Józefologia, dawniejteologia Józefowa lubteologia św. Józefa – teologiczna refleksja oJózefie z Nazaretu, jego funkcji whistorii zbawienia, podstawach jegokultu wKościele, niekiedy uważana za odrębną dyscyplinę teologiczną wchodzącą w składteologii dogmatycznej, rozwijana od XIX w.
Bazuje naPiśmie Świętym, nauczaniuojców Kościoła, późniejszych teologów i pisarzy kościelnych oraznauczycielskiego urzędu Kościoła. Obejmuje studia z zakresu nauk biblijnych, teologii systematycznej i praktycznej,liturgiki, historii sztuki sakralnej oraznauczania społecznego Kościoła. Jest ściśle powiązana zmariologią.
W 1870 papieżPius IX dekretemQuemadmodum Deus ogłosił św. Józefa patronemKościoła powszechnego. W 1889Leon XIII wydałencyklikę o św. JózefieQuamquam pluries. W 1955Pius XII wprowadził święto Józefa Robotnika.Jan XXIII ustanowił go patronemSoboru watykańskiego II. Zachętą do czci św. Józefa jestadhortacjaJana Pawła IIRedemptoris Custos z 15 VIII 1989.
W 1970 odbył się wRzymie I Międzynarodowy Kongres Józefologiczny. Józefologia wykładana jest m.in. w Loyola University wChicago. Stanowi też niemal wyłączny przedmiot badań wielu teologów, centrów józefologicznych i międzynarodowych kongresów. W Polsce działa Studium Józefologii założone w 1969 wKaliszu – głównym ośrodku kultu św. Józefa w Polsce.
Do podstawowych czasopism józefologicznych należą:
Józefologią zajmuje się wielu teologów, m.in.: José Maria Bover, José Antonio Carasco, Francis Filas, Tadeusz Fitych, Roland Gauthier, Wojciech Hanc, Alexis Henri Lépicier (1863–1936), Martínez Llamas, Boniface Llamera, Cyprien Macabiau, Joseph Parent,Tarcisio Stramare (1928–2020).
Trwają zabiegi o uznanie józefologii za odrębną dyscyplinę teologiczną.
 | Zobacz hasłojózefologia w Wikisłowniku |
