Ten artykuł dotyczy generała WP. Zobacz też:generała powstania listopadowego.

Józef Kamiński

generał broni
Data i miejsce urodzenia	3 marca 1919 Brzeżany
Data śmierci	17 września 2015
Przebieg służby
Lata służby	1940–1942 1943–1983
Siły zbrojne	Armia Czerwona ludowe Wojsko Polskie
Stanowiska	dowódca:34 Pułku Piechoty,1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej,20 Dywizji Zmechanizowanej,2 Korpusu Zmechanizowanego,Pomorskiego Okręgu Wojskowego,Śląskiego Okręgu Wojskowego, z-ca szefa Sztabu Zjednoczonych Sił ZbrojnychUkładu Warszawskiego, komendantAkademii Sztabu Generalnego WP
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa: bitwa pod Moskwą
Późniejsza praca	prezes Zarządu GłównegoZBoWiD, prezes Zarządu GłównegoZKRPiBWP
Odznaczenia
Multimedia w Wikimedia Commons

Józef Kamiński (ur.3 marca1919 wBrzeżanach, zm.17 września2015) –generał broniWojska Polskiego, dowódca2 Korpusu Zmechanizowanego (1954–1957), dowódcaPomorskiego Okręgu Wojskowego (1964–1971), dowódcaŚląskiego Okręgu Wojskowego (1971–1975), zastępca szefa Sztabu Zjednoczonych Sił Zbrojnych Państw StronUkładu Warszawskiego (1975–1978), członek Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR (1971–1975), komendantAkademii Sztabu Generalnego WP (1978–1985), prezes Zarządu GłównegoZBoWiD (1983–1990), prezes Zarządu GłównegoZKRPiBWP (1990–1999).

Urodzony w rodzinie robotniczej Antoniego i Tekli ze Szpakowskich. W 1937 ukończyłPaństwowe Gimnazjum im. Marszałka Edwarda Śmigłego-Rydza w Brzeżanach i rozpoczął studia medyczne w Centrum Wyszkolenia Sanitarnego wWarszawie, które przerwał wybuch wojny w 1939. Od października 1940 służył wArmii Czerwonej, skierowany do jednostki stacjonującej na Dalekim Wschodzie, w 1941 skończył Szkołę Oficerów Rezerwy przy 32 Dywizji Piechoty w Razdolnoje na Dalekim Wschodzie. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej przerzucony we wrześniu 1941 na front pod Moskwę, walczył w obronie Moskwy podBorodino. Od 15 maja 1943 w1 Dywizji Piechoty. Dowódca plutonu w samodzielnym batalionie szkolnym 1 Dywizji Piechoty wRiazaniu, zajmował się szkoleniem żołnierzy. Wykładowca, instruktor i dowódca kompanii podchorążych w Centralnej Szkole Podchorążych, od 27 sierpnia 1943 w stopniu podporucznika. Po skierowaniu dywizji na front i rozwiązaniu batalionu szkolnego skierowany na szkolenie w Polskiej Szkole Oficerskiej w Riazaniu, którą skończył w lutym 1944 jako porucznik. Został dowódcą kompanii fizylierów i przeszedł szlak bojowy przezSmoleńsk, Kiwerce,Lublin,Puławy iGrochów. Od października 1944 wykładowca i potem kierownik wyszkolenia bojowego we Frontowej Szkole Oficerskiej 1 Armii WP (początkowo wMińsku Mazowieckim, później wZłotowie iGryficach). Szef sztabu batalionu i dowódca II batalionu szkolnego podchorążych w stopniu kapitana.II wojnę światową zakończył w stopniu majora. Wyznaczony na kierownika działu naukowego i szefa wyszkolenia w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 2 w Gryficach.

