Imperium Mali –średniowieczne państwo luduMande wAfryce Zachodniej istniejące w latach 1235-1645[1]
Imperium zostało założone przezSundiatę Keitę, późniejszego króla (mansę), i słynęło z bogactwa i hojności jego władców. Obejmowało ono większą część zachodniej częściregionu Sudan, a na jego terytorium koncentrowały się szlaki handlowe łączące Afrykę północną z krajami subsaharyjskimi.
Szczytowy okres potęgi Mali przypada na okres rządów mansyKankana Musy I w 1 poł. XIV w. – znany ze swej wyprawy doMekki iKairu, przeprowadził podbój szeregu sąsiednich krajów (m.in.Songhaju) a także doprowadził swój kraj do rozkwitu gospodarczego (głównie dzięki handlowi), naukowego i kulturalnego (centrum piśmiennictwa stało sięTimbuktu). Imperium Mali miało olbrzymi wpływ na kulturę zachodniej Afryki pozwalając na rozpowszechnienie jegojęzyka, praw i obyczajów wzdłuż rzekiNiger. Z połowy XIV w. pochodzi opis Mali, sporządzony przez arabskiego podróżnikaIbn Battutę. Od tego momentu także datuje się upadek potęgi Mali, którego kluczowymi momentami były porażki w starciach z państwemSonghaj w 2. połowie XV w. iMarokiem pod koniec XVI w.
- Stanisław Arnold, Władysław Kurkiewicz, Adam Tatomir, Wiesław Żurawski: Dzieje świata. Wyd. II. Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1976, s. 266–267.
