| Obszar | |||
|---|---|---|---|
| Liczba mówiących | 5–6 (2020–2023) | ||
| Klasyfikacja genetyczna | |||
| Status oficjalny | |||
| UNESCO | 2 wrażliwy↗ | ||
| Ethnologue | 6b zagrożony↗ | ||
| Kody języka | |||
| ISO 639-3 | asz | ||
| IETF | asz | ||
| Glottolog | asss1237 | ||
| Ethnologue | asz | ||
| W Wikipedii | |||
| |||
| Ta strona zawiera symbole fonetyczneMAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znakówUnikodu. | |||
Język as – praktycznie wymarłyjęzyk austronezyjski z prowincjiPapua Zachodnia wIndonezji. Był używany w kilku wsiach na północnym wybrzeżuNowej Gwinei oraz na wysepceGag w grupie wyspRaja Ampat[1].
Do obszaru użycia tego języka zaliczono wsie Asbakin (Asbaken), Maklaumkarta (Malaumkarta) i Mega (w północno-zachodniej części półwyspuPtasia Głowa), ale sam język ma pochodzić z wyspy Gag[2]. W latach 80. XX w. oszacowano, że ma 250 użytkowników; w powszechnym użyciu były językimoi iindonezyjski[2]. Według nowszych danych (2020–2023) posługuje się nim 5–6 osób[3]. Pozostali użytkownicy zamieszkują wieś Asbaken (ok. 300 mieszk.), gdzie większość stanowi grupa etniczna Moi. Dominujący język wśród As tomalajski papuaski[4].
Jest przedstawicielemjęzyków Raja Ampat[5].G. Reesink rozpatruje go jakoizolat, o nieustalonym pokrewieństwie z innymi językami. Z doniesień części użytkowników wynika, że wywodzą się z luduBiak, a w przeszłości zawierano małżeństwa mieszane z ludnościąTernate. Zebrane materiały leksykalne potwierdzają związek z tymi grupami językowymi[1]. Możliwe, że wyemigrowali zHalmahery naMolukach lub z wyspySalawati w archipelagu Raja Ampat. Według lokalnej tradycji ludność As została wysłana na te tereny w celu szerzenia islamu za czasówSułtanatu Tidore[6][7].
Bliżej nieopisany, materiały dot. tego języka ograniczają się do danych leksykalnych[5]. Nie wykształcił piśmiennictwa[8].