Następnie walczył zUPA jako zastępca dowódcy, a następnie dowódca34 pułku piechoty. Od 3 marca do 30 listopada 1947 na kursie dowódców pułku wCentrum Wyszkolenia Piechoty wRembertowie, który ukończył z wyróżnieniem i nagrodą otrzymaną od ministra obrony narodowej marsz.Michała Żymierskiego. 22 lipca 1948 mianowany pułkownikiem, a w grudniu 1948 dowódcą15 Dywizji Piechoty wOlsztynie. W 1951 w drodze wyróżnienia objął dowództwo1 Warszawskiej Dywizji Piechoty wLegionowie. W 1954 z pierwszą lokatą ukończył Wyższy Kurs Akademicki Broni Pancernej w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie. W latach 1952–1953 był dowódcą20 Dywizji Zmechanizowanej^{[potrzebny przypis]} wSzczecinku, a w latach 1954–1957 dowódcą2 Korpusu Zmechanizowanego weWrocławiu. Jednostki tego korpusu tłumiły robotnicze protesty w Poznaniu w czerwcu 1956 r. Sam generał był w tym czasie w sanatorium w Ciechocinku, ale w Polskę poszło, że to on „odrąbywał rękę”, bo to jego oddział pacyfikował miasto^[1]. Następnie był zastępcą dowódcyPomorskiego Okręgu Wojskowego do spraw liniowych. W latach 1957–1959 studiował w Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa wMoskwie, które ukończył z wyróżnieniem i złotym medalem.

20 lipca 1954 awansowany nagenerała brygady, 10 października 1964generała dywizji, a 11 października 1974generała broni. Na VI ZjeździePZPR (grudzień 1971) wybrany w skład Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR, w której składzie pozostawał do grudnia 1975 roku. Był delegatem na kolejne Zjazdy PZPR od V (1968) do X (1986).

Od listopada 1964 do maja 1971 był dowódcąPomorskiego Okręgu Wojskowego, a następnie do listopada 1974 był dowódcąŚląskiego Okręgu Wojskowego. W ramach współdziałania z armiami państw Układu Warszawskiego organizował m.in. ćwiczenie „Sojuz-68”. W 1970 ukończył kurs strategiczny przyWojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. Klimenta J. Woroszyłowa. Od listopada 1974 do kwietnia 1978 był zastępcą szefa Sztabu Zjednoczonych Sił ZbrojnychUkładu Warszawskiego wMoskwie. Na tym stanowisku uczestniczył w planowaniu i organizowaniu ćwiczeń operacyjnych i strategicznych oraz brał udział w posiedzeniach Rady Wojskowej Państw-StronUkładu Warszawskiego. Po powrocie do kraju był komendantemAkademii Sztabu Generalnego WP im. gen. broni Karola Świerczewskiego wRembertowie (1978–1985).

Równolegle w latach 1981–1985 piastował funkcję prezesaWojskowego Klubu Sportowego Legia. W 1983 wybrany w skład Prezydium Krajowej RadyTowarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W latach 1983–1990 był prezesem Zarządu GłównegoZBoWiD, a w latach 1990–1999 prezesem Zarządu GłównegoZwiązku Kombatantów RP i byłych Więźniów Politycznych. W latach 1988–1990 członekRady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa^[2]. W lutym 1989 wszedł w skład działającej przy tej Radzie Komisji do spraw Upamiętnienia Ofiar Represji Okresu Stalinowskiego^[3]. W latach 1983–1991 był wiceprzewodniczącym Światowej Federacji Kombatantów FIR.

Na początku 1986 oddelegowany z WP do pracy wZBoWiD. W związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej pożegnany 7 listopada 1989 przez ministra obrony narodowej gen. armiiFloriana Siwickiego, a następnie przeniesiony w stan spoczynku z dniem 2 lutego 1990.

W 1995 został oskarżony (m.in. wraz z gen.Wojciechem Jaruzelskim i gen.Tadeuszem Tuczapskim) o nakazanie użycia siły wobec protestujących robotników wGrudniu 1970. Generał Kamiński jako dowódca POW w tym okresie co prawda nie wydawał rozkazów, ale jego rola była istotna. W Szczecinie podlegająca mu 12 Dywizja Piechoty tłumiła protesty stoczniowców, a w Trójmieście czyniły to 7 Dywizja Piechoty, 8 Dywizja Desantowa i jeden pułk piechoty 16 Dywizji z Elbląga^[1].

