Intron, sekwencja niekodująca – częśćsekwencjigenu, która nie kodujesekwencji aminokwasówpolipeptydu, a jedynie rozdziela kodująceeksony[1][2]. Introny występują w większościeukariontów[1][3]. Po przepisaniu sekwencji genu zDNA naRNA introny są wycinane przy udzialesnRNA w procesiesplicingu i powstaje dojrzały matrycowy RNA (mRNA), który jest wykorzystywany przezrybosomy jako matrycę do syntezypeptydów i białek[4].
Nie jest to jednak „śmieć genetyczny” – jak wskazują najnowsze badania, introny mogą kodować swoisty RNA regulujący syntezę białek. Niektóre introny mają też właściwościrybozymów, dzięki czemu same się wycinają. Sekwencja intronów dostarcza sygnał dlabiałek SR, regulującsplicing alternatywny[potrzebny przypis].
Introny można podzielić na cztery klasy: introny jądrowe, które są wycinane przy udzialespliceosomu, oraz samowycinające się introny grupy I, II i III[5].
Za odkrycie intronów (między innymi) w 1993 rokuPhillip A. Sharp iRichard J. Roberts otrzymalinagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii i medycyny.
