmańskie
• Języki Chin