Jego zainteresowania to historia powszechna, historia Polski, historia wojen i polskiego czynu zbrojnego w II wojnie światowej. Niejednokrotnie wypowiadał się w sprawie przemilczania zbrodni ludobójstwa dokonanej naPolakach przeznacjonalistów ukraińskich i ludnośćukraińską^[4].

Zmarł 17 września 2015 roku w wieku 96 lat. Pochowany został 26 września nacmentarzu w Rembertowie^[5].

W trakcie wieloletniej służby w ludowym Wojsku Polskim otrzymywał awanse na kolejne stopnie wojskowe^[6]:

• chorąży – 15 maja 1943
• podporucznik – 27 sierpnia 1943
• porucznik – luty 1944
• kapitan – 1945
• major – 1947
• podpułkownik – 1947
• pułkownik – 22 lipca 1948
• generał brygady – 22 lipca 1954
• generał dywizji – 10 października 1964
• generał broni – 1 października 1974

Mieszkał w Rembertowie. Był żonaty z Krystyną z domu Podlaszewską (1929-2020). Małżeństwo miało syna i córkę^[7].

• Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari (1946)^[8][9]
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Order Sztandaru Pracy I klasy – dwukrotnie (1968, 1973)^[10]
• Order Sztandaru Pracy II klasy
• Order Krzyża Grunwaldu III klasy
• Medal 10-lecia Polski Ludowej
• Medal 30-lecia Polski Ludowej
• Medal 40-lecia Polski Ludowej
• Medal za Warszawę 1939–1945
• Medal za Odrę, Nysę, Bałtyk
• Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
• ZłotyMedal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Medal „Za udział w walkach o Berlin” (1970)
• ZłotyMedal „Za zasługi dla obronności kraju”
• Srebrny Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
• Brązowy Medal „Za Zasługi dla Obronności Kraju”
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (1975)^[11]
• Brązowa Odznaka „Za Zasługi w Ochronie Porządku Publicznego”
• Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej”^[12]
• Złoteodznaczenie im. Janka Krasickiego (1971)^[13]
• Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego
• Odznaka Grunwaldzka
• Odznaka Kościuszkowska
• Honorowa Odznaka 30-lecia PPR (1972)^[14]
• Złoty Medal „Za zasługi dla Ligi Obrony Kraju”
• Medal „Za zasługi dlaPomorskiego Okręgu Wojskowego” (1970)^[15]
• Odznaka „Zasłużony dla Śląskiego Okręgu Wojskowego”
• Złoty Medal Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej
• Krzyż „Za Zasługi dla Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych”
• Odznaka „Za Zasługi dla ZBoWiD”
• Odznaka „Zasłużony DziałaczSZMW”
• Złoty Medal „Polacy w szeregach Armii Czerwonej 1941-1945” (1983)^[16]
• Odznaka honorowa „Za zasługi w rozwoju województwa koszalińskiego” (1969)^[17]
• Medal im. Juliusza Słowackiego (1973)^[18]
• Honorowy medal "Academia Medica Vratislaviensis" (1973)^[19]
• Medal "Za długoletnią, ofiarną służbę" (nadany przez ministra obrony narodowej, 1989)
• Order Lenina (ZSRR, 1968)
• Order Przyjaźni Narodów (ZSRR, 1973)
• Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia (ZSRR, 1987)^[20]
• Medal „Za obronę Moskwy” (ZSRR)
• Medal „Za zdobycie Berlina” (ZSRR)
• Medal „Za umacnianie braterstwa broni” (ZSRR)
• Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR)
• Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR)
• Odznaka „25-lecia Zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1970)^[21]
• Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1975)
• Medal jubileuszowy „Czterdziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (ZSRR, 1985)
• Medal jubileuszowy „50-lecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (Rosja)
• Medal jubileuszowy „60 lat Sił Zbrojnych ZSRR” (ZSRR, 1978)
• Medal jubileuszowy „70 lat Sił Zbrojnych ZSRR” (ZSRR, 1988)
• Medal Żukowa (Rosja, 1996)^[22]
• Medal „Za umacnianie Przyjaźni Sił Zbrojnych” II stopnia (CSSR, 1970)
• Medal „40 lat Wyzwolenia Czechosłowacji przez Armię Radziecką” (CSSR, 1985)
• Medal 25-lecia Bułgarskiej Armii Ludowej (Bułgaria, 1969)^[23]
• Medal „30-lecia Bułgarskiej Armii Ludowej” (Bułgaria, 1974)
• Medal pamiątkowy „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” (Izrael, Instytut Jad Waszem, 1988)
• Honorowy Medal Międzynarodowej Federacji Bojowników Ruchu Oporu (1986)^[24]
• Wpis do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich” (1980)

• Z. Burakowski,II Kongres Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych: 25 – 26 maja 1999 roku, ZKRPiBWP, Agencja Wydawnicza Ulmak, 2000
• Leszek Grot,Tadeusz Konecki, Edward Nalepa,Pokojowe dzieje Wojska Polskiego, Wojskowy Instytut Historyczny im. Wandy Wasilewskiej, 1988
• H.P. KoskGeneralicja Polska, t. I, Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1999
• L. Kowalski,Generał ze skazą, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 2001
• Kto jest kim w Polsce 1993, Warszawa 1993
• A. Mazur,Order Krzyża Grunwaldu, Wyd. MON, Warszawa 1988
• J. Królikowski,Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990 t. II:I-M, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010, tr. 147-150
• J. Stroynowski,Who’s who in the socialist countries of Europe: a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia, t. 1, K.G. Saur Pub., 1989
• Dane o odznaczeniach na podstawie kroniki w kwartalniku „Wojskowy Przegląd Historyczny” (1960–1989)

• Członkowie Centralnej Komisji Rewizyjnej PZPR
• Członkowie ZBoWiD
• Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej
• Generałowie broni ludowego Wojska Polskiego
• Komendanci Akademii Sztabu Generalnego
• Ludzie urodzeni w Brzeżanach
• Odznaczeni Brązowym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Odznaczeni Brązowym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
• Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)
• Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (Polska Ludowa)
• Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej
• Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej
• Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej
• Odznaczeni Medalem „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”
• Odznaczeni Medalem za Odrę, Nysę, Bałtyk
• Odznaczeni Medalem „Za udział w walkach o Berlin”
• Odznaczeni Medalem „Za umacnianie braterstwa broni”
• Odznaczeni Medalem za Warszawę 1939–1945
• Odznaczeni Medalem „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945”
• Odznaczeni Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945
• Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego
• Odznaczeni Odznaką Grunwaldzką
• Odznaczeni Odznaką „Za Zasługi dla ZBoWiD”
• Odznaczeni odznaką „Za zasługi w ochronie porządku publicznego”
• Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych”
• Odznaczeni Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy
• Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy (dwukrotnie)
• Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy
• Odznaczeni Srebrnym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Odznaczeni Srebrnym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
• Odznaczeni Złotym Medalem „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Odznaczeni Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju”
• Pochowani na cmentarzu w Rembertowie
• Polacy i obywatele polscy wcieleni do Armii Czerwonej 1939–1945
• Polacy odznaczeni bułgarskimi orderami i odznaczeniami
• Polacy odznaczeni czechosłowackimi orderami i odznaczeniami
• Polacy odznaczeni Orderem Lenina
• Polacy odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów
• Prezesi Legii Warszawa
• Uczestnicy walk z ukraińskim podziemiem zbrojnym 1939–1947 (Polska Ludowa)
• Urodzeni w 1919
• Wyróżnieni wpisem do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1972–1989)
• Radzieccy żołnierze II wojny światowej
• Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy walk na froncie wschodnim
• Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy wydarzeń Grudnia 1970
• Zmarli w 2015
• Odznaczeni medalem „Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju”
• Dowódcy 1 Warszawskiej Dywizji Piechoty
• Dowódcy 15 Dywizji Piechoty (LWP)
• Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego
• Dowódcy Pomorskiego Okręgu Wojskowego
• Dowódcy 20 Dywizji Zmechanizowanej
• Dowódcy 34 Budziszyńskiego Pułku Piechoty
• Oficerowie Akademii Sztabu Generalnego

• Artykuły z brakującymi przypisami od 2014-12